เข้าสู่ระบบSOLANA'S POV
Five Years Later... "Mama! Faster!" A loud giggle echoed across the garden. I laughed breathlessly while chasing the little boy running ahead of me. "Mateo Sevilla! Sto running!!" pasigaw kong sambit. "No!" he shouted, laughing harder. "Come back here and eat your breakfast!" sigaw ko ulit pero natawa lang siya at mas lalong binilisan ang pagtakbo. I placed my hands on my hips. My four-year-old son looked over his shoulder and flashed me a mischievous grin that was entirely too handsome for someone his age. At sa totoo lang hindi niya namana sa akin ang ngiti niyang iyon. I'm beautiful when i smile...but he's on different level. "Mama can't catch me!" Mateo immediately burst into another fit of laughter. The little troublemaker. Alam na alam niya talaga kung papano kunin ang inis ko. "I will definitely catch your this time," saad ko at nagsimulang tumakbo papalapit sa kanya pero bago ko pa man siya tuliyang maabutan ay dumiretso siya sa may patio kung nasaan ang mga magulang ko. "Mama is losing!" mayabang na anunsyo ng anak ko sa kanila. My father laughed. My mother nearly choked on her coffee. "Again?" "I'm not losing," asik ko. "You are, Mama..." Mateo corrected. I narrowed my eyes. "Betrayal. That's what this is." My son giggled and climbed onto my father's lap. Five years. Five whole years. And somehow my life had completely changed. Back then I thought discovering Aiden's betrayal had destroyed me. But if that heartbreak hadn't happened... I wouldn't have Mateo. The greatest blessing of my life. Even if he occasionally acted like a tiny menace. "Tinititigan mona naman ang anak mo," komento bigla ni Mommy dahilan para matauhan ako. "Because he's cute," I said. "Really? Baka naman dahil nakikita mo ang tatay niya sa kanya?" nakataas kilay nitong sambit at dahil doon ay nawala ang ngiti sa mukha ko.. "Yan kana naman, ma..." angal ko. My mother shrugged. "You have to find a husband, Solan--" "Dad?" "I'm staying out of this," dispensa ni Daddy dahil ayaw niyang madamay sa usapan. My mother placed her coffee cup down. "You're twenty-nine years old now. At sa susunod na taon at magiging trenta kana. Hihintayin mo pa ba na maging kwarenta-anyos kana bago ka mag-aasawa?" "Maganda ka.." "Successful." "Mom..." "And single." "There it is." She pointed dramatically at me. "You need a husband." Mateo suddenly raised his hand. "I can be Mama's husband." The entire table burst into laughter. I covered my face. "See? Problem solved." My mother rolled her eyes. "Not you." Mateo frowned. "Why?" "Because you're her son." "Oh." A pause. "Can I still have chicken nuggets?" "Yes." "Okay." Just like that, his heartbreak disappeared. I wished adult relationships worked that way. My mother turned back to me. "You need to start dating." "I don't have time." "You have plenty of time." "I have a son." "You also have a life." "I have a career--" "That's not an excuse for you not to find a husband," agad niyang sambit. I gasped dramatically. "Dad, are you hearing this?" "I've been married to her for thirty-three years. I learned long ago not to get involved," saad ni daddy kaya mas lalo akong walang magagawa sa usapan na ito. Dahil sa t'wing bubuksan ni Mama ang usapan tungkol sa pag-aasawa ay wala talaga akong kawala. Lahat ng sasabihin at dispensa ko ay sasagutin niya. Lagi siyang may panangga laban sa akin. My mother sighed. "I'm not saying you should marry a singer because the last time you were in a relationship with a man like that...he cheated on you so better choose a good man," paalala niya sa akin. I leaned back in my chair. "I already have the two most important men in my life." My father smiled proudly. Mateo pointed at himself. "I'm important." "Very much...kahit na laging sumasakit ang ulo ko sayong bata ka," usal ko at ngumiti lang siya. At that exact moment, another voice interrupted us. "Well, technically there are three." I looked up. Vanessa was walking across the garden holding an iced coffee. Still my manager and a best friend. "What three?" I asked. She sat beside me. "The mystery father of this handsome young man," mahinang usal niya sabay nilingon ang anak ko na ngayon ay abala sa pagnguya ng chicken nuggets. At ang nanay ko naman ay tuwang-tuwa ng marinig ang sinabi ni Vanessa. "Oh, I like this topic." Heto na nga. Ngayon dalawa na silang mangungulit sa sakin. "We're not discussing him." "Why not?" angal ni Vanessa. "Kasi hindi na ako interesado na pag-usapan ang tungkol sa kanya. Hindi ko nga alam kung humihinga pa ba ang lalaking iyon," nakakunot-noo kong saad sabay iwas ng tingin. Vanessa took a sip of her coffee. "You know, normal people would've searched for him years ago. And normal people don't wake up alone inside a room after spending a night with some strangers and got pregnant," pang-aasar niya. My mother nodded thoughtfully. "Fair point." "Thank you, Tita." I dropped my head against the table. "Imagine if he's rich," my mom said. I slowly looked at her. "Ma..." "What?" "We're rich," paalala ko sa kanya kasi baka nakalimutan niya. "But we can get richer if that man is rich," pangatwiran niya na sinang-ayunan naman ng walanghiyang si Vanessa. "Kaya ko namang buhayin ang anak ko. Hindi ko kailangan ng lalaki para lang matawag na buo ang pamilya--" "Pero gusto niyang makilala ang tatay niya," putol sa akin ni Mommy. Sa mga sandaling iyon ay sumagi sa isipan ko ang naging usapan ni Mateo at ni daddy noong naabutan ko silang dalawa sa balkonahe ng mansyon. Mula sa lamesa ay dahan-dahang lumipat ang tingin ko sa direksyon ng anak ko. Kasalukuyan itong nasa playground area...kasama ang nanny niya. Abala ako sa pagtitig sa kanya ng maagaw bigla ng kung sino ang atensyon ko. My father is walking towards us and standing behind him was a tall and muscular man. Wearing a full black suit and has a cold eyes. Hindi ko maalis-alis ang tingin ko sa kanya hanggang sa tuluyan silang nakarating sa harapan ko. "He's the man I'm telling you," panimula ni daddy. At naalala ko ang tungkol sa pagkuha niya ng panibagong bodyguard para sa akin. "His name is Kenjie Hanagata. You're new personal bodyguard," pagpapakilala sa kanya ni Daddy. Unti-unti kong ibinalik ang tingin ko sa lalaki...at eksaktong bumaling siya sa akin at nagtama ang tingin naming dalawa. Slowly, he stepped forward and extended his arm for a handshake. "At your service, Ms Sevilla..." usal niya. Agad na gumapang ang kakaibang lamig sa sistema ko. Nakatitig ako sa kanya at kasabay niyon ang pagbalik ng mga alaala ng nangyari...limang taon na ang nakalipas. Siya ang lalaking nakasama ko ng gabing iyon. Ang tatay ng anak ko.KENJIE'S POV Tahimik akong nakatayo sa may sala habang nakatanaw sa hardin. Makalipas ang halos tatlumpung minuto mula nang makauwi kami galing ospital, nanatili pa ring mabigat ang pakiramdam ng buong mansyon. Sa ikalawang palapag... Naroon si Solana. Kasama ang doktor at dalawang nurse. Pinapahiran nila ng ointment ang namumulang marka sa kanyang leeg. Habang sa kabilang bahagi naman ng bahay ay naririnig ko ang galit na galit na boses ni Mr Sevilla. "...HOW THE HELL DID THIS HAPPEN?!" Umalingawngaw ang galit na boses ni Mr. Sevilla. Halatang kagagaling lang nito sa ospital matapos magising. Pilit siyang pinapakalma ng kanyang asawa at ng personal physician niya. "I HIRED BODYGUARDS TO PROTECT MY DAUGHTER!" "Sir, please calm down. Hindi pa po kayo puwedeng ma-stress—" "How can I stay calm?!" sigaw niyang muli. Napapikit ako dahil alam kong isa ako sa may kasalanan. Kung hindi ako natagalan sa pagsunod sa kanila ay hindi na sana ito nangyari. "Mr. Bodyguar
SOLANA'S POV My vision blurred. I clawed desperately at Aiden's wrist, but his grip only tightened around my neck. I couldn't breathe. "M-Mommy!" Mateo's terrified cries echoed from inside the locked SUV. Every scream shattered my heart. "A-Aiden..." nahihirapang saad ko habang pilit na inaalis ang kamay niyang nakahawak sa leeg ko. His eyes were wild. Filled with hatred. "You ruined everything!" sigaw niya. "You made me lose my career! My fans! My reputation! Isinapubliko mong naghiwalay tayo dahil niloko kita tapos ngayon malalaman ko na may anak ka at hindi ako ang ama?! T*ngina!!!" "I... didn't..." my voice barely came out. "You deserve this! Dapat noon ko pa ito ginawa! I should've just k*lled you that night!!" muling sigaw niya at lalong dumilim ang paningin ko dahul hindi na ako makahinga. Dark spots slowly clouded my vision. Not in front of my son. Please... Not in front of Mateo... Then...a powerful force slammed into Aiden. His hand was ri
SOLANA'S POV"Mommy?" mahinang tawag ni Mateo.Pinilit kong ngumiti."Hm?""Bakit po parang galit kayo?"Hindi ako agad nakasagot.Dahil hindi naman galit ang nararamdaman ko kundi takot."Nothing, baby."Pagdating namin sa ospital ay agad kaming sinalubong ng mga bodyguards ng Daddy. Mabilis kaming pinapasok sa private wing ng hospital.Tahimik ang buong hallway.Nang makarating kami sa silid ay agad akong napahinto.Nandoon si Daddy.Nakahiga.Nakapikit.Nakakabit ang iba't ibang tubo sa katawan niya.At kahit ilang araw ko na siyang nakikitang ganon pero hindi pa rin ako nasasanay."Dad..." mahinang usal ko.Lumapit si Mateo sa kama."Lolo Dad?"Walang sagot.Nakita kong bahagyang nalungkot ang anak ko.Kaya lumapit ako at hinaplos ang buhok niya."Natutulog pa si Lolo Dad."Tumango naman siya.Pagkatapos ay inilapag niya ang dala niyang maliit na laruan sa tabi ng kama."So he won't be lonely."At sa simpleng sinabi niyang iyon ay parang may pumisil sa puso ko.Lumipas ang halos i
KENJIE'S POV The whiskey burned as it slid down my throat. "You're unusually quiet tonight." I ignored Richard's comment and took another sip. The loud music inside the bar blended with the conversations around us. Normally, I'd be listening. Old habits never died. Especially after years in Special Forces. Pero ngayong gabi ay sobrang abala ng isipan ko sa ibang bagay. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin nakalimutan ang ginawang paghalik sa akin ni Sevilla. At hanggang ngayon ay patuloy kong iniisip kung bakit niya iyon ginawa. Richard sighed heavily. "That's your third glass, Ken.." komento niya. "It's my second," I corrected him but he shook jis head. "That's the third glass..." pagdidiin niya kaya hindi ko na iyon kinontra pa. Something had been bothering me all evening. Solana Sevilla. The woman I had been assigned to protect. The woman who somehow managed to destroy my peace of mind in less than two weeks. I hated that realization. Absolutely hate
SOLANA'S POV"Solana, your call time was moved to eight-thirty.." saad ni Vanessa."Okay.""And the director wants to review the revised script.""Hmmm," mahinang tugon ko."There will also be an interview after the shoot.""Okay," muling sagot ko at pagkatapos niyon ay napansin ko ang pananahimik niya. Napabuntunghininga ako at dahan-dahang inangat ang tingin sa kanya...at sumalubong sa akin ang matalim niyang tingin."Why do I feel like you're not listening?"I blinked. "I am listening, Vanessa.""Then what was the last thing I said?""Something about an interview after the shoot?" patanong kong sagot dahilan upang lalong nagsalubong ang kilay niya.She groaned."You're distracted.""How can i be distracted when i answered your question correctly?" sarkastikong balik ko sa kanya.Vanessa glared at me begore pointing her finger toward the black SUV parked outside of the cafe."The reason is standing over there," aniya.My gaze immediately landed on the tall man standing beside the v
SOLANA'S POV Five Years Later... "Mama! Faster!" A loud giggle echoed across the garden. I laughed breathlessly while chasing the little boy running ahead of me. "Mateo Sevilla! Sto running!!" pasigaw kong sambit. "No!" he shouted, laughing harder. "Come back here and eat your breakfast!" sigaw ko ulit pero natawa lang siya at mas lalong binilisan ang pagtakbo. I placed my hands on my hips. My four-year-old son looked over his shoulder and flashed me a mischievous grin that was entirely too handsome for someone his age. At sa totoo lang hindi niya namana sa akin ang ngiti niyang iyon. I'm beautiful when i smile...but he's on different level. "Mama can't catch me!" Mateo immediately burst into another fit of laughter. The little troublemaker. Alam na alam niya talaga kung papano kunin ang inis ko. "I will definitely catch your this time," saad ko at nagsimulang tumakbo papalapit sa kanya pero bago ko pa man siya tuliyang maabutan ay dumiretso siya sa may p

![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





