CHAPTER 4

“GET OUT!” malakas na sigaw ko nang biglang pumasok si Kael sa silid ko at amoy alak ito.

Hindi ko dapat siya pinapasok sa kwarto ko.

Iyon ang unang pumasok sa isip ko nang tuluyan niyang isara ang p***o sa likuran niya. Ang akala ko, may ipapagawa siya, pero nakakatakot dahil amoy alak siya.

Parang kasabay ng tunog na iyon ay nagsara rin ang natitirang bahagi ng matinong pag-iisip ko.

“K-Kael…” Hindi ko alam kung bakit parang naging mahina ang boses ko. Nakatayo siya ilang hakbang mula sa akin, nakatitig nang diretso sa mga mata ko. Bahagyang nakabukas ang itim niyang polo, magulo ang buhok, at may kakaibang init sa mga mata niyang kanina pa nagpapabilis ng tibok ng puso ko.

“Sabihin mong umalis ako,” sabi niya.

Napahigpit ang hawak ko sa kumot na nasa likod ko.

“Umalis ka.” Mahina kong sabi, pero hindi siya gumalaw. Nakatitig lang siya sa akin.

“Sigurado ka?” tanong niya, kaya tumango ako pero hindi ko siya matingnan nang diretso. Narinig ko ang mabagal niyang paghinga, then he laughed softly.

Huminto siya sa harap ko.

“Gusto kita.”

Simple lang ang sinabi niya, pero parang iyon ang pinakadelikadong mga salitang narinig ko buong gabi.

“Kael, you're drunk,” singhal ko sa kanya kasi amoy alak siya at lasing na rin.

“Hindi,” depensa niya sa sarili niya.

Hindi ko akalain na ganito katigas ang ulo ng isang CEO.

“Then you're just—”

Hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil nagsalita agad siya.

“I'm completely aware of what I'm doing.”

His fingers slowly brushed a strand of hair away from my face. Napapikit ako sandali. Dapat umatras ako, pero hindi ko ginawa.

“Alam mo ba kung ilang beses kitang pinilit na huwag isipin?” tanong niya, pero hindi ako sumagot.

“Too many.”

Bahagya siyang yumuko.

“Pero ikaw pa rin ang naiisip ko.”

Hinaplos niya ang mukha ko, pero bigla kong hinawi ang kamay niya.

“Hindi ako katulad ng mga babaeng nakasanayan mo,” sabi ko. Pilit kong pinipigilan ang sarili kong umiyak sa harap niya.

“I know,” sagot niya, tapos mas lumapit pa siya.

“Then don't treat me like one.”

His eyes darkened.

“I won't.”

Bago pa ako makapagsalita, hinawakan niya ang baywang ko at marahan akong inilapit sa kanya.

“Last chance.”

Tumingin siya sa mga mata ko.

“Tell me to stop.”

Hindi ko sinabi. Sa halip, ako mismo ang lumapit, at iyon ang naging simula ng gabing hindi ko na makakalimutan.

Bigla niyang hinapit ang bewang ko papalapit sa kanya. Naamoy ko ang mamahalin niyang pabango at naramdaman ko rin ang init ng katawan niya na ngayon ay nakadampi sa akin.

“Anong gagawin—”

Hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil bigla niya akong hinalikan.

Hindi simpleng halik iyon. Marupok ang halik niya, parang uhaw na uhaw siya.

“S-stop,” sabi ko habang patuloy niya akong hinahalikan.

Pero nang kumapit ang mga kamay ko sa polo niya, nagbago ang halik niya. Mas mainit, mas desperado, at mas mahirap pigilan.

Napaatras ako hanggang sa maramdaman ko ang gilid ng kama sa likod ng mga tuhod ko. Tumingin siya sa akin.

“Okay ka?”

Tumango ako. Hindi na siya nagtanong muli at muli niya akong hinalikan. Sa bawat segundo, lalo kong nakakalimutan kung bakit dapat akong matakot sa kanya.

His hand rested against my waist while mine remained against his chest. Ramdam ko ang mabilis na tibok ng puso niya. Nakakatawa. Akala ko ako lang ang kinakabahan.

Bigla akong napaigtad nang halikan niya ang leeg ko. Hindi ko alam kung bakit, pero biglang uminit ang katawan ko at hindi ko maiwasang mapasinghap nang marahan.

Mas naging marupok pa siya nang marinig niya ang reaksyon ko.

“A-Aah,” mahinang ungol ko dahil hindi ko talaga maiwasan, lalo na nang sinimulan niyang alisin ang damit ko.

Bigla siyang tumigil at tumingin sa akin. Uminit ang mukha ko sa paraan ng pagtitig niya.

“Nice view,” nakangisi niyang sabi.

Ang akala ko, titigil na siya, pero mali. Hinubad niya ang sarili niyang damit at muli niya akong nilapitan.

Nagpatuloy ang halikan namin, mula sa labi hanggang sa leeg, habang lalo kong nararamdaman ang init ng katawan niya.

Mas naging mahirap pigilan ang mga reaksyon ko habang mahigpit kong hinahawakan ang buhok niya.

Wala akong pakialam kung magulo na ang buhok niya sa pagkakahawak ko. Ang gusto ko lang noon ay huwag siyang tumigil.

Maya-maya, tumingin siya sa akin.

“Still want me to stop?”

Huminga ako nang malalim sa tanong niya.

“No.”

His eyes closed briefly, as if he was fighting something inside himself. Then he whispered,

“You have no idea what you've just done to me.”

At bago ko pa siya masagot, muli niya akong hinalikan.

“I'll be gentle,” bulong niya habang magkadikit pa rin ang mga labi namin.

“A-AHH.”

Napahawak ako sa kanya habang mabilis ang tibok ng puso ko. Sandali siyang tumigil at tumingin sa mga mata ko.

“Still virgin?” tanong ni Kael.

Tumango lang ako dahil nahihiya ako.

Biglang nagbago ang ekspresyon niya. Saglit siyang nanatiling tahimik bago niya ako muling nilapitan.

“Are you sure?”

Tumango ako.

Naramdaman ko ang kaba sa dibdib ko habang nakatingin siya sa akin.

“Are you ready?” tanong ni Kael, pero ang boses niya ay mapang-akit.

Tumango ako kasi kahit mali, gusto ko ring maranasan ang pakiramdam na iyon, kahit sa maling tao.

Naramdaman ko ang init ng katawan niya habang mas lumapit siya sa akin, pero bago pa tuluyang lumalim ang sandaling iyon—

Tok Tok Tok.

“Ms. Eliana, pinapatawag ka ni Mrs. Montenegro,” boses ni Sebastian na ngayon ay nasa labas ng p***o.

“Sige, susunod na lang ako,” sigaw ko.

Bigla akong tumayo kahit alam kong magulo pa ang damit ko.

“Fvck,” mura ni Kael na ngayon ay walang emosyon na nakatingin sa akin.

Pero hindi ko na siya pinansin dahil pinapatawag ako ng ina niya.