LOGINJEORGE
Ashera gets on my nerves every time I see her. Why the hell can’t she ever make herself look halfway decent like her sister Zebyana? She’s so damn innocent and weak—like she’s too fragile to even exist in the real world. The truth is, we were only married to strengthen the Astor and Emerald alliance and expand our business power. Hindi namin maintindihan kung bakit siya – bakit hindi na lamang si Zebyana? Dahil sa kanya ay kailangan pa rin naming itago ang relasyon namin. Wala kaming kalayaan na isigaw sa buong mundo ang pagmamahalan naming dalawa. "Love, what time will you drive me home? Someone might see us," malambing na sabi ni Zebyana sa akin. Nasa kwarto kami at nakayakap siya sa akin. "Maya-maya na, love. Gusto pa kitang makasama," nakangiting sabi ko. Hinawakan ko ang kanyang mukha – siya lang ang minahal ko. Wala na akong ibang nakitang babae na hihigit pa sa kanya. "Pero, anong oras na. Paniguradong dadalaw na naman si Mommy sa condo. Kapag inabutan niya akong wala roon, mag-uusisa na naman 'yon," nakangusong sabi niya, kaya agad kong pinisil ang kanyang mukha.. I didn’t respond with words—instead, I pulled her close and kissed her deeply. It was a kiss that swept us away to a place only we could share, where every gentle movement of his lips against mine felt like coming home. Each touch was deliberate, filled with a warmth that spoke of longing and devotion. My hands found her waist, then moved slowly lower, drawing her closer as our connection deepened. We moved in perfect rhythm, attuned to each other’s needs and desires. When she shifted to look at me, her eyes were filled with a tenderness that made my heart swell—this was more than physical, it was a meeting of souls, a reminder of the bond we shared. She took off my shorts, gently pulling out my hard cock. She played with it slowly, until it got faster and faster. Still, she wanted more, so she shifted to lie over me in an inverted position, bringing us into a 69 position. She quickly sucked my long and hard cock. I didn't waste any time and took off her shorts and panties too. I saw her slit again that was just for me. I kissed her slit first and slowly slid my tongue in. The room was filled with soft sounds of pleasure and affection, a reflection of the deep emotional and physical connection between us. "Ahhhh ...Lick me more, love....A-ang a-sarap..." "Ughhhh...*moan*" Pagkatapos niyang sabihin iyon ay hinawakan ko ang kweba niya at hinila ito, upang mas lalong lumaki ang butas at mapasok ng dila ko. Parang trumpo ang dila ko na pilit na ginagalugad ang loob nito. While she was busy pleasuring me with her mouth, I focused on her. We stayed in that position for several minutes until she grew tired and sat up on top of me. She guided me into her wetness. "Ah-ah...Uhmm..." I bit my lip at how tight she was. She moved on top of me on her own, trying to reach her peak. Each movement of her hips made soft sounds. I couldn’t hold back anymore—I grabbed her waist and helped her move faster against me. "F-faster, L-love! Nahihirapang sabi niya kaya mas lalo ko pang isinagad ang ari ko sa kanya. Kitang-kita ko ang pagtirik ng kanyang mata. "Ahhh..ah.. Love.." Malakas na ungol niya na talaga namang nagiging musika sa aking dalawang tenga. I quickly lifted her off me and stood up. She knew what would come next, so I didn’t need to tell her. She bent over immediately and held onto the edge of the bed. I didn’t waste time— I entered her from behind. I wasn’t gentle, she liked it rough. I grabbed her hair as I continued thrusting. I spanked her butt a few times as I kept moving. "Ahh ...Uhhhhmmmm..." Ilang minuto rin ang itinagal namin sa posisyong iyon hanggang sa maramdaman kong lalabasan na ako. Mas lalo ko pang sinagad, hanggang sa naramdaman ko na lamang ang panghihina at kaunting kumbulsyon mula sa kanyang katawan, hudyat na tapos na siya. Kaya ako naman, hinugot ko ang ari ko sa loob niya at mabilis ko itong ipinuwesto sa kanyang bibig. Isinubo niya pa ito at sinisip. Tirik na tirik ang mata ko habang hawak ang kanyang batok, isinagad ko sa bibig niya ang napakalaki kong ari. Kumawala ang katas dito at mabilis niya itong hinimod at nilunok. Bawat sandali na kasama ko siya ay isang paraiso, maganda na, magaling pa siya sa kama. Mabilis kong pinunasan ang bibig niya, pati na rin ang ari ko. Pinunasan ko rin ang pwerta niya na naglalabas ng katas kahit ilang minuto na ang nakakalipas. Hinalikan ko siya sa noo, at sinsero ko siyang tiningnan. Aalis na naman kasi siya, gusto ko ay palagi siyang nandito sa tabi ko. "Wag kana kayang umalis, Love." Malungkot na sabi ko, akala ko'y pagbibigyan niya ako pero umiling lamang siya. "You know how things stand between us, Jeorge. As long as you’re still married to Ashera, there’s no way we can ever be together—and no way we can ever find happiness." May inis sa tinig niya. Tama naman siya, dahil sa mata ng ibang tao at Diyos ay bawal ang ginagawa namin. "Kung bakit pa kasi si Ashera, pwede naman ako." Galit na sabi niya kaya agad kong hinagod ang likod niya para pakalmahin. "Darating din ang araw na tayo naman, Love." Nakangiting sabi ko. Umiwas siya sa akin at gumawa ng kaunting distansya. "Kailan pa? Kapag uugod-ugod na tayo?" Galit na sabi niya. Alam kong nahihirapan din siya sa sitwasyon namin, kung ako lang ang masusunod ay kayang-kaya kong putulin ang relasyon kay Ashera, ngunit iniisip ko ang pamilya ko at business namin. Isa pa ay si Lola, siya lang naman ang may gusto kay Ashera. Gusto niya na rin kasi ng apo, na hindi ko pa naman kayang ibigay. Gusto ko ay kay Zebyana manggagaling ang mga magiging supling ko, hindi sa babaeng wala naman akong pagmamahal. "Drive me home now, before someone finds out about us," she said seriously as she got dressed. I had no choice but to nod and get dressed too. Paglabas namin ay wala na si Ashera, paniguradong nagkulong na naman ito sa kanyang kwarto. "My sandals are dirty! Where the hell is Ashera?" she said irritably as she looked for her sister in the living room, but couldn’t find her. "Ako na, pupunasan ko na lang." Nakangiting sabi ko na tinanguan naman agad niya. Kumuha ako ng basahan at lininis iyon. Pagkatapos ay mabilis niyang sinuot. Nadismaya ako dahil wala man lang akong nakuhang pasasalmat sa kanya. Siguro'y nakalimutan niya sa sobrang pagmamadali. I quickly got the car from the garage and carefully helped her into the passenger seat before starting the engine and driving off.JEORGE "Saan ka pumunta? You should pick me up! Nag-commute tuloy ako!" galit na sigaw ni Zebyana. "Sa tingin mo masusundo kita? Ni hindi ka nga nagpaalam kung saan ka pupunta," iritableng sagot ko. Tinalikuran ko siya. Minsan naiinis na rin ako sa bibig niya. "Arghh!" sigaw niya at nagmartsa papasok ng kwarto. Napatingin ako kay Rolando, nag-aalis siya ng mga ligaw na damo sa garden. Napatingin ako sa braso niya, may relong nakasuot doon. Hindi ko lang ma-explain perong parang kagaya iyon ng relo ko. Inisip ko nalang na baka nagkataon lang kaya hindi ko na siya pinansin., Naalala ko na naman si Ashera, hindi ba't dapat ay nagagalit ako sa kanya? Pero bakit iba ang nararamdaman ko. Kapag nakikita ko ang mga mata niya, punong -puno ito ng lungkot na hindi ko alam kung saan nagmumula. Hindi man siya naalala ng isip ko, naaalala naman siya ng puso ko. Mabilis na dumaan nag araw. Hindi naging productive anga raw ko dahil sa dami ng iniisip ko. "Aalis kana naman?" malamig na ta
ASHERA "Ihatid na kita sa inyo?" Hindi ko alam kung si Jeorge pa ba ang nasa harapan ko ngayon. Para kasing ibang tao siya ngayon. Ito ang unang beses na narinig ko kung gaano malumanay ang tono ng kanyang boses. "Hindi na! May dala akong kotse," walang-ganang sabi ko. Humugot ako ng malalim na buntong-hininga bago ko ulit siya harapin. Naka-wheel chair pa rin siya. Kung gaano ako katagal sa Paris at nagsasaya, hindi ko naman akalain na ganun siya katagal na nagdurusa. "Mauuna na ako," paalam ko. Hindi naman siya umimik kaya nauna na akong lumabas. Mabilis akong bumalik sa bahay. Naalala ko kasi na may itatanong ako kay Hover. Pero pagbalik ko sa bahay, naabutan ko sila ni Katie sa sala. Nagtatawanan sila kaya hindi ko maiwasang magselos. "Honey!" masayang sabi ni Hover. Sinalubong niya ako ng halik sa pisngi. Natuwa ako sa ginawa. niya, pinapakita niya talaga sa ibang tao kung gaano niya ako kamahal. "Tapos na kayo?" nakangiting tanong ko. Tumango naman siya at bumaling ako ka
ASHERA Akala ko male-late lang ng uwi Hover pero hindi. Hindi siya umuwi. Naghintay ako buong magdamag sa text at tawag pero wala. Alalang-alala ako sa kanya. Until someone texted me, ka-office mate daw niya, lasing na lasing daw si Hover kaya hindi na niya pinauwi. Nakahinga ako ng maluwag. Buong magdamag ay hindi ako pinatulog ng mga larawan. Para akong nakatingin sa salamin sa tuwing tinitingnan ko ito. Gustuhin ko mang magtanong kay Lolita, nahihiya naman ako. Alas-nuebe na nang magising ako. Tirik na ang araw, kaya pala nakakaramdam ako ng init sa mga binti ko. Tumatagos na pala ang init mula sa bintana. Mabilis akong nag-ayos at bumaba ng kwarto, akala ko ay nandoon na si Hover. Nasanay kasi akong paggising ko ay naabutan ko siya sa kusina para magluto ng agahan pero ngayon wala siya. Hindi ko maiwasang malungkot habang nakasilip sa pintuan. Andito ako sa sala, hinihintay ang pag-uwi niya. Maya-maya pa'y narinig ko na ang pagdating ng sasakyan. Alam kong si Hover iyon kaya n
JEORGE Ilang araw ng balisa si Zebyana. Parang may itinatago siya na hindi niya kayang sabihin sa akin. Nakatayo siya sa Veranda, hawak ang kanyang dalawang siko na para bang nilalamig dahil sa simoy ng hangin. Lumapit ako sa kanya at nilagyan siya ng jacket pero agad naman niyang inalis. Halos araw-araw ay iniiwasan niya ako.Naiintindihan ko naman. Siguro ay napapagod na siyang mag-alaga sa kagaya kong pilay at walang silbi. Nalungkot ako sa isiping iyon kaya hinarap ko siya at tiningnan ng seryoso. "Kung pagod ka na ay pwede mo naman akong iwan," seryosong sabi ko. Lumambot ang tingin niya sa akin at agad niya akong nilapitan. Niyakap niya ako. Hindi ko naramdaman ang sensiridad mula dito. "H-hindi naman sa ganun. Marami lang talaga akong iniisip ngayon," malumanay na sabi niya. Tinanggal ko ang kamay niya na nakayakap sa akin at tinulungan siyang makatayo. "Asawa mo ako, diba? Pwede mo namang sabihin sa akin ang lahat. Malay mo natulungan kita," malumanay na sabi ko. "It'
ASHER "How was your day, Honey? Nakuha mo ba ang divorce paper, mula kay Jeorge?" Sinalubong ako ng masayang mukha ni Hover. Umiling ako at mahigpit siyang yinakap. "May problema ba?" malungkot na sabi niya habang inaalalayan akong makaupo sa sofa. "Ayaw niyang ibigay. Hindi niya rin ako maalala. May alam ka ba sa aksidenteng nangyari noong nasa Paris tayo?" seryosong sabi ko. Nakita kong natigilan siya at nag-aalangang sagutin ako. Bigla ay umiling siya kaya nakahinga ako ng maluwag. Alam ko naman na hindi niya magagawang magsinungaling sa akin kaya I trust him more than anyone. "Anong gusto mong kainin? Ipagluluto kita," nakangiting sabi ko. "May kailangan pa akong tapusin sa office. Pwede bang pag-uwi ko nalang?" nagkakamot sa ulong sabi niya. "Pero, magdidilim na. Babalik ka parin sa trabaho?" nagtatakang tanong ko. Bigla ay niyakap niya ako at nilambing ako. "Kailangan, Honey. Bibilhan kita ng pasalubong pag-uwi ko, I'll promise," nakangiting sabi niya kaya hinayaan
ASHERA "Stop that nonsense, Jeorge! Pumasok na tayo sa loob at hayaan mo ang babaeng 'yan," nagmamadaling kinuha ni Zebyana ang wheelchair ni Jeorge at tinulak ito palayo sa akin. So, totoo nga ang nasa isip ko na binubulag na naman niya si Jeorge. Gusto kong malaman lahat ng nangyari sa kanya. Akala ko noon, kapag nakita ko siyang nahihirapan ay magiging masaya ako pero hindi ko alam kung bakit ang bigat ng loob ko ngayon. Naaawa ako sa kalagayan niya. "Hindi pa ako tapos na kausapin siya, Zebyana!" Humarang ako sa kanilang daraanan kaya agad silang napatigil. "Pero wala na siyang oras para kausapin ka, Ashera." madiing sabi ng kapatid ko at tinulak ako. Kung noon ay lampa pa ako na isang hawi ay tutumba, ngayon naman ay hindi na ako papayag na apihin pa nila. "Ano pa bang kailangan mo?! Hindi ka pa ba masaya na wala ng pag-asa na makalakad ako?!" galit na sigaw ng lalaki kaya natigilan ako. "Sa tingin mo ba ay mamahalin kita? Hindi! Dahil mahal ko ang asawa ko," dugtong pa ni
ASHERA Jeorge was out of the house all day, and thankfully, my fever was gradually subsiding. I prepared dinner, knowing my husband would be home soon.Ala-sais ng gabi nang biglang may pumaradang sasakyan sa labas ng gate. Hindi ito ang kotse ni Jeorge—kilala ko ang tunog ng kanyang sasakyan. May
JEORGEI couldn't help but feel pity for her, watching her from the doorway. She was picking up the food that had been spilled and putting it back into the container. Was she planning to eat it still? She's really disgusting.Tumalikod na lamang ako't bahala na siya sa buhay niya. Hinihintay ko ang
ASHERAPilit kong tinatakpan ang aking dalawang tenga, dahil rinig na rinig ko ang bawat halinghing at ungol na kanilang ginagawa sa kabilang kwarto. Para itong matalim na punyal na unti-unting bumabaon sa aking puso. Sobrang sakit. Sobrang hirap. Bawat patak ng luha ko ay isang paalala na wala ako
ASHERAFrom the second floor of the house, I could clearly see how the love that should have been mine always went to my younger sister.I just busied myself with cleaning the stairs. Every part of the floor I cleaned had to be scrubbed hard because it was so dirty, and every drop of sweat was a re







