LOGINIn the ninth dimension, where wizards live, comes a story of the four heirs and the chosens. They are known to be the saviour of Quatria. To make theirselves ready from the threat of the prophecy, they searched for the last chanter who happens to be the heiress of the fourth kingdom. Upon meeting her accidentally, the guild faces tremendous gain and loses. Follow the story of the chosens and the heirs of the kingdoms!
View More「彼と結婚してからもう二十年が経つのね……」
暁(あかつき)家の令嬢であり、今は神宮司夫人である瀬奈(せな)は広い部屋でポツリと呟いた。
彼女は今日もある人物を待ち続けている。来るはずがないとわかっていながらも、瀬奈は二十年間ずっと彼の来訪を心待ちにしているのだ。
「一体どこから私は間違えてしまったのかしら……」
ベッドサイドに腰かけた瀬奈は、彼と初めて出会ったときのことを思い浮かべた。
「初めまして、神宮司湊斗です」
「……」
神宮司湊斗(じんぐうじみなと)と名乗った彼に、強く心惹かれたのを瀬奈は今でも覚えている。一目惚れだったのかもしれない。
サラサラの黒い髪、高い鼻梁、切れ長の美しい瞳、幼いながらに整った顔立ち。瀬奈は一瞬にして彼に心を奪われてしまった。
暁グループの令嬢だった瀬奈と、神宮司財閥の御曹司だった湊斗。
二人は許嫁だった。そのことを父親から聞かされたとき、瀬奈はとても喜んだ。彼女にとって初恋の相手であり、愛する湊斗と結婚できるのだと。
しかし、彼のほうはそうではなかった。
湊斗は瀬奈との婚約中、多くの女性と浮名を流した。学校の同級生、年上の社会人、父親が経営する会社の社員にまで。彼は相手の身分関係なく手を出した。
瀬奈は自分には指一本触れないにもかかわらず、他の女性と関係を持ち続ける湊斗に不満がないわけではなかった。しかし、彼に嫌われるのを恐れていた瀬奈は何も言うことができなかった。
「結婚前に遊びたいだけだろう。神宮司家の正妻になれるのだから、それくらいは目を瞑りなさい」
父親は湊斗が遊んでいることを知っていたが、瀬奈に我慢しろと言った。
両親からも味方してもらえなかった瀬奈は、必死で自分に言い聞かせた。
彼女たちはただの遊びであり、自分は神宮家の夫人となる女だ。だから結婚すればきっと自分だけを見てくれる、とそう信じていた。
しかし、現実は残酷だった。
湊斗は結婚してもなお、瀬奈の元には訪れることなく、愛人の元で夜を過ごした。そのことを責めた瀬奈に、彼は言い放った。
「お前を愛することはできない、これからは俺の行動に口を出さないでくれ」
彼の目は初めて出会った頃とは別人のように冷たかった。
それから湊斗は瀬奈に指一本触れることなく、多くの愛人を囲い、彼女たちとの間に五人もの子供をもうけた。そのうちの誰かに会社を継がせるつもりのようだ。
「奥様ったら、今日も一人ぼっちでいるわ」
瀬奈は湊斗の帰ってこない邸宅に一人取り残された。彼は今日もきっと愛人たちの住む家へ帰っているのだろう。
しかし、湊斗を愛している彼女は毎日のように彼を待ち続けた。自分の元へ来るわけがないとわかっていながらも。
そんなことを続けているうちに、二十年という歳月が経過していた。瀬奈と湊斗はお互いに三十八歳となった。
彼女は既に子を望めるような年齢ではなくなり、湊斗のほうも新しく愛人となった若く美しい女に夢中になっていると聞いている。
瀬奈の中で、何かが音を立てて崩れ落ちて行くようだった。
二十年という年月はあまりにも長すぎた。彼女の心は既に限界を迎えていた。
翌朝、心配そうに彼女に声をかけたのは湊斗の秘書だった。
「奥様……」
普段別邸で暮らしている湊斗の私物を取りに来る彼は、たびたび瀬奈とも顔を合わせていた。神宮司家で彼女を気にかけてくれていた数少ない人だ。
「今日も湊斗は愛人のところにいるんでしょう?」
「そ、それは……」
彼の秘書・中田一馬(なかたかずま)が言いづらそうに視線を逸らした。
知ったところで今さら驚きもしない。湊斗が瀬奈の元を訪れることなど、この二十年間数えるほどしかなかったのだから。
それでも彼女は彼のことを信じて待っていたが。
「いいのよ、わかっているから」
「……」
彼はうつむいた。瀬奈が辛い思いをしていることを知っておきながら、何もしてあげられないことに罪の意識を抱いていた。
しかし、今日の瀬奈の表情はいつもと違うと、彼は思った。これまでは湊斗に対する希望を見せていたにもかかわらず、今はどこか諦念に似たものを彼は感じた。
「中田さん、私最後に行きたい場所があるの。よかったら付き添ってくれない?」
「は、はい!奥様!」
”最後”という言葉に疑問を感じながらも、中田は彼女について行った。
Shayes’ POV Tirik na ang araw noong makagising ako. Inunat ko ang magkabilang braso at saka tinanggal ang nakabalot na kumot sa katawan. Tumatagos ang sinag ng araw sa bubog na bintana. Kinusot ko ang mga mata at tamad na tinahak ang daan patungo sa kusina. Maaga rin akong nakatulog kagabi dahil na rin siguro sa pagod. Napahinto ako nang makarating na sa kusina. Kalat-kalat ang mga kahon at lata.Maraming balat ng mga pagkain sa mesa at nakatumba ang walang laman na basurahan.Pinasadahan ko ng tingin ang hugasan. Ito ang resulta ng pagiging abala ko sa loob ng ilang araw. Napailing na lamang ako. Hindi ko alam na kasama sa responsibilidad ko ang paghuhugas ng pinggan at paglilinis ng bahay. Sinimulan ko na ang lahat ng gawain sa bahay. Siniguro kong maski karampot na dumi ay hindi makakatakas sa paningin ko. Noong nakaramdam ng kaunting pagod ay napaupo na lamang ako sa bakanteng bangko. Napaisip ako bigla tungkol sa mga kasalukuyang pangyayari. Alam ko na kapwa kami nagh
Ziyu's POV Agad akong napatayo nang mamukhaan ang lalaking kausap ni Ranz. Maglalakad na sana ako palapit sa kanila nang hawakan ni Shayes ang braso ko. "Where are you going?" tanong niya. Worry was all over her face.I don't have any idea either. Ang alam ko lang ay gusto kong malaman kung anong nangyayari. "Just wait for me," I said and gave her a comforting smile. Nilapitan ko si Ranz at si Uncle Ismerald. Nang mapansin ni Uncle ang presensya ko ay agad na napaawang ang labi niya. Bakas ang pagtataka sa mukha niya nang makita ako. "Oh! Ziyu," he said with discomfort.Tumingin ako kay Ranz at kay Uncle before withdrawing the words na kanina ko pa kinakapa sa isipan ko. "I-I don't have any idea na pupunta kayo dito, Uncle." I have a trauma na matagal ko nang iniinda. I have a horrific past with him na tila nakatatak na sa utak ko. He blankly stared at me. "I'm going, Sir," paalam ni Ranz and Uncle replied with a smile. Natatandaan ko ang mukha ni Uncle but I'm not really used w
Shayes’ POVNapabalikwas ako sa kama nang masilaw sa liwanag na nagmumula sa labas. Sandali kong ipinikit ang mga mata ko dahil sa antok. It's one of the things that I hate. I remove the covers and started cursing the world. Shet! Ang aga-aga oh.Tumayo ako at lumabas ng kwarto.Pababa na ako ng hagdan nang makita ang oras sa wall clock. 5:03 AM. I opened the lights at mabilis akong bumaba ng hagdan. Binuksan ko ang pinto at as expected nandoon na si Ziyu. Nakasandal siya sa kotse niya habang nakatingin sa akin."Pasok ka,” walang gana kong saad at tuluyang binuksan ang pinto. Hindi ko na siya hinintay pumasok at pumunta na agad ako sa kusina. Mabilis kong prinapare ang agahan. Naglakad ako pabalik ng sala at nadatnan si Ziyu na nakaupo na sa couch at mukhang malalim ang iniisip. Ibinaba ko ang dalawang kape at dalawang plate ng toasted bread sa ibabaw ng mesa at saka umupo sa katapat na sofa. Napahikab ako sa sobrang antok."Anong oras ba ang parade?” tanong ko.Tumin
Shayes’ POV Bukas na ang simula ng School fest kahit na holiday ngayon ay pumasok pa rin kami to finish the preparation. Allowed ang freestyle ngayon dahil mag-dedecorate lang naman kami ng mga rooms.Natapos ko na rin ang mga assigned task ng mga prof para matabunan ang bungi ng grades ko. Nakasuot ako ng jeans at T-shirt kaiba sa suot na mga dresses at panty shorts ng mga kababaihan. Sinuot ko ang shades bago pumunta sa cafeteria. Everyone was laughing and chatting about different topics.Pinili kong maupo sa bakanteng pwesto sa likod.Inilapag ko ang in-order na pagkain.It was unusual na si Mae lang ang madalas kong makausap sa room. There's always Hara na palagi akong kinukulit. Parang may nagbago for the past few days na lumipas. Hinubad ko ang shades at ipinatong sa table. Susubo na sana ako ng may maglapag ng tray na may lamang pagkain sa opposite side ng table. Inangat ko ang ulo ko at napataas ang kilay nang makita si Zayra."What?" mataray niyang tanong.U
Shayes’ POVUmupo ako sa madumi at lumang upuan na gawa sa kahoy. May maduming banig at lumang unan din dito pati banyo banyo ngunit bukod do’n wala nang kahit na anong bagay na na rito.Inalis ko ang cloak at
Nagising ako dahil sa mabangong amoy ng nilulutong almusal. Napatitig ako sa orasan na nakasabit sa dingding. It’s already 7:00 o’clock in the morning.Bumangon agad ako at naghilamos sa banyo. Kinuha ko ang makapal kong cloak at isinuot ito.
Shayes’ POV Nag-uunahan ang mga tao sa pagpila. Natatakot maubusan ng espasyo sa loob ng gallion. May ilang madadapa na sa pakikipag-unahan at may ibang nakamasid lang mula sa malayo—kagaya ko. Nagsisiksikan sila s
Prologue: “You have to go!” sigaw ni Yna sa kaniyang tagasilbi na si Clarissa.Bumabalot sa buong kastilyo ang kadilimin ng nagaganap na digmaan. Tanging ang ilaw lang ng aladdin ang nagbibigay li






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore