FAZER LOGINAng nakakabulag na liwanag mula sa mga bumbilya sa kisame ay perpektong naglantad sa maputla at nanginginig na anyo ni Abbiyah, at sa naglalagablab, nakamamatay na demonyo na nakatayo sa kanyang harapan.Nakasandal ang likod ni Abbiyah sa malamig na pader ng mahogany bookshelf. Mahigpit niyang yakap ang itim na folder sa kanyang dibdib, tila ba isa itong sanggol na pilit niyang pinoprotektahan mula sa isang paparating na bagyo. Ang malaking midnight blue shirt ni Zion na suot niya ay biglang naging isang nakakasakal na patunay ng kanyang kasalanan.Humakbang si Zion papalapit. Bawat hakbang ng hubad na paa ng bilyonaryo sa sahig ay mabagal at walang-ingay, ngunit nagpapadala ng matinding pagyanig sa katinuan ng dalaga.Ang mga mata nito ay kasing-lamig ng kamatayan. Wala na ang lalaking umangkin sa kanya nang buong debosyon kanina. Wala na ang lalaking nanginginig ang mga kamay habang pilit na pinag-aaralan ang bawat kurba ng kanyang katawan. Ang nasa harapan niya ngayon ay ang walang
Pumapatak ang bawat segundo tila isang mabigat na martilyo sa isipan ni Abbiyah.Tahimik na tahimik ang buong executive suite. Ang tanging naririnig lamang niya ay ang malalim at ritmikong paghinga ni Zion na mahigpit na nakayakap sa kanya mula sa likuran. Ang malapad at mainit na dibdib ng bilyonaryo ay perpektong nakadikit sa kanyang hubad na likod. Ang malaking braso nito ay nakapulupot sa kanyang baywang, ang magagaspang na daliri ay banayad na nakabaon sa kanyang balat, tila ba kahit sa pagtulog ay sinisiguro ng Hari ng Karagatan na hindi siya makakatakas.Ipinikit ni Abbiyah ang kanyang mga mata at mariing kinagat ang kanyang ibabang labi.3-8-1-9-4-7-2-0-5-5-1-4.Pabalik-balik na umaalingawngaw ang labing-dalawang numerong iyon sa kanyang utak. Iyon ang passcode. Nakuha niya. Ang nag-iisang susi na magliligtas sa kanyang ama mula sa pagkakulong at maglilinis sa pangalan ng kanilang pamilya. Isang napakasimpleng kombinasyon ng mga numero, ngunit ang naging kapalit ay ang mismong
Tahimik na tahimik ang buong executive suite. Ang tanging naririnig lamang ni Abbiyah ay ang mabigat at kalmadong paghinga ni Zion na mahigpit na nakayakap sa kanya. Ang malaking braso ng bilyonaryo ay nakapulupot sa kanyang hubad na baywang, tila isang mabigat na kadena ng ginto na pumipigil sa kanyang pag-alis.Tinitigan ni Abbiyah ang itim na smartphone na nakapatong sa bedside table. Ang susi sa kaligtasan ng kanyang ama ay nasa abot-kamay na lamang niya.Dahan-dahan, halos hindi humihinga, sinubukan niyang iangat ang mabigat na braso ni Zion. Naging matagumpay siya. Ang bilyonaryo ay tulog na tulog, pagod sa matinding enerhiyang ibinuhos nito kanina. Maingat na inabot ni Abbiyah ang telepono. Malamig ang bakal nito sa kanyang nanginginig na palad. Kailangan niya ang thumbprint ni Zion upang mabuksan ang security app na konektado sa vault ng opisina.Kinuha ni Abbiyah ang malaki at magaspang na kanang kamay ng bilyonaryo. Dahan-dahan niyang inilapit ang hinlalaki nito patungo sa s
Nabalot ng isang mabigat at nakakapasong katahimikan ang magulong opisina ng CEO. Ang mga nagkalat na papeles at nabasag na baso sa sahig ay nagsisilbing saksi sa marahas na pagbagsak ng yelong pader ni Zion Imperial.Nanginginig pa rin ang buong katawan ni Abbiyah habang buhat-buhat siya ng bilyonaryo. Nakabalot lamang sa kanyang maliit na hubad na bulto ang malaki at amoy-mint na midnight blue suit jacket ng lalaki. Ikinulong siya ni Zion sa matitipuno nitong mga braso, ang mukha nito ay nakabaon sa gilid ng kanyang leeg, tila ba kumukuha ito ng lakas at hininga mula sa kanyang balat.Sinabi nitong nakakulong na siya sa hawla nito. At base sa higpit ng hawak ng lalaki, alam ni Abbiyah na hindi ito nagbibiro.Ngunit habang nararamdaman niya ang mabilis na pagtibok ng puso ni Zion sa ilalim ng hubad nitong dibdib, isang matalim na katotohanan ang bumangga sa isipan ni Abbiyah. Nakalimutan na nito ang biometric skimmer. Sa tindi ng uhaw na pinakawalan ng bilyonaryo, tuluyan na nitong i
Ang malamig na mahogany desk sa ilalim ng likod ni Abbiyah ay tila yelo na sumasalungat sa naglalagablab na apoy na patuloy na sumusunog sa kanyang pagkatao.Bawat mabagal, madiin, at walang-awang pagbayo ni Zion ay nagpapadala ng malalakas na alon ng kuryente na dumidiretso sa kanyang utak. Mahigpit na nakabaon ang mga kuko ni Abbiyah sa malalapad at pawisang balikat ng bilyonaryo. Wala siyang ibang makita kundi ang kailaliman ng madidilim na mata nito na ngayon ay nanlilisik sa isang nakakabaliw na pananakop.Biglang huminto si Zion.Ang matalim na panga ng Hari ng Karagatan ay nanigas nang husto. Rinig na rinig ni Abbiyah ang marahas at malalim na paghugot ng hininga nito. Ibinaba ni Zion ang kanyang paningin patungo sa pagitan ng kanilang mga katawan, kung saan sila perpektong nag-iisa. Naramdaman ng lalaki ang pambihirang higpit at ang bakas ng kawalang-malay na tuluyan nitong pinunit.Nang muling mag-angat ng paningin si Zion, ang mga mata nito ay tila isang sumasabog na bulkan.
Nanginginig pa rin ang mga binti ni Abbiyah habang nakasiksik siya sa matigas at malapad na dibdib ni Zion. Ang nakakabinging katahimikan ng ika-walumpung palapag ay binabasag lamang ng kanilang mabibigat at naghahabol na paghinga.Naramdaman niya ang maiinit na labi ng bilyonaryo na banayad na humahalik sa kanyang pawisang noo. Ang malalaking braso ni Zion ay nanatiling nakapulupot sa kanyang baywang, tila ba isa itong bakal na kadena na kailanman ay hindi na siya pakakawalan.Sa isip ni Abbiyah, umalingawngaw ang isang malakas na babala. Nakuha mo na ang tiwala niya. Umatras ka na. Kunin mo ang kailangan mo at tumakas ka.Ngunit nang iangat niya ang kanyang paningin at salubungin ang naglalagablab na kailaliman ng mga mata ni Zion, alam ni Abbiyah na huli na ang lahat. Hindi na siya makakaatras. At kung susunugin din lamang siya ng lalaking ito, sisiguraduhin niyang mag-iiwan siya ng markang hindi nito makakalimutan habambuhay.Dahan-dahang inangat ni Abbiyah ang kanyang kamay. Igin







