Mag-log inCongratulations, Karina and Luther 🥹💞 ( Mag-leave po kayo ng comment po. Pang motivation na rin po. Maraming salamat! )
CHAPTER 107 KARINA Lumipas ang isang linggo, at naging maayos naman ang lahat. Nakausap rin namin si Rheana sa presinto. Doon, nalaman namin na ang lahat ng sinabi niya noong gabing iyon ay kasinungalingan. She claimed that she was the one who helped Luther, pero ang totoo, si Andreana pala ang tumulong sa kanya sa pool. Pati ang tungkol sa sexual assault—hindi iyon imbento, pero si Andreana ang tunay na biktima. Lahat ng iyon ay kagagawan ni Rheana. Jealousy and insecurity are terrifying. Kaya nitong baguhin ang isang tao. Kaya nitong sirain ang buhay—hindi lang ng iba, kundi pati na rin ang sarili. Hindi ko maintindihan kung bakit punong-puno ng selos si Rheana. Maganda naman siya. Matalino. She has the body, the talent—everything. But why? Why would she risk her life… all because of love? Hindi siguro niya kayang tanggapin na halos lahat ng tao ay mahal si Andreana. Hindi niya matanggap na siya ang naiiwan—na siya ang nare-reject, and neglected by her own blood.
CHAPTER 106 THIRD PERSON POV Tumawa nang malakas si Rheana. She looked like a mad woman—laughing while tears streamed down her cheeks. There was a heaviness in her presence that Karina could feel deep within. Mahigpit na hinawakan ni Karina ang kamay ni Luther. Agad naman siyang nilingon ng asawa, ngunit nanatili pa rin siyang nakatago sa likuran nito. "I don’t want to be like this," Rheana said, her voice breaking. "But life has been tougher on me." "At work, some of my co-artists had been so touchy and flirty… until one of them forced himself on me. I became a victim of sexual assault." Rheana’s voice trembled, but her anger burned through every word. "I tried to tell my family, but Andreana told me to stay quiet. Then I found out… she knew that man." Her eyes darkened with hatred. "Andreana is the worst kind of evil!" she shouted. "Hindi ko alam kung bakit mahal na mahal mo siya, Luther. Hindi ko rin alam kung bakit mahal na mahal kita… na kaya kong pumatay para sa ’yo."
RHEANA After Braden admitted everything, I ran. Again. Hindi na bago sa akin ang tumakas. Alam kong hinahabol nila ako—paulit-ulit. Pero hindi ako papayag na mahuli nang ganito lang. Hindi pa tapos ang laban. Kailangan ko munang tapusin siya. I will kill that bitch first… bago nila ako mahuli. Mabilis akong naghanap ng bagong matitirhan—isang lugar na hindi masyadong halata, pero sapat ang lapit sa kung nasaan sina Luther at Karina. Kailangan ko silang mabantayan. Kailangan kong malaman ang bawat galaw nila. Nakakagalit. Nakakagalit na bumaliktad sina Braden at Elisha. Mga walang kwenta. Mga traydor. But I’ll deal with them later. Hindi sila ang prioridad ko ngayon. May iba akong target. Mabuti na lang at may pera pa ako. Enough to keep me moving. Enough to stay hidden. Hindi ako pumuntang Cebu, nasa Manila pa rin ako nagtatago. When I finally secured a place, I didn’t waste any time. Agad kong sinimulan ang plano. Hindi ako magpapapigil. Hindi ako titigil. Dahil ang misy
CHAPTER 104 LUTHER I have noticed something strange about my wife. Since we got home from the airport, parang may bumabagabag sa kanya. Ayaw kong masyado siyang mag-alala dahil masama iyon sa kalusugan niya at sa baby namin. As much as possible, I want to help her wash all her worries away. Nang mag-crave siya ng mangga, nagmamadali kaming lumabas ni Nanay Fely para manguha. Paglabas ko pa lang ng gate, may kakaiba na agad akong naramdaman. Habang naglalakad kami papunta sa puno ng mangga, a familiar figure suddenly caught my attention. Bigla na lang kumalabog ang dibdib ko nang maalala ko ang sinabi ni Karina kanina. Akala ko noon ay dahil lang sa pagod at sa kakulangan ng tulog kaya kung anu-ano na ang naiisip niya. But she was not imagining things. She really exists. Hindi ako nagpahalata habang nangunguha ako ng mangga. She was standing there, may kausap sa telepono. Hindi niya ako napansin dahil may pader sa pagitan namin. I could only see her because I was fac
CHAPTER 103 KARINA slept peacefully in their room when someone suddenly barged in. Wala siyang kamalay-malay na may nakapasok na pala sa kwarto nilang mag-asawa habang nasa labas sila ng bahay, kumukuha ng mangga. Dahil sa pagod at antok, tulog na tulog si Karina. Dahan-dahang lumapit ang isang babae sa kama kung saan mahimbing na natutulog si Karina. Mahigpit nitong hawak ang kutsilyo na nakatutok sa kanya. Ngumisi ito nang napakalaki—isang ngising puno ng galit at paghihiganti. "I will kill you this time, Karina. You ruined my life," mahina ngunit puno ng gigil na bulong nito. Lumuhod ito sa kama at itinaas ang kutsilyo sa ere, handa nang saksakin si Karina. "Die, bitch. Die…" she whispered. Ngunit sa mismong sandaling ibababa na sana niya ang kutsilyo, biglang bumukas ang pinto. "Karina—" Napaatras ang babae. "Shit!" bulalas nito. Agad itong tumakbo palabas ng balkonahe. May mahabang hagdan na nakasandal doon kaya madali itong nakapasok kanina—at ganoon din kad
CHAPTER 102 KARINA Ngayon ang alis ng besty ko, and I can't stop crying because I will miss him so much. Wala na akong ka-chismisan. Wala na ring bigla-biglang darating sa bahay na may dalang pagkain. Ma-mi-miss ko ang pagiging sassy niya—na sa akin lang niya ipinapakita. I’m praying for the best for him and for a successful chemotherapy. Deserve niyang mabuhay pa sa mundong ito, dahil kailangan siya ng mga taong nagmamahal sa kanya. Nandito rin ngayon ang mga kaibigan ni Arian—ang grupo niya sa university. Kahit nagulat sila sa pag-amin niyang gusto niya ang isang lalaki, tinanggap pa rin nila siya. Pero alam kong hindi rin naging madali iyon para kay Arian, lalo na para sa mga kaibigan niyang matagal na niyang nakasama. Masaya naman ako dahil suportado nila si Arian, lalo na sa relasyon nito kay Kennedy. “Magpagaling ka, dude ha. Maglalaro pa tayo ng mobile games,” usal ni Joseph, isa sa mga closest friend ni Arian. Magkaparehas kasi sila ng ugali—parehong tahimik. “I w
Umalis nga si Luther at walang ideya si Karina kung na saan ito nagpunta. Iniisip niyang pumunta itong kumpanya, baka may importanteng pinuntahan. Gusto man niyang tawagan ito ay nahihiya siya baka ma-estorbo niya ito. Nahihiya nga siyang i-text ito. Matapos ligpitin, hugasan ang mga pinagkainan
MADALING araw na kaya sa bahay na lang pinatulog si Luther. Karina offered na sa kwarto na lang niya matulog ang asawa dahil malaki naman ang kama niya. Nagtatabi naman sila minsan kung matulog kaya parang hindi na naiilang si Karina. Hindi na rin naiisip ni Karina ang nangyari sa kanila ng Mama
LEDESMA RESIDENCE Nakatayo sa harapan ng puntod si Rheana Ledesma, kung saan nakaburol ang kaniyang mga magulang at kakambal na si Andreana Ledesma. Namatay ang mga magulang ni Rheana noong labing-dalawang taong gulang pa lamang siya, dahil rin sa isang aksidente. Sumunod naman si Andreana—dahil r
Late na nagising si Karina. Napasarap kasi ang tulog niya. Hinayaan na lang siya ni Luther na matulog dahil gabi na rin silang nakatulog. Ayaw rin nitong gisingin siya para kumain dahil himbing na himbing ito sa pagtulog. Mapungay na idinilat ni Karina ang mga mata. Ang sarap ng tulog niya at nana







