Share

CHAPTER 15

Author: Inkyut
last update publish date: 2026-10-14 09:59:06

— Alexandra

Nanatili kaming nakatayo sa gitna ng warehouse. Walang gumagalaw. Walang nagsasalita.

Si Alexandra. Nakatayo siya sa harap namin—matangkad, maganda, puno ng kumpiyansa. Ang mukha niya ay pamilyar. Hindi dahil nakita ko na siya. Kundi dahil kamukha niya si Sophia. Ngunit may iba sa kanya. Mas malamig ang mga mata. Mas matalim ang ngiti.

"Alexandra," sabi ni Lucas, mahina ang boses. "Kapatid mo?"

Tumingin si Sophia sa kanya. "Oo," sabi niya. "Kapatid ko. Hindi mo alam, 'di ba?"

Tuming
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • From Ugly Duckling To His CEO Secretary    CHAPTER 19

    — The ConfrontationHindi ako nakatulog buong gabi.Nakaupo ako sa sofa, hawak ang mga dokumento. Paulit-ulit kong binabasa ang mga salita. "Ang pumatay ay si Marcus Vance." Hindi ko maalis sa isip ko. Hindi ko matanggap.Si Marcus. Ang lalaking tumulong sa akin noong wala akong ibang matakbuhan. Ang lalaking nag-alaga kay Zian. Ang lalaking naging kaibigan ko. Siya ba talaga ang pumatay sa tatay ni Lucas?Tumingin ako kay Lucas. Nakaupo siya sa kabilang side ng sofa. Tahimik. Ang mukha niya ay puno ng pag-iisip."Lucas," sabi ko.Tumingin siya sa akin. "Ano?""Ano'ng iniisip mo?"Tumigil siya. Huminga nang malalim."Hindi ko alam," sabi niya. "Hindi ko alam kung ano ang iisipin ko.""Kapatid mo siya," sabi ko. "Kilala mo siya.""Oo," sabi niya. "Ngunit hindi ko alam kung gaano ko siya kakilala."Tumigil ako. Tumingin ako sa mga dokumento."Lucas," sabi ko. "May isang bagay na hindi ko maintindihan.""Ano?""Bakit may nagpadala ng mga dokumentong ito?" tanong ko. "Bakit ngayon? Bakit

  • From Ugly Duckling To His CEO Secretary    CHAPTER 18

    — The ExplosionSumabog ang sasakyan ni Lucas.Naramdaman ko ang init ng apoy sa aking mukha. Narinig ko ang malakas na putok ng makina. Naramdaman ko ang pagyanig ng lupa sa ilalim ko."Lucas!" sigaw ko.Tumingin ako sa kinaroroonan niya—nakatayo pa rin siya. Buhay. Ngunit ang mukha niya ay puno ng gulat."Zarie!" sigaw niya. "Lumayo ka diyan!"Ngunit hindi ako makagalaw. Nakatayo lang ako sa harap ng nasusunog na sasakyan. Nanonood. Nanginginig.Tumingin ako kay Alexandra. Nakangiti pa rin siya. Sa tabi niya, tumatawa si Sophia."Ano'ng ginawa niyo?" sigaw ko.Tumingin si Alexandra sa akin. "Isang babala," sabi niya. "Kung hindi ka susunod, mas malala pa ang mangyayari.""Bakit?" tanong ko, puno ng galit ang boses. "Bakit mo ginagawa ito?"Tumingin si Alexandra sa akin. Ang ngiti sa mukha niya ay napalitan ng galit."Dahil," sabi niya, "ang pamilya mo ang sumira sa pamilya namin.""Hindi kami ang sumira sa pamilya niyo," sabi ko. "Si Richard ang sumira sa sarili niyang pamilya."Tu

  • From Ugly Duckling To His CEO Secretary    CHAPTER 17

    — The WarningIsang linggo na ang lumipas mula nang operasyon ni Zian.Maayos ang paggaling niya. Bawat araw, lumalakas siya. Bawat araw, bumabalik ang kulay ng mukha niya. Bawat araw, bumabalik ang ngiti niya.Nakaupo ako sa tabi ng kama niya, hawak ang maliit niyang kamay. Gising siya ngayon. Nakangiti siya habang tinitingnan ang mga laruan na binili ni Lucas."Mommy," sabi niya. "Pwede ba akong maglaro sa labas?""Hindi pa, anak," sabi ko. "Kailangan mo pang magpahinga."Tumingin siya sa akin. "Pero okay na ako, Mommy. Promise."Ngumiti ako. "Alam ko, anak. Pero sundin natin ang doktor, ha?"Tumango siya. "Okay, Mommy."Hinaplos ko ang buhok niya. Sa sandaling iyon, naramdaman ko ang isang bagay na matagal ko nang hindi naramdaman—kapayapaan. Tunay na kapayapaan.Ngunit hindi nagtagal ang kapayapaan.Bumukas ang pinto. Pumasok si Lucas. Ang mukha niya ay seryoso. Mas seryoso kaysa dati."Zarie," sabi niya. "Kailangan nating mag-usap."Natigilan ako. "Ano'ng nangyari?"Tumingin siya

  • From Ugly Duckling To His CEO Secretary    CHAPTER 16

    — The OperationTatlong araw bago ang operasyon ni Zian.Tatlong araw na puno ng paghahanda. Tatlong araw na puno ng takot. Tatlong araw na hindi ako makatulog nang maayos.Nakaupo ako sa tabi ng kama ni Zian, hawak ang maliit niyang kamay. Gising siya ngayon. Nakangiti siya nang bahagya habang tinitingnan ang mga laruan na binili ni Lucas."Mommy," sabi niya, hawak ang isang maliit na kotse. "Ang ganda nito.""Oo, anak," sabi ko. "Galing 'yan kay Kuya Lucas."Tumingin siya sa akin. "Bakit ang bait ni Kuya Lucas?"Natigilan ako. "Bakit mo naitanong?""Kasi," sabi niya, "lagi siyang nandito. Lagi siyang nagbibigay ng laruan. Lagi siyang nag-aalaga sa akin."Hinaplos ko ang buhok niya. "Dahil mahal ka niya."Tumingin siya sa akin. "Mahal mo ba siya, Mommy?"Tumigil ako. Hindi ko inaasahan ang tanong."Anak," sabi ko. "Mahal kita. 'Yun ang importante."Ngumiti siya. "Mahal din kita, Mommy."Napaluha ako. Hinalikan ko ang noo niya.Ngunit sa likod ng ngiti niya, may isang bagay na hindi k

  • From Ugly Duckling To His CEO Secretary    CHAPTER 15

    — AlexandraNanatili kaming nakatayo sa gitna ng warehouse. Walang gumagalaw. Walang nagsasalita.Si Alexandra. Nakatayo siya sa harap namin—matangkad, maganda, puno ng kumpiyansa. Ang mukha niya ay pamilyar. Hindi dahil nakita ko na siya. Kundi dahil kamukha niya si Sophia. Ngunit may iba sa kanya. Mas malamig ang mga mata. Mas matalim ang ngiti."Alexandra," sabi ni Lucas, mahina ang boses. "Kapatid mo?"Tumingin si Sophia sa kanya. "Oo," sabi niya. "Kapatid ko. Hindi mo alam, 'di ba?"Tumingin si Lucas kay Richard. "Ano'ng ibig sabihin nito?"Ngumiti si Richard. "Ang ibig sabihin," sabi niya, "ay hindi lang si Sophia ang ipinadala ko. Si Alexandra ang tunay kong sandata."Tumingin si Alexandra sa amin. "Hello, Lucas," sabi niya. "Narinig ko ang lahat tungkol sa'yo. Ikaw pala ang lalaking sumira sa pamilya namin.""Hindi ako ang sumira sa pamilya niyo," sabi ni Lucas, matigas ang boses."Hindi ba?" tanong ni Alexandra. Lumapit siya sa amin. "Ang tatay mo ang sumira sa pamilya namin.

  • From Ugly Duckling To His CEO Secretary    CHAPTER 14

    — The WarehouseHindi ako mapakali.Naiwan namin si Zian sa ospital kasama si Aling Lina. Bago ako umalis, hinalikan ko ang noo niya at binulungan ng promise na babalik ako agad. Ngunit may bahagi ng sarili ko na natatakot—natatakot na baka hindi na ako makabalik.Nakaupo ako sa likod ng sasakyan ni Marcus. Si Lucas ang nasa passenger seat. Walang nagsasalita. Ang tanging tunog lang ay ang pag-ugong ng makina at ang malakas na tibok ng puso ko."Marcus," sabi ko, hindi inaalis ang tingin sa bintana. "Ano'ng alam mo tungkol sa warehouse na ito?"Tumingin si Marcus sa rearview mirror. "Pag-aari ito ng pamilya Velez," sabi niya. "Dati itong bodega ng negosyo nila. Ngunit noong bumagsak ang negosyo nila, iniwan nila ito.""Bakit doon ang meeting?" tanong ni Lucas.Tumingin si Marcus sa kanya. "Dahil walang tao," sabi niya. "Walang saksi. Walang pulis."Tumigil si Lucas. Napansin ko ang paghigpit ng hawak niya sa upuan."Lucas," sabi ko. "Okay ka lang?"Tumingin siya sa akin saglit. "Hindi

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status