HEARTLESS GUY 6

2 ทุ่มกว่า

.

;

@CN SPORT SHOWROOM 

“เดียร์ ชุดมึงโป๊ไปป่ะวะ”

“นั่นดิ แม่งแหวกโน่นแหวกนี่ นมจะหกอยู่ละสัส”

ทั้งแพรวทั้งโรสทำหน้าไม่พอใจใส่ฉันใหญ่เลย เหมือนขยะแขยงฉันยังไงยังงั้นแหละ แต่! ฉันเองก็แอบไม่พอใจชุดตัวเองอยู่ลึกๆเหมือนกัน~~!!!

“กูก็คิดเหมือนพวกมึงอ่ะ แต่อีแคนมันให้ชุดนี้มานี่หว่า ให้ทำไงอ่ะ”

ฉันบอกโรสกับแพรวไป มือก็พยายามดึงชายกระโปรงที่มันโคตรสั้นอ่ะ รู้ว่ายิ่งดึงมันก็ยังเหมือนเดิมนั่นแหละ แต่ก็ยังจะดึง เห้อ ไม่ค่อยมั่นใจเลย ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยใส่สั้นๆหรือว่าโชว์โน่นนั่นนี่หรอกนะ แต่นี่มันเยอะไปอ่ะ

“เห้ย อีโรส ไปไหน”

แพรวทักขึ้นมา เพราะอยู่ๆโรสทำท่าจะหันหลังเดินไปไหนก็ไม่รู้ ทำหน้าเหมือนจะไปหาเรื่องใครสักคน

“กูจะไปถามอีแคนให้รู้เรื่อง ว่าอีสัสนั่นแกล้งเดียร์รึเปล่า แม่งให้ชุดมาอย่างกะจะให้เพื่อนกูไปแก้ผ้า อีเหี้ย”

โรสตอบแล้วสะบัดมือแพรวออก จากนั้นก็เดินไปหาพวกแคนดี้ ไอ้พวกฉันก็ไม่มีทางเลือก เลยต้องรีบเดินตามไป เพราะรั้งโรสไว้ไม่ทัน

“อีแคน!”

เสียงโรสเข้มมากอ่ะ ฉันได้ยินยังแอบกลัวเลย 

“มีไร”

“ทำไมชุดเดียร์ไม่เหมือนชุดพวกมึงวะ จะให้มันแก้ผ้าเหรอแม่ง โป๊ซะขนาดนั้น”

“แหม อีโรส มึงจะหวงเมียอะไรขนาดนั้นห้ะ พริตตี้เขาก็ใส่ขนาดนี้แหละ มันต้องโชว์กันหน่อยดิ ขืนมาหวงเนื้อหวงตัวอยู่ เดี๋ยวแขกก็เมินกันพอดี”

“แต่มันเยอะไปป่ะ ทำงานนะเว้ย ไม่ได้ขายตัว ทีชุดพวกมึง ยังไม่ถึงขนาดชุดเพื่อนกูเลย”

โรสเสียงดังขึ้น แต่พวกแคนดี้ก็ยังเหมือนไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรเลย 

“เอาน่า อย่าคิดมาก เต้นๆไปเหอะ แป๊บเดียวเดี๋ยวก็ได้เปลี่ยนชุด ปะมึง งานจะเริ่มละ”

แคนดี้หันมาทางฉันแล้วพยักหน้าเป็นเชิงเรียก 

“เดี๋ยวมึง”

โรสจับมือฉันไว้ ตอนที่ฉันทำท่าจะเดินตามพวกแคนดี้ไป

“กูว่าเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ แบบนี้อีดอกแคนมันจงใจแกล้งมึงชัดๆ อีสัส แม่งสารเลว”

โรสกัดฟันบอกฉัน ตายังมองพวกแคนดี้ที่กำลังเดินไปตาไม่กะพริบ 

“ไม่เป็นไรมึง พูดไรมากคงไม่ได้ เพราะยังไงถ้ามันไม่ชวนมา กูคงไม่ได้งาน”

“แต่ว่า...”

“เอาน่า แป๊บเดียว เดี๋ยวก็ได้เปลี่ยนชุดละ”

ฉันบอกโรสแล้วหันไปมองแพรว พยายามบอกทางสายตาว่าฉันโอเค แล้วก็ให้ช่วยปรามๆโรสด้วย แพรวก็ยักหน้ารับเหมือนเข้าใจ

“งั้นไปนะ พวกมึงรอกูตรงนี้โอเค้”

ฉันยิ้มให้ทั้งสองคนแล้วเดินตามพวกแคนดี้ไป

“หวัดดีจ้ะหนู”

ระหว่างทางที่เดินไปมีแขกเยอะนะ ดูเหมือนเป็นพวกรวยๆทั้งนั้นด้วย แล้วตอนนี้ก็มีอีตาลุงที่ไหนก็ไม่รู้เดินมาดักหน้าฉัน

“เอ่อ หวัดดีค่ะ มีไรเหรอคะ”

“หนูเป็นพริตตี้ใช่มั้ย”

ก็เห็นๆอยู่ ไม่รู้มันจะถามทำไมอีกว่ามั้ย

“ค่ะ”

“คืองี้ เดี๋ยวเลิกงาน ไปกับป๋ามั้ยจ๊ะ รับรอง ป๋าเปย์ไม่อั้น”

“อุ๊ย!”

ฉันตกใจเพราะไอ้ป๋าท่าทางลามกนี่เอามือมาแตะไหล่ฉันอย่างกับเคยสนิทสนมกัน

“เอ่อ ไม่ดีกว่าค่ะ คือหนูมาทำงาน ขอตัวนะคะ”

ฉันพูดจบก็ทำท่าจะเดินห่างออกมา พยายามข่มอารมณ์เอาไว้ ทั้งๆที่เริ่มไม่พอใจขึ้นมาแล้วล่ะ เพราะเมื่อกี้ขนาดฉันหลบไหล่แล้ว ไอ้ป๋าหื่นกามนี่ก็ยังเอื้อมมาลูบอยู่ได้

“เดี๋ยวสิจ๊ะหนู”

ไอ้ป๋านั่นตามมาจับมือฉันไว้ เล่นเอาฉันสะดุ้ง แถมดึงมือออกแทบไม่ทัน

“มีอะไรอีกคะ”

ตอนนี้ฉันกำลังพยายามหายใจเข้าออกลึกๆ ไม่อยากอาละวาดให้เสียงานเสียการ ทั้งๆที่เริ่มปรี๊ดแตกแล้วล่ะ กล้าดียังไงมาจับมือฉัน ฉันยังไม่ได้อนุญาตซะหน่อย!~~~😡...!!!!!

“แหม ใจเย็นๆสิจ๊ะหนู ป๋ารู้นะว่าหนูเล่นตัวอยู่ เอางี้ หนูอยากได้เท่าไหร่ บอกป๋ามาเลย ป๋าไม่เกี่ยง อึ๋มๆใสๆแบบหนูอ่ะ ป๋าถูกใจตั้งแต่แรกเห็นเลยรู้ป่ะ”

ปั๊บ!

“ว้าย!”

อยู่ๆไอ้แก่ลามกนี่มันก็จับก้นฉัน คราวนี้ฉันไม่ไหวแล้วนะ มันทั้งดูถูกทั้งลวนลามฉัน แบบนี้ใครจะทนกัน!!!

“ไอ้บ้า! ไอ้แก่ลามก โรคจิต! เอามือออกไปเลยนะ”

ฉันโวยวายขึ้นมาเสียงดังแล้วผลักไอ้แก่หื่นกามนั่นออกไป ทำเอาคนหันมามองกันทั้งงาน แต่นาทีนี้ใครจะสนกันล่ะ 

“เฮ้ๆ ใจเย็นๆสิหนู ฉันพูดดีๆนะ”

ไอ้แก่เริ่มหน้าเสีย แต่บอกแล้วไงว่าฉันไม่สน

“พูดดีอะไรล่ะ แกจับก้นฉันไอ้บ้า! ไอ้แก่ตัณหากลับ!”

“เกิดไรขึ้นวะเดียร์”

โรสกับแพรววิ่งเข้ามาหาฉัน สีหน้าลนลานมาก

“ไอ้แก่นี่อ่ะดิ มาลวนลามฉัน มันจับก้นฉันอ่ะ”

“จับก้น!!”

สองคนอุทานพร้อมกันเลย แบบว่าตกใจมาก ก่อนฉันจะเห็นว่าโรสหันไปเอาเรื่องไอ้แก่นั่น

“มึงกล้าดียังไงมาจับก้นเพื่อนกูวะ ขอโทษมาเดี๋ยวนี้นะเว้ย!”

“เอ่อ นี่มันเรื่องอะไรกันครับ”

อยู่ๆใครก็ไม่รู้เข้ามาถาม ดูเหมือนจะเป็นคนของโชว์รูมมั้งนะฉันคิดว่า

“มึงถอยไป ไอ้นี่มันลวนลามเพื่อนกู กูจะให้มันขอโทษ”

โรสกระแทกเสียงกลับไป เล่นเอาผู้ชายคนนั้นหน้าเหวอไปเลย

“ใจเย็นๆครับน้อง ค่อยๆคุยกันนะ”

“ไม่ค่อยๆคุยแล้วเว้ย มึงถอยไอ้สัส!”

โรสผลักไหล่ผู้ชายคนนั้นออกจนเซไปเลย จากนั้นก็ไปถลึงตาใส่ไอ้แก่นั่นต่อ

“ว่าไง มึงจะขอโทษเพื่อนกูมั้ย!”

“ทำไมต้องขอโทษ”

เสียงไอ้แก่หัวงูโคตรกวนตีนเลยบอกตรงๆ เล่นเอาฉันยังคันไม้คันมือเลย

“มึงหมายความว่าไงไอ้สัส”

“หมายความว่าพวกพริตตี้ก็รับจ๊อบแบบนี้กันทุกคนไง นี่หนู ที่เล่นตัวแบบนี้เพราะอยากโก่งค่าตัวก็บอกมาเถอะ บอกแล้วไงว่าเท่าไหร่ฉันก็ไม่เกี่ยง”

“ปากหมาไอ้เหี้ย! แบบนี้แม่งโดนหมัดกูสักทีเหอะ!”

โรสตะโกนลั่นแล้วง้างหมัด

“หยุดนะ! นี่มันอะไรกัน!!!”

เสียงใครก็ไม่รู้อยู่ๆดังมาจากด้านหลัง โรสเลยยั้งหมัดไว้แทบไม่ทันเพราะคงตกใจพอๆกับทุกคนที่ได้ยินเสียงน่ากลัวๆนั่น ว้า! น่าเสียดาย ไอ้แก่ตัณหากลับเลยไม่ได้เลือดกบปากเลย

“ตาเชนทร์ มาก็ดีแล้ว จัดการให้ลุงที”

อะไรนะ เชนทร์เหรอ คงไม่ใช่ เอ่อ คงไม่ใช่พี่เชนทร์ของฉันหรอกนะ

“พะ...พี่เชนทร์”

ฉันอุทานออกมาเบาๆ เพราะความสงสัยทำให้ฉันหันไปมอง แล้วก็เห็นว่าเป็นพี่เชนทร์จริงๆ ฉันมองพี่เขาด้วยตาโตๆของฉัน เพราะมันเบิกกว้างจนแทบจะถลน ตกใจและสงสัยจนเกินบรรยาย ในเมื่อฉันตอบคำถามของตัวเองไม่ได้ ว่าพี่เชนทร์มาอยู่นี่ได้ยังไง แล้วทำไมถึงได้ดูเหมือนว่าทุกคนจะเกรงใจพี่เขาขนาดนั้น ส่วนเขาตอนนี้น่ะเหรอ แค่เหลือบมองฉัน แล้วก็หันไปทางไอ้แก่นั่น เหมือนฉันไม่ได้อยู่ในสายตาอะไรประมาณนั้น แบบนี้มันชัดซะยิ่งกว่าชัด ว่าพี่เขาจำฉันไม่ได้

“บอกผมทีครับ ว่าเกิดอะไรขึ้น”

“โถ่เฮีย ก็ผมบอกไปแล้ว ว่าน้องพริตตี้โดนลวนลาม”

ฉันเห็นคนข้างๆพี่เชนทร์กระซิบอะไรให้พี่เชนทร์ฟังก็ไม่รู้ ก็ผู้ชายคนเดียวกับที่เข้ามาห้ามโรสเมื่อกี้นั่นแหละ

“กูรู้แล้ว แต่กูอยากฟังความสองข้าง”

พี่เชนทร์หันไปพูดกับผู้ชายคนนั้นแล้วหันไปมองไอ้แก่นั่นตามเดิม ส่วนพูดอะไรนั้น ฉันก็ไม่รู้อีกตามเคยนั่นแหละ

“ว่าไงครับ เกิดไรขึ้น”

“โถ่ตาเชนทร์ ก็เห็นอยู่ชัดๆ ว่าพวกนี้จะต่อยลุง”

“ครับ ผมเห็น งั้นพวกเธอ ตอบหน่อยว่าทำไมถึงต้องใช้กำลัง”

“ถามได้ ก็ไอ้ห่านี่มันลวนลามเดียร์อ่ะดิ แบบนี้ให้ปล่อยไว้ได้ไงวะ”

โรสตอบให้ แถมใส่อารมณ์ไปเต็มๆ

“ใครคือเดียร์”

หัวใจฉันกระตุกทีนึงที่พี่เชนทร์ถามโรสแบบนั้น คือเหมือนมันตอกย้ำยังไงก็ไม่รู้ ว่าฉันไม่เคยมีความหมายกับพี่เขาเลย ฉันไม่มีสิทธิ์น้อยใจหรอกนะความจริงอ่ะ เพราะพี่เขาจะไม่รู้จักฉันมันก็ถูกแล้ว แต่ก็นะ คือมันอดน้อยใจไม่ได้จริงๆ

“ก็เพื่อนฉันไง บอกไว้เลยนะ ถึงมาเป็นพริตตี้ก็ไม่ได้มาขายตัวเว้ย ว่าไง ตกลงเรื่องที่มึงลวมลามแล้วก็ดูถูกเพื่อนกู มึงจะขอโทษหรือไม่ขอโทษ แต่บอกไว้ก่อน ว่าถ้าไม่ขอโทษ มึงเอาหมัดกูไปแดก!!”

โรสโมโหขึ้นมาอีกแล้ว แถมทำท่าจะพุ่งหมัดเข้าไปหาไอ้แก่นั่นด้วย

“ใจเย็น เดี๋ยวฉันจัดการให้”

พี่เชนทร์เอามือมาดักไว้ แล้วก้าวไปหาไอ้เสี่ยนั่นหนึ่งก้าว

“ลุง มีไรแก้ตัวป่ะ”

“ลุงไม่ผิดนะ พวกพริตตี้มันก็เหมือนกันทุกคนอ่ะ แต่ที่เรื่องมันเป็นแบบนี้เพราะเด็กนั่นเล่นตัวไง”

“ลุงตอบไม่ตรงคำถามนะ ผมถามว่าลุงมีไรแก้ตัวมั้ย เรื่องที่พวกเขาบอกว่าลุงมาลวนลามพริตตี้ในงานของผม”

อะไรนะ งานของผม? งานของผมคือไรอ่ะ หมายถึงงานนี้คืองานของพี่เชนทร์เขาเหรอ ไม่จริงหรอกมั้ง

“ลุง ลุงก็แค่...”

“ก็แค่มักง่ายตามสันดาน แบบนั้นรึเปล่าลุง”

คิดไม่ถึงเลยว่าพี่เชนทร์จะพูดแบบนั้น ไอ้แก่นั่นก็คงคิดไม่ถึงเหมือนกัน ถึงได้อ้าปากค้าง

“เห้ย ตาเชนทร์ ทำไมพูดแบบนี้อ่ะ”

“พูดความจริงนี่ครับ”

“แกเห็นกับตาเหรอ ว่าฉันทำอ่ะ”

ไอ้แก่นั่นเริ่มโมโหหนักขึ้นนะฉันว่า

“ไม่อ่ะครับ ผมไม่เห็น แต่โชว์รูมผมมีกล้องวงจรปิด อยากให้เอามาฉายให้คนในงานดูป่ะล่ะ เผื่อใครๆเขาจะได้รู้จักลุงมากขึ้น”

“ตาเชนทร์ นี่แก!”

“ขอโทษน้องเขาด้วยครับ”

พี่เชนทร์พูดแทรกไอ้หัวงูนั่นขึ้นมา

“ไม่!”

“แมนๆหน่อยดิลุง แก่แล้วนะ หงอกเต็มหัวแล้วด้วยอ่ะ ทำผิดจะไม่ยอมรับหน่อยเหรอ”

“ไอ้เชนทร์ นี่มันมากไปนะ ฉันเป็นเพื่อนพ่อแกนะ”

“ก็เพราะเป็นเพื่อนป๊าไงครับ ไม่ใช่เพื่อนผม ผมถึงรู้สึกว่าลุงโคตรพูดยากเลย สงสัยผมคงต้องกลับไปถามป๊าหน่อยแล้ว ว่าตอนตกลงคบลุงเป็นเพื่อน ป๊าผมโดนมอมยารึเปล่า”