Chapter 4: Too Close to the Truth

Tumigil ang oras sa loob ng CEO’s office. Tahimik, mabigat, at parang bawat segundo ay may dalang panganib.

Nakatayo si Eli sa harap ni Adrian Velez, tuwid ang postura pero halatang nanginginig sa tensyon. Ang tanong ni Adrian ay parang kutsilyong nakasabit sa hangin.

“Who are you really?”

Hindi agad nakasagot si Eli. Hindi dahil wala siyang sagot, kundi dahil isang maling salita lang… tapos na ang lahat.

Lumapit si Adrian, mabagal at maingat, parang hinuhuli ang isang lihim.

“You’re not like the others,” sabi niya.

Pilit pinakalma ni Eli ang boses. “I’m your assistant, sir.”

Umangat ang kilay ni Adrian.

“No. You’re hiding something.”

Napahigpit ang kamay ni Eli sa gilid ng suit niya.

“I don’t know what you mean.”

Lumapit pa si Adrian, halos isang hakbang na lang ang pagitan nila. Ramdam ni Eli ang bigat ng tingin nito.

“Hindi ka madaling mataranta,” sabi niya. “Pero… iba ang sinasabi ng tibok ng puso mo.”

Napatingin si Eli sa sahig, pilit kinokontrol ang paghinga.

Muling tumalikod si Adrian at naglakad pabalik sa desk niya.

“I’ve seen people lie to me,” malamig niyang sabi. “Executives, partners… even family.”

Tumingin siya kay Eli.

“They all think they’re good at it.”

Mahinang tanong ni Eli, “And are they?”

Adrian’s eyes turned colder.

“No.”

Binuksan niya ang isang folder at itinulak iyon papunta kay Eli.

Nag-alinlangan si Eli bago ito kinuha.

Nandoon ang mga dokumento… background check, employment history, records.

Nanlamig ang dibdib niya.

Adrian watched her closely.

“Too clean ang file mo,” sabi niya. “Parang… ginawa lang.”

Nanginig ang kamay ni Eli.

“Sir, I…”

“Don’t,” putol ni Adrian.

Tahimik.

Pagkatapos, mas mababa ang boses niya.

“Tell me the truth… and maybe I won’t ruin you.”

Hindi iyon pakiusap.

Babala iyon.

Samantala, sa lobby ng building, hindi mapakali si Aira. Hawak niya ang bag niya pero hindi siya makaalis.

Iniwan niya si Eli sa loob.

Kasama si Adrian.

At alam niyang delikado iyon.

Paano kung malaman niya?

Biglang nag-vibrate ang phone ni Aira.

Unknown number.

Binuksan niya.

Stay out of it, Monteverde.

Nanlaki ang mga mata niya.

Sumunod agad ang isa pang message.

Kapag pinrotektahan mo siya, sabay kayong babagsak.

Nanlamig ang dugo ni Aira.

Hindi lang pala si Adrian ang may suspetsa.

May ibang nagmamasid.

May ibang nakakaalam.

Balik sa office, nagsalita si Eli, basag ang boses.

“Why are you doing this?”

Adrian looked at her.

“Doing what?”

“Cornering me.”

Napahigpit ang panga ni Adrian.

“Because I don’t like uncertainty.”

Napatawa si Eli, pero mapait.

“Then fire me.”

Tumalim ang tingin ni Adrian.

“I should.”

Umangat ang mga mata ni Eli.

“Then why don’t you?”

Natigilan si Adrian.

Hindi siya agad sumagot.

Sa halip, lumapit siya ulit. Mas malapit.

His voice dropped.

“Because something about you feels… familiar.”

Nanigas si Eli.

Familiar?

Paano?

Dahan-dahang itinaas ni Adrian ang kamay niya, huminto malapit sa mukha ni Eli.

Hindi makahinga si Eli.

Pero imbes na hawakan siya, inayos lang ni Adrian ang loose strand ng buhok niya malapit sa tenga.

Masyadong malapit.

Masyadong personal.

Eli stepped back agad.

“Sir, please... ”

Biglang bumukas ang pinto.

Si Aira.

“Mr. Velez!”

Suminghal si Adrian. “I told you to go home.”

“I… I forgot my ID,” mabilis na dahilan ni Aira.

Halatang kasinungalingan.

Pero bago pa makapagsalita si Adrian…

Tumunog ang phone ni Eli sa desk.

Parehong napalingon sila.

Mabilis na inabot ni Eli, pero mas mabilis si Adrian.

Tinakpan niya ang phone.

“Sir…”

Binuksan ni Adrian ang screen.

Isang message ang malinaw na lumabas.

Drop the act, Elisabet. Alam namin na hindi ka lalaki.

Bumagsak ang mundo ni Eli.

Namutla si Aira.

Dahan-dahang tumingin si Adrian kay Eli.

“…Elisabet?”

Hindi makapagsalita si Eli.

Aira whispered, “That’s your real name…”

Humigpit ang hawak ni Adrian sa phone.

“So,” sabi niya, mabagal at malamig.

“The truth finally shows itself.”

Halos pabulong ang sagot ni Eli.

“…Yes.”

Adrian stepped forward.

“You’re not Eli Santiago.”

Eli’s voice cracked.

“No.”

Tumahimik ulit ang paligid.

Then Adrian asked, dangerous calm.

“Who sent you?”

Napaurong si Eli.

Aira stepped forward. “Sir, she’s not a spy…”

Tumalim ang tingin ni Adrian.

“Stay out of this.”

Nanginginig ang balikat ni Eli.

“I didn’t come here to hurt you,” mahina niyang sabi.

Adrian let out a low laugh.

“Everyone comes here for something.”

Napaiyak ang boses ni Eli.

“I came here because I had nowhere else to go.”

Isang mahabang katahimikan.

Then Adrian turned away.

“Get out.”

Nanlaki ang mga mata ni Eli.

“What?”

“Both of you. Now.”

Hinila ni Aira si Eli palabas.

Mabilis silang pumasok sa elevator.

Habang nagsasara ang pinto, nakita pa nila si Adrian sa loob ng office, nakatayo lang.

Watching.

Thinking.

And deciding.

End of Chapter 4

Hindi na ligtas ang sikreto.

Alam na ni Adrian ang tunay niyang pangalan.

At may iba pang nakakaalam.

Ang disguise ni Elisabet…

Unti-unti nang bumibigay.