LOGINShare
CHAPTER 46
publish date:
2026-08-08 08:53:27
rhitscineHappy Saturday:)
Latest chapter
HUSBAND'S CAGE CHAPTER 52
ASHERA "You are going to Paris? With whom?" Nandito ako ngayon sa bahay ni Amery. Tinatanong ko kung gusto ba niyang sumama magbakasyon sa Paris. Gusto ko lang magbakasyon at muling hanapin ang sarili ko. "Sasama lang ako kay Hover. May business daw siya aasikasuhin doon," walang-ganang sabi ko.Tiningnan niya ako ng nakakaloko. "Huwag kang mag-isip nang kung ano diyan. Walang kami. At wala akong gusto sa kanya," nakangusong sabi ko. "Bakit nag-eexplain? Wala pa nga akong sinasabi. Defensive 'yan?" natatawang sabi niya.Wala nga siyang sinasabi pero ang galaw ng labi niya at mga mata niya ay parang mayroong ipinapahiwatig."Gusto mo ngang sumama?""Ayoko! Momentum niyo yang dalawa. Enjoy nalang," nakangising sabi niya. "Uulitin ko. Walang kami at walang namamagitan sa aming dalawa," "Oo na!" nakangiting sabi niya. "Hindi ako pwedeng sumama, hindi rin naman ako papayagan ng boyfriend ko," dugtong pa niya."Sino ba ang boyfriend mo? Ako na ang kakausap," seryosong sabi ko pero n
HUSBAND'S CAGE CHAPTER 51
ASHERANasa kalagitnaan kami ng masayang kwentuhan at tawanan dito sa bahay ni Mom. Ang tunay na bahay na akala ko ay matagal na akong hindi makakatapak nang biglang umalingawngaw ang tunog ng telepono sa sala. Agad itong sinagot ni Mom, at habang nakikinig siya, unti-unti akong nakakramdam ng pangamba lalo na nang makita ko kung gaano siya kaguat sa kausap. Nang ibaba ni Mom ang telepono, tumingin siya sa akin ."Naaksidente raw si Jeorge. Bumangga ang kanyang sinasakyang kotse sa isang poste sa Montalban Rizal. Naka-admit sila sa St. Margaret Hospital," seryosong sabi ni Mom. Pero habang tumitig ako sa kanyang nag-aalalang mga mata, isang kakaibang katahimikan lamang ang bumalot sa puso ko. Wala akong naramdaman. Walang takot. Walang pangamba. Walang kahit anong kirot sa dibdib ko.Hindi ko alam kung anong reaksyon ang dapat kong ipakita. Ang tanging alam ko lang—wala akong pakialam. "Ashera..." nanginginig na tinig na tawag sa akin ni Mom. Tila naghihintay siya ng salita mula sa
HUSBAND'S CAGE CHAPTER 50
JEORGE "Kasalan mo kung bakit tayo nandito!" sigaw ni Zebyana habang walang tigil sa pag-iyak. Ano pang magagawa ng pag-iyak niya? Kahit humagulgol pa siya diyan ay hindi kami pakikinggan ng mga pulis dito. "Tumahimik ka nga! Hindi naman tayo magtatagal dito. Mamaya ay lalabas din tayo," nakangiting sabi ko. Ano pa't saaan ginagamit ang koneksiyon at pera? Kinausap ako ni Mom kanina na tinawagan na niya ang private lawyer namin para ayusin ang kaso at ang piyansa na kinakailangan upang mapalaya kami. Akala ba ni Ashera ay nagtagumpay na siya? Para saan pa't naging Emerald ako kung hindi ko gagamitin ang kapangyarihan namin. "What do you mean?" Tumayo siya at lumapit sa akin. Pinag-isa lang kami ng kulungan dahil wala pa namang hearing na nangyayari at hindi pa napapatunayan na kami ay may sala. Kayang-kaya ko pang baliktarin ang lahat ng sinabi ni Ashera. "Just relax. You will know later," nakangiting sabi ko. Maya-maya pa'y dumating ang isang pulis at agad na binuksan ang kul
HUSBAND'S CAGE CHAPTER 49
ASHERA "Huwag mo na akong ihatid, Hover. Sasabay na lang ako kay Mom," malunanay na sabi ko pero agad siyang umiling. "Ako ang nagdala sayo rito. Ako rin dapat ang mag-uuwi sa inyo," Na para bang siya ang boyfriend ko. Nakita ko ang senseridad sa mukha niya. Hindi ko alam na sa lakas ng bagyong kinakaharap ko ngayon may isang taong handang manatili sa tabi ko. At sa unang pagkakataon, naramdaman ko ang kakaibang pakiramdam na sana'y nauna ko siyang nakilala kaysa kay Jeorge. Umiling ako sa sariling naisip. Hindi naman pwedeng makaramdam ako ng pagkagusto sa kanya, gayong alam kong naaawa lang siya sa akin. Ayoko nang dumagdag pa sa problema niya. Napabuntong-hininga ako ng malalim at ngumiti sa kanya. "Bakit ba palagi kang nandiyan sa tabi ko, kapag kailangan ko ng makakasama? Guardian angel ba kita?" natatawang tanong ko. Hinawakan niya ako sa braso at hinila ako. Hindi ito tipikal na paghila na may kasamang sakit, kundi paghila na may kasamang pag-aalaga. "I'm more than you
HUSBAND'S CAGE CHAPTER 48
ASHERA Ang sarap pala sa feeling na lumalakad kang walang mabigat na dinadala. But then, a little freedom steps away when my mother arrives Ang yakap na akala ko ay sa akin niya ibibigay ay nabitin sa ere. Tumakbo siya palapit sa kulungan kung saan humihimas ng rehas si Zebyana. "Mom!" sigaw niya. At bigla na lamang pumalahaw ng iyak. "Who the hell bullied my daughter? Get her out of that cell before I file charges against all of you!" sigaw ni Mom. Ni hindi niya namalayan ang presensya ko. "Mom! Help me get out of here!"" umaarte na sabi ni Zebyana. Hindi ko maiwasang mapairap, kahit kailan ay napaka-plastik niya "Mom!" tawag ko sa kanya. Lumingon siya sa akin. Ngumiti ako ng pilit kahit alam kong masakit para sa akin na makita kung gaano niya pinapahalagahan si Zebyna. "What are you doing here? What happened to you, Ashera?" maluha-luhang tanong niya. Marahil ay naaawa siya sa mga sugat at pasa na pilit na humihilom sa katawan ko. "Anong meron? Bakit nandito kayong lahat? Why
HUSBAND'S CAGE CHAPTER 47
ASHERA Sandaling natahimik ang lahat. Hindi makapaniwala si Chief sa narinig. Kilala niya kami dahil umattend siya sa mismong kasal namin ni Jeorge. "Oo naman," walang-ganang sabi ko. "You will regret this, Ashera!" "Come on, Jeorge. Matagal na akong nagsisi. Matagal kong pinagsisihan na naging asawa kita," maanghang na sabi ko. Hindi ko mapigilang mapakuyom ng kamao. "Ikulong niyo na 'yan!" sigaw ko pero hindi pa rin sila gumagalaw. "I need to talk to Herbert, paniguradong hindi niya ito papayagan," seryosong sabi ni Chief. Hindi ko maiwasang mapairap. Umalis si Chief sa harapan namin at biglang may tinawagan sa kanyang cellphone. Lumayo siya para hindi namin marinig ang kanilang usapan. "You think, maipapakulong mo ako? Hinding-hindi yan mangyayari," nakangiting sabi ni Jeorge. "Who told you that? Baka nakakalimutan mo na may kontrata tayong pinirmahan?" nakangiting sabi ko. Nakita ko ang pagkunot ng noo niya. Talagang nakalimutan nga niya. Well, mamaya ay ipapa
HUSBAND'S CAGE "CHAPTER 04"
JEORGEI couldn't help but feel pity for her, watching her from the doorway. She was picking up the food that had been spilled and putting it back into the container. Was she planning to eat it still? She's really disgusting.Tumalikod na lamang ako't bahala na siya sa buhay niya. Hinihintay ko ang
HUSBAND'S CAGE "CHAPTER 03"
ASHERAPilit kong tinatakpan ang aking dalawang tenga, dahil rinig na rinig ko ang bawat halinghing at ungol na kanilang ginagawa sa kabilang kwarto. Para itong matalim na punyal na unti-unting bumabaon sa aking puso. Sobrang sakit. Sobrang hirap. Bawat patak ng luha ko ay isang paalala na wala ako
HUSBAND'S CAGE "CHAPTER 02"
JEORGEAshera gets on my nerves every time I see her. Why the hell can’t she ever make herself look halfway decent like her sister Zebyana? She’s so damn innocent and weak—like she’s too fragile to even exist in the real world. The truth is, we were only married to strengthen the Astor and Emerald
HUSBAND'S CAGE "CHAPTER 01"
ASHERAFrom the second floor of the house, I could clearly see how the love that should have been mine always went to my younger sister.I just busied myself with cleaning the stairs. Every part of the floor I cleaned had to be scrubbed hard because it was so dirty, and every drop of sweat was a re
You may also like
My Possessive Billionaire Husband
Cathy8.4M viewsSoldier's First Love (Tagalog)
AVA NAH379.7K viewsThe Zillionaire's Abandoned Wife
Pink Moonfairy2.6M viewsI SECRETLY WED the BOSS
Cristine Jade321.6K viewsMaid At Your Service:Mr.Billionaire's Biggest Regret
Wildrooster70 viewsPregnant by my Mother's Lover
SenyoritaAnji85 viewsHOT DESIRES ENCOUNTERS
Red Room Stories985 viewsPuwede ba kitang sakyan, Luca?
Frank J.P174 views
