LOGINPasensya na at ngayon na lamang ulit nakapag-post ng update. Dahil sa bagyo, mahina ang net at minsan nawawalan ng suplay ng kuryente sa lugar namin.
Jehan’s Point of View “Miss, tapos ka na? Pwedeng kami naman?” Saad ng customer sa likod ko. That’s when I realized na nakalapag na sa counter ang order ko at tapos na rin akong magbayad kaya dapat umalis na ako. Kinuha ko ang paper bag at alangan na umalis sa pila saka muling sinulyapan ang pinto kung saan pumasok ang babaeng kamukhang-kamukha ni Ate Lisandra. Natulos pa ako ng ilang minuto sa kinatatayuan ko, nag-aabang na baka muli siyang lumabas at makita ko ng mas matagal ang mukha niya. Hindi ako maaaring mamalikmata. “Jehan?” Nilingon ko ang nagsalita at nakita si Nexon. Pumasok na rin siya ng café. Hindi ko alam kung natagalan ba ako o sadyang mabilis niya lamang naasikaso ang kailangan niya kaya napuntahan niya ‘ko agad. “Why are you still here? Is there something wrong with your order?” Tanong niya saka sinulyapan ang cashier na hanggang ngayon ay abalang-abala pa rin sa pag-aasikaso ng mga customer. Mabagal akong umiling, hindi na halos makapagsalita. Pinaghalong gu
Jehan’s Point of View Ala singko na ng hapon nang magpasya si Nexon na bumalik na kami sa San Gabriel. Hindi kami makaalis agad dahil nakipagkwentuhan pa sa amin si Aurora at kinamusta niya rin si Elizabeth kay Nexon. Magaan naman siyang kausap at masayang kasama. Magalang at disente rin siyang magsalita, sa tuwing may sinasabi siya sa amin ay nakikinig ng mabuti si Nexon. ‘Yong tipong alam mong nirerespeto ni Nexon si Aurora kaya nakikinig siya ng mabuti. I wonder, gaano na kaya katagal na magkakilala si Aurora at Nexon? Gaano ba sila ka-close sa isa’t isa? Hindi na ulit namin nakasama ang kambal dahil halatang umiiwas si Winter sa amin… o sa akin. Siguro dahil nahihiya, dahil bagong mukha. Naalala ko tuloy noong mga bata pa kami nila Ate Lisandra, silang dalawa ni Veda, kapag may mga pagtitipon sa bahay lalo na kapag nananalo si Papa sa eleksyon ay palaging nasa labas ng bahay ang dalawa kasama si Mama at Papa. Samantalang ako, nagkukulong sa kuwarto at ayaw makisalamuha. Bata
Jehan's Point of View “She won't think of you that way.” Gusto ko sanang sabihin na, “Ano naman ang alam mo sa iisipin ni Aurora sa akin o hindi?” Gusto kong idaan ang awkwardness sa pagitan namin sa pamamagitan ng pagbibiro, pero talagang seryoso siya at mukhang hindi marunong tumanggap ng biro. “Biro lang.” I said slowly. Babawiin ko na lang pala agad dahil parang naoffend siya doon sa sinabi ko. Kahit na nagbibiro lang naman ako. “Aurora’s not like that. She would rather give you anything you want…” Aniya sa mabagal na tono. Kinagat ko ang ibabang labi. Iniisip niya siguro na masama ang tingin ko sa ugali ni Aurora. I could really feel that she's kind and I don’t think she'll be rude to me. Hindi ko naman hinuhusgahan ang asawa ng pinsan niya. Hindi man lang makaramdam na nagbibiro lang ako. “Sorry, I didn't mean to offend you or what…” I said as I tried to look away. Naramdaman kong umusod siya palapit sa akin, pero ayaw ko siyang lingunin. Nga lang ramdam kong n
Jehan's Point of View “Sigurado akong hindi pa kayo nagtatanghalian. Sakto, tapos na akong magluto.” Ngiting saad ni Aurora nang bigla kaming natahimik. “Hali kayo, ipapahanda ko na ang pagkain.” Inimbitahan niya kami sa hapagkainan. Nakangiti siya at palipat-lipat ang tingin sa aming dalawa ni Nexon na para bang manghang-mangha siya sa aing dalawa kahit na wala naman kaming ginagawa. Panis ang naisukli kong ngiti, medyo nahihiya pa ako pagkatapos ng sinabi ko kanina. Hindi ko rin maintindihan kung bakit sa sobrang mangha ko sa mga anak niya ay naisip kong magkaroon rin ng kambal na anak kagaya ng sa kaniya. Sobrang cute kasi ng mga anak niya… sobrang gaganda. Parang mga manika.Sino'ng hindi gugustuhin ang magkaroon ng ganoon? “Dito ka na maupo, Jehan.” Mahinang saad ni Nexon nang igiya ako sa hapagkainan. Naupo rin sila Aurora pagkatapos niyang tulungan na makaupo ang dalawang anak. Nasa tapat siya ng napiling upuan ni Nexon, at sa tapat ko naman si Snow at si Winter.
Jehan's Point of View Hindi ko na matingnan si Nexon habang nagmamaneho siya papunta sa bahay ng pinsan niyang si Alted. Kapwa kami tahimik sa loob ng sasakyan. The silence is weird. Kahit na pareho kaming tahimik ay hindi naman ganoon ka-uncomfortbale ang katahimikan naming dalawa. Sa ibang bagay ako hindi nagiging komportable— sa sarili kong nararamdaman. Ilang minuto ang lumipas nang matanaw ko ang mataas at malaking itim na gate. Naalala ko bigla ang malaking gate ng mansion nila Nexon. Ganito iyon. Bumusina siya ng isang beses at agad naman na nagtungo ang guard sa gate at binuksan iyon. Bumagal ang takbo ng sasakyan. “Magandang tanghali po, Señorito.” Bati ng guwardiya. Nakababa ang salamin ng bintana ni Nexon kaya nakikita kami sa loob ng guwardiya. Tumango lang si Nexon at dumiretso na sa loob. Iniisip kong mayaman ang pinsan ni Alted dahil may ubasan nga at mukhang successful businessman din kagaya ni Nexon, pero hindi ako makapaniwala na may sariling mansion at sob
Jehan’s Point of View Minsan, namamangha pa nga ako kapag sumasagot siya ng walang kahirap-hirap sa mga opisyal. “The farm continues to consider integrated pest management and sustainable fertilization practices to minimize environmental impact.” Paliwanag ni Nexon. Sinusulyapan ko siya tuwing nagsasalita siya, hinuhuli kung ano’ng ekspresyon niya habang nagsasalita, pero palagi lamang siyang seryoso at malaki ang kyumpansa sa sarili. Natutuwa naman ang nag-iinspeksyon dahil mabilis na nagbibigay ng detalye at impormasyon si Nexon. Samantalang tahimik naman ako sa tabi niya at saka lang nagsasalita kapag binabalingan ng tingin ng mga opisyal. Kalaunan, natapos din ang pag-iinspeksyon. Naging maganda ang resulta at pinuri pa ang farm dahil sa pagiging maingat nito sa kapaligiran. Wala naman raw problema, kaya’t nagtungo ulit kami sa burol. Saka ko lang napansin na may mga pagkain nang nakalatag sa mahabang mesa malapit sa cottage. “Siguradong napagod kayo. Nagpahanda ako ng pagk
The party was great to be honest, but it was tiring.Sa flat bed ay magkatabing nakahiga si Cassy at Nicole. Kapwa lasing at namumula ang mga mukha.Mabuti na lamang at naiakyat pa namin si Cassy sa cottage kahit na lasing na lasing siya at ayaw na sanang magmulat ng mga mata.Tatlong bote ng Beach
Primitivo's Point of View Katulad ng inaasahan ko, hindi na ako kinibo ni Zychi dahil sa pang-aasar ko sa kaniya. I chuckled to myself when he left me all alone. Nang makita na tahimik ang buong dining area ay napailing na lang din sa sarili. Hindi pa rin ako sanay na tahimik ang dating maingay
Elizabeth Point's of View Maybe the milk did help me. Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako sa paghihintay kay Kuya Nexon na makauwi. Umaga na nang magising ako. I was hesitant to get up, but I have to. Bumaba na ako sa hagdan bago pa maghilamos para makita kung naroon pa si Primo, but luc
Elizabeth's Point of ViewMy parents are product of successful arrange marriage.Dati pa man, parte na ng tradisyon ng mga mayayamang tao sa San Gabriel ang ipagkasundo ang kanilang mga anak o apo sa ibang pamilya na may maayos na pinagmulan. Rich families marry rich families in order to continue t







