تسجيل الدخولEleanor's Point Of View."Hello, Eleanor. Pwede ba tayong magkita? Are you free today?"Napakunot ang noo ko sa narinig. "Yes, I'm free today. Bakit gusto mong makipagkita?" tanong ko."You left your bag sa restaurant na pinuntahan natin. Mabuti na lang dahil tinawagan ako ng may-ari at binalik sa'kin."Nanlaki ang mga mata ko nang maalala 'yon. "Oo nga, nakalimutan ko ang bag ko.""Nakalimutan ko ring dalhin dahil masyado akong nag-alala noong nahimatay ka sa CR. Walang ibang nasa isip ko kundi ang madala ka na ng hospital," paliwanag nito. "Free naman ako today so I was thinking if we could meet up para mabalik ko sa'yo 'to.""Of course, saan mo ba gusto?""Doon na lang ulit sa restaurant na pinuntahan natin. Ayos lang ba?""Sure, Damon. Hintayin mo na lang ako, salamat ulit.""Okay. See you later."Ibinaba ko na ang tawag at agad na pinaandar ang sasakyan. Hindi naman nagtagal ang biyahe ko papunta sa restaurant na napagkasunduan namin. Pagdating ko roon ay agad kong nakita si Damo
Eleanor's Point Of View."Ano?! Ano bang pinaggagawa mo, Eleanor?!" gulat na sabi ni Soph nang sabihin ko sa kaniyang buntis ako. Hindi na ako nagulat pa na ganoon ang naging reaction niya. "Sinabi ko na sa'yo dati pa, mag-ingat ka. Tingnan mo kung anong nangyari ngayon. Anong plano mo, ha? Alam na ba 'yan ni Arthur?" dagdag niya"Hinaan mo nga ang boses mo, kumalma ka," sagot ko dahil kahit sa call lang kami nag-uusap ay ang lakas-lakas ng boses niya. "Paano ako kakalma kung ganyan ang unang sasabihin mo sa'kin?"Malakas akong bumuntong hininga at pumuna sa balcony ng kwarto ko."Hanggang ngayon ay gulat pa rin ako, Soph," seryosong sabi ko. "At sa totoo lang, wala pa akong plano sa ngayon. Hindi pa rin 'to alam ni Arthur, wala akong balak sabihin sa kaniya dahil paniguradong ititigil niya ang kasal namin at alam mong hindi ko kayang mangyari 'yon. Mahal na mahal ko siya.""So si Damon at ako pa lang ang may alam?""Oo... Hindi ko rin muna sasabihin kina Dad o kay Vivienne.""Pero
Eleanor's Point Of View.Puting kisame ang una kong nakita pagmulat ng mga mata ko. Hindi ko alam kung bakit ngunit ramdam ko ang bigat ng aking katawan. Sinubukan kong tumingin sa paligid at nakita ko si Damon na nakaupo sa sofa at may ginagawa sa cellphone."D-Damon," halos pabulong kong sabi ngunit narinig niya pa rin. Kaagad siyang napalingon sa akin, binaba niya ang cellphone bago ako lapitan."How are you? Are you okay?" sunod-sunod nitong tanong. "I'll call the doctor."Hindi ko na nagawa pang makasagot dahil nagmamadali itong lumabas ng kwarto. Nang maiwan akong mag-isa ay napatulala ako sa kisame habang iniisip ang nangyari.Ano nga bang nangyari?Pumunta ako ng restaurant dahil sa meeting namin ni Damon... nag-usap kami... at noong dumating ang order naming pagkain ay parang bumaliktad ang tyan ko kaya nagpaalam akong dumiretso ng CR at nawalan ako ng malay.Bakit nangyari 'yon? May sakit ba ako?Muling bumukas ang pinto at nakita ko ang pagpasok, sunod kong nakita ang pagpa
Eleanor's Point Of View."Ano ba kasing iniisip mong babae ka?" narinig kong sabi ni Soph sa kabilang linya, kinuwento ko sa kaniya ang nangyari at katulad ng palaging nangyayari, alam kong papangaralan niya na naman ako. "Pero bakit niya 'ko hinalikan? Hindi siya lasing no'n, Soph.""And? Baka nalibugan lang sa'yo. Kahit hindi naman lasing ang isang tao, pwedeng makaramam pa rin ng libog."Malakas na lamang akong napabuntong hininga at hindi kaagad nakasagot."I felt like he was just manipulating you, Eleanor. Hindi na talaga healthy, simula pa man."Napailang ako na para bang kausap ko siya ngayon. "Parang impossible na 'yang sinasabi mo. . . Why would he manipulate me? Ano bang mapapala niya? At isa pa, hindi gano'n ang pagkakakilala ko sa kaniya.""That doesn't mean hindi pwedeng magbago ang isang tao. . . Ni hindi mo nga inakala noon na kaya ka niyang saktan, tapos noong kinasal kayo, ang sakit na niya magsalita sa'yo."Napapikit na lamang siya bago sumandal sa pinto ng balcony.
Eleanor's Point Of View.Kinabukasan, ay maaga akong gumising. Hindi kaagad ako nakabangon dahil ang sakit ng mga binti ko. Nakatulog ako pagkatapos ng nangyari samin.Hindi ko maiwasang mapangiti, paniguradong binuhat niya pa ako papunta rito sa kwarto ko. At isa pa, sa unang pagkakataon, hindi alak ang dahilan kung may nangyari samin kagabi. Hindi siya lasing, hindi rin siya mukhang wala sa sarili. Alam niya ang ginagawa niya.Gusto niya ang nangyari samin.At hindi ko alam kung bakit, pero gusto kong maniwalang may ibig sabihin iyon.Pagkababa ko, nadatnan ko siyang nakaupo sa hapag-kainan habang nagbabasa ng ilang documents. Nakasuot na siya ng kaniyang pormal na damit, at mukhang naghahanda na para pumasok sa kompanya."Good morning," bati ko habang may ngiti sa labi.Sandali siyang tumingin sa akin bago muling ibinalik ang atensiyon sa hawak niyang papel."Morning."Natigilan ako sandali dahil sa lamig ng tono ng boses niya.Umupo ako sa tapat niya habang pinagmamasdan siyang um
Eleanor's Point Of View.Ngunit patuloy lang akong napaiyak at bago ko pa mamalayan, bigla niya akong hinalikan.Napapikit na lamang ako dahil sa panghihina bago humalik pabalik—parang nakalimutan ko lahat ng inis na nararamdaman ko dahil lang sa paghalik niya sa'kin. At wala akong magawa kundi magpakalunod sa ginagawa niya."Hmmm," mahinang ungol ko nang bumaba ang labi niya sa leeg ko para halikan 'yon. Napahawak na lamang ako sa buhok niya para kumuha ng suporta.Sandali siyang tumigil bago tanggalin ang seatbelt naming dalawa at nagulat ako sa sunod niyang ginawa, binuhat niya ako paupo sa kaniyang kandungan. Hindi na ako nakapalag noong mabilis niya akong halikan muli."Oh," ungol ko dahil sa init na aking nararamdaman."Remove your shirt," wika niya bago ako tumigil sa paghalik.Hindi ko maiwasang mahiya ngunit noong nakita ko ang pagnanasa sa kaniyang mga mata ay isang malakas na pagbuntong hininga ang ginawa ko bago hubarin ang suot kong top at kaagad kong naramdaman ang lamig







