Chapter 004

ZANIYAH

Matagal kong hinintay na makita siyang muli. Ilang taon kong inisip kung ano ang sasabihin ko kapag nagkaharap kami. Akala ko, sisigawan ko siya. Sasampalin. Tatanungin kung bakit niya ako iniwan nang walang paliwanag.

Pero ngayong narito na siya, ni hindi ako makagalaw.

“Going once,” sabi ng auctioneer.

Hindi inalis ni Aamon ang tingin sa akin.

“Going twice.”

Humigpit ang mga daliri ko sa gilid ng maikling dress na suot ko.

Hindi ba niya ako nakilala?

O nakilala niya ako, pero wala lang talagang halaga sa kanya ang nangyayari?

Itinaas ng auctioneer ang martilyo at mariin iyong ipinukpok sa mesa.

“Sold for one hundred million pesos to Mr. Aamon Carrington!”

Umalingawngaw ang malakas na tunog ng martilyo sa buong silid.

Nagsimulang magpalakpakan ang ilang lalaki. Narinig ko rin ang mga bulungan tungkol sa napakalaking halagang ibinayad ni Aamon para sa akin.

Pero halos wala akong marinig.

Iisang salita lang ang paulit-ulit sa isip ko.

Sold. 

Nabenta ako sa lalaking ex-boyfriend ko.

Lumapit ang dalawang guwardiya at hinawakan ako, pero tulala lang akong nakatitig kay Aamon. Kung kanina ay palaban ako, ngayon ay hindi ko na alam kung paano kikilos. 

“Dalhin siya sa VIP room,” utos ng auctioneer.

Bumalik ako sa huwisyo. Agad akong nagpumiglas nang sapilitan nila akong ibinaba sa stage habang sinusundan ako ng mga tingin ng mga lalaking nabigo sa bidding. Ang ilan ay nakangisi, habang ang iba ay halatang naiinis kay Aamon dahil inagaw niya ako sa kanila.

Hindi ko na muling nilingon ang mga iyon. Kay Aamon lang nakatuon ang mga mata ko.

Nauna siyang naglakad palabas ng auction room. Hindi man lang siya lumingon upang tingnan kung sumusunod ako.

Dinala nila ako sa isang tahimik na hallway sa ikalawang palapag. Makapal ang carpet sa sahig at puro mamahaling painting ang nakasabit sa dingding.

Huminto si Aamon sa harap ng isang malaking p***o. Binuksan iyon ng isang guwardiya.

Pagpasok namin, bumungad sa akin ang isang malawak na VIP room. May mahabang sofa, maliit na bar, at malalaking bintanang natatakpan ng makakapal na kurtina. Sa gitna ay may mahabang mesa kung saan nakahilera ang limang malalaking itim na maleta.

Bukas ang mga iyon. Puno ng pera.

Napalunok ako nang makita ang makakapal na bungkos ng tig-iisang libong piso.

Isang daang milyon.

Iyon ang halagang ibinayad ni Aamon kapalit ko.

Isinara ng mga guwardiya ang p***o. Nawala rin ang babaeng nagdala sa akin sa dressing room. Naiwan kaming dalawa ni Aamon sa loob.

Tahimik siyang lumapit sa bar at nagsalin ng alak sa isang baso.

Parang normal lamang ang lahat para sa kanya. Parang wala siyang biniling tao ilang minuto lang ang nakalipas.

“Aamon.”

Huminto ang kamay niya, ngunit hindi siya lumingon.

Nag-init ang dibdib ko.

Dahan-dahan siyang humarap sa akin. Mas malinaw ko na ngayon ang mukha niya.

Marami na ang nagbago sa kanya. Mas matalim na ang hugis ng panga niya at mas malamig ang mga mata niya. Wala na rin ang magaan na ngiting dati niyang ibinibigay sa akin.

“Bakit mo ginawa ‘yon?” tanong ko. 

Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. Napakuyom ang mga kamay ko nang mapansin kong sandaling tumigil ang tingin niya sa suot kong damit.

Mabilis kong niyakap ang sarili ko.

“Ano ang ginagawa mo rito?” tanong ko. “At bakit mo ako binili?”

Uminom muna siya bago inilapag ang baso. Nanatili siyang kalmado kahit halos sumabog na ako sa galit.

“Pumunta ako rito dahil may kailangan ako,” sagot niya.

Natawa ako nang mapait. “Ilang taon kang nawala tapos bigla kang babalik para bilhin ako?”

“Wala itong kinalaman sa nakaraan natin, Zaniyah.”

Lalong kumulo ang dugo ko.

Bago ko pa napigilan ang sarili ko, lumapit ako sa kanya at mabilis kong itinaas ang kamay at sinampal siya.

Tumaginting ang tunog niyon sa tahimik na silid.

Bahagyang napaling ang mukha ni Aamon.

Napahinga ako nang mabilis habang nanginginig ang kamay ko. Hindi ko alam kung dahil iyon sa takot o galit.

Dahan-dahan siyang humarap sa akin.

“Mas gugustuhin ko pang mamatay kaysa maging pag-aari mo,” mariin kong sabi.

Humakbang siya palapit.

Kusang napaatras ang mga paa ko, ngunit mabilis niyang nahawakan ang pulsuhan ko bago pa ako makalayo.

“Huwag mo akong hawakan!” sigaw ko.

Sandaling tumigil ang tingin niya sa mga mata ko.

May kung anong malamig na ngiting dumaan sa mukha niya, ngunit mabilis din iyong nawala.

Binitiwan niya ang pulsuhan ko.

“Kung ibang lalaki ang nanalo sa bidding, baka hindi ka na nakatayo nang maayos ngayon.” 

Napabuga ako ng hangin at natawa. “Dapat ba akong magpasalamat sa iyo dahil niligtas mo ako?”

Lumapit siya sa mesa at kinuha ang isang folder na nakapatong sa tabi ng mga maleta.

“Hindi kita iniligtas, Zaniyah.”

 Parang may kung anong dumagan sa dibdib ko.

Alam kong wala akong dapat asahan sa kanya. Pero masakit pa ring marinig iyon mula sa lalaking minsang nangakong hindi niya ako pababayaan.

“Kung gayon, ano ang tawag mo sa ginawa mo?” tanong ko.

Inilapag niya ang folder sa harap ko.

“Isang kasunduan kaya binili kita.”

Napatingin ako sa folder. May pangalan ko sa unang pahina.

ZANIYAH CASTRO

Sa ilalim niyon ay ang malalaking salitang—

CONFIDENTIAL CONTRACT

Nanlamig ang buong katawan ko. Hindi ko pa man nababasa ang nilalaman, nagsalita na si Aamon sa malamig at mariing boses.

“Be my mistress, Zaniyah.”