HEARTLESS GUY 14 NC

“อื้อ!”

พูดจบพี่เชนทร์ก็พุ่งลงมาจูบฉันโดยที่ฉันไม่ทันได้ตั้งตัวเลย หลบไม่ทันด้วย

“อือ! อือ อื้อ!!”

ฉันตกใจมาก ทั้งตกใจทั้งกลัวมากด้วย พี่เชนทร์ทั้งดุดันทั้งป่าเถื่อน แล้วฉันควรจะทำยังไงดี ในเมื่อดิ้นยังไงก็ไม่หลุด แถมยิ่งดิ้นก็ยิ่งโดนจูบแรงขึ้น

“อือ พี่เชนทร์ ปล่อย ฮือๆ”

ฉันรีบบอกพี่เชนทร์ทันทีที่เขาถอนจูบออกไป แล้วก็พยายามผลักพี่เชนทร์ออก แต่เขาก็ไม่ขยับเขยื้อนเลย 

“หึ ถามจริงเหอะ นี่มันมุกเพิ่มค่าตัวป่ะ”

“พี่เชนทร์...”

ฉันไม่อยากเชื่อว่าประโยคนี้จะออกมาจากปากของคนที่ฉันรัก

“ฮึก คนใจร้าย ทำไมต้องดูถูกกันแบบนี้ด้วย ฮือๆๆ...”

น้ำตาฉันไหลไม่หยุดเลยตอนนี้ฉันรู้สึกได้ มือไม้ที่ตอนแรกตั้งใจขัดขืนมันก็อ่อนแรงไปซะอย่างนั้น แต่พี่เชนทร์ ดูเหมือนเขาจะไม่รู้สึกอะไรกับน้ำตาของฉันเลย ในเมื่อตอนนี้เขาก็ยังยิ้ม ยิ้มอย่างคนเลือดเย็น

“เพราะฉันเคยเจอแบบนี้ไง แบบ แกล้งทำเป็นขัดขืน ทำเหมือนตัวเองยังซิง ทั้งๆที่ความจริง หึ คงไม่ต้องบอกหรอกนะ”

พี่เชนทร์พูดยิ้มๆแล้วเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้ฉัน ส่วนฉันพูดไม่ออกแล้ว มันหมดแรง มัน มันไม่เคยรู้สึกเสียใจมากมายขนาดนี้มาก่อนเลย

“หยุดเล่นละคร แล้วมาสนุกกันดีกว่า จะได้ไม่เสียเวลา แล้วก็ไม่ต้องกลัวหรอก เรื่องค่าตัวอ่ะ เพราะถึงจะซิง ไม่ซิง แต่ถ้าเธอบริการฉันถูกใจ ฉันก็จ่ายไม่อั้นไม่ต่างกัน”

“ฉันไม่ได้ขายตัว”

ฉันพยายามกัดฟันพูดออกไป

“ฉันไม่ได้อยากได้อะไรของพี่ทั้งนั้น ปล่อยฉัน ฮือ ฮึก”

“หึ บอกแล้วไงว่าหยุดแสดงได้แล้ว เพราะยังไงฉันก็ไม่เชื่อ ว่าผู้หญิงเที่ยวผับเที่ยวบาร์อย่างเธอ จะยังเหลือไอ้เยื่อบ้าๆนั่น เพราะฉะนั้นอย่าทำให้ฉันหงุดหงิดไปมากกว่านี้!”

“ว้าย!”

พี่เชนทร์กระชากเสื้อฉันจนฉันรู้สึกได้ว่ากระดุมเสื้อนักศึกษาของฉันมันกระเด็นลงไปบนพื้นพร้อมๆกับหัวใจของฉันที่มันร่วงลงไปอยู่ตาตุ่ม

“พี่เชนทร์ อย่า ไม่ ปล่อยฉันนะ ฮือๆ ปล่อย ฉันไม่ยอมพี่หรอก คนเลว ผู้ชายเฮงซวย”

“ปากโคตรดี งั้นดีให้ตลอดนะ”

พี่เชนทร์ไม่สนใจอาการขัดขืนของฉันเลย เขายังคงดึงทึ้งเสื้อผ้าฉันต่อไปไม่ยอมหยุด จมูกของเขาก็ซุกลงมาที่ซอกคอฉัน ดูดๆดึงๆจนฉันแสบไปหมด

“พี่เชนทร์ เจ็บ ปล่อย ฮือๆ...”

ฉันทั้งทุบทั้งตีพี่เชนทร์ แล้วส่ายหน้าหลบ แต่พี่เชนทร์ก็ไม่สะทกสะท้าน เขายังทำป่าเถื่อนกับฉันต่อ แต่ฉันจะไม่ยอม ฉันจะไม่ยอมให้เขาทำ

“โอ๊ย!”

ฉันกัดไหล่พี่เชนทร์เต็มแรงแล้วผลักเขาออก จากนั้นก็อาศัยจังหวะที่เขาเผลอวิ่งไปที่ประตู

“จะไปไหน”

“ว้าย!”

ฉันเกือบจะถึงประตูอยู่แล้วเชียว โดนจับไว้จนได้

“โอ๊ย!”

แถมยังโดนดันหลังไปชนกับประตูแรงๆด้วย

“เธอนี่โคตรฤทธิ์เยอะเลยว่ะลิเดียร์ แต่ก็ดี แบบนี้ก็มีสีสันไปอีกแบบ”

“คนเลว!”

“ก็เหมาะกันดีกับผู้หญิงโคตรหิวเงินจนต้องลงทุนแอ๊บบริสุทธิ์อย่างเธอ”

เขาดูถูกฉันอีกแล้ว เขาจะรู้มั้ย ว่าตอนนี้ฉันเสียใจจนแทบหายใจไม่ออกอยู่แล้ว มือไม้มันเหมือนโดนสูบแรงไปอีกครั้ง ด้วยน้ำมือของคนที่ฉัน...รัก

“ตอนแรกฉันก็คิดว่าเธอใสๆอ่ะเนอะ แต่ไม่เลยอ่ะ เธอนี่แม่ง ลูกไม้เยอะกว่าผู้หญิงกร้านโลกบางคนซะอีก”

“ถ้าคิดว่าฉันร้ายกาจขนาดนั้นก็อย่ามายุ่งกับฉันสิ ปล่อย”

“หึ นี่ก็คงเป็นอีกฟังก์ชันนึงของผู้หญิงเหลี่ยมจัดอย่างเธอสินะ แต่เสียใจ ฉันไม่หลงกล แล้วฉัน ก็จะไม่เสียเวลากับเธออีกแล้วลิเดียร์”

"ว้าย พี่เชนทร์!"

พี่เชนทร์ถลกกระโปรงของฉันขึ้นแล้วดึงกางเกงในฉันออก ดึง หรือฉีกก็ไม่รู้ ฉันได้ยินเสียงแปลกๆเหมือนกับมันขาด

"พี่เชนทร์!!"

คราวนี้ที่ฉันตกใจเพราะฉันรู้สึกว่าพี่เชนทร์ถอดกางเกงของเขาแล้วควักไอ้นั่นออกมา

"อยากรู้ใจจะขาดละ ว่าเล่นตัวขนาดเธอ รสชาติร่องมันจะขนาดไหน"

"ว้าย!"

พี่เชนทร์ยกขาฉันขึ้นไปพาดที่เอวเขา คือความจริงฉันอยากขัดขืนนะ แต่มันไม่มีแรง อีกอย่าง พี่เชนทร์ตัวโตกว่าฉันมาก เพราะงั้นถึงแม้ว่าตอนนี้เรี่ยวแรงของฉันจะมีเต็มร้อย แต่ฉันก็สู้เขาไม่ได้อยู่ดี

"พี่เชนทร์ ฮือๆ ฉันกลัว ขอร้อง อย่าทำฉันเลยนะ"

ฉันรู้ว่าอ้อนวอนเขาด้วยน้ำตาแบบนี้มันน่าสมเพช แต่ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว หมดหนทางแล้วจริงๆ

"เดี๋ยวเธอจะไม่พูดแบบนี้ลิเดียร์"

สวบ!!!

กรี๊ดดด!!!!!!!

พี่เชนทร์แทงไอ้นั่นของเขาเข้ามาในตัวฉัน มันเจ็บ เจ็บเกินจะบรรยายเลยจริงๆ แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม พี่เชนทร์ถึงชะงักไป

"ทำไม ทำไมเธอแม่งคับขนาดนี้วะ"

พี่เชนทร์มองหน้าฉันเหมือนตกใจมาก แต่ฉันพูดไม่ออก ได้แต่กัดปากข่มความเจ็บเหมือนจะตายนี้เอาไว้พร้อมๆกับน้ำตาที่มันไหลลงมาไม่หยุด

"หรือว่า..."

พี่เชนทร์มองฉันอีกทีแล้วก้มมองข้างล่าง ตรงจุดเชื่อมต่อของเราสองคน แต่ฉันไม่ได้มองตามเขาหรอก ตอนนี้ฉันทั้งเจ็บ ทั้งสั่น แล้วก็เกร็งไปทั้งตัว

"เลือด?!!"

เสียงพี่เชนทร์เหมือนตกใจมากกว่าเดิมอีก 

"ชิบหาย! นี่เธอยังซิงเหรอวะเตี้ย"

ตอนนี้พี่เชนทร์ยังชะงักอยู่ ยังไม่ขยับอะไรทั้งนั้น นอกจากดวงตาที่เขาเหลือบขึ้นมามองฉัน เหมือนต้องการคำตอบให้ชัดเจนกว่านี้

"พอใจรึยัง ฮึก คนเลว"

เสียงแหบๆสั่นๆของฉันเอ่ยออกไป มันยังเจ็บอยู่นั่นแหละ แต่ฉันก็เสียใจ น้อยเนื้อต่ำใจถึงได้ฝืนพูด

"ลิเดียร์..."

"ทีนี้จะเอาออกไปได้รึยึง ฮือๆ"

รู้มั้ยตอนนี้ฉันสมเพชตัวเองขนาดไหน ที่ต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ทั้งๆที่ความจริงฉันควรจะดีใจใช่มั้ย ที่เสียความบริสุทธิ์ของตัวเองให้กับคนที่รัก ใช่ มันควรจะเป็นแบบนั้น ถ้าเขา ถ้าเขาเอามันไปด้วยความรัก ไม่ใช่ด้วยความใคร่ที่แถมมาทั้งการดูถูกเหยียดหยามและดูแคลนแบบนี้

"เดี๋ยวมันจะดีขึ้นลิเดียร์ เธออย่าเกร็งดิ"

นี่ฉันหูไม่ได้เพี้ยนใช่มั้ย ที่รู้สึกว่าเสียงพี่เชนทร์มันอ่อนโยนขึ้น พร้อมๆกับการที่เขาโน้มหน้าผากตัวเองมาชนกับหน้าผากฉัน เอื้อมมือมาจับแก้มฉันเหมือนต้องการปลอบโยน หรือว่าเขาจะรู้สึกสงสารฉันขึ้นมาบ้าง

"เพราะถ้าเธอเกร็ง ทั้งเธอทั้งฉันก็จะยิ่งเจ็บ โดยเฉพาะฉัน เธอตอดฉันซะแน่นจนแทบหายใจไม่ออกรู้ตัวมั้ย"

ตอนนี้ฉันเพิ่งรู้ว่าเขาไม่ได้สงสารฉัน แต่สงสารตัวเอง เพราะเสียงเขาแข็งขึ้น เหมือนกำลังไม่พอใจ ทำไมนะ ฉันเผลอคิดไปได้ไงว่าคนใจร้ายอย่างผู้ชายตรงหน้าฉันจะอ่อนโยนขึ้นมา ทั้งๆที่เห็นอยู่ชัดๆว่ามันไม่มีทาง

"นิ่งคือยังไง หรือกลัวไม่ได้เงินเลยไม่ยอมเปิดทางให้ หึ เธอไม่ต้องกลัวหรอก ไอ้เรื่องที่เธอยังซิงอ่ะ ฉันมีทิปให้"

ประโยคพวกนั้นทำฉันจุกขึ้นมาทันที จากที่เจ็บอยู่แล้ว ตอนนี้เหมือนอยากจะตายเลยจริงๆ ยิ่งพี่เชนทร์ยิ้มให้ด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยามฉันก็ยิ่งเจ็บ 

"ฉันไม่ต้องการ ฮึก"

"เธอมีทางเลือกด้วยเหรอ ในเมื่อตอนนี้ เยื่อบางๆของเธอ ฉันได้มันมาแล้ว ยังไงๆ เธอก็ต้องขายมันให้ฉัน"

"ฮึก!"

พี่เชนทร์ดันท่อนแข็งๆของเขาเข้ามาในตัวฉันลึกขึ้นอีกฉันรู้สึกได้ ตกลงเขาไม่สนใจเลยใช่มั้ย ว่าฉันจะเจ็บขนาดไหน หัวใจฉัน เขาคงไม่รู้ว่าเขาเหยียบย่ำมันจนแหลกละเอียดแล้ว

"จะว่าไปคับๆก็ดีเหมือนกันนะ แทงมันส์ดี"

"เลว!"

"ขอบใจที่ช่วยย้ำ ฉันจะได้ไม่ต้องยั้งมือ"

"อื้อ!"

พี่เชนทร์พุ่งเข้ามาจูบฉันทันทีที่พูดจบ และฉันก็หมดแรงแล้วที่จะขัดขืน ไม่เหลือแล้วแรงกำลังที่จะต่อกรกับผู้ชายใจร้ายเลือดเย็นคนนี้ สุดท้ายก็ได้แต่เลยตามเลย เขาอยากทำอะไร ฉันก็คงต้องยอมรับอย่างจำนนในชะตากรรม

"อืม..."

เสียงครางในคอของพี่เชนทร์ดังเข้าหูฉันถี่ๆ พร้อมๆกับที่เขาสอดลิ้นเข้ามาในปากฉันแล้วตวัดไปมา พยายามดูดดึงลิ้นฉันอย่างเอาแต่ใจ มือของเขาตอนนี้ล้วงเข้ามาจับนมฉันแล้วบีบขยำอย่างเมามันส์ 

"อือ"

เพราะฉันเจ็บถึงได้ร้องออกไปด้วยเสียงในลำคอ แต่ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าตอนนี้ทำไมร่างกายฉันมันถึงรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมากะทันหัน มันยังเจ็บอยู่ก็จริง แต่มันก็เหมือนกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นแปลบปลาบไปทั้งตัว

"หึ"

ฉันไม่รู้ว่าพี่เชนทร์ถอนจูบออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่ว่าตอนนี้เขาจ้องหน้าฉันแล้วยิ้มมุมปาก สายตาก็เหมือนเดิม คือดูถูกแกมสมเพชเวทนา

"เริ่มร่านขึ้นมาแล้วสินะ หึ แต่ฉันนับถือเธอเลยว่ะ ว่าเธอนี่แม่ง แอ๊บได้โคตรนานเลย เอาเป็นว่า ฉันจะแถมค่าเล่นละครเก่งให้เธออีกค่านึงด้วยแล้วกันนะ ถือเป็นค่าเหนื่อย ที่เธออุตส่าห์เพิ่มลูกเล่นให้กิจกรรมนี้ของเรามันมีรสชาติเพิ่มขึ้นมา"