K-5

SAMARAH

"Good morning, Samarah! Mag-almusal ka na. Ibinili ko ng almusal ang perang ibinigay mo sa akin kagabi. Saan pala galing iyon?" nakangiting bungad sa kanya ng tiyahin niyang si Rosie kinaumagahan.

Bumuga ng hangin si Samarah. Ngayon na lang siya ulit makakapag-almusal. Simulan kasi nang magkaisip siya at magkaroon ng trabaho bilang bantay sa paresan, hindi na siya nakakapag-almusal ng libre.

"Sa kaibigan ko po iyon. Sumama ako sa kanya kagabi. Sinabi ko sa kanya na ipasok ako sa club bilang waitress. Malaki raw po ang sahod doon. Waitress naman po ang trabaho ko," sagot niya.

"Waitress nga pero may iba ka pang sideline sa club na iyon. Club iyon kaya maraming lalaki ang hayok doon," biglang singit ng pinsan niyang si Fiona.

"Hayaan mo na siya, Fiona! Kung ano man ang maging sideline niya sa club na iyon, wala ka ng pakialam! Ang mahalaga, makakapag-ambag siya sa mga gastusin dito!" suway ni Rosie sa anak.

Umirap naman si Fiona. "Tsk! Kahit na. Kadiri naman ang sideline niya."

Hindi na lang umimik si Samarah. Kumuha na lang siya ng pagkain niya at saka kumain. Tumabi sa kanya ang pinsan niyang si Flora.

"Kumain ka ng madami. Pera mo ang ginamit dito pambili ng almusal. Hayaan mo, kaunting tiis na lang makakapagtapos na ako ng kolehiyo. Kapag nagkaroon na ako ng trabaho, ililibre kita. Tutulungan kita sa mga gastusin dito sa bahay," nakangiting wika ni Flora.

Nginitian niya ang nakababatang pinsan. "Salamat, Flora. Gagalingan ko sa trabaho ko bilang waitress. Para matuwa sa akin ang mga tao doon at bigyan ako ng tip. Kapag masipag daw kasi at walang reklamo, matutuwa ang customer doon at namimigay ng tip."

"Kayang-kaya mo iyan. Huwag mo na lang pansinin ang sinabi sa iyo ni ate Fiona. Baliw talaga ang babaeng iyan. Kung makapagsalita, akala mo kung sinong malinis. Alam mo ba, malandi iyang ate ko na iyan. Kung kani-kanino iyan nagpapatuhog. Akala niya yata, hindi ko alam angb kalandian niya. Tapos magtataka siya kung bakit ayaw sa kanya ni Lander eh malandi siya," bulong ni Flora sa kanya.

Mahinang natawa si Samarah. Alam naman niya iyon pero wala kasi siyang pakialam sa mga gawain ni Fiona.

"Hayaan mo siya. Katawan naman niya iyan. Basta, huwag kang gagaya sa kanya. Ingatan mo ang sarili mo," payo niya kay Flora bago uminom ng tubig.

"Hindi talaga 'no! Maigi pa nga ang bayarang babae kasi kumikita, eh siya libre lang! Libreng tuhog lang! Kapag nabuntis talaga iyan tapos tinakbuhan, tatawanan ko talaga iyan. Bahala silang dalawa ni mama. Sinabi ko na iyan kay mama pero hindi naman niya ako pinakikinggan. Hinahayaan niya lang si ate sa kalandian nito. Bahala silang dalawa diyan kapag nagkaproblema."

Hindi na muling nagsalita pa si Samarah. Kumain na lamang siya at pagkatapos, nagsimula na siyang kumilos sa bahay. Nang matapos siya sa mga gawain, bumalik na siya sa kanyang kuwarto at saka kinuha ang cellphone niya. Mayroon ng message kay Hendrix. Nakasaad doon kung saan sila magkikita. Napalunok siya ng laway kasabay ng mabilis na pagtibok ng kanyang puso.

"Kailangan ko pa lang bumili ng damit!" aniya bago kinuha ang perang itinabi niya kagabi.

BUMILIS SIYA NG DAMIT sa mall. Ayaw naman niyang sa palengke bumili dahil baka madismaya sa kanya si Hendrix. Gayong malaking pera ang binigay nito sa kanya.

Magagandang damit ang binili niya at sigurado siyang magiging kaakit-akit siya kapag nasuot na niya iyon. Hindi naman iyon masyadong revealing pero hapit sa kanyang katawan.

"Tita Rosie, bumili na po ako ng ulam natin mamayang gabi. Liempo at saka letsong manok," aniya nang makabalik siya kinahapunan.

Malawak na napangiti si Rosie. "Wow! Pinapasaya mo talaga ako, Samarah! Saan ka pala galing? Ano iyan? Ang ganda naman ng mga damit mong iyan! Branded! Hindi galing palengke! At sexy ha!"

Napangiwi siya. "Kailangan po, tita dahil sa club po ako magtatrabaho. Hindi naman puwedeng manang ang pormahan ko doon. Baka pagtawanan po nila ako. Kailangan ko ring mag-ayos kahit papaano."

Lumabas ng kuwarto si Fiona at sinipat ang mga paper bag na hawak niya bago siya nito inirapan. Hindi na lang niya pinansin si Fiona.

"Sabagay, tama ka nga naman. Oh siya, magpahinga ka na sa kuwarto mo. Magsisimula ka na bang pumasok mamaya?"

"Opo, tita. Mamaya pong gabi," mabilis niyang sagot.

Ngumiti si Rosie. "Oh sige na magpahinga ka na. Ako na ang bahala dito!"

Agad na pumasok sa kuwarto si Samarah at saka inayos ang mga damit na pinamili niya. Tiningnan niya ang sarili sa salamin. Napangiti siya ng malawak. First time niyang makabili ng damit na nasa libo ang presyo bawat isa.

"Kinakabahan ako pero 'di na bale. Napakagwapo naman ng sugar daddy ko kaysa naman sa pangit na matanda pa ako mapunta,' sambit niya sa isipan.

Pagsapit ng gabi, naligo't nagbihis na si Samarah. Nag-ayos siya at siniguradong maganda siya. Ini-lock niya ang kuwarto niya.

"Wow! Ni-lock mo pa talaga ang kuwarto mo, ha. Bakit? Dahil may mga bago kang damit na binili at akala mo kukunin ko? Ang kapal ng mukha mo! Ngayon ka nga lang nagkaroon ng bagong damit na hindi binili sa palengke!" nakapamaywang na sabi ni Fiona.

"Wala ka na doon kung gusto kong i-lock ang kuwarto ko. Aalis na ako. May trabaho pa ako," mahina niyang sabi bago tumalikod.

"Ma-rape ka sanang malandi ka!" sigaw pa ni Fiona sa kanya.

Napailing na lang siya. Hindi niya ito inintindi. Nagpatuloy siya sa paglalakad hanggang sa makita na niya ang sasakyan ni Hendrix. Naghumirintado bigla ang kanyang puso. Humugot muna siya ng malalim na hininga bago pumasok sa loob ng sasakyan ng binata.

"Hindi ko akalain na napakaganda mo pala talaga kapag nakaayos..." biglang sabi ni Hendrix nang makapasok siya sa loob ng sasakyan.

Nanlaki ang mata niya bago alanganing ngumiti. "Maraming salamat po," tanging nasabi niya.

Tinitigan niya si Hendrix. Tila nahihipotismo siya sa asul nitong mga mata. Napakagwapo nito. At hindi nakasasawang pagmasdan ang mukha nito.

"Ilang taon na po ba kayo? Parang matanda po kayo sa akin ng ilang taon," bigla niyang tanong.

Tumikhim si Hendrix. "I'm forty years old."

Napanganga si Samarah. "Ha? Forty? Seryoso? Hindi halata! Parang nasa thirty plus ka pa lang! Ang laki pala ng agwat natin. Twenty three pa lang ako."

Nakita niya ang bahagyang pagkabigla ni Hendrix. "It's okay. Age doesn't matter. Sa ngayon, sasamahan mo muna ako sa isang occasion. Ipapakilala kita bilang girlfriend ko. Pero kagaya ng napag-usapan natin, I'm just your sugar daddy. Tutulungan kita sa finances mo kapalit ng katawan mo. But, you must not fall in love with me, Samarah. No love. Just séx. Understand?"

Mabilis na tumango si Samarah. "Opo. Promise po. Peksman mamatay man.