Chapter 2.2: Crybaby

"MESSED with me then I'll beat you more than this." Saka ako tumalikod upang harapin ang babae.

Nakatayo ito sa likuran ng microphone coordinator. Namayani ang takot. Kagat nito ang labi at nilaro-laro ang daliri na hindi nakaligtas sa aking paningin.

"Come on, woman. You're already sold to me. Do not waste my time."

Nilingon ito ng microphone coordinator. May sinabi ito sa babae dahilan kung bakit nanlaki ang mga mata nito't dahan-dahan na ihinakbang ang mga paa pababa sa entablado upang makalapit sa akin.

Her skin was pure white. No bruises, but had some stained like blood. Nahanap ng mga mata ko si Mr. Schmidt. Tuluyang nakababa ang babae sa entablado at nakatayo malapit sa akin.

Iminuwestra ko ang kamay kay Mr. Schmidt upang ito ay palapitin.

Agad naman itong sumunod na nagkukumahog bumaba mula sa backstage.

Tahimik ang babae.

Nang makatayo si Mr. Schmidt sa harapan ay napakislot ang babae at umatras nang bahagya. Kumunot ang noo ko, pasimple itong tinapunan nang tingin bago muling hinarap si Mr. Schmidt.

"Did you scared her?"

"N-No M-Mr, Valerio. I mean, she's always like that having some—" natigilan ito sa pagsasalita. Inangat ko ang cellphone sa ere. Nagawi ang paningin ni Mr. Schmidt roon.

"Then how could you explain this to me?" Litrato iyon ng babae na nakahiga sa kama, hubo't-hubad ang katawan. Naroon sa litrato si Mr. Schmidt, inaamoy at hinahalikan ang mukha ng babae.

"How did you get that pictures Mr. Valerio?"

"That's not important at all. Explain to me why you're ended up like this?"

Napalunok ito. "I-I just want to look at her in a close up shot—"

"Then wanting to rape her and let me used the one you already satisfied yourself?" Malamig kong tugon.

Si Mr. Schmidt ay hindi nakapagsalita. Nangangatal ang labi nito sa gulat lalong-lalo naman sa takot at kaba.

"I instructed you not to touch her without my permission. You already crossed the line, Mr. Schmidt. I'm disappointed."

Maya-maya ay mabilis itong lumuhod. Tila ito bumagsak sa lupa na nakasunod ang mga mata ko. Nakadaop ang mga palad nito sa isa't-isa at nagmamakaawang bibigyan ko nang isa pang pagkakataon.

Sinulyapan ko ang relong-pambisig. Madilim ang mukha na nakababa ang paningin kay Mr. Schmidt.

"You already know what you will do once you crossed the line. Don't let me do it for you. You'll know how ruthless I was once mad."

"Mr. Valerio, please spare me this time! I'm begging you! I have a child."

"I know, Mr. Schmidt. That's the reason why I would like you to do the punishment yourself, otherwise you'll face hell once I'll do it for you. That's not so good for me, you know."

Nilingon ko ang babae. Hindi ko na gustong bigyan pa nang iba pang paalala si Mr. Schmidt kung ano ang dapat nitong gagawin. "After you, lady." Sabi ko.

Dahan-dahan itong naglakad. Sumunod ako. Makurba ang pang-upo at hapit ang balingkinitan nitong katawan. Iyon marahil ang dahilan kung bakit nagawa ni Mr. Schmidt na labagin ang iniutos ko.

Ang babaeng ito ay tunay na nakakahila nang atensyon at kaakit-akit.

Isa-isang gumilid ang mga tao upang magbigay nang daan. Nahahati ang espasyo sa gitna. Mabagal ang bawat hakbang ng babae at ako ay matiyagang nakasunod dito nang walang kahit anomang reklamo.

Huminto ito sa paglalakad at nilingon ako. Malamlam ang nangungusap na mga mata. Seryoso at madilim na paninitig ang iginawad ko rito. Nasindak ang babae at iniwas ang paningin.

"Continue walking. My assistant is waiting in the car."

Hindi ito tumugon, sa halip ay tahimik lamang na inihakbang ang mga paa.

Nang marating ang labasan ay nakatayo si Black sa kotse nang nakatalikod sa gawing pintuan ng Auction Hall.

Kinuha ko ang atensyon nito kaya agad itong lumingon.

"Yes, Mr. Valerio?"

Natigilan muli ang babae. Hindi ito makapaniwalang nakatingin kay Black. Nagpabalik-balik ang paningin nito sa aming dalawa na tila ay hindi nakarehistro sa utak ang bawat pangyayari.

Humakbang ito paatras. Takot ang nakarehistro sa mga mata nito.

"Y-you're all connected with Mr. Schmidt? It's made sense to me now." Itinuro nito si Black, nanginginig ang braso. "You were the driver who never helped me to escaped! You're all inhumane! Let me get out in this place!" Sabi nito na puno nang hinanakit ang mga salita.

Ramdam ko ang didikasyon nitong makaalis, ngunit lihim akong binigyan ito nang mapanuyang ngiti.

"Well, I'm sorry, lady. You're already sold to me. What's the big deal if Mr. Schmidt was connected to me? I was the one who commanded him to find someone suitable for me, tonight. And he really got the jackpot. I want you to fill my needs. Make me warm all night,"

Nanliit ang mga mata ko pagkatapos.

Kitang-kita ko kung paano nagsilandasan ang mga luha nito sa pisngi, na pilit inaalis naman nitong inialis. "P-please, please let me go back to my team. I-I don't like it here. My mother and brother needs me. I want to go back to my country."

"Sorry to hear that, lady, but I don't care of your family. I'll pay how much you need. Just satisfy me, tonight."

"N-No!" Sigaw nito. "I came here not because of this. I came here only for the photoshoot! I want to go back—"

"One more wrong word and you’ll really know where you should place yourself. It's not the time for drama. Instead of thinking about your family. Why not thinking of yourself first. There's no one who could help you here. Only me." Malamig at matigas kong pagkakasambit. "You're in Berlin, and no one would understand everything you would say."

Kumislot ito. Pinangaralan ang sariling hindi magsalita muli.

"Black is my assistant. He's a murderer and a shop lifter. He did all illegal things in the black market, if you know what I meant, then you're unlucky." Dugtong ko upang maipakilala si Black.

Natutop ng babae ang bibig. Muling nagsilandasan ang mga luha sa pisngi nang walang kahit anong tunog o sinasabi.

Namamaga na rin ang mga mata nito.

Iniwas ko rito ang paningin. Ang ayaw ko pa naman sa lahat ay iyong napaka-iyakin. Bakit ko nga ba binili ang babaeng ito kung maaari namang hindi?

"Stop crying and do as I say! I hate crybabies!" Nilingon ko si Black. "Open the car door! Let her get inside. We'll go back home, now!"

Inisang-hakbang ko ang distansya patungo sa kotse. Diretso kong isinalampak ang sarili sa loob. Hindi binigyan nang pansin ang babae na aligagang-aligaga, tila ito wala sa sarili.

Inalalayan ito ni Black paupo sa passenger's seat.

Tahimik kong pinagmamasdan ang babae. Nasa likuran na bahagi ng sasakyan ako naupo. Simple lamang kung pag-aralan ko ito sapagkat tila ito ay labis na napagod.

May kakaiba sa babaeng ito na hindi ko mapagtanto.

Seryoso at madilim ang boses kong tinanong, "What's your name?"

Hindi ito tumugon. Sa puntong ito ay pinaandar ni Black ang makina ng sasakyan. Nilingon ako nito, seryoso ang mukha. "She's already sleeping, Mr. Valerio. Do you want me to wake her up?"

"She's stupid!" Nagtitimpi ang panga ko sa galit.

Paano itong nakatulog sa gitna nang ganitong sitwasyon?

"Just drive!"

Walang kahit anong sinabi, mabilis na kinabig ni Black ang manibela saka nito pinausad ang sasakyan.

Tahimik na ang buong paligid sa labas. Kung saan man nakuha ni Mr. Schmidt ang babaeng ito ay wala akong pakialam.

Nang bigla ay may naalala ako. "How did you get those photos, Black?"

"I intended to go back at the auction hall when I forgot my phone in that barn. I saw Mr. Schmidt undressing this women while still under the potion of chloroform, that's why I took a photos and video and directly send it to you,"

Ang hangal na Mr. Schmidt na iyon. Binalak pang unahan ako.

"Make sure he will meet the consequences. Otherwise you'll be penalized as well. Make your decision wiser, Black."

"I'll do it, Mr. Valerio."