Chapter 2: The Taste of Surrender

Ang tunog ng binitawang pluma sa ibabaw ng glass table ay tila hudyat ng pagsasara ng rehas na bakal sa paligid ni Lauren. Tapos na. Nakasulat na ang buong pangalan niya sa ilalim ng bawat maduming kondisyon na inilatag ni Gideon Vane. Walang bawiang legal. Walang atrasan.

Ngunit bago pa man siya makahinga nang maluwag, naramdaman na niya ang bigat ng presensya ng lalaki. Hindi umalis si Gideon sa likuran niya. Sa halip, mas lalo itong lumapit hanggang sa maramdaman ni Lauren ang bawat buga ng mainit nitong hininga sa kanyang batok.

"Did you really think signing the contract was the hardest part, Lauren?" bulong ni Gideon.

Mababa ang tono nito, puno ng panunukso na may halong banta. Bago pa siya makasagot, lumapat ang palad ng bilyonaryo sa kanyang baywang. Hindi marahas ang hawak nito, ngunit may sapat na diin para ipaalala sa kanya kung gaano kalaki ang agwat ng lakas nilang dalawa. Ang mga daliri ni Gideon ay dahan-dahang gumapang paitaas, dumadampi sa manipis na tela ng kanyang black slip dress hanggang sa huminto ito sa gilid ng kanyang dibdib.

Napaigtad si Lauren. "M-Mr. Vane... akala ko ba bukas pa magsisimula ang—"

"I don't remember setting a date on my own terms," putol ni Gideon.

Ipinatong nito ang isa pang kamay sa balikat ni Lauren, marahang hinawi ang mahaba nitong buhok patungo sa kaliwang bahagi upang ilantad ang buong kurba ng kanyang leeg. Ang malamig na aircon sa penthouse ay sumalubong sa hubad niyang balat, ngunit agad iyong napalitan ng nakapapasong init nang idampi ni Gideon ang mga labi nito sa likod ng kanyang tainga.

Napasinghap si Lauren, kusang napakapit ang mga daliri niya sa gilid ng mesa. "Please..."

"Please what?" bulong ni Gideon habang marahang kinakagat ang sensitibong bahagi sa ibaba ng kanyang panga. "Please stop? O please don't tease you like this?"

"Gideon, sandali—"

"Look at me." Isang utos. Mahigpit ang pagkakahawak ng lalaki sa kanyang baba at pinihit ang kanyang mukha pakanan, sapat para magtagpo ang kanilang mga paningin.

Madilim ang mga mata ni Gideon. Wala roon ang bored at detached na executive na nakaharap niya kanina habang pinag-uusapan ang milyun-milyong utang ng kanyang ama. Ang nasa harap niya ngayon ay isang mandaragit na gutom na gutom—isang lalaking matagal nang naghintay para sa sandaling ito.

"Kapag nasa silid na ito tayo, you don't call the shots. You don't dictate the pacing," anas ni Gideon, ang mga labi ay halos dumampi na sa mga labi ni Lauren habang nagsasalita. "I bought your compliance, sweetheart. But I'm going to earn your submission."

Bago pa makabuo ng depensa ang utak ni Lauren, sinakop na ni Gideon ang kanyang bibig.

Hindi iyon magalang na halik. Biglaan, marahas, at mapanupil. Ibinuka ni Gideon ang kanyang mga labi gamit ang sarili nitong dila, pumasok nang walang pasabi, at inangkin ang bawat sulok ng kanyang bibig na parang isang teritoryo na matagal na nitong pag-aari. Amoy whiskey at menthol ang lalaki, isang nakalulurap na kombinasyon na agad nagpagulo sa katinuan ni Lauren.

Gusto niyang lumaban. Gusto niyang itulak ang matitigas nitong balikat para patunayang may natitira pa siyang dangal. Ngunit nang maramdaman niya ang kamay ni Gideon na bumaba mula sa kanyang baywang patungo sa kanyang balakang, marahas siyang hinila ng lalaki pakabig—hanggang sa maramdaman niya ang naninigas na pagnanasa nito na bumabakat sa mamahaling pantalon nito laban sa kanyang tiyan.

Isang mahinang daing ang kumawala sa lalamunan ni Lauren.

Ang daing na iyon ang naging hudyat para mas lalong lumalim ang halik ni Gideon. Hinawakan nito ang batok niya, ibinaon ang mga daliri sa kanyang buhok upang hindi siya makagalaw. Bawat galaw ng dila nito ay may kasamang gutom na nagdulot ng kuryente diretso sa kaibuturan ng kanyang pagkababae. Nanginginig ang mga tuhod ni Lauren. Kung hindi siya hawak ni Gideon sa baywang, baka bumagsak na siya sa sahig.

"Fuck," ungol ni Gideon nang bahagya nitong ilayo ang labi, habol din ang hininga ngunit nananatiling nakapako ang nanlilisik na tingin sa namumula at basang mga labi ng dalaga. "You taste even sweeter than I imagined."

"B-Bitiwan mo ako..." mahinang usal ni Lauren, kahit na ang sarili niyang katawan ay nagkakanulo sa kanya dahil sa mabilis na pagtibok ng kanyang puso.

"Do you really want me to let go?" tanong ni Gideon, may mapanuyang ngiti sa mga labi.

Dahan-dahan nitong ibinaba ang kanang strap ng kanyang damit. Dumausdos ang tela, inilantad ang hubad niyang balikat at ang itaas na bahagi ng kanyang dibdib. Walang suot na bra si Lauren sa ilalim ng manipis na bestida dahil sa pagmamadali niyang pumunta sa penthouse kanina, at ngayong gabi, ang kapabayaang iyon ang pinakamalaking pagkakamali niya.

Nang dumapo ang magaspang na hinlalaki ni Gideon sa naninigas niyang u***g sa ibabaw ng natitirang tela, napasinghap si Lauren at napakapit sa braso ng lalaki.

"Ah... Gideon..."

"See? Your mouth is saying one thing, but your body is begging for something else entirely," Gideon murmured, his voice dripping with dark amusement. "You hate that you want this. You hate that an arrogant bastard like me is the only one who can make your skin burn like this."

"Hindi totoo 'yan," pilit niyang tanggi, pikit ang mga matang pilit nilalabanan ang sensasyong kumakalat sa kanyang puson.

"Look at me and say that again," hamon ni Gideon.

Idiniin nito ang daliri sa kanyang dibdib, sabay kagat sa kanyang balikat—hindi sapat para magdugo, ngunit sapat para mag-iwan ng pulang marka na magpapaalala sa kanya bukas ng umaga kung sino ang humawak sa kanya.

"Look at me, Lauren."

Napilitang imulat ni Lauren ang kanyang mga mata. Sa dilim ng suite, ang mga mata ni Gideon ay parang apoy. May kakaibang emosyon doon bukod sa libog—isang bagay na mas malalim, mas madilim, at halos parang... galit. Ngunit bago pa man niya mabasa kung ano iyon, mabilis itong naglaho nang muling magsalita ang bilyonaryo.

"This is just the down payment," bulong ni Gideon, dahan-dahang inaayos pabalik ang strap ng kanyang damit, bagaman bakas pa rin sa balat ni Lauren ang pamumula.

Umatras ang lalaki ng isang hakbang, muling ibinalik ang malamig at kalkuladong distansya na parang walang nangyaring kabaliwan ilang segundo lang ang nakalipas. Kinuha nito ang baso ng whiskey sa mesa at nilagok ang natitirang alak sa isang lagukan.

"A-Anong ibig mong sabihin?" nanginginig pa ring tanong ni Lauren habang pilit inaayos ang sarili.

"The money is already being wired to the hospital as we speak. Your father will have his surgery tomorrow," Gideon said coldly, turning his back to walk towards the massive floor-to-ceiling glass window overlooking the city lights. "Magpahinga ka ngayong gabi, Lauren. Umuwi ka sa apartment mo. Pack your things."

Kumunot ang noo ni Lauren. "Pack my things? Bakit?"

Humarap si Gideon, ang kalahati ng mukha nito ay natatabunan ng anino ng gabi.

"Because starting tomorrow, you live here. In my penthouse. In my bed," he declared, his voice leaving no room for argument. "And tomorrow night, I won't stop at just a kiss. I will take every single inch of you until you forget your own damn name."

Nanlamig ang buong katawan ni Lauren sa narinig, ngunit sa ilalim ng takot na iyon ay may apoy na sumiklab—isang maruming pagnanasa na alam niyang wawasak sa kanya nang tuluyan.