ログインBihira para kay Jace na makita ang ganoong side ng bata, iyong purong pagkabata at kawalang-malay. Kahit na matigas ito at tila wala talagang kinatatakutan ay bigla na lamang lumambot ang puso. "Masarap ba 'yang kendi?" mahinang tanong ni Jace. "Napakasarap po!" sagot naman ng bata habang tumatango nang mabilis at paulit-ulit.Parang tuloy itong isang sisiw na tumutuka ng bigas. Sobrang nasiyahan ito habang nakatingin nang masusi kay Cailyn, takot na takot talaga ito na baka mawala o di kaya'y bigla na lang umalis ang dalaga.Napansin din ni Cailyn na kahit saan siya pumunta, kahit anong kilos ang gawin niya ay nakasunod sa kanya ang mga mata ng bata. Tila ba nakadikit ito at labis na umaasa sa kanya. Kahit hindi niya maintindihan kung bakit ganito kalaki ang tiwala nito sa kanya ay nanatili pa rin siyang kalmado. Napansin din niya ang mga prutas na nakalagay sa mesa na nasa gilid lang ng higaan.Lumapit siya roon at saka kumuha ng isang peras, pagkatapos ay lumingon kay Drei para i
Sa ika-walong palapag ng pribadong silid, nakaalis na ang mga Salazar kasama si Fayra. Itinulak ni Jace ang pinto ng silid at saka humakbang papasok kasama si Cailyn.Nasa higaan pa rin ang bata. Nakataas ang bandang likuran nito sa kanila habang nakadikit naman ang puwitan ng bata sa unan. Narinig nito ang pagbukas ng pinto pero hindi ito nag-atubiling lumingon. Sa halip ay nagsalita ito nang may inis. “Hindi nga ako kakain dahil hindi nga ako gutom, ayaw ko ring maglaro ng mga laruan at mas ayaw ko rin ng mga peke at mapagpanggap na pag-aalaga. Kaya umalis kayo dito!” saad ng bata. “Tumayo ka na nga diyan, Ruan.” Malalim at may halong kapangyarihan ang boses ni Jace pagkasabi niyon. Nang marinig ng bata ang boses ni Jace ay parang kumilos nang kaunti ang maliit na pigura sa higaan. Pero nanatili pa rin ang kanyang likuran na nakatakip sa kumot at hindi pa rin ito lumilingon sa kanila.Wala siyang pinapakitang respeto o paggalang man lang sa kanila! Para tuloy sumakit ang ulo ni
Hindi lumingon pa si Cailyn. Nanatiling malalim at madilim ang maitim na mga mata niya. "Marami namang paraan para umasenso sa buhay, e. Pero ang pag-aaral ang pinakamabuting paraan at napatunayan na ng lahat na iyon ang pinakamaganda. Lahat ng tao ay kailangan ng 'ticket' o pagkakataon para makapasok sa mundo ng lipunan. At ang magiging tagumpay mo pagkatapos ay nakadepende na lang sa sarili mong kakayahan at kung gaano ka kasipag." mahinahon lang niyang sagot. "Sa ngayon, ang tanging tungkulin mo na lang ay ang mag-aral ka ng mabuti." dagdag nito. Pagkasabi niya ng mga katagang iyon ay ayaw na niyang makipagtalo pa sa batang tulad ni Renzo kaya kumaway na lamang siya sa likod habang naglalakad palayo."Sige na, aalis na ako. Bumalik ka na roon at alagaan mo ng mabuti ang nanay mo. Siguraduhin mo ring gagawa si tito ang sabaw gamit ang mga gamot na ipinadala ko, ha. "Tinitigan na lang ni Renzo ang pag-alis ng dalaga habang hindinniya namamalayan na humihigpit na ang pagkakakuyom
Umangat ang isang kilay ni Cailyn. "Anong klasing eskwelahan ba ang pinasukan mo noon? May tao akong pwedeng kausapin sa eskwelahan na pinasukan mo noon." aniya. "Wala ring kwenta kung kakausapin mo pa sila," sabi ni Renzo. "Sa Philippine Science High. Nasa Class A ako doon. Istrikto ang eskwelahan na iyon at ang homeroom teacher ng Class A ay dominante rin, paniguradong hindi 'yon papayag na bumalik pa ako at babaan pa ang average ng klase." dagdag nito. Dati naman ay maganda na ang mga grado nito sa klase, nasa top five pa nga, e. At mabuti ang pakikitungo sa kanya ng guro niya roon. Ngunit alam din ni Renzo na pinahahalagahan ng guro na iyon ang mga grado ng mga estudyante nito, kaya sa palagay nito na ang gumana noon ay hindi na garantisadong gagana sa mga panahon ngayon.Ngumiti si Cailyn ngunit walang ekspresyon ang kanyang mukha."What a coincidence, nandoon din ako sa Science High, doon ako nag-aaral ngayon, at sa Class A pa ako." aniya. Napangisi na lang si Renzo at hindi
Pagkalipas ng ilang sandali ah natapos rin niyang balatan ang peras. Inisip niya na mas mabuting huwag na lang tuluyang alisin ang balat ng prutas na iyon kaya ginawa niyang magaganda at maliliit na hugis na parang kuneho ang mga piraso ng laman nito. Puno ng confidence nya itong dinala palapit sa bata. "Tita, naghanda po ako ng prutas para kay Ruru." ani Fayra. Dati ay hindi siya pinapansin ng ginang, pero sa pagkakataong iyon, dahil hindi ito mapakali o maaliw ang bata ay kaagad umaliwalas ang kaniyang itsura pagkakita sa prutas na dala ni dalaga. Mukha naman iyong masarap at kaakit-akit din kaya humakbang siya nang kaunti at binigyan ng bihirang tingin ang dalaga."Alukin mo, baka sakaling gusto niya ring kumain niyan?" saad ng ginang. Isang simpleng gawain lang naman iyon para aliwin ang bata, pero nagtiwala si Fayra sa kanyang sarili. Lumapit siya sa tabi ng higaan at saka mainit at maayos niyang binati ang taong nandoon."Hello, ikaw si Ruru hindi ba? Kamusta ka naman. Kaib
Habang nagsasalita si Drei ay nakatingin din si Jace sa direksyon kung saan naroon si Cailyn. Nakita niya rin ang bagay na nasa loob ng bag na hawak-hawak ng dalaga, maging ang hugis niyon ay talagang kahawig ng tinatawag na agarwood.Pero katulad din ng naiisip ni Drei, akala lang din ni Jace ay imposibleng makuha ni Cailyn ang isang bagay na napakabihira at ganoon kahalaga.“Pumunta ka at alamin mo kung ilang piraso ng agarwood ang naibenta sa mga black market na nagtitinda ng mga bibihirang mga bagay nitong mga nakaraang araw.” utos ni Jace sa kaniyang tauhan dahil gusto talaga nito na palaging maingat sa lahat ng bagay. Tumango naman si Drei bilang sagot at agad na pumayag sa utos ng boss niya.Sa oras ding iyon ay siya namang paglapag at pagbukas ng elevator.Nakita nila na pumasok roon si Cailyn sa loob kasabay ng ibang tao habang dala-dala pa rin ang isang basket ng prutas. Hindi na sila nakahanda pa na batiin ito o makita man lang nang maayos kung ano talaga ang laman ng dal
"Na-irekomenda naman na siya sa People's Art Theater 'di ba? Kaya hindi na mahalaga pa ang magiging grado niya sa entrance exam. Napakaganda kaya ng accommodations sa De Lasalle, sakto 'yon sa kanya. Kung gusto niyang umalis, e 'di hayaan mo. Dahil ako.... hindi ko kailangan ng concern mo!" ani Cai
Nakaalis na sina Fayra at ang iba pa nilang mga kasama bago pa magbago ang awra ng itsura ni Harvey. Hindi maipinta ang kaniyang itsura nang humakbang palapit sa kinaroroonan ni Cailyn."Cailyn," tawag niya sa dalaga.Mariing nakatingin si Cailyn sa brochure ng ospital. Kahit na common naman na ang
"Siya? Tss." pagak na ngumisi si Aina sa tinuran ni Fayra. "'Wag ka ngang masyadong mabait, Fayra. Madali ka nilang aabusuhin kapag ganyan!" taos-pusong payo ni Aina sa kaibigan."Naging matalino lang talaga ngayon si Cailyn. Maraming tao ang nakakita na nahulog ang bata sa tubig. Tumawag na rin na
---NAGSUMIKSIK sa pagmamadali si Kian sa mga nagkumpulang mga tao sa ilalim ng tulay. "Excuse me, makikiraan po." aniya.Kaagad na natanaw ni Kian ang nakatayong lalaki na agaw-pansin sa lahat na nakahawak sa palapulsuhan ng isang babae nang makatagumpay siyang nakasingit sa gitna ng mga tao. Sob







