Chapter 2

Ang mga kamay niya na naka gloves na magsusuri sana kay Olivia ay bahagyang nanginig.

Para bang nahuli ang epekto ng sakit ng sampal ni Olivia, na nagdulot ng pansamantalang pagkawala ng oxygen sa kanyang utak.

 Lumalabas na mukhang tinuturuan na pala siya ng leksyon sa kataksilan, bakit pa niya kailangang ipahiya ang sarili sa pagpapatunay nito?

Napansin naman ni Olivia ang malamig na pakikitungo ni Terrence kay Jane, at bahagyang ngumiti ang mga gilid ng labi niya. Kusa niyang sinabi, “terrence, kailangan kong lumipat ng ospital. Doon sa mas sikat at mas kilalang ospital.”

“Okay, sige.” hindi nag atubili si Terrence, na tila ba tutuparin niya kahit anong hilingin ni Olivia. 

May malinaw na pagiging malapit sa pagitan ng dalawa na walang ibang taong makakapasok. 

Sa pananaw ni Jane, na sobrang nagmahal sa lalaking nasa harap niya bilang asawa sa loob ng maraming taon, paanong hindi niya ito mararamdaman?

Napakasakit na para bang pinupunit ang puso niya ng paitaas, paunti-unti. 

Ang comment ni Olivia na “pumunta sa mas sikat na ospital.” ay walang iba kundi isang matinding pahayag na hindi siya qualified na gumamot sa kanya.

Inayos ni Terrence ang mga bagay-bagay. 

Hindi man lang siya nagsabi ng kahit isang salita kay jane, kahit man lang pahiwatig ng…

kahihiyan!

Hanggang sa makalabas ang dalawa sa observation room.

Hindi pa rin makawala si Jane sa napakasamang sitwasyon na iyon sa mahabang panahon. 

Ang mga kasamahang nakakita sa lahat ay agad na nagsimula ng isang buhay na buhay na tsismisan.

My god! Mga kabataan talaga ngayon ano, marunong ng magpakasaya.

Tumingin ang nurse ng may inggit: “pero ang gwapo talaga ng lalaking iyon, nanghihina ang mga binti ko, at mukhang magaling din siya sa kama!”

Ibinaba ni Jane ang ulo niya, medyo tulala, at tahimik na sinimulang hubarin ang medical gloves sa kamay niya: “ganun ba?”

Ang batang nurse na walang kaalam-alam sa nakakagulat na kahulugan sa likod nito, ay tila may naisip at yumuko ng bahagya para magtanong sa mababang boses, “nga pala, Ate Jane, diba ilang taon ka ng kasal? Bakit parang hindi kita naririnig na nababanggit na may anak kayo?” 

Ipinukol ni Jane ang mga gloves sa basurahan: “may erectile dysfunction ang asawa ko at ginagamot pa rin hanggang ngayon.”

 Mabilis na natahimik ang nurse, ang mukha niya ay puno ng kahihiyan.

Walang pag-aalinlangang naibunyag ni Jane ang sikreto ng asawa nang hindi man lang kumukurap ang mga mata niya. 

Dahil dito, naisip ng nurse na dapat ay totoo ito. Kung hindi, paanong ang isang taong pitong taon ng kasal ay wala pa ring anak?

Dahil dito, mas lalo pa niyang tinignan si Jane ng may awa. 

Hindi nagsalita ng totoo si Jane.

Sa katunayan, ayaw lang talaga ni Terrence na magkaanak sila. 

Simula pa lang ng unang gabi ng kasal nila ay malamig na nitong sinabi sa kanya, “busy ako sa trabaho at wala akong oras para sa mga bata, kaya wala akong planong magkaanak. Wag ka ng umasa at wag mo nang subukang makipag-usap sa akin tungkol dito.”

Noong mga oras na iyon, naintindihan niya ito at naisip na talagang busy lang ito. 

Ngunit ngayon…

Bahagya na niyang nalaman kung bakit ayaw nitong magkaanak.

Nangangamba ito na kapag isinilang ang bata, magtatanim ng sama ng loob ang babaeng pinakamamahal nito. 

Nakakatawa na nung nakaraan lang ay napakatanga niyang nagtangkang magtapat kay Terrence na meron silang anak na babae!

May mga yabag ng paa na lumapit ulit, at nang tumingala siya, nakasalubong niya ang misteryosong mga mata ni Terrence. 

Tinignan siya ng lalaki na mas malamig pa kesa sa isang hindi kakilala habang tinatanggap nito ang resibo ng payment. 

Narinig kaya nito ang paninirang puri niya tungkol sa “erectile dysfunction”?

Pero nang mag-isip siya ulit…

Ano naman ngayon kung narinig niya? Wala na siyang pakialam. 

Mabilis na inilayo ni Terrence ang tingin at malamig na tumalikod. 

Hindi na nagulat si Jane. 

Ganito naman palagi si Terrence. Palaging cold. 

Ang kawalan niya ng pasensya, malamig na pakikitungo at kawalan ng interes na mag-aksaya ng lakas sa kanya ay hindi kahit kailan itinago. 

Kahit na gusto niyang makipagtalo, mahihirapan siyang simulan ito. 

Ang lahat ng ito ay naipon na lang sa dibdib niya araw-araw, nang hindi mailabas. 

Kahit may asawa siya, wala siyang masandalan. Wala rin silang anumang emotional na connection. 

Iyon ang isa sa mga dahilan kung bakit lihim siyang nanganak at pinalaki ang anak nang nakatalikod ito. 

Mabigat ang mga hakbang na ginawa niya habang naglalakad pabalik sa kanyang private observation room. 

Binuksan ni Jane ang drawer sa ilalim ng table niya kung saan tahimik na nakalagay ang dalawang tumpok ng dokumento. 

Bago iregister ang kasal kay Terrence, nilapitan siya ng head ng pamilya Samaniego at binigyan siya ng dalawang kasunduan. 

Ang isa ay isang prenuptial agreement, at ang isa naman ay…. Isang divorce agreement. 

Ang pinagmulan niyang pamilya ay malayo sa antas ng pamilya Samaniego at napakalayo ng agwat niya kay Terrence. Kung hindi dahil sa malaking scandal na nangyari noon, kahit kailan ay hindi papayag ang pamilya Samaniego na makapasok siya sa pamilya nito.

Mababa ang tingin sa kanya ng matanda.

Ang divorce agreement ay nagtakda ng seven years. Kapag natapos na ang seven years, magkakabisa ang kasunduan ng divorce. 

Noong panahong iyon, hindi man lang tinignan ni Terrence ang nilalaman ng kasunduan bago ito pirmahan. Tiyak na hanggang ngayon ay hindi pa rin nito alam na umiiral ang kasunduang iyon. 

At ngayon, malapit na ang itinakdang huling araw para sa divorce.

Tatlong buwan na lang ang natitira.

Ayaw niya nang mag-aksaya pa ng kahit isang segundo. Mabilis niyang inilagay ang kasunduan sa bag niy at hinarap ang pagod na katawan pabalik sa bahay niya pagkatapos ng trabaho sa araw na iyon. 

Pagkapalit pa lang niya ng sapatos, nakita niyang bumababa si Terrence mula sa itaas.

Napatigil si Jane.

Hindi man lang siya nagkaroon ng pagkakataong makipag-usap kay Terrence o ipaliwanag ang nangyaring emergency.

Habang lumalapit ito sa tabi niya, sa wakas ay nahanap na niya ang kanyang boses at sinabi dito. “Mag divorce na tayo.”

“Bibigyan kita ng three months para ayusin ang pagtatransfer at paghahati ng mga assets.”

Napatigil si Terrence sa paghakbang.