Chapter 5

Samantha's POV

Agad na nagising ang katawang-lupa ko nang makita ko ang lalaking nakatalik ko nang gabing iyon.

Lihim akong napalunok nang makita kong titig na titig siya sa akin.

Gosh!

He kissed me.

Mapupusok ang mga iyon at kulang nalang ay maubusan ako ng hininga. Maya-maya ay naramdaman ko na lamang ang kamay niyang napadpad sa bewang ko. Ako naman ay napahawak sa dibdib niya habang pilit siyang itinutulak.

Ngunit para bang nawalan na ako ng lakas para gawin iyon.

Niyakap niya ako ng mahigpit kung saan ay para bang wala na akong kawala pa.

Ngunit hindi nagtagal ay narinig namin ang naghahalakhakang boses mula sa labas. It's Ms. Taylor and the board members.

Natigil siya sa paghalik sa akin at kinuha ko na ang oportunidad na iyon upang kumawala sa kanya. Dali-dali ko siyang tinulak mula sa harapan ko at inayos ang sarili ko.

"I can't believe I had sex with my sister's secretary," nakangisi niyang anas.

Pagak akong natawa. "We never had sex, Mr. Theo. I don't even know you. Kung sino man 'yong nakita mo, malamang kamukha ko lang 'yon."

Matapos niyon ay naglakad na ako patungo sa pinto.

"Talagang ide-deny mo?" aniya na ikinahinto ko.

"I am denying it because it's not true," madiin kong sambit.

Akmang ipipihit ko na ang doorknob ay mabilis niyang hinablot ang kamay ko at muli ay hinila niya ako palapit sa kanya.

"I don't care how many times you deny what happened to us that night." Sinalubong niya ang mga titig ko at halos ilang pulgada nalang ang pagitan ng mga mukha namin. "Kung nagawa mo 'kong takasan last time, ngayon hindi na 'ko papayag na makawala ka pa ulit. You're mine."

Siniil niya ako ng halik matapos niyon.

Tila ba biglang nagtaasan ang mga balahibo ko sa batok sa sinabi niyang iyon. Tinitigan ko siya na sa mga sandaling iyon ay tinungo ang couch at naupo.

Matapos niyon ay tuluyan kong binuksan ang pinto ng opisina.

"Mr. Theo's already here. Kanina pa ho niya kayo hinihintay," bungad kong bati kay Ms. Taylor.

Tumango siya. "That's good then. Gusto ko na rin siyang makausap."

Agad akong sumunod sa kanya pagpasok niya ng kanyang opisina. Mula roon ay nakita ko si Theo na komportableng nakaupo sa couch at di kalaunan ay napangiti nang magtama ang paningin nila ni Ms. Taylor.

"Hi, Ms. CEO. Kamusta-"

"Where the heck have you been?" Piningot nito ang tenga ng kapatid. "Halos ilang buwan na kaming hanap ng hanap sa'yo pero hindi ka namin mahagilap. Saang lupalop ka ba ng mundo naroon?"

"Bakit kailangan niyo pa 'kong hanapin?" Hinaplos nito ang tenga nitong napingot. "Happy family naman na kayo, diba? Hindi niyo na kailangan ng sampid sa pamilya."

Napameywang si Ms. Taylor. "Sampid? Iyan ba ang tingin mo sa sarili mo?"

"Oo. Diba, 'yon naman ang trato niyo sa 'kin?" aniya na hindi tumitingin sa kausap. "Balita ko nga, nagkaroon daw kayo ng reunion no'ng December. At ang sabi ni Neo, ni kahit sino sa inyo ay wala man lang naghanap sa 'kin. It's okay, actually. Sanay na sanay na 'ko."

Hindi nakaimik si Ms. Taylor sa sinabing iyon ng kapatid.

Si Theo naman ay komportable lamang na nakaupo roon. He looked at me with desire in his eyes.

Umiwas ako ng tingin.

Akmang lalakad na ako palabas ng opisina ay natigil ako.

"Samantha," tawag sa akin ng CEO. "You stay here. Kailangan ko kayong kausapin na dalawa ni Theo."

Bakit kailangang kasali ako sa usapan nila?

Naglakad ako at umupo sa couch sa tabi ni Theo habang si Ms. Taylor naman ay umupo sa katapat namin. Napailing siya nang mabaling ang tingin niya sa kapatid niya at di nagtagal ay nagsalita na rin siya.

"As for you, Samantha, you already know about my travel to Japan," pagsisimula nito.

"Ah, Japan," sambit ni Theo at napangiti. "I know a lot of things about that place."

"Would you shut up?" iritableng anas ni Ms. Taylor. "Anyway, base sa napag-usapan namin kanina. Aabutin kami ng halos five and half months doon. Marami kaming kailangang asikasuhin kabilang na ang pakikipag-usap namin sa mga investors."

Sumabat si Theo. "Bakit mo 'ko pinapunta rito? Para ipaalam sa 'kin ang tungkol sa kompanya niyo?"

"It's our company," marahan ngunit madiing anas ni Ms. Taylor. "At oo, ipinapaalam ko sa'yo ang tungkol sa napag-usapan namin dahil habang nandoon ako sa Japan, ikaw muna ang papalit sa posisyon ko bilang CEO."

Agad na nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang sinabi niyang iyon.

Si Theo ang tinutukoy niya na magiging temporary CEO? Itong lalaking ito ang pansamantalang magiging boss ko?

"What?" pasigaw na anas ni Theo. "Bakit ako? Wala akong alam tungkol sa pagiging CEO at mas lalong wala akong alam pagdating sa kompanya niyo."

"Kompanya namin?" taas-kilay na tanong ni Ms. Taylor. "This is also your company. You are a part of the family-"

"I was never a part of the family," anito na ikinatigil ng kapatid nito. "Dad already made his decisions. Ipinagtabuyan niya na 'ko."

Bahagyang pumikit si Ms. Taylor.

Muli ay nagsalita siya, "Well, mismong si Dad ang nagsabi sa 'kin na ikaw ang pansamantalang mamamahala ng kompanya habang nasa Japan ako. And while I am away, Ms. Samantha here, would be your personal secretary."

Natigil si Theo sa huling katagang lumabas mula sa kanyang kapatid.

Nagbaling siya ng tingin sa akin habang ako naman ay kulang nalang na mapaiyak sa mga sandaling iyon.