Share

K-6

Author: LonelyPen
last update publish date: 2025-05-10 18:10:47

SAMARAH

Napanganga si Samarah sa laki ng bahay na pinuntahan nila. Malawak ang garahe doon kung saan nakapila ang iba't ibang magagarang sasakyan mula sa mga bisita doon.

"Kaloka naman po dito! Ang laki ng bahay! Sure ka po ba na bahay talaga ito o baka mansyon na?" bulalas niya sabay tinging muli sa malamansyong bahay na iyon.

"Isa sa pinakamagandang bahay iyan ng kaibigan kong si Nathaniel. Siya ang may birthday ngayon. At puwede ba, huwag kang mag-po. Remember, I'm your boyfriend tonight. Ipakikilala kita sa kanila na girlfriend ko. Secret girlfriend kita. Tatlong buwan na tayong magkarelasyon."

Mabilis na tumango si Samarah. "Sige po, boyfriend."

Umarko ang kilay ni Hendrix. "Ayan ka naman sa po! At anong boyfriend? You can call me, baby."

Napangiwi si Samarah. "Baby? Eh 'di damulag ka na."

"What?"

"Wala! Sabi ko ang guwapo mo. Sarap mong kagatin. Sige na, baby. Baby damulag. Este baby ko," wika ni Samarah sabay tawa.

Napailing si Hendrix. "Umayos ka nga. Para kang isip bata."

"Bata pa naman talaga ako, baby. Ikaw ang matanda sa ating dalawa. Pero hindi halata sa mukha mo. Mukhang alagang derma ka. Nagpapa-botox ka ba?"

"Fúck? No! Sadyang pinanganak lang akong guwapo. Manahimik ka na nga lang, Samarah. Ingay mong babae ka. Ayoko sa babaeng maingay," naiinis na wika ni Hendrix.

Nauna ng maglakad si Hendrix kaya sumunod na lamang siya. Hindi pa man tuluyang nakapapasok sa loob ng malaking bahay na iyon nang kalabitin niya ito.

"Bakit nauuna kang maglakad diyan? Ganiyan ba ang boyfriend? Parang hindi sila maniniwala kasi dapat sweet ka sa akin eh," nakangusong sabi ni Samarah.

Tiningnan siya ng ilang minuto ni Hendrix bago napailing. "Okay fine. You have a point. Hold my hand."

Napalunok ng laway si Samarah nang magsalop ang kanilang palad. Tila nanigas siya kasabay ng mabilis na pagtibok ng kanyang puso.

"What?!"

Alanganin siyang ngumiti. "Pasensya ka na, baby. First time ko kasing maranasang hawakan ang kamay ko ng isang lalaki kaya medyo nakakagulat. Parang may kuryente ang kamay mo. May super powers ka ba?"

Napanganga si Hendrix bago siya nito pinitik sa noo. "Ano ka ba? Tagabundok? Mga tanong mo pang tanga. Paano naman ako magkakaroon ng powers? Tanga mo."

Nawala ang ngiti sa labi ni Samarah. "Sobra ka naman sa akin kung makatanga."

"Shut up, Samarah. Hindi ko akalaing madaldal ka pa lang babae. Tatahimik ka o lalamasín ko iyang malusog mong dibdib sa harap ng maraming tao dito? Ano?"

Napanganga si Samarah sa sinabing iyon ni Hendrix. "Ibang klase ka namang manakot! Masyadong mahalay pero sige na. Tatahimik na ako."

Hindi na nagsalita pa si Samarah. Magkahawak ang kamay nilang pumasok sa malaking bahay na iyon kung saan mayroong mahabang lamesa at napakaraming handang pagkain. Napalunok ng laway si Samarah at biglaang natakam. Pinisil ni Hendrix ang palad niya nang makita ang kanyang reaksyon sa pagkain.

"You're here my friend, the one and only, Hendrix!" wika ng isang lalaki nang lumapit ito sa kanila.

"Yes, ofcourse. Happy birthday, Nathaniel. Next year, forty ka na. What's your plan? Where's your wife?" nakangising sabi ni Hendrix.

Biglang natawa si Nathaniel. "Wife? Sinong nagsabing mayroon ako no'n? Like you, I'm still single and ready to mingle! But I'm not into marriage pa. Gusto ko nung magpakasaya bilang single. Siguro pagdating ko ng age forty five, doon na ako hahanap ng mapapangasawa ko."

Dumako ang tingin ni Nathaniel sa kanya. "Wait, who's that beautiful lady?"

Tumingin sa kanya si Hendrix. "Her name is Samarah. My girlfriend."

Napanganga si Nathaniel. "You're what? Girlfriend? At kailan ka pa nagkaroon ng girlfriend? Akala ko ba fling lang ang gusto mo?"

Tumikhim si Hendrix. "Well, matagal nang may kami ni Samarah. Three months na rin. Hindi ko lang sinabi sa iyo dahil gusto kong maging private ang relationships naming dalawa," pagsisinungaling ni Hendrix.

Pinukol ni Nathaniel ang tingin nito sa kanya. "Is that true, Samarah? Three months na kayong magkarelasyon ni Hendrix?"

Malawak na ngumiti si Samarah bago tumango. "Yes. That's true."

Natatawang kumamot sa kanyang ulo si Nathaniel. "Fúck you, Hendrix! Akala ko, babaero ka pa rin. Pasimple ka na pa lang nagbabago. Well, hindi na rin tayo pabata that's why understand kung bakit gusto mo na ng commitment. Congratulations, Hendrix. Wish ko lang na sana, siya na ang babaeng pakakasalan mo. Halina kayo't kumain. Masarap ang lahat ng pagkaing nasa mesa."

Napalunok ng laway si Samarah bago humigpit ang hawak sa kamay ni Hendrix dahil hindi niya maiwasang masabik na kumuha ng pagkain.

"Dahan-dahan lang sa pagkuha ng pagkain, Samarah. You must act rich and classy. Huwag iyong astang patay gutom," bulong sa kanya ni Hendrix.

Inirapan niya ito. "Okay fine. Every one hour bago ako ulit kukuha ng pagkain. Mga pitong balik, ayos na sa akin iyon," wika ni Samarah bago nagtungo na sa malaking mesa para kumuha ng pagkain.

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (5)
goodnovel comment avatar
Virgie Narciso Carreon
maganda ang storya...
goodnovel comment avatar
Elle
samara huwag mong masyadong pababain yang pagkatao mo kumilos ka nga ng maayos
goodnovel comment avatar
Cattleya Del Castillo
update please
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • Her Possessive Sugar Ninong (SPG)   155

    LIA UMIBABAW sa akin si William at ako naman ay buong pusong bumukaka para sa kanya. Wala pang lalaking nakakagawa nito sa akin bukod kay William. At hindi ko alam kung bakit parang ayos lang sa akin kung siya ang bibiyak sa talaba ko. Ang kamay niya ay naglakbay na patungo sa dibdib ko at saka niya ito nilamás-lamas. Napaungol ako ng mahina dahil ang sarap ng pagkakalamás niya sa dibdib ko. Iba ang init nna handog ng kanyang kamay. Habang nadama ko naman sa aking puson ang naninigas niyang alaga. Mas lalo akong nakaramdam ng init. Na para bang lalo akong nasasabik. Bumaba ang halik niya sa leeg ko patungo sa collar bone ko. Hanggang sa inalis na niya ang suot kong pang itaas. Mabilis niya ring inalis ang suot kong bra at hinawakan niya ang magkabila kong dibdib. Pagkatapos, sumilay ang malawak na ngiti sa kanyang labi bago napagingin sa akin. "Ang lusog ng sus0 mo, Lia...ang laki.. hindi kasya sa kamay ko," nagniningning ang mata niyang sabi. Ilang sandali pa ay dinilaan niya

  • Her Possessive Sugar Ninong (SPG)   154

    LIA Pagsapit ng gabi ay wala na talaga akong magawa sa bahay. Pagkatapos naming kumain ay naglinis muna si William ng kusina habang ako naman ay nakahiga sa sofa. At paulit-ulit na nagpapalit ng pinapanood sa telebisyon. Ilang beses ko nang tiningnan ang oras pero parang ang bagal nitong umusad. Kaya nang mapansin kong tapos na si William sa mga ginagawa niya, bigla akong nakaisip na yayain siyang uminom. Hindi naman ako sanay na tahimik lang buong gabi kaya naisip kong kahit papaano ay may mapagkukuwentuhan kami. "William, gusto mo bang uminom tayo?" tanong ko habang nakatingin sa kanya. "Wala naman tayong ginagawa ngayong gabi at parang inaantok na akong mabagot dito sa bahay. May ilang bote pa ako sa cabinet kaya naisip ko na baka puwedeng magkuwentuhan tayo habang umiinom." Napatingin siya sa akin at bahagyang natawa bago siya umupo sa kabilang bahagi ng sofa. "Umiinom ka pala? Paminsan-minsan lang ako umiinom pero hindi talaga ako sanay sa mga matapang na alak, kaya baka ako

  • Her Possessive Sugar Ninong (SPG)   153

    LIANAPAIRAP AKO habang nakatingin kay Nelson. Buwis1t talaga ang lalaking ito! Masyadong ususero!"Dalawampu't tatlo po.""Wow! Masyadong tagalog magsalita! Matagal ka na bang nagmamaneho?""Matagal na po. Sa probinsya pa lang ay nagmamaneho na ako ng truck.""Truck?""Oo."Tumango si Nelson at tila may gusto pa sanang itanong pero hindi ko na siya hinintay. Binuksan ko na ang gate at pumasok sa loob ng bahay. Sumunod naman sa akin si Nelson.Pagkapasok namin sa sala ay agad akong napatingin sa labas. Nakita kong naglakad patungonsa gate si William. Hindi puwedeng malaman ni Nelson na dito talaga nakatira si William. Sigurado akong kapag nalaman niyang nakatira sa bahay ko ang isang lalaking kakakilala ko pa lang, kung anu-ano na naman ang itatanong niya.Mabilis kong kinuha ang cellphone ko at nag-type ng mensahe kay William bago pa siya tuluyang makapasok.Lia: [Huwag mong sasabihin na dito ka nakatira. Kapag tinanong ka ni Nelson, sabihin mong malapit lang ang bahay mo rito at bum

  • Her Possessive Sugar Ninong (SPG)   152

    LIAPagdating namin sa tapat ng bahay ay agad kong napansin ang isang itim na sasakyan na nakaparada sa labas ng gate. Hindi iyon pamilyar sa akin at sigurado akong hindi naman iyon sasakyan ng kapitbahay, dahil halos buong hapon ay wala naman akong napansing bisita sa paligid. Napatingin ako kay William na abala sa pagpasok ng kotse sa garahe….bago ko muling tiningnan ang sasakyang nakaparada sa labas."William, kanino kaya iyong sasakyan na iyan?""Hindi ko alam. Baka may bisita ka.""Pero wala naman akong hinihintay."Ipinarada nq niya ang sasakyan sa garahe at pagkatapos ay bumaba siya para buksan ang pinto ko. Pagkababa ko ay nakita ko na agad kung sino ang nakasandal sa hood ng itim na sasakyan. Nakasuot ito ng itim na polo na nakabukas ang dalawang butones sa leeg at maong na pantalon. Naka-cross ang mga braso niya habang nakatingin sa akin at halatang matagal na siyang naghihintay. Nang makita niya ako ay agad siyang ngumisi.Si Nelson Lee.Hindi ko alam kung bakit nandito an

  • Her Possessive Sugar Ninong (SPG)   151

    LIAKinabukasan ay maaga akong nagising dahil unang araw na ni William bilang driver ko. Pagkababa ko sa kusina ay nadatnan ko na naman siyang naghahanda ng almusal. Parang naging routine na niya ang gumising nang maaga at maghanda ng pagkain bago pa ako bumaba. Hindi ko na rin siya pinigilan dahil sa totoo lang, masarap naman siyang magluto at nakakatamad din kung ako pa ang maghahanda ng kakainin namin tuwing umaga."Good morning," bati niya sa akin habang inilalagay sa mesa ang pritong itlog at sinangag."Good morning. Ikaw na naman ang nagluto?""Syempre naman. May pasok ka ngayon kaya naisip kong maghanda na rin ng almusal mo. Pagkatapos nating kumain, ihahatid na kita sa school para hindi ka mahuli.""Okay. Pero huwag mong isipin na kailangan mong magluto araw-araw. Driver kita, hindi cook.""Alam ko naman. Pero hindi naman mahirap sa akin ang magluto. At saka sanay akong tumulong sa bahay namin. Kapag may ginagawa si Nanay, ako rin ang nagluluto at naglilinis kaya hindi naman a

  • Her Possessive Sugar Ninong (SPG)   150

    LIAGABI na nang maisipan akong maligo. Pagkatapos kong magpalit ng damit ay naisipan kong uminom muna ng tubig bago matulog dahil medyo nauhaw ako. Tahimik na ang buong bahay at akala ko ay natutulog na rin si William dahil hindi ko siya narinig mula nang matapos akong maghapunan. Hindi na rin ako nag-abala pang magsindi ng ilaw sa hallway dahil kabisado ko naman ang bahay ko at alam kong nasa kusina ang refrigerator.Nakasuot lang ako ng tuwalya habang naglalakad palabas ng kuwarto dahil balak ko lang naman uminom ng tubig at bumalik agad. Hindi ko na rin naisip na baka may makita akong ibang tao dahil akala ko ay tulog na si William sa kuwarto niya.Pagdating ko sa kusina ay madilim ang buong paligid. Hindi ko na rin binuksan ang ilaw dahil ang liwanag mula sa maliit na ilaw sa labas ng bahay ay sapat na para makita ko ang refrigerator. Dahan-dahan akong naglakad papunta roon. At akmang bubuksan ko na sana ito nang bigla akong may marinig na boses mula sa madilim na bahagi ng kusin

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status