INICIAR SESIÓNNak ng pucha... halos isang oras niya akong pinaghintay dito para lang bumili ng prutas?Bahagyang nag-iba ang ekspresyon sa mukha ni Harvey, hindi natuwa sa dahilan ng paghihintay niya roon, ngunit kahit na ganoon ay isinawalang-bahala niya ang naramdamang iritasyon. "Naku, ayos lang, ano ka ba. Hindi naman ako naghintay ng matagal." aniya pagkatapos ay humakbang palapit sa sekretary. "Pero ngayon na nandito ka na rin, Secretary Marco, baka pwede na tayong umakyat." magalang pa rin nitong sabi.Ngunit hindi siya giniya ng sekretarya gaya ng madalas nitong ginagawa noon kapag nagpupunta siya sa kumpanya, nakatayo lamang ito roon ng matuwid at tila may nais pang sabihin. "Uhm.." saad ng sekretarya. At dahil hindi ito umaalis roon ay wala ding nagawa si Harvey kundi ang tumayo rin doon kasama ito. "May problema ba, Sir Marco?" tanong ni Harvey."Mr. Avensa, tulad ho ng sinabi ko kanina, may importanteng bisita si Miss Stephens ngayon kaya paniguradong wala siyang oras ngayon para m
MABILIS NA ipinarating ng tauhan ni Jace ang balitang nangyari sa eskwelahan nina Cailyn sa araw mismo ng paghuli kay Aina.Wala namang kibo si Jace, sa halip ay hinugot lamang niyaa ng cellpone na nasa bulsa at saka nagtipa ng numero ng police station. "Parusahan niyo ng malala." maikling sabi ng binata.Kaagad namang ipinasok sa kulungan si Aina habang naghihintay sa legal proceedings ng prosecutor. Hindi rin pumayag ang mga kapulisan sa kung sinuman ang nais dumalaw sa kanya. At kahit na mga local na mamamayan ng lungsod ang pamilya ni Aina ay average lang kung pag-uusapan ang tungkol sa pinansiyal. Maaga kasing nawala ang ama ni Aina kaya tanging ang ina na lamang niya ang kasama niya. At nang marinig ng ina nito ang tungkol sa nangyari sa eskwelahan nila ay bigla itong nawalan ng malay at saka isinugod sa ospital. Nang magising naman ay nalaman na lamang niya na nasa kulungan na ang kaniyang anak.Kaagad na kumilos ang ginang at saka desperadang naghanap ng koneksyon. Tinawagan
Mabilis ding lumabas ang sagot sa kanyang screen, galing pa rin kay “Slim Waist Connoisseur”:“Boss, nagbibiro ka ba? Hindi kasing‑laki ng makukuha nila sa pagnanakaw sa bangko kung ikaw ang pagkakakitaan.” anito.Bahagya namang gumalaw ang gilid ng labi ni Cailyn, sandali rin siyang natigilan at hindi makasagot.Totoo nga naman. Kahit saan at kahit anong bangko ay may tiyak na halaga lamang ang mga laman nito. Ngunit ang mga pambihirang materyales na kailangan niya ay mahigpit na binabantayan ng bawat bansa. Bagama’t may mga daanan sa black market, napakalihim ng mga nagbebenta roon, at kailangang sumunod sa kanilang mga patakaran kung nais makabili ng mga ito.Kailangan pa naman ang mga bagay na iyon para sa spine ni Tito Omeng, lalo na para sa paggamot ng mga binti ng batang iniingatan niya.Sandaling nag-isip si Cailyn bago sumagot."Sabihin mo sa kanila na ipagpatuloy lang ang pakikipag-usap. Mag‑alok pa kayo ng mas malaking halaga, pero kung magmamatigas pa rin sila ay subukan
Ibinaba ni Jace ang ang tingin niya sa sahig, tila kalmado at payapa pa ang anyo nito. Hindi naman namalayan ni Cailyn ang matinding galit na nakatago sa kaibuturan ng kanyang mga mata nang muling magsalita ang binata.“Mabuti na lang talaga at gasgas lang ang nakuha mo ngayon. Dahil kunb tinamaan ka nang tuluyan ng mga bakal na nahulog doon, hindi na ito magiging kasing‑dali at kasing-simple gaya ngayon.” ani Jace. Hindi naman umimik si Cailyn. Hindi niya maintindihan ang ibig sabihin ni Jace.Ganoon ba talaga ang tinatawag nilang pag‑aalala ng isang kuya?Pakiramdam kasi niya ay naiiba iyon sa ipinapakita ni Kian, ngunit hindi rin naman niya maipaliwanag kung saan nanggagaling ang pagkakaiba na iyon.Iba lang talaga ang pakiramdam niya sa mga oras na iyon. Nang makita siyang nakakunot ang noo at tahimik pa rin, inakala ni Jace na nag‑aalala pa rin ito na lalo pang lalaki ang isyu.Nanliit ang kanyang mga mata.“Muntik ka nang mapahamak sa loob ng Science High. Hindi ito pwedeng p
Halos pagpawisan naman si Drei habang nakaupo sa driver's seat dahil sa nararamdamang kaba para kay Cailyn.Boss Jace, parang wala naman pong saysay ang logic niyo, e. Pero nagagawa niyo pa rin talagang gawing parang tama at makatwiran ang lahat, ano? Napakuyom ang labi ni Cailyn, namumutla ito dahil sa pagkawala ng dugo, pagkatapos ay kumunot ang noo nito. Matalim ngunit may halong inis ang mga mata niya bago muling sumagot.“Kahit naman nasugatan ang kamay ko, hindi naman nito naaapektuhan ang paglalakad ko, 'no! Kaya kaya kong maglakad palabas nang mag‑isa!” ani Cailyn. Ilan nga ba sa mga estudyante ang nakakita sa tunay na anyo at kapangyarihan ni Jace kanina? Dahil tuloy sa ginawa nito ay siguradong sigurado si Cailyn na magkakalat ng iba’t ibang kwento at haka‑haka ang mga estudyante na iyon kapag bumalik na siya sa eskwelahan.Hindi naman niya pinahahalagahan ang sasabihin ng ibang tao, at hindi rin niya iniisip yung mga bulung‑bulungan ng mga tao kapag nakatalikod siya. Per
Ibig sabihin lang niyon ay dapat siguraduhin ng mga ito para masuri at malaman din ng lahat ang buong katotohanan hanggang sa huli!Napakunot-noo naman ang principal sa tinuran ni Jace. Alam kasi nito na sa oras na pinalalim pa ang pagtatanong ay masisira lamang ang magandang pangalan ng eskwelahan, ngunit sa harap ng taong ganoon kalakas at makapangyarihan ay mayroon pa ba siyang karapatang tumanggi?“Mr. Figueroa, tungkol po sa bagay na iyan…” sinubukan pa niyang makiusap, nagnanais pang iligtas ang dangal ng eskwelahan sa huling pagkakataon.Ngunit narinig niya ang boses ng lalaki. “Hindi naman ho ako masamang tao, masama lang ho talaga ang ugali ko. At tandaan niyo na ang mga taong itinuturing kong akin, ako lang ang may karapatang maging mahigpit o makipaglaro sa kanila. At sa oras na may ibang nang-api o sumakit sa kanila, at hindi ko nahanap ang salarin… mapipilitan akong dumiretso at humingi ng sagot mismo dito sa paaralan.” may halong babala ang mababang boses na sabi ni Jac
HINDI NAIWASANG humalakhak ng lolo ni Cailyn. "Haha! Hindi naman na importante ang itsura ng bata." saad nito.Hindi na naitago pa ng matanda ang sariling pride kahit na sinabi niya pa ang mga katagang iyon. "Cailyn, apo, siya si Monette Villanueva." pakilala ng matanda sa kausap kay Cailyn.Bahag
HINATID NINA Priscilla at Harvey sina Monette at ang anak nito palabas ng pavillion kasama ang mga Salazar, sumunod din sa kanila si Fayra.Napansin ni Aiden ang namumutlang mukha at wala sa sariling pag-kilos ni Fayra matapos nilang iwan ang kanilang lamesa. "May problema ba?" magaang tanong ni A
"Cailyn, siya ang iyong tunay na ama, si Archer Quintana. Isa na siyang guro ngayon." pakilala ng matanda kay Cailyn. Umangat ang kilay ni Jace at saka sumandal sa pader habang pinapanuod ang matandang ipinapakilala kay Cailyn ang lahat ng naroon. "Isa siyang propesor sa UP Diliman," kaswal na pa
Ilang saglit pang napaisip si Cailyn bago sumunod.Napakalaki at napakalawak ng Pavillion, tila alam na alam rin ng lalaking kasama niya ang pasikot-sikot sa lugar. Na matangkad at may mahahabang mga binti. At kahit na mukha itong mabilis maglakad ay pinanatili pa rin nito ang kalahating pulgada l







