Chapter 2

KIARAH'S POV

Four years later...

Narito kami ni Kent sa isang pampublikong ospital. May monthly check-up ang anak kong si Sky dahil sa severe allergies nito. Kaibigan ni Kent ang doktor ng anak ko kaya kay laki ng aking pasasalamat. Kahit mahirap ang aming pinagdaanang mag-ina ay naitataguyod ko naman kahit papaano ang mga pangangailangan ni Sky, lalo na ang mga gamot nito.

"So, babalik na naman siya rito next month?" tanong sa akin ni Kent nang papalabas na kami ng laboratory room.

Ngumiti ako at humarap kay Kent.

"Oo! At maraming salamat sa walang sawa mong pagsama sa aming mag-ina," masaya kong sagot.

Tumawa si Kent at ginulo niya ang aking ulo; ganoon na talaga siya simula pa noon. Close kaming magpinsan, naudlot nga lang noong ipinaampon si Kent ng mga magulang nito sa mag-asawang mayaman. Nalungkot ako noon pero masaya na rin kasi naging isa siyang matagumpay na dentista. Hindi ko rin inaasahan na sa lugar kung saan ako napadpad pagkatapos kong umalis ng bahay ay magkikita kaming dalawa.

"Don't worry, it's okay! Saka, hindi ka naman na iba sa akin, eh! Halika na, hintayin na lang natin si Sky rito sa labas," nakangiti namang tugon ni Kent sa akin sabay akbay.

Subalit natigilan ako nang makita ko ang isang bulto na makakasalubong namin. Marami itong kasamang mga staff ng ospital, at nagtama ang aming mga mata.

Five years, pero siya pa rin ang boss ko noon na laging nagpapakabog ng aking dibdib sa tuwing magkakalapit at magkakatinginan kami. Ang naka-one-night stand kong boss... ang ama ni Sky!

"Mr. Borromeo, what are you doing here?" tanong ng isang kasamang doktor ni Lucas kay Kent.

Nanuyo ang aking lalamunan. Matiim akong tinitigan ni Lucas, nag-iigting ang kanyang mga panga. Nakakuyom ang kanyang mga kamao; hindi ko alam pero parang hitsura iyon ng isang galit at gustong manakit.

"Magandang araw, Dok Fabian! Sinamahan ko po si Kiarah para sa monthly check-up ng—"

Natigil si Kent sa pagsasalita nito nang hawakan ko ang kanyang kamay. I was trembling, unti-unting nawawalan ng lakas ang aking mga binti. Napalingon ako sa bungad ng laboratory room na kinaroroonan ng aking anak.

Please, Lord, huwag naman sana! Nagmamakaawa po ako, huwag sana silang magtagpo, Diyos ko!

"Let's go! I don't want to waste a single second of my time," mariing wika ni Lucas, habang nakatutok ang mga mata niya sa magkahawak naming kamay ni Kent.

Nahigit ko ang aking hininga, may luhang gustong kumawala sa aking mga mata, but I held it in. At bago pa tuluyang umalis sina Lucas ay pinakatitigan niya pa ako sa mga mata na para bang nanunumbat.

Saka lang ako nakahinga nang makaalis na sina Lucas. Halos matumba ako sa panghihina, mabuti na lamang at maagap akong nasalo ni Kent.

"Hey, anong nangyayari sa 'yo? Nanlalamig ka at namumutla. Are you okay, Kiarah?" nag-aalalang tanong ni Kent sabay akay sa akin para makaupo.

"Ahm... wala ito, Kent. Napagod lang siguro ako," mabilis kong pagkakaila nang medyo bumuti na ang aking pakiramdam pagkaupo namin.

Nakahinga naman nang maluwag si Kent saka niya tinapik ang aking balikat.

"Hintayin mo na lang kami ni Sky rito," sabi ni Kent at binalikan na niya ang aking anak sa loob ng laboratory room.

Tumango na lamang ako para hindi na mahalata ni Kent ang kakaibang ikinikilos ko dahil sa presensiya ni Lucas kanina.

CHARITY FUNFAIR

Aksidente lang 'yon. Hindi na mauulit. Iyon ang naiisip ko nang maalala ko ang nangyari sa ospital. Ganoon ang pagkumbinsi ko sa sarili ko habang nag-aayos kami para pumunta sa isang malaking charity funfair sa BGC.

Kailangan ko ng distraction, at kailangan din ni Sky na magsaya pagkatapos ng naging check-up niya.

Punong-puno ng tao ang open-air grounds. May mga giant mascot, makukulay na banderitas, at sari-saring food stalls. Rinding-rindi ako sa ingay ng musika at sa dami ng taong naglalakad, pero nakita ko ang sobrang tuwa sa mukha ni Sky habang nakahawak sa kamay ko.

"Mommy! Cotton candy! I want the blue one, please?" patalon-talon na turo ni Sky sa isang stall na may mahabang pila.

"Okay, okay, baby. Wait lang ha, kukuha lang si Mommy ng wallet," natatawang sagot ko.

Binitiwan ko ang kamay niya para mabuksan ang zipper ng tote bag ko. Nasa tabi ko lang siya. Nangangapa ako ng barya sa loob ng bag nang marinig ko ang pagsabog ng isang malaking confetti cannon mula sa main stage. Naghiyawan ang mga tao at biglang nagkagulo ang crowd dahil sa paglapit ng mga mascot.

Nang makuha ko ang wallet ko, ibinaling ko ang tingin ko sa tabi ko.

"Sky, eto na—"

Wala siya.

Kumunot ang noo ko. "Sky? Baby, nandito ang cotton candy."

Lumingon ako sa likuran ko.

Wala ang anak ko!

Luminga-linga ako sa kabilang stall, wala rin siya.

Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. 'Yung normal na kaba ng isang nanay ay biglang naging malamig na kilabot na gumapang sa buong gulugod ko.

"Sky?!" tawag ko, mas lumakas ang boses ko.

Nag-uunahan ang mga tao sa paligid ko, nagbabanggaan. Sumisikip ang dibdib ko.

"Sky! Anak!"

Nagsimula akong tumakbo. Tinitingnan ko ang bawat mukha ng batang nadadaanan ko. Nakikipagsiksikan ako sa mga naglalakihang tao, hindi alintana kung may nababangga na ako. Paano kung inatake siya ng asthma niya? Paano kung nakakain siya ng candy na may peanuts mula sa ibang tao?

"Sky! Sky, nasaan ka?!" Tumutulo na ang mga luha ko.

Nagpa-panic na ako. Halos hindi ako makahinga sa tindi ng takot. Kung may mangyayaring masama sa anak ko, hindi ko mapapatawad ang sarili ko. Hinding-hindi. Nakita ko si Kent mula sa 'di kalayuan na galing sa pagbili ng drinks. Patakbo siyang lumapit sa akin nang makita niya akong umiiyak.

"Kiarah, anong nangyayari?!"

"Si Sky, Kent! Nawawala siya! Nandito lang siya kanina sa tabi ko!" humahagulgol na sagot ko, nanghihina ang mga tuhod.

"Shit. Okay, calm down. Hahanapin natin siya. Doon ako sa stage area, maghanap ka rito banda sa mga tent!" utos niya bago mabilis na tumakbo palayo.

Naglakad-lakad ako, umiiyak, tinatawag ang pangalan niya hanggang sa mapadpad ako sa medyo tahimik na bahagi ng event grounds, malapit sa isang malaking puno at mga VIP lounge tent.

At doon... doon ko narinig ang boses na halos magpabalik ng kaluluwa ko sa katawan ko.

"Mommy!"

Napalingon ako nang mabilis. Sa ilalim ng puno, nakaupo sa isang wooden bench ang isang batang lalaki na may hawak na asul na cotton candy, habang isang matangkad na lalaki ang nakaluhod sa harapan nito, dahan-dahang pinupunasan ang pawis at luha sa mukha ng anak ko gamit ang isang panyo.

"Sky!" napasigaw ako at tumakbo palapit sa kanila.

Bumaba ang bata mula sa upuan at sinalubong ako ng yakap. Napaluhod ako at mahigpit na niyakap ang anak ko, sinusubsob ang mukha ko sa leeg niya, walang pakialam kung marami ang nakatingin. Nanginginig ang buong katawan ko sa pinaghalong relief at iyak.

"Oh my God, baby. 'Wag mo na ulit gagawin 'yon. 'Wag kang aalis sa tabi ni Mommy, please," umiiyak kong bulong.

"I'm sorry, Mommy. Na-lost ako kasi I followed the big robot mascot," inosenteng sagot niya, hinahaplos ang buhok ko.

"But don't cry na. That nice Tito helped me find you."

Napasinghap ako. Pinunasan ko ang mga luha ko gamit ang likod ng kamay ko at dahan-dahang tumingala para magpasalamat sa lalaking nagmagandang-loob.

"Maraming salamat po sa pag—"

Natigilan ako. Bumara sa lalamunan ko ang lahat ng salitang gusto kong sabihin.

Tumayo ang lalaki mula sa pagkakaluhod at tinitigan ako. Wala siyang suot na suit ngayon, tanging isang simpleng itim na polo shirt na nagpapalitaw sa matipuno niyang balikat. Pero ang mga mata niya… ang mga matang iyon na nagpapabilis ng tibok ng puso ko.

Lucas!

Sandaling tumigil ang aking mundo. Pati paghinga ko ay nakisama sa pagtigil nito. Kinapa ko si Sky at mahigpit na hinawakan.

"Kiarah, is this your child?" tanong ni Lucas sa akin.

Napalunok ako. Hindi ko alam kung sasagutin ko ba siya o hindi.

"Kiarah! Thank God, nakita mo na si Sky!" boses ni Kent na lumalapit sa amin.

Nabaling ang tingin ni Lucas kay Kent na dumating.

"And... is this the father?" mariin nitong tanong habang pinakatitigan si Kent.

Muli akong napalunok. Nabibingi na ako sa kabog ng aking dibdib.

Ito na ba 'yon, Lord? Ito na ba ang araw ng pag-amin at pagbubunyag sa katotohanan tungkol sa pagkatao ni Sky?