HEARTLESS GUY 15

พี่เชนทร์พูดจบก็ดึงเสื้อฉันลงจากไหล่แล้วเปิดเสื้อในฉันขึ้น ฉันตกใจนะ แล้วก็อยากขัดขืนด้วย แต่ไม่ทันแล้ว บวกกับว่ามือไม้มันอ่อนแรงมาตั้งแต่แรก ยิ่งมาเจอประโยคเมื่อกี้นี้เข้าไป นั่นยิ่งทำให้ฉัน อยากหายไปจากโลกนี้ซะตอนนี้เลยจริงๆ

"อ้ะ! พี่เชนทร์!"

ที่ฉันร้องเพราะพี่เชนทร์ก้มลงไปดูดนมฉัน ดูดแรงๆสลับกันทั้งสองข้าง มือของเขาจับขาอ่อนฉันแน่นขึ้นกว่าเดิม จากนั้นก็เริ่มกระแทกท่อนแข็งๆนั่นเข้ามา

ผับ...ผับ...ผับ...

"อือ อื้อ! พี่เชนทร์ เจ็บ"

พี่เชนทร์กระแทกเป็นจังหวะไม่แรงมากก็จริง แต่ฉันก็เจ็บอยู่ดี ถึงมันจะมีอาการเสียวๆร่วมด้วยก็เถอะ

"เดี๋ยวมันจะดีขึ้นลิเดียร์"

เสียงแหบๆสั่นๆของพี่เชนทร์บอกฉันทั้งๆที่ยังดูดนมฉันอยู่ ดูดๆเลียๆจนร่างฉันมันสะท้านยังไงก็ไม่รู้ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยรู้สึกแบบนี้เลย

"อือ พี่เชนทร์ ซี้ดดด"

ฉันรู้ว่ามันน่าอาย แต่ฉันเก็บเสียงไม่อยู่จริงๆ มันทั้งเจ็บทั้งเสียว ปนๆกันไปหมด รู้สึกเหมือนทั้งตัวกำลังจะร่วงไปกับพื้น จนต้องเอาสองแขนไปกอดพี่เชนทร์ไว้ทั้งๆที่แขนข้างนึงของเขาก็กอดฉันไว้แล้ว

"ฉันรู้ว่าเธอเสียวลิเดียร์ ครางสิ ดังๆเลยก็ได้ เสียงครางทำให้โคตรได้อารมณ์รู้รึเปล่า"

"พี่เชนทร์ หายใจไม่ออก ฮึก ไม่รู้เป็นอะไร"

"เพราะของฉันมันเต็มคับร่องเธอไง แต่ขยับไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ชิน"

พี่เชนทร์บอกฉันด้วยเสียงหื่นๆเหมือนเดิม 

"อืม... นมเธอหวานดีจัง เด้งสู้มือดีด้วย อืม..."

จุ๊บๆๆ จ๊วบๆๆๆๆ...

แล้วพี่เชนทร์ก็ดูดนมฉันต่อไปไม่หยุด ยิ่งเขาดูด ฉันก็ยิ่งรู้สึกสั่นสะท้าน บ้าไปแล้ว ความรู้สึกแบบนี้ความจริงมันไม่น่าเกิดขึ้นเลย ฉันนี่มันน่าไม่อายจริงๆ ที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ ปล่อยให้ตัวเองมีอารมณ์ร่วมได้ยังไงกัน

"เธอแม่งน่ากินไปทั้งตัวเลยลิเดียร์ อูววว ขอแรงๆกว่านี้น่ะ ไม่ไหวแล้ว อยากแทงแรงๆ"

ผับๆๆๆๆ...

พี่เชนทร์บอกฉันแล้วกระแทกเข้ามาแรงขึ้นเรื่อยๆ แล้วสรุปเมื่อกี้คือเขาถามหรือแค่แจ้งให้ทราบก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าตอนนี้ ฉันคงต้องยอมทุกอย่าง เพราะฉันหมดปัญญาขัดขืน หัวสมองฉันมันว่างเปล่าไปหมดแล้ว 

"โอ้วว เสียวคxxแม่ง เธอโคตรเด็ดเลย ซี้ดดด"

พี่เชนทร์ยังกระแทกเข้ามาในตัวฉันไม่ยั้ง เสียงกระแทกกับเสียงครางของพี่เชนทร์ดังไปทั่วห้อง ส่วนฉันเหรอ ฉันเองก็เก็บเสียงเอาไว้ไม่อยู่เหมือนกัน 

"อ้ะๆ พี่เชนทร์ อืออออ..."

ฉันจิกหลังพี่เชนทร์แน่น ยิ่งเสียวก็ยิ่งจิกเพราะฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ อายก็อาย เจ็บก็เจ็บอยู่หรอก แต่ขณะเดียวกันมันก็โคตรเสียว เสียวจนไม่รู้จะบรรยายยังไงเลย

"ครางอีกสิลิเดียร์ ซี้ดดด ฉันชอบ อืมมม... อ้ะๆๆๆ"

"อ้ะ! พี่เชนทร์"

อยู่ๆพี่เชนทร์ยกฉันขึ้นเกี่ยวเอวเขา ฉันก็ตกใจน่ะสิ เมื่อกี้เขากระแทกอยู่ดีๆ มาตอนนี้ยกฉันขึ้นเฉยเลย

"ไปต่อข้างในนะ เบื่อหน้าประตูแล้ว"

แล้วเขาก็พาฉันเดินไป น่าจะเป็นห้องนอนถ้าฉันเดาไม่ผิด แต่ที่ฉันเดาไม่ถูก คือไม่รู้ชะตากรรมนี้ของฉัน มันจะไปสิ้นสุดลงเมื่อไหร่ ยิ่งคิดฉันก็ยิ่งสมเพชตัวเอง ที่สุดท้าย ก็ยอมเขา ที่สุดท้ายก็กลายเป็นเหมือนผู้หญิงที่ยอมใช้ร่างกายแลกเงินอย่างที่ถูกเขาตราหน้าไว้จริงๆ ในเมื่อฉันยอมให้เขาทำอะไรๆกับร่างกายฉันได้ตามใจ ถึงแม้ลึกๆแล้วฉันจะยอมเพราะรักเขาก็ตาม มันก็คงไม่มีประโยชน์อะไรเลย เขา...ไม่มีทางรู้เลย

#Lydia End

CHAIN

11 โมง

“หายไปไหนของเธอ”

เชื่อมั้ยว่าตอนนี้ผมโคตรหงุดหงิด ที่ตื่นมาแล้วไม่เจอลิเดียร์ ให้ผมเดา เธอก็คงหนีกลับไปแล้วชัวร์ๆ แต่ไม่รู้ตอนไหนก็แค่นั้นเอง เรื่องนี้คงต้องโทษผม ที่เอาเธอจนหมดแรง เลยไม่รู้เรื่องอะไรเลย ช่วยไม่ได้นี่หว่า ร่องลิเดียร์เอามันส์เป็นบ้า นี่ขนาดเมื่อคืนผมเอาเธอทั้งคืนแล้วนะ ผมยังไม่รู้สึกว่าอิ่มเลย แต่ผมก็ยังแอบสงสัยเหมือนกันนะ ว่าขนาดผมยังเหนื่อย แล้วลิเดียร์แม่งเอาแรงจากไหนมาย่องหนีออกจากห้องผมวะ?

“ชิบหาย!”

ซวยแล้วครับ คิดไปคิดมา ผมเพิ่งนึกออก ว่าเมื่อคืนผมลืมใส่ถุงยาง บ้าไปแล้ว นี่ผมหื่นจนหน้ามืดขนาดนี้เลยเหรอวะ น่าแปลกจริงๆเลย คือปกติผมไม่เคยลืมนะ ผมมั่วก็จริง แต่ไม่ว่ากับผู้หญิงคนไหน ผมก็ป้องกันตัวเองทุกครั้ง แล้วกับลิเดียร์ทำไมถึงลืมได้วะ บ้า นี่มันบ้าไปแล้ว เวรสิทีนี้ แม่งจำได้ลางๆว่าเผลอปล่อยในไปแล้วซะด้วยสิ

“ป่านนี้ยัยนั่นไปหายาคุมกินรึยังวะ”

ผมเครียดจริงๆนะ เกิดเธอท้องขึ้นมาก็ซวยทั้งผมทั้งเธออ่ะดิ 

“วันนี้เธอมีเรียนมั้ยวะ”

ทันทีที่ผมนึกเรื่องนี้ขึ้นได้ ผมก็รีบหยิบโทรศัพท์มาเปิดดูตารางเรียนของลิเดียร์ที่ผมแอบถ่ายรูปมา(พร้อมๆกับการทำให้ผมมีเบอร์โทรศัพท์เธอ) แล้วผมก็ต้องพบกับความห่าอะไรก็ไม่รู้ เพราะวันนี้เธอมีเรียน ไม่ใช่ว่าผมไม่กล้าไปหาเธอที่มหาลัยหรอกนะ ส่วนเรื่องกลัวว่าผู้หญิงคนไหนของผมจะรู้ว่าผมกำลังจะเอาลิเดียร์มาอยู่ในคอลเลคชั่นของผมอีกคนนั่นยิ่งไม่ต้องกลัวเข้าไปใหญ่ เพราะผู้หญิงแต่ละคนรู้กฎของผม กฎที่ห้ามแหกเป็นอันขาด เพราะงั้นปัญหาเรื่องหญิงตีกันเพื่อแย่งผมมันไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอน แต่ที่ผมไม่อยากไปหาลิเดียร์ที่มหาลัยก็เพราะอะไรไม่รู้ดิ แค่ผมรู้สึกว่าอยากคุยกับเธอแค่สองคน 

“แต่ถ้าไม่ไปแล้วปล่อยไว้แบบนี้มันก็ไม่ดีป่ะวะ เกิดยัยนั่นซื่อบื้อไม่คุมก็ชิบหายกันหมดอ่ะดิ”

บอกตรงๆว่าตอนนี้ผมร้อนรนขึ้นมาเรื่อยๆ ไม่ต่างกับเมื่อวานที่ผมโคตรโมโห ที่ลิเดียร์แม่ง ไปโผล่ที่ผับนั้นได้ คือแบบตอนนั้นผมนัดคุยกับไอ้ธีเรื่องรถสปอร์ตที่มันจะซื้อกับโชว์รูมผมพอดีไง แล้วบังเอิญตอนจะกลับ ผมดันหันไปเห็นลิเดียร์นั่งอยู่กับไอ้เหี้ยที่ไหนก็ไม่รู้ แถมกำลังจะยกเหล้าเข้าปากอีกต่างหาก แบบนั้นไม่ให้โมโหก็ไม่รู้แล้วล่ะครับ ก็ผมอุตส่าห์รีบคุยรวบรัดให้จบๆเพื่อจะได้ไปรับเธอแบบไม่สายมาก แต่นี่นอกจากเธอจะไม่รอผมแล้ว เธอยังตัดสายผมแล้วปิดเครื่องใส่ แถมยังมีหน้ามานั่งกับไอ้ผู้หน้าตี๋นั่นอีก บอกตรงๆว่าของขึ้นสิครับ ไม่ใช่ผมหวงเธอหรอกนะผมคิดว่า เพราะผมไม่เคยรู้สึกพิเศษอะไรกับผู้หญิงคนไหนอยู่แล้ว แต่เป็นเพราะผมเล็งเธอไว้ก่อนแล้วต่างหาก เพราะฉะนั้นไอ้ผู้หน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์แตะ ถ้าผมยังไม่ได้เอา แต่ถึงแม้ว่าตอนนี้ผมได้เอาแล้ว ผมก็ยังไม่ยกให้ใครอยู่ดี เพราะผมยังไม่เบื่อ ใครอยากต่อคิวผม ก็รอให้ถึงตอนนั้นก่อนแล้วกัน แต่เมื่อไหร่ไม่รู้นะ เพราะผมไม่ใช่คนเบื่อง่าย หรือบางทีเบื่อแล้ว ผมก็อาจจะเลี้ยงไว้เป็นของสะสมอยู่ดี เผื่อนานๆทีอยากเปลี่ยนรสชาติไปกินน้ำ(พริก)ถ้วยเก่าไงล่ะครับ

“แล้วตกลงจะเอาไงดีวะ”

เรื่องผมเผลอปล่อยในไปเมื่อคืน มันวกกลับเข้ามาในหัวผมอีกแล้วครับ ลิเดียร์นะลิเดียร์ แม่งทำผมปวดหัวหลายรอบแล้วนะเว้ย คอยดูนะ เจอเมื่อไหร่ ผมจะทบต้นทบดอกให้เข็ด!

#Chain End 

LYDIA 

บ่ายโมง

“จะตอบพวกกูได้ยัง เมื่อวานอยู่ๆมึงหายไปไหนคะดอก โทรไปก็ไม่ติดสัส สารเลวมาก”

คำถามนี้แพรวถามฉันตั้งแต่เมื่อกลางวันแล้วแหละ

“เอ่อ คือกู...”

แล้วฉันก็อ้ำๆอึ้งๆมาตั้งแต่เมื่อกลางวันแล้วเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าไม่อยากบอกเรื่องเมื่อวาน ไม่ใช่ว่าไม่ไว้ใจหรือว่าอะไรหรอกนะ แต่ฉันไม่อยากให้เพื่อนทั้งสองคนต้องมาเครียดไปกับฉันด้วย ปัญหาของฉัน ฉันคิดว่าฉันไม่ควรจะให้คนอื่นต้องมาพลอยแบกรับเอาไว้

“ว่าไง มัวแต่เอ่อๆอ่าๆ แล้ววันนี้จะรู้เรื่องกันมั้ยวะมึง”

คราวนี้เป็นเสียงโรส เสียงเหมือนกับเริ่มหงุดหงิดด้วยแถม ไม่ได้การแล้วล่ะ ฉันคงต้องรีบทำอะไรสักอย่าง

“เอ่อ อ๋อ คืองี้ เมื่อวานกูนึกขึ้นได้ว่านัดกินข้าวกับณดาอ่ะ แล้วก็ที่ไม่ได้รับสายเพราะลืมเปิดเครื่องไงมึง”

สุดท้ายฉันก็ต้องโกหกจนได้ ทั้งๆที่ไม่ได้อยากทำเลย ณดาพี่สาวฉันก็ต้องมาพลอยถูกพาดพิงไปด้วย โดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักนิด

“จริงมั้ย ไม่ได้โกหกใช่ป่ะ”

“ไม่เลย”

“แต่สายตามึงแปลกๆ มึงหลบตาพวกกูครับสัสเดียร์”

โรสจ้องฉันเหมือนจับผิด แพรวก็ด้วย แล้วฉันจะทำไงดีล่ะทีนี้ ...???