Share

Chapter 1:

Author: Yuehikari
last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-11 16:00:35

Aerina’s POV

I gasped for air as I opened my eyes, chest heaving like I’d been drowning for hours. My heart hammered wildly against my ribs, a frantic rhythm that wouldn’t settle. The cold feel of the steering wheel, the hum of the engine, afternoon light through the windshield  everything felt surreal.

Buhay pa ako? Didn’t I just—

The sharp pain, the cold warehouse floor, Ethan’s fading voice, everything it  all rushed back vividly, halos masuka ako. But I wasn’t dying there. I was sitting inside my car, hands gripping the wheel, breath coming in short jagged bursts.

“Aerin watch out!”

Zoe’s shout snapped me back. San Sebastian intersection! I remembered this exact moment, burned into my memory. A huge delivery truck ran the red light, speeding straight for us. Panic hit me, but underneath was something stronger, the desperation of someone who’d already lost everything. Agad kong kinabig ang manibela with all my strength. The car swerved right, tires screeching. We missed the truck by inches pero hindi na huminto nang maayos; bumangga ang harap sa poste ng kuryente. Nag‑deploy ang airbags, malakas ang tama nito sa amin.

After the crash, ringing ang mga tainga ko. Dahan‑dahan kong ibinaba ang mga kamay ko. I was still breathing.

I can’t believe this… B‑Buhay pa ako!?

Slowly I turned to Zoe. Messy ang buhok niya, wide ang mga mata, may maliit na sugat sa noo pero nakakagalaw siya, humihinga. My chest tightened. Sa nakaraang buhay, I was distracted by Dylan’s harsh words, hindi ko napabilis ang pag‑ikot ng manibela — ang impact ay sa side niya. Hindi siya nakalabas buhay. Years ko ‘yong dinalang guilt na parang bato sa leeg ko.

“Oh my gee, Ae, akala ko talaga —”

Hindi na natapos ni Zoe ang sasabihin niya, niyakap ko siya nang mahigpit para masiguradong totoo siyang nandito. I started sobbing loudly, tears streaming non‑stop, releasing five years of regret.

“We both survived,” I choked out. “Zoe… you’re alive. We’re both alive.”

Confused siya sa reaksyon ko pero niyakap din niya ako at hinaplos ang likod ko. “Shh… ano ka ba, ayos lang tayo. We’re okay. Pero kailangan nating lumabas at tumawag ng ambulansya.”

Dahil tuliro pa rin ako, mas mabilis ang instinct ni Zoe. “I smell gasoline,” she said sharply. “Kailangan nating umalis — ngayon na!”

Tama siya. Paglabas namin, nanghihina ang mga binti ko. Hinila niya ako palayo bago sumiklab ang apoy sa harap ng sasakyan. Nalaglag ako sa gilid ng kalsada habang pinapanood ang nasunog na kotse. Umupo si Zoe sa tabi ko at ibinalot ang jacket niya sa balikat ko hanggang sa marinig namin ang papalapit na sirena.

Sa ospital, amoy disinfectant ang paligid. Nakaupo ako sa examination bed habang ipinaliwanag ng doktor na whiplash lang, mga pasa at matinding pagkabigla ang naranasan ko  walang malubhang pinsala. Nasa katabing kwarto si Zoe, tinatahi ang sugat sa noo pero safe siya. Sinubukan kong kurutin ang braso ko para makasigurado, masakit. Hindi ito panaginip. Bumalik ako three years into my marriage, two years before the tragedy.

Biglang bumukas ang p***o.

Pumasok si Ethan Callahan, parang bagyo. Kontrolado ang mukha pero halatang nagmamadali galing sa opisina at medyo magulo ang buhok, nakaluwag ang kurbata, at may bakas ng matinding pag‑aalala sa mga mata niya. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa.

“What were you thinking, Aerina?” boses niya mababa at may pagkainis. “Speeding through a busy intersection? You could have been killed. You could have gotten Zoe killed!”

Napa‑flinch ako. Dati, siguro ay sasagot ako ng matapang, sasabihing wala siyang karapatan mangialam. Ngayon, iba na ang pananaw ko.

“Bakit ba pinagagalitan mo naman ako? I just had an accident,” sabi ko pero hindi na ‘yung galit na tono ko noon.

I already died once. Alam ko na kung ano ang kaya niyang ibigay at kung paano ko ‘yon sinayang noon.

Hindi na ako sumagot ng masakit. Tiningnan ko siya nang maayos: nakakuyom ang mga kamay niya hindi dahil sa galit kundi dahil pinipigilan niyang yakapin ako. Mabilis ang paghinga niya, bakas ang pagod sa mukha. Sa wakas, narealize ko  parang ako, nakakulong din siya sa kasalang ito, pero hindi niya ako pinaramdam na bilanggo ako.

“I… I wasn’t thinking,” mahina kong sabi. “I’m sorry, Ethan. Truly. I’m so sorry.”

Nagulat siya sa sagot ko, nawala ang inis at ang tunay na pag‑aalala ang lumitaw. Humakbang siya palapit pero nag‑alangan, parang natatakot na itulak ko siya.

“Are you hurt?” boses niya humina. “May hindi napansin ang doktor? Sabihin mo kung masakit kahit ano.”

“I’m fine,” ngumiti ako nang mahina. “Just bruises. And a scare. That’s all.”

Napa hinga siya ng malalim, bumagsak ang balikat niya sa ginhawa. “Nang matanggap ko ang tawag… iniwan ko lahat mga meeting, mga deal. Wala nang ibang mahalaga kundi makapunta rito. Please… Aerina, be more careful next time. I don’t know what I’d do if —”

Hindi niya tinuloy ang sasabihin niya. Naramdaman ko na muntik ko na siyang mawala ulit , hindi sa kamatayan kundi sa sarili kong kawalan ng pansin noon.

“I will,” pangako ko, bago ko siya hinila sa yakap. Natatakot pa rin ako na baka panaginip lang ito. “I promise. I’ll be careful.” I sobbed.

Dahan‑dahan niyang pinunasan ang luha ko  maingat, parang mahalaga ako.

“Magpahinga ka muna rito,” malambing niyang sabi. “I’ll go check on Zoe. Then… we’ll go home. Okay?”

Home. Hindi bilang kulungan na itinuturing ko sa nakalipas na tatlong taon, kundi ang tahanan ng pamilya naming dalawa.

Tumango ako habang pinapanood siyang umalis. Hinawakan ko ang dibdib ko mabilis ang tibok ng puso pero hindi na dahil sa takot, kundi sa marupok na pag‑asa. This time, I’ll protect Zoe, my daughter, and see the real Ethan. This time, hindi ko hahayaang sirain nina Liana at Dylan ang lahat.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Her Second Beginning    Chapter 7

    Aerina’s POVMabilis kaming nakarating sa bahay at sinalubong kami ng mga nagpapanic na maids and my eyes was fixed at Caelyn and immediately as she saw me she reached for me kahit na kitang kita ko na nahihirapan siyang huminga through the inhaler na hawak ng nanny niya.“Ethan I—" Hindi na natuloy ni Tanya ang sasabihin niya dahil sinalubong siya ng nakakatakot na tingin ni Ethan. "Not now Tanya”He told her dismissively. “Madam we need to bring her to the ER now”Caelyn’s nanny. A well trained nurse Elisa told me as her breathing slowly normalised through the inhaler. “Ethan let's go our daughter needs us right now”I said coldly. At akmang sasama pa ang makapal ang mukha na si Tanya pero pinigilan ko sya. “Stay away from my daughter, you're the one who caused this kaya hindi pa tayo tapos” “Talaga ba Aerina? Kung makapagsalita ka para namang—”“I’m her mother not you” I cut her off. “Eh ikaw sino ka bang bida bida ka para pumapel dito?”“Ethan I just…” Tingnan mo itong babae

  • Her Second Beginning    Chapter 6

    “You don't have to worry that much, Mr. Callahan. Clear naman na ang mga test ng asawa ninyo, clear na ang test results at lab result wala din naman kaming nakitang abnormalities kaya makakaasa ka na ayos na talaga ang asawa ninyo,” the doctor reassured us with a gentle smile.I was pouting sa gilid kasi grabe naman kasi talaga ang asawa ko, sobrang protective masyado. And honestly, medyo nasasanay na yata ako dahil hindi ko na siya inaaway araw-araw like I used to. Dati kasi, halos hindi kami nagpapansinan kasi dalawang tao lang naman kami na pinagtagpo ng kasal na hindi naman namin pinili. I always thought he never truly loved me. Palagi ko siyang nakikita bilang yung taong pinag samatahan lang ang sitwasyon ko. But now that I know the truth, na puro kasinungalingan lang pala ang lahat ng pinaniniwalaan ko, slowly… I'm learning to trust him again.The doctor gave me supplements and vitamins para sigurado na okay talaga ako. Si Ethan na mismo ang bumili sa pharmacy, insisting na siya

  • Her Second Beginning    Chapter 5

    Aerina’s POVDays blurred together pretty fast after that. I spent every single minute of it trying to learn how to actually be a mother and honestly, everything there is to know about my own daughter. Oo, bumabawi ako, and it wasn't easy. The past three years I'd been so consumed by bitterness that I barely knew the little girl living under the same roof as me. I barely spoke to her. I barely looked at her. So now, it really felt like I was starting from scratch getting to know Caelyn, learning her favorite songs, the way she scrunches her nose when she giggles, how she holds my hand with those tiny fingers when she's feeling shy. And slowly but surely, I wasn't just enduring these moments I was actually enjoying them. Every small milestone felt like a gift I'd stolen back from a fate that tried to take it all away.But right now? I'm stuck sitting on a hard plastic bench at the clinic, with Ethan standing guard right beside me like a sentinel. He insisted I come back for a follow-up

  • Her Second Beginning    Chapter 4

    Aerina’s POVKinabukasan, nagising akong wala na sila sa tabi ko pero may iniwan si Ethan na sulat sa bedside table. May mahalaga siyang meeting at nandoon naman si Nanny para kay Caelyn. Paalala lang na huwag muna magbuhat ng mabibigat.Good morning, Aerina. Please rest today. Nandoon si Nanny para kay Caelyn. Don't rush recovery, take it slow. Ethan.Napangiti ako. Dati maiinis lang ako sa paulit-ulit niyang paalala, pero ngayon, iba na ang pakiramdam ko. Hindi inis kundi mainit na pakiramdam sa dibdib parang dahan-dahang nagbubukas ang mga mata ko sa mga bagay na dapat nakita ko na noon pa.Nag-ayos na ako at bumaba, pero bago pa ako makalabas ng kwarto, tumunog ang phone ko. and I already knew before I even open it it's Liana of course.Ate! I was so worried when I heard about your accident! Are you okay? I've been trying to reach you since yesterday but your phone was off.I can't believe what she's saying. Ganito na naman halatang peke ang pag-aalala niya. Sa nakaraang buhay, ii

  • Her Second Beginning    Chapter 3

    Aerina’s POVPagpasok namin sa kwarto, nakita ko agad si Ethan at halatang hindi siya masaya hindi dahil ayaw niyang nandito si Caelyn, kundi dahil binuhat ko siya. Ilang beses nang sinabi ng doktor na bawal muna ako magbuhat ng mabibigat dahil sa tama ko sa ulo. Nakakunot ang noo niya, seryoso ang mukha at dati naiirita ako tuwing ganun siya makatingin, ngayon lang ko nakita bilang pag-aalala lang pala."You're not supposed to lift anything heavy," seryoso niyang sabi, pero hindi masama ang tono. Tumingin siya sa benda sa noo ko bago bumalik sa anak namin yakap-yakap ko."But she wouldn't let go of me," mahina kong sagot, hindi na galit ang tono gaya ng dati. "Isa pa, hindi naman mabigat si Caelyn."Nagulat siya, kahit naman ako nagulat din, siguro sanay na sanay siyang sasagot ako ng galit o pasigaw. Nanlaki ng kaunti ang mga mata niya."I know how much she weighs," lumambot ang boses niya kahit bakas pa rin ang pag-aalala, "pero hindi pa rin maganda para sa'yo, Aerina. Malakas ang

  • Her Second Beginning    Chapter 2

    Aerina’s POVPagkatapos akong i-clear ng mga doktor ay umuwi na rin kami. Inutusan lang ni Ethan ang driver na ihatid si Zoe, habang ako naman ay bantay-sarado niya. Para bang tatakas ako, eh may benda pa sa noo at ilang galos lang naman sa binti ko. Ayoko pa nga ngang sumakay eh."Careful," bulong ni Ethan, ang kamay niya ay nasa likod ko lang nang maingat, parang natatakot na baka umiwas ako. "Mabigat ang pinto, ako na."Natigilan ako. Sa nakaraang buhay ko, hindi ganito ang pakikitungo niya. Magbubukas lang siya ng pinto at titingin nang malayo, walang emosyon. Huminga ako nang malalim. "Salamat," mahina kong sabi.Napatingin siya, nagulat nang konti bago ngumiti ng tipid. "You're welcome."Habang nasa byahe, dahan-dahang nagiging malinaw ang lahat sa isip ko. Napakadali kong nalinlang nina Liana at Dylan. Ang pamilyang dapat pinapahalagahan ko, hindi ko nakita dahil sa sarili kong pagkabulag. Tahimik lang ako buong biyahe, oo hindi ako sanay na hindi kami nagtatalo, pero pagod pa

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status