Share

Chapter 3

Author: Yuehikari
last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-11 16:02:49

Aerina’s POV

Pagpasok namin sa kwarto, nakita ko agad si Ethan at halatang hindi siya masaya hindi dahil ayaw niyang nandito si Caelyn, kundi dahil binuhat ko siya. Ilang beses nang sinabi ng doktor na bawal muna ako magbuhat ng mabibigat dahil sa tama ko sa ulo. Nakakunot ang noo niya, seryoso ang mukha at dati naiirita ako tuwing ganun siya makatingin, ngayon lang ko nakita bilang pag-aalala lang pala.

"You're not supposed to lift anything heavy," seryoso niyang sabi, pero hindi masama ang tono. Tumingin siya sa benda sa noo ko bago bumalik sa anak namin yakap-yakap ko.

"But she wouldn't let go of me," mahina kong sagot, hindi na galit ang tono gaya ng dati. "Isa pa, hindi naman mabigat si Caelyn."

Nagulat siya, kahit naman ako nagulat din, siguro sanay na sanay siyang sasagot ako ng galit o pasigaw. Nanlaki ng kaunti ang mga mata niya.

"I know how much she weighs," lumambot ang boses niya kahit bakas pa rin ang pag-aalala, "pero hindi pa rin maganda para sa'yo, Aerina. Malakas ang tama mo sa ulo kanina."

Inabot niya si Caelyn para siya na ang magbuhat. Pero nung lumapit ang mga kamay niya, lalong sumiksik ang anak namin sa leeg ko at mas naging mahigpit pa ang kapit niya sa akin. Tahimik lang siya pero malinaw ang ayaw niya. Buntong-hininga si Ethan, sumuko na lang.

"Alright," bulong niya. "Pero umupo ka nang dahan-dahan, please."

Ngumiti ako sa kanya, a rare genuine smile. "Salamat, Ethan."

Natigilan siya. Nanlaki ang mga mata at parang hindi sigurado sa narinig. Sa loob ng tatlong taong kasal, siguro ngayon lang ako nagpasalamat nang totoo. Dati, inaalala ko ang pag-aalala niya bilang pangingialam lang.

"You're welcome," sagot niya pagkatapos ng ilang sandali, mas malambing ang boses niya. Tinitigan niya ako at sa pagkakataong ito, hindi ako umiwas. Nakita ko ang init at pagmamahal sa mga mata niya hindi kawalan ng pakialam gaya ng akala ko noon. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko nang hindi ko namamalayan.

Pinagbuksan niya ako ng p***o at sumunod sa loob. Mas mainit ang pakiramdam ng kwarto ngayon hindi na tulad ng dati na prang tinitiis ko lang, kundi tahanan na. Pinagpahinga niya ako sa kama habang yakap-yakap ko si Caelyn na inaantok na.

"You should sleep too," sabi ko sa kanya nang nakatayo lang siya sa gilid, parang nagbabantay. "Mauna ka na."

Muli siyang natigilan, siguro naghihintay na utusan ko siyang umalis gaya ng lagi kong ginagawa noon. Sa halip, tinapik ko ang bakanteng pwesto sa tabi ko.

Sa halip na humiga, umupo lang siya sa upuan malapit sa kama. "Dito na lang ako," sabi niya. "Just in case you need anything." Hindi na ako tumutol.

Makalipas ang ilang oras, nagising ako ng nararamdaman kung gising na si Caelyn. Alas-una na ng madaling araw. Nakaupo siya at dahan-dahang hinahawakan ang benda sa noo ko, may halong pagtataka ang mga mata niya. Tumingin siya sa akin, tapos kay Ethan hindi naman pala siya natulog sa opisina gaya ng dati, nakaupo lang siya doon, gising pa rin.

Tumayo si Ethan at lumapit sa amin. "Mommy's okay, sweetheart," malambing niyang bulong. "She just had a little accident today. She's going to be fine."

Hindi agad kumbinsido si Caelyn. Gumapang siya palapit sa akin at sumiksik sa tagiliran ko parang siya pa ang nagbabantay sa akin. Hinaplos niya ang braso ko, parang inaalo ako.

"Thank you, baby," bulong ko habang hinahawakan ang maliit niyang kamay. "Mommy's really okay. You don't have to worry."

Pinanood kami ni Ethan, napakalambing ng ekspresyon niya.

"You didn't have to stay," bulong ko sa kanya. "Pagod ka rin siguro."

Tumingin siya sa akin ng diretso. "Where else would I be, Aerina? You're my family. Both of you."

Simple lang ang mga salita pero tumagos sa puso ko. Pamilya 'yan ang turing niya sa amin habang ako, sa nakaraang buhay, hindi ko nakita 'yan hanggang sa huli na ang lahat.

Inabot ni Caelyn ang kamay ni Ethan at tinapik ang pwesto sa kabilang panig ko. Tila nag-aalinlangan si Ethan, pero gumawa ako ng espasyo.

"She wants you here… we want you here," malambing kong sabi.

Dahan-dahan siyang humiga sa kabilang panig ni Caelyn. Nasa gitna namin ang anak namin, isang kamay sa braso ko, ang isa naman ay nakahawak sa manggas ni Ethan. Tahimik lang kaming nakahiga sa ilalim ng liwanag ng buwan, naririnig ang mahinang paghinga ng anak namin.

"I'm glad you're both safe," bulong ni Ethan sa dilim. "Nung natanggap ko ang tawag tungkol sa aksidente… parang bumagsak ang mundo ko. Natatakot ako na baka may mangyari sa inyo."

Hinawakan ko ang kamay niya ng mahina. "I'm glad too. Na nandito tayo."

Tumingin siya sa akin at nagtagpo ang mga mata namin sa pagitan ng aming natutulog na anak. Marami akong gustong sabihin patawad, salamat, mahal ko sya pero sa ngayon, ang tahimik na sandaling ito ay sapat na. Nandito kami. Buo kami. At sa pagkakataong ito, hindi ko na hahayaang may sumira sa amin.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • Her Second Beginning    Chapter 7

    Aerina’s POVMabilis kaming nakarating sa bahay at sinalubong kami ng mga nagpapanic na maids and my eyes was fixed at Caelyn and immediately as she saw me she reached for me kahit na kitang kita ko na nahihirapan siyang huminga through the inhaler na hawak ng nanny niya.“Ethan I—" Hindi na natuloy ni Tanya ang sasabihin niya dahil sinalubong siya ng nakakatakot na tingin ni Ethan. "Not now Tanya”He told her dismissively. “Madam we need to bring her to the ER now”Caelyn’s nanny. A well trained nurse Elisa told me as her breathing slowly normalised through the inhaler. “Ethan let's go our daughter needs us right now”I said coldly. At akmang sasama pa ang makapal ang mukha na si Tanya pero pinigilan ko sya. “Stay away from my daughter, you're the one who caused this kaya hindi pa tayo tapos” “Talaga ba Aerina? Kung makapagsalita ka para namang—”“I’m her mother not you” I cut her off. “Eh ikaw sino ka bang bida bida ka para pumapel dito?”“Ethan I just…” Tingnan mo itong babae

  • Her Second Beginning    Chapter 6

    “You don't have to worry that much, Mr. Callahan. Clear naman na ang mga test ng asawa ninyo, clear na ang test results at lab result wala din naman kaming nakitang abnormalities kaya makakaasa ka na ayos na talaga ang asawa ninyo,” the doctor reassured us with a gentle smile.I was pouting sa gilid kasi grabe naman kasi talaga ang asawa ko, sobrang protective masyado. And honestly, medyo nasasanay na yata ako dahil hindi ko na siya inaaway araw-araw like I used to. Dati kasi, halos hindi kami nagpapansinan kasi dalawang tao lang naman kami na pinagtagpo ng kasal na hindi naman namin pinili. I always thought he never truly loved me. Palagi ko siyang nakikita bilang yung taong pinag samatahan lang ang sitwasyon ko. But now that I know the truth, na puro kasinungalingan lang pala ang lahat ng pinaniniwalaan ko, slowly… I'm learning to trust him again.The doctor gave me supplements and vitamins para sigurado na okay talaga ako. Si Ethan na mismo ang bumili sa pharmacy, insisting na siya

  • Her Second Beginning    Chapter 5

    Aerina’s POVDays blurred together pretty fast after that. I spent every single minute of it trying to learn how to actually be a mother and honestly, everything there is to know about my own daughter. Oo, bumabawi ako, and it wasn't easy. The past three years I'd been so consumed by bitterness that I barely knew the little girl living under the same roof as me. I barely spoke to her. I barely looked at her. So now, it really felt like I was starting from scratch getting to know Caelyn, learning her favorite songs, the way she scrunches her nose when she giggles, how she holds my hand with those tiny fingers when she's feeling shy. And slowly but surely, I wasn't just enduring these moments I was actually enjoying them. Every small milestone felt like a gift I'd stolen back from a fate that tried to take it all away.But right now? I'm stuck sitting on a hard plastic bench at the clinic, with Ethan standing guard right beside me like a sentinel. He insisted I come back for a follow-up

  • Her Second Beginning    Chapter 4

    Aerina’s POVKinabukasan, nagising akong wala na sila sa tabi ko pero may iniwan si Ethan na sulat sa bedside table. May mahalaga siyang meeting at nandoon naman si Nanny para kay Caelyn. Paalala lang na huwag muna magbuhat ng mabibigat.Good morning, Aerina. Please rest today. Nandoon si Nanny para kay Caelyn. Don't rush recovery, take it slow. Ethan.Napangiti ako. Dati maiinis lang ako sa paulit-ulit niyang paalala, pero ngayon, iba na ang pakiramdam ko. Hindi inis kundi mainit na pakiramdam sa dibdib parang dahan-dahang nagbubukas ang mga mata ko sa mga bagay na dapat nakita ko na noon pa.Nag-ayos na ako at bumaba, pero bago pa ako makalabas ng kwarto, tumunog ang phone ko. and I already knew before I even open it it's Liana of course.Ate! I was so worried when I heard about your accident! Are you okay? I've been trying to reach you since yesterday but your phone was off.I can't believe what she's saying. Ganito na naman halatang peke ang pag-aalala niya. Sa nakaraang buhay, ii

  • Her Second Beginning    Chapter 3

    Aerina’s POVPagpasok namin sa kwarto, nakita ko agad si Ethan at halatang hindi siya masaya hindi dahil ayaw niyang nandito si Caelyn, kundi dahil binuhat ko siya. Ilang beses nang sinabi ng doktor na bawal muna ako magbuhat ng mabibigat dahil sa tama ko sa ulo. Nakakunot ang noo niya, seryoso ang mukha at dati naiirita ako tuwing ganun siya makatingin, ngayon lang ko nakita bilang pag-aalala lang pala."You're not supposed to lift anything heavy," seryoso niyang sabi, pero hindi masama ang tono. Tumingin siya sa benda sa noo ko bago bumalik sa anak namin yakap-yakap ko."But she wouldn't let go of me," mahina kong sagot, hindi na galit ang tono gaya ng dati. "Isa pa, hindi naman mabigat si Caelyn."Nagulat siya, kahit naman ako nagulat din, siguro sanay na sanay siyang sasagot ako ng galit o pasigaw. Nanlaki ng kaunti ang mga mata niya."I know how much she weighs," lumambot ang boses niya kahit bakas pa rin ang pag-aalala, "pero hindi pa rin maganda para sa'yo, Aerina. Malakas ang

  • Her Second Beginning    Chapter 2

    Aerina’s POVPagkatapos akong i-clear ng mga doktor ay umuwi na rin kami. Inutusan lang ni Ethan ang driver na ihatid si Zoe, habang ako naman ay bantay-sarado niya. Para bang tatakas ako, eh may benda pa sa noo at ilang galos lang naman sa binti ko. Ayoko pa nga ngang sumakay eh."Careful," bulong ni Ethan, ang kamay niya ay nasa likod ko lang nang maingat, parang natatakot na baka umiwas ako. "Mabigat ang pinto, ako na."Natigilan ako. Sa nakaraang buhay ko, hindi ganito ang pakikitungo niya. Magbubukas lang siya ng pinto at titingin nang malayo, walang emosyon. Huminga ako nang malalim. "Salamat," mahina kong sabi.Napatingin siya, nagulat nang konti bago ngumiti ng tipid. "You're welcome."Habang nasa byahe, dahan-dahang nagiging malinaw ang lahat sa isip ko. Napakadali kong nalinlang nina Liana at Dylan. Ang pamilyang dapat pinapahalagahan ko, hindi ko nakita dahil sa sarili kong pagkabulag. Tahimik lang ako buong biyahe, oo hindi ako sanay na hindi kami nagtatalo, pero pagod pa

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status