LOGINในเวลาต่อมา เสียงตักน้ำ เสียงราดน้ำตกลงกระทบพื้น ดังมาเข้าหูของกำนันทองอยู่ตลอดเวลา ทั้งที่บอกตัวเองว่าจะไม่มอง… แต่แล้วจู่ๆ ก็ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้หันไปมองจนได้‘โอ้ว… แม่คุณเอ๊ย… ’กำนันทองถึงกับอุทานในใจ สะดุดตากับภาพเรือนร่างอวบอัดของสะใภ้แม่ลูกอ่อนที่กำลังอยู่ในสภาพเปล่าเปลือย เรือนกายขาวผ่องราวกับหยวก อวดสรีระสุดเซ็กซี่เย้ายวนอยู่ภายใต้บรรยากาศของตอนใกล้ค่ำ แสงแดดประกายสุดท้ายก่อนพระอาทิตย์จะลับฟ้า สาดลงมากระทบเรือนร่างขาวผ่องอรชร ทำเอาลำเอ็นของกำนันทองคัดแข็งขึ้นมาเป็นดุ้น“หนูวัลย์… พ่อ… เอ่อ… พ่อขอไปรอทางด้านโน้นดีกว่า”กำนันทองรีบหันกลับมาแล้วตะโกนบอก หลบไปรอทางด้านหลังป่ากล้วยจะดีกว่า เดี๋ยวเผลอมองอย่างเมื่อครู่… จะทำให้เสียคนกันพอดี“จ้ะพ่อ… ”วัลยาตะโกนตอบขณะตักน้ำจากโอ่งขึ้นมาราดตัวอย่างสบายอุรากำนันทองรีบเดินอ้อมมาทางด้านหลังป่ากล้วย ซ่อนกายอยู่หลังต้นกล้วยน้ำว้ากอใหญ่ อดใจไม่ไหวจนต้องแอบมองสะใภ้อาบน้ำอีกรอบ“โห… แม่คุณเอ๊ย” ในสภาพที่เรือนร่างของวัลยาที่ปราศจากเสื้อผ้า กำนันทองจึงเห็นทุกอย่างผิวพรรณของหล่อนขาวเนียนสะดุดตา เต้านมแม่ลูกอ่อนอวบใหญ่ทำเอาคนมองอ้าปากค้าง เ
กำนันทองกล่าว แม้ไม่บอกวัลยาก็พอจะรู้ หล่อนรู้ว่าพ่อผัวคนนี้ไม่ได้ยากจนหรือขัดสนเงินทองจนต้องหันเหชีวิตมาทำไร่สับปะรดเลี้ยงชีพ เพราะว่ากำนันทองเป็นอดีตตำรวจเก่าชั้นผู้การ ภายหลังจากเกษียณชีวิตราชการก็ยังได้รับเงินบำนาญเดือน และทุกวันนี้เขาอยู่ตัวคนเดียว หลังจากภรรยาซึ่งเป็นแม่ของสันต์เสียชีวิตไปเมื่อสิบปีก่อน กำนันทองก็ครองตัวเป็นพ่อม่ายเนื้อหอมเรื่อยมาไร่สับปะรดที่ซื้อต่อมาจากชาวบ้านผืนนี้ กำนันทองไม่ได้คาดหวังว่าจะปลูกขายเอาผลผลิต แต่ที่ซื้อไว้ก็เพราะว่าทำเลสวย อยู่ติดภูเขาและด้านหลังก็มีแม่น้ำไหลผ่าน ก็เลยตัดสินซื้อไว้อยู่อาศัย เป็นพี่พักพิงของชีวิตในบั้นปลายในเวลาต่อมา ตอนค่ำ เมื่อถึงเวลาอาบน้ำ“พ่อทองจ๊ะ… ห้องน้ำอยู่ทางไหนจ๊ะ”วัลยาที่เดินออกมาจากห้องนอนในสภาพผ้าถุงลายดอกผืนเดียวกระโจมอก ร้องถามพ่อสามีที่นั่งรับลมเย็นอยู่บนแคร่ไม้ใต้ต้นมะม่วงหน้าบ้าน“ห้องน้ำอยู่หลังบ้านจ้ะ… ”กำนันทองลุกขึ้นจากแคร่ไม้ไผ่ เดินนำออกมาที่หลังบ้าน เห็นห้องน้ำเล็กๆ ตั้งอยู่ชิดริมรั้ว รอบๆ โอบล้อมไว้ด้วยป่ากล้วยหนาทึบ“ตรงนั้นคืออะไรจ๊ะ… ”สายตาของวัลยาไม่ได้สนใจจะมองห้องน้ำ แต่กลับจ้องมองไปยังลาน
“พ่อของพ่ออาศัยอยู่ที่กระท่อมหลังนั้น… หนูคงต้องเรียกปู่… เรียกว่าปู่ ‘เพชร’ ก็แล้วกัน”“ค่ะ… แล้วตอนนี้ปู่เพชรพ่อของพ่อทองอายุเท่าไรแล้วคะ”หญิงสาวถามด้วยความอยากรู้“ปีนี้ก็ย่างหกสิบห้าแล้ว… แต่ยังแข็งแรงมาก ปู่เพชรเก่งเรื่องสมุนไพร และเป็นหมอนวดแผนโบราณ เก่งเรื่องการนวดถึงขั้นเคยเป็นครูสอนการ”กำนันทองกล่าว วัลยาหายสงสัยแล้วว่าเรือนเล็กๆ ที่ปลูกต้นไม้สีเขียวจนรอบ ตั้งอยู่หลังกระท่อมริมบึง ที่แท้ก็คือสถานที่ปลูกสมุนไพรของปู่เพชร“ดีจัง… แล้วทุกวันนี้ปู่เพชรยังนวดอยู่ไหมจ๊ะ”วัลยาอยากรู้“นวดจ้ะ… ปู่เพชรมีลูกค้าประจำแวะเวียนมาให้นวดบ่อยๆ… แกจะรับเฉพาะลูกค้าประจำ”กำนันทองเน้นคำว่า ‘ลูกค้าประจำ’ “ดีจังค่ะ… อาชีพหมอนวดถือว่าได้ออกกำลังกายไปในตัวนะจ๊ะ ได้ออกแรงทุกวันกล้ามเนื้อก็จะแข็งแรงไปด้วย ปู่เพชรนี่เก่งจังนะจ๊ะ”วัลยากล่าวชมคนที่หล่อนยังไม่เคยเห็นหน้าเลยด้วยซ้ำ“ใช่… พ่อก็ว่าอย่างนั้นแหละ ปู่เพชรเป็นคนที่มีอะไรหลายๆ อย่างน่าสนใจ“ว้าว… จริงหรือคะ… แบบนี้ไม่ธรรมดาเลยนะคะ”“พ่อก็ว่างั้นแหละ… ”“ไว้พรุ่งนี้หนูจะแวะไปทักทายปู่เพชรนะจ๊ะ”กำนันทองชะงักกับประโยคที่ได้ยิน“เอ่อ… ถ้าไม่จำเ
ทำให้กำนันทองหูผึ่ง รีบหันขวับมาทางสะใภ้ พลันสายตาปะทะเข้ากับภาพของแม่ลูกอ่อนที่นั่งอยู่บนเตียงไม้ ควักนมออกมาจากเสื้อ.....‘คุณพระ… ’กำนันทองเผลออุทานอยู่ในใจ ก็ใครจะคิดว่าหล่อนจะควักนมออกมาต่อหน้าต่อตาแบบนี้“ดูดเยอะๆ… วันนี้นมแม่คัดมากจนปวด”มือข้างหนึ่งโอบร่างของลูกน้อยแนบอก มืออีกข้างบีบหัวนมจนปลายยอดปูดพอง ขยับขยอกอยู่ในอุ้งปากของทารกน้อยดูดดึงกินนมจากเต้าเอร็ดอร่อย.....‘นมใหญ่เหลือเกิน… แม่คุณเอ๊ย’กำนันทองพึมพำอยู่ในใจ กลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อก ตาจ้องมองริมฝีปากของเด็กน้อยกำลังครอบดูดปลายหัวนมชูชันขึ้นมาเป็นช่ออย่างนึกอิจฉา ‘โอ้ว… ’กำนันทองยังคงอุทานอยู่ในใจ ตื่นเต้นจนท่อนเอ็นแข็งเป็นลำ ไม่อาจดึงสายตากลับมาจากภาพของทารกน้อยที่กำลังกะซวกดูดกินนมจนน้ำนมสีขาวเอ่อออกมาชุ่มอยู่รอบๆ ขอบปากจิ้มลิ้ม‘ใหญ่สุดๆ… ’กำนันทองยังคงพึมพำในใจ จ้องมองทารกดูดนมเสียงดังซ่วบๆ อย่างไร้เดียงสา นั่งมองอยู่ครู่สั้นๆ จนรู้สึกได้ว่าแก่นกายของตัวเองตั้งลำคัดแข็งแทงตุงขึ้นมาจากกางเกงขาก๊วย“เอ่อ… พ่อขอไปนั่งรอข้างนอกนะ… ”กำนันทองกลัวว่าสะใภ้จะรู้ว่าพ่อผัวมีอารมณ์ จึงรีบขยับลุกขึ้นยืน หันหลังให้ส
กำนันทองหันมาตอบ วัลยารีบห้าม“โถ… ไม่ต้องหรอกค่ะ นอนห้องเดียวกันก็ได้ค่ะ… หนูกับลูกก็ตัวเล็กๆ นอนเตียงเดียวกันก็ได้จ้ะ แล้วหนูก็คงอยู่ไม่กี่วัน บางทีอาจจะไม่ถึงอาทิตย์ ไม่ต้องเสียเวลาจัดห้องให้ใหม่หรอกนะคะ รบกวนพ่อทองเปล่าๆ”คำพูดที่ได้ยิน ยิ่งทำให้พ่อผัวใจเต้นแรง...“แต่ว่า… ผู้หญิงกับผู้ชาย…นอนห้องเดียวกันสองต่อสองคงไม่เหมาะมั้ง”พ่อผัวกล่าว...“ใครว่าสองต่อสองล่ะจ๊ะ… นี่ไง… พ่อทองลืมหรือจ๊ะว่ายังมีอีกคน”วัลยาชี้มายังลูกน้อยที่หล่อนอุ้มไว้แนบอก...“มันก็จริง… แต่… ”ไม่ทันที่กำนันทองจะพูดจบ สะใภ้แม่ลูกอ่อนก็ตัดบทด้วยการอุ้มลูกเดินนำเข้ามาในบ้านบ้านของกำนันทองแม้จะเป็นเพียงเรือนไม้หลังย่อม แต่ก็สะอาดสะอ้านน่าอยู่อาศัย...“บ้านน่าอยู่จังค่ะพ่อทอง… ”หญิงสาวชม หลังจากเดินเข้าไปดูในห้องนอนที่มีทั้งฟูกทั้งเตียง ค่อยๆ วางร่างน้อยๆ ของลูกชายไว้ในมุ้งที่มีฟูกปูไว้กับพื้น ลูกชายของหล่อนกำลังหลับสนิท.....“มันคงไม่สะดวกสบายเหมือนบ้านที่กรุงเทพฯ ของหนู”กำนันทองกล่าว“แบบนี้ก็ได้อารมณ์นะคะ… ได้บรรยากาศดีค่ะ นอนมุ้งก็ได้ความรู้สึกไปอีกแบบ”วัลยามองมุ้งสี่สาย คลุมครอบฟูกปูนอนวางชิดผน
วัลยารู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ แต่อุบัติเหตุเมื่อครู่ก็ทำให้กำนันทองรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กำนันทองอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองทรวงอกอวบใหญ่ของสะใภ้แม่ลูกอ่อน ผิวพรรณของหล่อนช่างเนียนขาว ทรวดทรงอวบอัดอะร้าอร่ามทำเอาคนมองใจเต้นแรง.....“แล้วนี่จะอยู่กี่วันจ๊ะ… ”กำนันทองถามขณะอุ้มร่างจ้ำม่ำของหลานชายไว้ในอ้อมอก.....“บรรยากาศดีจังค่ะ… ที่นี่อากาศดีมากเลยค่ะ ได้มาเห็นแล้วอยากอยู่สักอาทิตย์”วัลยาตอบขณะทอดสายตามองทิวเขาทาบทะมึนเป็นฉากหลังของไร่สับปะรด ยืดอกสูดเอาความบริสุทธิ์ของมวลอากาศไว้เต็มปอด.....แสงแดดลำสุดท้ายสาดทอประกายสีทองทาบทาไปทั่วไร่ นกกระยางฝูงใหญ่บินชักแถวเป็นแนวเส้นสีดำพาดผ่านแนวขอบฟ้าเบื้องทิศตะวันตก.....“วันนี้อากาศหนาวนะคะ… ”วัลยาเอามือลูบแขน กล่าวขณะทอดสายตาดูพระอาทิตย์สีแดงเหมือนไข่ดาว ลอยเรี่ยต่ำเกือบแตะสันเขา.....“ใช่… วันนี้หนาวกว่าเมื่อวาน ข่าวว่าอุณหภูมิจะลดต่ำลงจนถึงสิบห้าองศา”สันต์กล่าวตามที่ได้ฟังมาจากข่าวพยากรณ์อากาศเมื่อตอนเช้า อดไม่ได้ที่จะเหลือบตามองเรือนร่างเอิบอิ่มไปด้วยเลือดเนื้อวัยสาวสะพรั่งของลูกสะใภ้ ในมุมที่วัลยายืนย้อนแสง กำนันทอ
“เร่งเถอะไอ้เชิด… อย่าทรมานกูนักเลย จะขาดใจอยู่แล้ว”คุณนายครางกระเส่า“เดี๋ยวสิครับ... คุณนายปล่อยให้ผมคิดถึงมาหลายวัน... วันนี้ขอกินคุณนายให้สมใจอยาก”ไอ้เชิดรีบถอนแก่นกายออกมา “อ๊า... ”ชุลีพรพรูลมหายใจออกมาอย่างนึกเสียดาย แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งเฮือก ดวงตาเบิกโพลงไปด้วยความรู้สึกซ่านเสียวอีกครั้ง
ร่างของผู้เป็นนายเขยื้อนไปตามแรงกระแทกกระทั้นหน่วงหนัก “มันสุดๆ... ”ไอ้เชิดหน้าแดงก่ำ ความใหญ่โตของมันทำเอาชุลีพรตาเหลือกลอยไปชั่วขณะ ดุ้นเอ็นขรุขระราวกับแท่งข้าวโพดแข็งๆ ทิ่มทะลวงลงมามิด พวงสวรรค์หดเป็นก้อนเบียดชิดสนิทแน่นคาคับปากรูปริแดง แอ่นอ้าขึ้นมาท่ามกลางพุ่มแพรไหมสีดำเลื่อมระยับ“เสียวเหลื
“ซี้ด... อ๊า อ๊อย... ตรงนั้นและเชิด… ดีจัง โอ้ว อูย เบาจ้ะ... เอาเรี่ยวแรงมาจากไหนนักหนา คนอะไรแข็งแรงเป็นบ้า อูย... ซี้ด เนื้อฉันระบมไปทั้งตัวแล้ว” ลีนาจำได้ แม้สุ้มเสียงนั้นจะใส่จริตจะก้านเกินกว่าปกติ แต่หล่อนจำได้ว่าเป็นเสียงโอดครวญสลับร้องครางของมารดาอย่างไม่ต้องสงสัย
นานแล้วที่หนูกับพ่อไม่ได้เจอกัน คุณพ่อคงอยากเจอหนู”ชุลีพรกล่าวถึงอดีตสามี ลีนามีช่วงเวลาของวันหยุดสั้นๆ เพียงสองสัปดาห์เท่านั้น โดยสัปดาห์แรกหล่อนมาพักอยู่ที่บ้านแม่ และสัปดาห์ที่สองลีนาต้องไปพักกับผู้เป็นพ่อลีนาเข้าใจถึงเหตุผลที่ต้องแบ่งเวลาแบบนี้ เพราะว่าทุกวันนี้พ่อกับแม่ของหล่อนแยกทางกันอยู่







