Chapter 1

KIARAH'S POV

Maaga akong umuwi ngayon galing sa opisina. Sinabi ko sa aking boss na special day namin ni Rafael ngayon kaya napaaga ako ng uwi. Gusto ko siyang sorpresahin, mabuti na lang pinayagan ako ng istrikto kong boss. Akala ko kanina ay hindi niya ako papayagan dahil ang tagal niyang sumagot, at tiningnan niya pa ako nang matiim. Lagi na lang akong kinakabahan sa tuwing nagtatama ang aming mga mata.

"Tomorrow, no more excuses." Iyon ang huling sabi niya sa akin.

Masaya na rin ako kahit papaano, dahil bibihira talaga itong pumapayag maliban kung talagang emergency. Mabilis lang akong nakarating sa condo ni Rafael, maykaya ang pamilya niya kaya doon ito nakatira. Dalawang taon na rin kaming magkasintahan at labas-masok na ako sa kanyang condo. Kaya alam ko ang password ng condo niya at tig-isa rin kami ng swipe card. Subalit ang pasorpresa ko sa kanya ay nauwi sa hindi inaasahang pangyayari.

"Ang sarap mo naman... hindi katulad ni Kiarah, madamot!"

Iyon ang narinig ko agad pagpasok ko pa lang sa loob ng condo.

"Ahhh... bilisan mo pa, Raf! Ughhh~ Ahhh! Sige pa!"

"Ang sarap mo talaga!"

Pakiramdam ko'y buong langit na ang bumagsak sa akin. Hindi ko na kailangang silipin kung kaninong mga ungol iyon dahil kilalang-kilala ko na sila.

"Sana, ikaw na lang ang girlfriend ko, ang sarap mo!" dinig kong ungol pa ni Rafael.

Dahan-dahan kong inilapag ang mga pinamili ko sa mesa. Halos mapaupo ako doon nang maramdaman ko ang biglang panghihina ng mga binti ko.

Mga hayop sila!

Pinunasan ko ang mga luha kong kanina pa pala tumutulo, pagkatapos ay walang lingon-lingon na lumabas. Mabilis kong nilisan ang condo ni Rafael habang nagsisikip ang dibdib ko sa aking nasaksihan. Malaki ang tiwala ko kay Raf, kasi mahal na mahal ko siya. Hindi ko aakalaing magagawa nila akong pagtaksilan ng aking step-sister na palaging playing safe at pa-victim.

Gusto kong makalimot!

Napadpad ako sa pinakasikat at pinakamaingay na bar sa siyudad. Agad akong umorder ng tequila, iyon kasi ang palaging naririnig ko na pangalan ng isang alak. First time kong mag-inom kaya wala akong ideya kung ano ang magiging epekto nito sa akin.

At wala akong pakialam! Basta gusto kong maglasing sa gabing iyon!

Napangiwi ako nang aking malasahan ang pait ng alak sa aking lalamunan. Subalit sinundan ko pa iyon ng isa pa... at isa pa. Naramdaman ko ang pag-ikot at panlalabo na ng aking paningin.

"Drinking alone here?"

Papikit na sana ako sa kinauupuan kong sofa nang may magsalita sa aking tabi. Dahil doon ay napilitan kong imulat ang mga mata ko.

"S-Sino ka?" tanong ko, sinubukang titigan ang mukha ng lalaki pero sa labo ng mga mata ko ngayon ay hindi ko siya makilala.

"Lasing ka na. Kaya mo pa bang tumayo?" tanong ng lalaki.

Hindi ko alam kung guni-guni ko lang pero parang kaboses niya si Sir.

"L-lasing na nga siguro a-ako. P-Pero kaya ko pa namang tumayo," sagot ko na para nang pa-slang.

Narinig kong tumawa ang lalaki. Napakunot-noo ako, dahil pati pagtawa ng lalaki ay parang kay Sir din.

Bakit ko ba naalala si Sir Sungit?

"Nag-break ba kayo ng boyfriend mo?"

Nagsalubong ang aking mga kilay nang tumingin sa lalaki.

"Ano namang pakialam mo? Magkakilala ba tayo? Close ba tayo?" mataray kong sagot.

Nakita ko siyang ngumisi. Sinubukan kong tumayo para iwan siya pero bigla akong naliyo. Mabuti na lang at napaupo ulit ako sa sofa.

"D*mn. You're kinda heavy sa liit mong iyan," ani ng lalaki.

Doon ko lang napagtanto na sa kandong niya pala ako lumanding. Aalis na sana ako kahit na palabo nang palabo ang paningin ko, pero hindi ako hinayaan ng lalaki. Sa halip ay naramdaman ko ang pagsandal niya sa akin sa backrest ng sofa.

Ang mga sumunod na pangyayari ay hindi ko na nasundan dahil tuluyan nang umikot ang paningin ko hanggang sa basta na lang akong nakatulog.

Kinabukasan ay nagising ako dahil sa mabigat na brasong nakadagan sa bandang dibdib ko. At sa pagmulat ko ng mga mata ay ganoon na lang ang aking pagkabigla nang mukha ni Sir ang bumungad sa akin.

Ano itong nagawa ko, Diyos ko naman!

Gusto kong sumigaw pero parang may bumara sa aking lalamunan. Mas nanlaki pa ang aking mga mata nang makita kong kapwa kami walang mga saplot. Maingat kong inalis ang kamay niyang nakadagan sa aking dibdib. Nakangiwi akong bumangon dahil sa sakit ng aking katawan, pinulot ko ang aking mga damit na nagkalat sa sahig. Binilisan ko ang aking pagbibihis, kinuha ko ang aking shoulder bag at binitbit ko ang aking sandals. Patingkayad akong naglakad palabas ng kwarto habang ang lakas ng kabog ng aking dibdib. Pagkalabas ko, kusang bumalong ang aking mga luha. Nakagawa ako ng isang malaking pagkakamali kagabi. Imbes na masolusyunan ang aking problema ay nadagdagan pa.

Papaano ko haharapin si Sir bukas sa kanyang opisina?