Chapter 3: Golden Cage

Alas-diyes pa lang ng umaga pero pakiramdam ni Lauren ay naubos na ang buong lakas niya.

Nakatayo siya sa gitna ng kanyang maliit at paupahang kwarto sa Mandaluyong, nakatitig sa lumang maleta na nakabukas sa ibabaw ng kutson. Ilang pirasong pantalon, simpleng blusa, at mga lumang gamit lang ang laman noon. Wala siyang marangyang damit. Ang tanging bagay na may halaga sa silid na iyon ay ang resibo mula sa ospital na ipinadala sa email niya kaninang madaling araw: Fully Paid.

Totoo nga. Hindi nagbiro si Gideon Vane. Isang pirma lang pala ang katumbas ng buhay ng kanyang ama.

Bago pa man siya makapagsisi, tumunog ang busina ng isang sasakyan mula sa ibaba ng makipot na eskinita. Pagsilip niya sa bintana, kapansin-pansin ang itim na Mercedes-Benz Maybach na agaw-buhay sa gitna ng mga nakaparadang tricycle at naglalakihang sampayan. Isang lalaking nakasuot ng pormal na itim na suit ang bumaba mula sa driver’s seat.

"Miss Lauren?" tawag ng lalaki nang makatungtong ito sa ikalawang palapag ng apartment building. May hawak itong tablet at pormal na yumukod. "I’m Julian, Mr. Vane’s personal assistant. I'm here to escort you to the residence."

"A-Ako na magbubuhat ng maleta," mabilis na sabi ni Lauren, hawak ang hawakan ng lumang bagahe.

"No need, Miss," magalang ngunit madiing sagot ni Julian sabay kuha sa bag. "Mr. Vane instructed that you won't be needing most of these. But I will bring them along as requested."

Walang nagawa si Lauren kundi sumunod. Pagbaba nila sa kotse, halos magsilabasan ang mga kapitbahay niya para manood. Para siyang kriminal na dinukot sa tanghaling tapat, pero mas malala pa rito ang katotohanan—kusang-loob siyang sumama kapalit ng salapi.

Tahimik ang biyahe pabalik sa Bonifacio Global City. Bawat kilometro na inilalapit ng kotse sa marangyang residential tower ay tila pisi na sumasakal sa dibdib ni Lauren. Nang huminto ang sasakyan sa underground private parking, diretso silang sumakay sa private elevator na nangangailangan ng biometric access.

Bumukas ang elevator diretso sa loob ng penthouse suite ni Gideon.

Kung kagabi ay madilim at misteryoso ang lugar, ngayon ay maliwanag ito dahil sa sikat ng araw na tumatagos sa naglalakihang floor-to-ceiling glass walls. Pero hindi iyon nakabawas sa lamig ng paligid. Modern minimalist ang kabuuan ng interior—kulay abo, itim, at marmol. Walang bakas ng init ng isang tahanan.

"Make yourself comfortable, Miss Lauren," wika ni Julian habang inilalagay ang kanyang maleta sa tabi. "Mr. Vane is currently at the corporate headquarters for a board meeting. He will be back by eight in the evening. In the meantime, you are free to use the master suite."

"Master suite?" kumunot ang noo ni Lauren. "Wala ba akong sariling kwarto?"

Bahagyang ngumiti si Julian, isang ngiting sanay sa mga patakaran ng kanyang amo. "Mr. Vane was very specific, Miss. There is only one bedroom assigned for you in this penthouse. His."

Bago pa makapagreklamo si Lauren, tumalikod na si Julian at muling sumakay sa elevator, iniwan siyang mag-isa sa gitna ng nakabibinging katahimikan.

Napabuntong-hininga si Lauren at marahang pinihit ang doorknob ng master bedroom. Malawak ang kwarto, halos kasinglaki na ng buong apartment unit niya noon. Sa gitna ay nakapwesto ang isang California king-size bed na may charcoal-gray Egyptian cotton sheets. Sa gilid ay may malaking walk-in closet.

Nang buksan niya ang closet para itabi ang kanyang mga damit, napasinghap siya.

Puno na ang kalahati ng cabinet. Nakasabit doon ang iba't ibang uri ng mamahaling damit—mula sa silk loungewear, tailored trousers, hanggang sa mga backless evening dresses. Ngunit ang mas nagpainit sa kanyang mga pisngi ay ang mga drawer sa ibaba: hilera ng mamahaling French lace lingerie sa iba’t ibang kulay—itim, burgundy, at hubad na beige. Lahat ay may tag pa mula sa mamahaling boutique, at lahat ay eksakto sa kanyang sukat.

Kabisado niya ang sukat ko? tanong ni Lauren sa sarili. Paano nalaman ni Gideon ang bawat detalye ng katawan niya gayong kagabi lang sila pormal na nagkausap?

Dumaan ang mga oras na parang patak ng lason. Naligo si Lauren at pilit pinakalma ang sarili. Nang mag-alas siyete y medya, nagdesisyon siyang magsuot ng isang simpleng silk robe na kulay cream mula sa closet dahil hindi niya dinala ang pambahay niya mula sa maleta. Manipis ang tela, lumalapat sa bawat kurba ng kanyang katawan kapag humahakbang siya.

Eksaktong alas-otso nang marinig niya ang marahang pagbukas ng p***o sa labas.

Sumikdo ang kaba sa dibdib ni Lauren. Lumabas siya mula sa kwarto patungo sa living area.

Nakatayo roon si Gideon. Tinatanggal nito ang mamahaling silver wristwatch at inilalapag sa side console table. Gusot na nang bahagya ang tailored charcoal suit nito mula sa maghapong trabaho, at ang necktie nito ay maluwag nang nakabitin sa leeg.

Nang marinig nito ang mga yabag ni Lauren, dahan-dahan itong nag-angat ng tingin.

Tumigil ang mundo ni Lauren nang magtagpo ang kanilang mga mata. Ang pagod sa mukha ni Gideon ay agad napalitan ng isang mapanganib na kislap—parang leon na nakakita ng biktima sa sarili nitong teritoryo. Mula ulo hanggang paa, binusisi ng lalaki ang hitsura niya sa suot na manipis na robe.

"You look stunning, little bird," bati ni Gideon, mababa at paos ang boses.

Tinanggal nito ang kanyang coat at inihagis sa sofa, bago dahan-dahang lumapit sa kanya. Sa bawat hakbang ng bilyonaryo, nararamdaman ni Lauren ang pagtaas ng presyon ng kanyang dugo.

"Kumusta ang operasyon ni Papa?" agad na tanong ni Lauren, gamit ang tanging dahilan kung bakit siya naroon para protektahan ang sarili sa nararamdamang tensyon.

Huminto si Gideon sa mismong harapan niya. Halos magdikit na ang kanilang mga balat. Amoy pa rin nito ang mamahaling pabango, pero nahaluan na ito ng amoy ng pagod at init ng balat na lalong nagpatindi sa dating ng lalaki.

"Stable. The surgery was successful two hours ago," kaswal na sagot ni Gideon. Inangat nito ang kamay at marahang hinaplos ang basang buhok ni Lauren na nakapatong sa kanyang balikat. "I fulfilled my end of the bargain, Lauren. Without delay."

Nakahinga nang maluwag si Lauren, pero kasabay noon ay ang pagkirot ng kanyang sikmura dahil alam niya kung ano ang kasunod.

"Thank you," mahinang usal niya.

"Don't thank me yet," bulong ni Gideon, ang mga mata ay nakapako sa neckline ng robe ni Lauren kung saan bahagyang nakabukas ang tela. "You haven't paid your interest for today."

Bago pa makapagsalita si Lauren, inabot ni Gideon ang tali ng kanyang robe sa baywang. Sa isang marahang hila lang ng lalaki, lumuwag ang buhol ng tela.