"CHAPTER 04"

JEORGE

I couldn't help but feel pity for her, watching her from the doorway. She was picking up the food that had been spilled and putting it back into the container. Was she planning to eat it still? She's really disgusting.

Tumalikod na lamang ako't bahala na siya sa buhay niya. Hinihintay ko ang tawag mula kay Zebyana, ngunit oras na ang tinagal ay wala parin akong natatanggap.

Kung tutuusin ay malapit lang naman ang Parañaque City kung saan kami nakatira hanggang sa Makati, kung saan nakatira si Zebyana. Pero sa kaso namin, parang ang layo namin sa isa't isa.

Ano kayang ginagawa ng girlfriend ko? Baka nakatulog dahil sa sobrang pagod. Mula sa study table sa loob ng kwarto ay nakita ko ang picture ng kasal namin ni Ashera, hindi ko ito nagustuhan kaya itinapon ko sa basurahan. Pinalitan ko ito ng picture namin ni Zebyana.

Matagal na rin ang relasyon namin ni Zebyana, magdadalawang-taon na rin kaming mag-on nitong darating na sabado. Hindi ko pa alam kung paano ang surpresang gagawin ko, siguro'y sa private hotel nalang, kasi 'pag dito sa bahay, nasisira lamang ang araw namin kapag nakikita si Ashera. Babaeng walang pakiramdam, hindi marunong mag-ayos ng sarili, napaka-inosente, inshort, ayoko sa kanya.

Binura ko na lamang siya sa aking isipan at hindi ko namalayang nakatulog na pala ako.

Paggising ko kinabukasan ay sabik na sabik akong makita kung tumawag o nagtext si Zebyana pero wala akong nakuhang paramdam kahit isa mula sa kanya. Marahil ay nakatulog din siya ng maaga, pangungumbinsi ko sa sarili ko, kahit ang totoo'y nag-aalala na ako.

I tried calling her, but her cellphone was turned off. I just sighed and went down to the living room. I went straight to the kitchen because I had been hungry for a while, but when I got there, I didn't find any food.

The anger went to my head again. I quickly stormed to Ashera's door, knocking loudly so she could hear me.

Binuksan niya ito, balot na balot siya ng kumot at walang humpay ang pag-ubo. Nawala ang galit na naramdaman ko, napalitan ito ng kaunting awa, mukha siyang may sakit.

Cough... Cough...Achoooo....

"P-pasenya na S-sir, k-kakagising ko lang, masama kasi ang p-pakiramdam ko." Nauutal na sabi niya habang walang tigil sa pag-ubo.

"N-nagugutom k-ka n-na b-ba?" Nahihirapan siyang magsalita, kapit na kapit ang sipon sa kanyang lalamunan.

"Hindi na! Lalabas nalang ako," Walang-ganang sabi ko. Ayokong makita siyang ganyan, nababadtrip lang ako.

"S-sige," Tipid na sabi niya at bumalik na sa loob ng kwarto.

Naisipan ko nalang na lumabas at pumunta sa Condo ni Zebyana.

Pero pagdating ko doon, wala siya. Naririnig ko ang malakas na lagaslas ng tubig na nagmumula sa shower room. Marahil ay naliligo siya.

Paglabas niya ay sinalubong ko siya ng nakangiting mukha pero gulat na gulat siya. Dati naman ay hindi ganyan ang reaksyon niya tuwing pumupunta ako dito ng 'di niya alam.

"Andyan ka pala, Love. Anong ginagawa mo dito?" Tila nag-aalangan ang tinig niya.

"I just wanted to see you, I missed you." I said smiling. She smiled back at me and quickly turned away to go to the drawer.

"We were just together yesterday, you already missed me?" She asked gently. She was busy looking for something to wear in her drawer. I came closer and hugged her from behind, it felt so good to grind on her, especially since she had just taken a bath. I caressed her butt, but she immediately pushed me away, which surprised me.

"May pupuntahan ako, Love. May lakad kami ng mga friends ko." Seryosong sabi niya at hinawakan ang mukha ko. Pag-uwe ko nalang, pwede? Nakangiting sabi niya kaya tumango na lamang ako.

"Hindi ba ako pwedeng sumama?" Malungkot na tanong ko.

"Girls bonding, Love." Tipid na sabi niya at hinalikan ako sa noo.

"Ga'nun ba?" Dismayadong sabi ko. "Opo." Sagot niya kaya napabuntong-hininga na lamang ako. Wala rin palang silbi ang ipinunta ko dito, nagsayang lang ako ng gas at pagod.

"Gusto mo bang ihatid na kita?" Tanong ko, pero umiling lang siya.

"I'll bring my own car. Malayo-layo ang Pangasinan, Love. Siguro'y aabutin kami ng 3 days doon," Nakikita ko ang kasiyahan sa mga mata niya kaya pinilit ko na lamang maging masaya para sa kanya. Three days ko pala siyang hindi makikita.

"3 days pala kitang hindi makikita?" Malungkot na sabi ko. Niyakap niya lang ako at binulungan.

"Babawi ako pag-uwe ko, Love." Nakangiting sabi niya. Yinakap ko nalang siya ng mahigpit at tiningnan ang kabuuan niya. Naaasiwa ako sa suot niya, kita na ang kaluluwa niya. Hindi naman siya ganito manamit noon.

"Love, favor naman. Palitan mo naman damit mo, kitang-kita na ang kaluluwa mo." Nakangusong sabi ko. Biglang tumaas ang kilay niya na parang hindi nagustuhan ang sinabi ko.

"Okay na to, malelate na kasi ako." Iritableng sabi niya kaya wala akong nagawa kundi ang tumango at samahan siya palabas. Inihatid ko siya sa kanyang sasakyan, humalik muna siya bago tuluyang umalis. Naiwan akong nakatulala sa malayo, iniisip kung bakit nag-iiba ang ugali niya ngayon. Napabuntong-hinga na lamang ako ng malalim at mabilis na pumanhik ng kotse. Hindi ko alam kung saan ako pupunta, ayoko naman sa bahay.

Ang ending pumunta ako ng Xylo-kaibigan ko kasi ang nagmamay-ari dito.Kinausap ko siya kung pwedeng rentahan ang bar, gusto ko lang mag-inom ng mag-isa. Umuo naman siya at sinamahan pa niya akong mag-inom.

"May problema ba, pre?" Tanong ni Ruy, ang may-ari ng bar.

"Wala naman, gusto ko lang mag-inom," Nakangiting sabi ko pero umiling lang siya.

"Sus, kilala kita. Minsan ka lang dumayo ng inom. Tell me, hindi mo pa rin nakukuha ang katawan ni Ashera?" Nakangising sabi niya kaya agad ko siyang binato ng kapirasong chicharon.

"Mukha mo pre! Wala naman akong gusto doon, at hindi ako interesado sa kanya," Walang emosyong sabi ko.

"Bakit naman? Maganda si Ashera, malaman ang dibdib, malaki ang pwet, at paniguradong masarap." Mas lalo ko siyang sinamaan ng tingin. Ang bastos talaga ng bibig niya.

"Ikaw pala ang interesado, bakit hindi mo iyutin?" Walang-ganang sabi ko.

"What the heck! Asawa mo 'yon, bakit pinamimigay mo?" Nakakunot-noong tanong niya.

"Asawa? Baka sa papel hindi sa totoong buhay. Beside, mas gusto ko si Zebyana. I love her more than everything." Nakangiting sabi ko. Ngumiwi lang siya at parang hindi makapaniwala sa sinabi ko.

"Bulag ka talaga minsan. Ewan ko sayo pre, nasa mabuting kanlungan kana gusto mo pa maghanap ng ipupukpok sa ulo mo." Umiiling na sabi niya. Kahit ano pa ang sabihin niya, wala akong pakialam.

"Alam mo Ruy, si Ashera- hanggang bahay lang, pero si Zebyana, kahit saan mo dalhin pwede." Humahangang sabi ko. Pero mas lalo lang naging masama ang mukha niya.

"Bahala ka! Kapag nasaktan ka, balikan mo nalang ako. Mag-iinom ulit tayo," Natatawang sabi niya. Hindi na lamang ako umimik at inabala ko na lamang ang sarili ko sa pag-iinom.