Beranda / Romance / His Poisonous Touch / Chapter 2.1: Auction Hall

Share

Chapter 2.1: Auction Hall

Penulis: Black_Angel20
last update Tanggal publikasi: 2026-01-31 22:22:41

Massimo's point of view

Masyadong maingay ang Auction Hall.

Lahat ay nagagalak at nasisiyahan sa mga babaeng ibinida ng microphone coordinator sa entablado.

Lahat ng mga babae ay nasa loob ng incubator. May kaakibat na iba't-ibang bidding price na nakabase sa kalidad ng mga ito.

Karamihan sa mga taong narito na nagbabakasakaling makakahanap ng babaeng matitipuhan ay mga kano, iilang parokyano at mga piling personalidad sa harapan ng camera ngunit kakaibang katauhan naman sa likuran ng masa.

Lihim akong napaismid. Ipinuyos ang mga braso, maya-maya ay diretsong iniwas ko ang paningin sa entablado upang tawagan si Black na matiyagang naghihintay sa akin roon sa labas.

"Do you need anything Mr. Valerio?" Tanong ni Black nang ito'y makalapit.

Magalang itong yumukod nang may sapat na distansya ang aming mga mukha upang marinig ang nais kong ibubulong.

"Prepare the car. Any minute from now ay aalis tayo. This shits made me bored."

"Copy that, Mr. Valerio. Tawagan lamang 'ho ninyo ako kung kailangan ninyo ng assistance," tumango ako, muling itinuon ang atensyon sa unahan.

Personal akong nagtungo rito sa Berlin sa pag-aakalang makakahanap ng babaeng papainitin ang aking katawan. A kind of fun that will be easier for me to dump after I'll done my part, making myself satisfied, ngunit wala.

Sinulyapan ko ang relong pambisig. Umiling-iling.

Narito ako nang mahigit isang oras, ngunit hindi ko man lang nasubukang iangat ang price board para makapili ng babaeng bibilhin.

Wala sa mga babae sa entablado ang natipuhan ko. Pare-pareho lamang ang mga ito na may hilam na luha sa mga mata at hindi kayang patigasin ang loob upang pigilan ang totoong saloobin.

Ang ganoong mga babae ay nakakabagot.

Sinulyapan ko ang entablado sa huling pagkakataon at pagkatapos ay tumayo. Walang lingong-likod na naglakad ako sa likurang bahagi palabas sa Auction Hall.

"And now, we have a new guests today, I hope everyone will enjoy who's Mr. Schmidt brought along." Sigaw ng microphone coordinator.

Isang nakakabinging hiyawan ang narinig ko pagkatapos. May mga taong tinampal nang sunod-sunod ang mga lamesa. Gustong makuha ang babaeng panghulihang bida sa bidding section sa gabing ito.

Natigilan ako sa paglalakad. Kuryusong nilingon kung ano ang pinagkakaguluhan nang marami.

Doon ko nakita ang isang babae. Tahimik na iginala ang mga mata sa buong paligid. Tila ito walang ideya kung nasaan ito at ano ang ginagawa. May payak na luha sa mga mata na malapit nang matuyo.

Suot nito ang bistidang kulay ginto.

Pinag-aralan ko ang itsura ng babae. Direktang napaskil ang aking interes. Walang ano-ano'y bumalik ako sa inuupuan at tahimik na pinagmamasdan ang bawat halaga na inangat ng aking mga ka-kumpetensya.

"Five Million Dollars! Does anyone here opposed this sum of money, No one else? Alright, I'll close the bidding." Pahayag ng microphone coordinator.

Napangiti ako nang pagak.

Inanunsyo ng microphone coordinator ang taong nakabili sa hulihang babae, kaya'y tumayo ako.

Natigilan ang microphone coordinator. Nakatitig sa'kin. "Yes Mr. Valerio?"

Pinagpagan ko ang damit, sinalubong nang makahulugang tingin ang babae. Inilipat ko ang paningin sa lalaking umaasang ito ang nanalo sa bidding.

"Mr. Valerio, do you have anything else to say?"

Tumahimik sandali ang Auction Hall. Narinig ko ang iilang bulong-bulungan, tinatanong kung ano ang katayuan ko sa buhay at kung sino ako.

Kinuha ko ang tseke sa loob ng coat. Inangat ko iyon sa hangin sabay sabing, "I want to buy the woman. Two Hundred Million Dollars. Or make it four times!"

"Four times? That was already eight hundred million, almost one billion!" Hindi makapaniwalang tugon ng microphone coordinator. "Let's welcome the winner of the bidding, Mr. Massimo Valerio!" Sigaw ng microphone coordinator.

"Wait a minute!" Pagtutol ng lalaki.

Maangas itong lumapit sa akin. Minata ako mula ulo hanggang paa. Nilingon nito ang microphone coordinator na puno ng kumpyansa sa sarili upang sabihing, "Mr. Valerio never dared to show himself in public. Who else would think that maybe he's a fake one?"

"Oh yes! I heard he only let his assistant doing things for him.'

"Mr. Valerio was always hiding himself at the dark, busy with his enormous businesses."

Sunod-sunod na sumang-ayon ang marami. Kalmado akong nanatiling nakatayo. Hindi iniinda ang pang-aakusa na peke ako.

"Show yourself if you're really the real Massimo Valerio!" Sigaw ng lalaki na hindi makapaniwalang natalo ko sa bidding.

Tiningnan ko ito nang patagilid. Insultong hinagod nang tingin kagaya nang ginawa nito sa'kin. Hindi pwedeng wala akong gagawin. Ipapakita ko sa mga taong narito kung sino ang inaakusahan nilang peke.

Isang pitik sa kamay, lumapit sa akin si Black. Magalang itong yumukod, tumayo sa aking tabi ngunit maabilidad na alerto ang mga mata na tinitigan isa-isa ang mga tao rito sa loob.

"Oh My God, It's Black! The most trusted right hand of Mr. Valerio!"

"Right! He's really the real Massimo Valerio! That's terrific." Komento nang iilan.

Tinapatan ko ang paninitig ng lalaki. Nanlaki ang mga mata nitong napaatras nang dahan-dahan. Mistulang nakakita ng multo sa maling taong inakusahang peke ako.

Dahan-dahan ko itong nilapitan.

"I bet he will be dead. No one dared to messed up with Massimo Valerio along the way,"

"I think so, too. Massimo Valerio was always the best of the businessmen all around the world. With his enormous empire and holdings, no one could ever defeat his self-made legacy."

Tumigil ako kakahakbang. Ang lalaki sa aking harapan ay nag-mistulang basang sisiw na napako sa kinatatayuan.

Mata sa mata, hindi ko iniwas ang paningin rito. "Accusing me being a fake Massimo Valerio. Who else could it be, you?" Dumadagundong ang malamig kong boses sa buong Auction Hall.

Ang mga tao sa paligid ay nahinto sa ginagawa at pinagmamasdan lamang ang lalaki sa aking harapan. Tila kulog at kidlat, nagmungkahi ang mga tao na dapat itong lumuhod upang magmakaawa.

Sa halip ay tumalikod ako. Nakasunod ang mga mata sa akin na tila ako handang salakayin. Inangat ko ang paningin sa entablado. Ang babaeng pinakahuli sa bidding ay nakalabas na sa incubator, nakatitig sa akin.

Naka-kadena ang mga kamay at binti.

I was wondering how Mr. Schmidt got her just to be here. Hindi ko na iyon trabaho, sa halip ay iminuwestra ko ang mga kamay upang palapitin ito.

Hindi ito gumalaw. Nakatitig lamang ito sa akin nang may pag-asa na hindi ko matanto.

"You can't be with her, she's already mine!"

Ang atake ng lalaki mula sa likuran ang nagpagising sa diwa ko upang umuklo, eksaktong nakaangat ang kamao nito sa ere upang sumuntok. Kasabay nang pagliit ng aking katawan ay nagpakawala ako nang suntok, diretso iyong tumama sa sikmura ng lalaki kasunod ay ang pagbagsak ng napuruhan nitong katawan sa sahig.

Lahat ay nakaawang ang bibig.

Ang ungol nang nasaktang lalaki ang tanging ingay sa loob ng Auction Hall.

Umayos ako nang tayo na tila ay walang nangyari. Hinipan ko ang kamao, tiningnan ang lalaki sa huling pagkakataon.

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • His Poisonous Touch    Chapter 13.1: Byahe

    LALAINE Mula sa kwarto ni inay ay bumaba ito sa living room. Bitbit ang mga gamot, gusto nitong baunin ko ang mga iyon sa aking pag-alis. "Mag-iingat ka roon, anak. Hindi biro ang maraming araw na pananatili mo roon sa Tagaytay. Nawa'y maging matagumpay ang operasyon ng taping ninyo roon," bumaba ang tingin nito sa balikat ko na masyadong exposed sa araw. Inangat nito ang suot kong cardigan. "Masyadong malamig roon. Huwag mo ring kalimutan ang mag-suot ng jacket." Si Shawn na nakaupo sa may hagdanan. Tahimik na nakatitig sa'kin ay biglang nagsalita. "Saka huwag mong kakalimutan ang tumawag sa amin." Lihim akong na-kukunsensya. Kung nakakamatay lang ang pagsisinungaling, kanina pa ako nakaratay sa harapan ni inay at ni Shawn. Taping sa bagong palabas na pelikula na aking pagbibidahan ang idinahilan ko sa kanila. Kung bakit panaka-naka ang aking pag-alis patulak sa Tagaytay, iyon kuno ang natatanging rason. Sa loob-loob ko ay alam ko kung ano ang tunay. It was all because Massimo

  • His Poisonous Touch    Chapter 12.2: Away

    "E BAKIT nga ba ay wala kang naging ka-relasyon? Bakit palagi kang tumatanggi sa bawat klase ng okasyon?" Hindi ko mapigilang itanong. "It's not me who caused trouble about you. It's all on you. Kung siguro ay pinili mong makihalubilo sa ibang tao, marami ka ng naging mga karanasan sana ngayon!" "Well, I'm sorry ngunit hindi ako kagaya mo." Giit nito. Tumabingi ang ulo ko. "What about me, then?" "Wala kang konsiderasyon. Hindi mo gustong alamin ang nararamdaman ng kahit sino mang tao sa paligid mo. I was wondering if you even have your family, bakit ka nila hinahayaang palaboy-laboy lamang saan mang panig ng mundo." Natahimik ako. Bahagya kong nahigpitan ang paraan nang pagkakahawak sa manibela. I must never have to be affected. Ngunit bigo akong ilihim iyon. Isang salita lamang iyon ngunit ganoon na ka-lala sa akin ang epekto. Sandaling katahimikan bago ako nagsalita. It was the most coldest of tone I had. "Well I'm lucky. My parents were all dead. I'm alone. No one el

  • His Poisonous Touch    Chapter 12.1: Failed Visit

    MASSIMO Ibinaba ko ang cellphone na hawak. Pagkatapos nang tawag na iyon ay hiling ko na sana'y mahihinuha ng babaeng iyon na hindi ko kailanman binigo ang mga salitang sinasabi ko. Kahit ang aking bawat panandaliang desisyon, nunkang ilalahatla kong babawiin iyon. I am a man with a word. Nang dumating si Black ay inutusan ko agad itong ihanda ang masasakyan para sa aking importanteng lakad. Ang lugar na iyon ay dapat kong kailangan na puntahan. "Saan 'ho iyon, Mr. Valerio at bakit hindi ninyo ako isasama?" Tanong nito. Gumuhit ang tipid na ngiti sa'king labi bago tumugon rito. "Pupunta ako sa pamamahay ni Lalaine." Nagtanong ito nang mas marami. Samantalang ako'y walang gatong na sinasagot nang buo ang bawat detalye. Oras nang aking pag-alis. Inutusan ko si Black na suriin muna ang finance statement ng kompanya since malapit na rin ang araw sa pag-audit. Dapat matapos na iyon bago pa man ang dalawang araw mula ngayon. Tahimik akong binabaybay ang daan. Nakatanggap rin ako n

  • His Poisonous Touch    Chapter 11.2: Invitation

    PAANO? Bakit? Ano ang sasabihin ko kay inay at Shawn na kasado na ako? Ni wala ngang nabalitaan ang mga iyon na may nobyo ako, ngayon pa kayang bigla-biglaan ay naging kasado? Inihatid ako ni Mr. Valerio—mali. Inihatid ako ni Massimo ngunit hindi mismo sa tapat ng pamamahay namin. Ayaw kong biglain ang pamilya ko. Lalong-lalo naman si inay. Sigurado akong magkakaroon ng epekto ang ibabalita ko sa kanila, kung ikakaganda ba niyon o ikakasama. Nilakad ko na lamang ang pagitan. Ilang hakbang rin naman ay narating ko na ang aming munting tahanan. Sinalubong ako nang istriktong mapag-matyag na mga mata ni Shawn. Nasa patio ito. Nakapokus sa akin ang paningin. Mga braso ay nakapoyus. Wala rin itong reaksyon sa mukha ngunit masyadong angat ang kilay nito na gustong magsuntukan sa labis na pagkadikit. Naging makitid ang lupa na aking tinatahak. Palagay ko'y hindi ko kayang sanggain ang bawat misteryosong katanungan ni Shawn sa akin. "Si mama?" Kimi kong tanong. "Si mama?" Panggag

  • His Poisonous Touch    Chapter 11.1: Marriage Certificate

    LALAINE Asawa? Kung gaano kabigat bigkasin ang salitang iyon ay ganoon rin ka-timbang ang responsibilidad na dapat obligahin. Paano ako naging asawa ni Mr. Valerio? Wala akong naaalalang may nangyaring ganoon? Higit pa'y wala kaming sapat na koneksyon. Binili lamang niya ako sa malaking halaga, kapalit ay ang trabaho ko para rito na painitin ang buo nitong magdamag. Subalit hindi iyon nangyari. Sa halip ay hinayaan ako nito na makauwi sa Pilipinas, namuhay nang mapayapa kasama ang ina at ang bunsong kapatid. Paanong bigla-bigla lamang itong mag-aanunsyo na asawa nito ako? Siguradong mayaman si Mr. Valerio. Hindi matatapatan ng pera ko ang kayamanang mayroon ito. Magagawa nito lahat ang gustong gawin, samantalang ako, nakausad man sa buhay ay limitado pa rin ang perang pambayad kahit may mga kabi-kabilaang projects naman. May mga naipundar ako. Kami ng pamilya ko ngunit sapat lamang iyon upang may matawag kaming tirahan o masisilungan sa tuwing sasapit ang tagtuyot at tag-ulan

  • His Poisonous Touch    Chapter 10.2: Asawa

    NATAPOS akong kumain nang tumayo naman si Mr. Valerio. Inayos nito ang damit bago si Black tinapunan nang paningin. "Kay Black ka sumunod," sabi nito nang hindi sa'kin nakatingin saka nagsimulang maglakad paalis. Sumunod ako kay Black kagaya nang iniutos nito. Wala mang ideya ay sumunod ako sa kanila. Ako ang pinakahuling pumasok sa elevator nang may pag-aalangan. Nakatingin sa'kin si Mr. Valerio. "Hindi lang ikaw ang hinihintay nitong elevator paakyat. Pumasok ka na rito." "O-okay," idiniposito ko ang sarili. Nasa likuran ko si Mr. Valerio at Black. Tahimik. Walang kahit anong tunog kundi ay ang ingay nang umaandar na elevator paakyat. Nakita kong pinidot ni Black ang numero ng rooftop. Kumunot ang noo ko. Gusto ko mang linawin ang mangyayari ngunit walang lumabas na salita mula sa aking bibig. "Malalaman mo ang mangyayari oras na makarating tayo sa rooftop. At this point, quit asking." Sabi nito. Mapanganib ang boses lalo at masyado rin iyong malalim. Kinutuban ako nang ma

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status