本棚
検索
ホーム / Romance / Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire / Chapter 7

共有

Chapter 7

作者: HANIFAH
last update 公開日: 2026-02-20 21:41:19

Nagsimula na kaming maglakad papasok sa mismong site. Hindi pala biro ang pinasok kong ’to. Dito pa nga lang sa terrain, sobrang hirap na dahil tambak ang mga lupa at kung ano-anong bakal pa ang nakakalat. Pero ayos lang. Kung para rin sa magiging future ko, hindi ako puwedeng magreklamo.

Doble-doble ang pag-iingat ko. Bawat hakbang ko ay tinitiyak kong hindi ako magmumukhang lampa kahit nabibigatan ako sa suot kong boots.

Alistair pulled out the warehouse layout and showed it to me. Sa toto
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    VALDERAMA LIX

    I frowned, confused by his words. Hindi naman siguro mali ang nabasa ko sa internet, 'di ba? Pero sabi naman do'n ay rumor lang ang lahat ng 'yon at wala pang kompirmasyon. Posible kayang..."Stop thinking so loudly. I can almost hear the noise in your head."Saglit akong natigilan at napatitig sa kaniya. Nakapikit pa rin naman ang mata niya. "Excuse me?" halos tunog defensive kong tanong sa kaniya. How could he read me so easily?Hindi agad siya nagsalita. Akala ko ay wala na siyang balak magsalita pero nang dumilat siya at tiningnan ako, diretso sa mata, kusang umakyat ang kaba sa dibdib ko. "Just stop overthinking it, Alina," his tone was firm. "Whatever happened before doesn't matter. What matters is that you're the wife now. For convenience, a deal, or whatever interpretation you want to make of it, we're married."Nag-init ang pisngi ko sa mga binitawan niyang salita. Isama mo pa ang mariin niyang pagtitig sa akin habang binibigkas ang lahat ng iyon. Lumunok ako at hindi pina

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    VALDERAMA LVIII

    Lagpas isang oras na at gising na gising pa rin ang diwa ko. Nakailang palit na ako ng posisyon, ngunit ayaw pa rin ako dalawin ng antok. Kaya sa huli, sa malapad niyang likod na lang bumagsak ang mga mata ko.Papikit na sana ako upang subukan muling matulog nang bahagya siyang gumalaw at humarap sa akin."Can't sleep?" seryoso at mababa lang ang boses niyang tanong.I hesitated, not sure how to respond. Ayaw ko sabihin na hindi nga ako makatulog, at mas lalong ayaw kong malaman niya na siya ang dahilan. "I'm just... thinking," I admitted, my voice was a little too quiet for my own liking.Nakatitig lang siya sa akin na para bang binabasa na naman ang nasa utak ko. "About what?" tanong niya na hindi pinuputol ang tingin sa akin. "About..." nag-isip pa ako kung kailangan ko ba talagang sabihin ito sa kaniya, "About... how small this bed feels," I finally blurted out, awkwardly. "And how close we are... despite all the space."Bigla siyang napangiti. 'Yong ngiti na hindi ko mawari ku

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    VALDERAMA LVII

    Pero syempre, mabilis lang ang pagkakaroon ng kapayapaan sa buhay ko, dahil pagkatapos kong maligo at magbihis ng ternong pajama ay pumasok siya ulit na para bang wala lang ang lahat ng nangyari kanina. At ito na naman ako. Isang simpleng t-shirt na kulay puti, na pinaresan ng kulay itim na short, medyo magulong buhok na halatang dulot ng hangin sa labas. Sobrang simple lang ng itsura niya pero ito na naman ako't pinupuri siya ng malikot kong utak. Ang mukha niya ay nasa serious mode na naman na akala mo, e, hindi binalandera kani-kanina lang ang kayabang-yabang naman talaga niyang sandata. "Is the bed ready?" kaswal niyang tanong na nagpakunot ng noo ko. "What...?"I almost couldn't process the question. Tinatanong ba niya ako kung oras na ng tulog? I stared at him, completely baffled. Bakit ako ang tinatanong niya kung gano'n nga? Puwede naman siyang matulog kung kailan niya gusto.Parang nasagot lang din ang mga tanong ko sa sarili nang sa unang pagkakataon ay nilibot ko ang pa

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    VALDERAMA LVI

    Dala ang nabuong kompiyansa sa sarili, binuksan ko na ang pintuan at humakbang palabas. Wala pa ako sa pangalawang hakbang nang matigilan ako at nakita siyang nakatayo sa gilid ng closet, sa tabi lang ng kama. Sa gulat ay halos hindi ko na maigalaw ang paa upang bumalik sa banyo. Standing next to the closet was his naked body from behind. As in nakatalikod lang siya sa akin na walang kahit isang saplot. Kita ang malapad niyang likod, balakang, at ang maskulado niyang puwet. "OH MY GOD!" I practically screamed.My hands flew to my face as if that would somehow shield me from the sight. Kita ko pa rin ang hubo't hubad niyang likuran. Pinilig niya ang kanyang ulo, na hindi ginagalaw ang katawan, saka ako nilingon. Imbes na mahiya at magulat ay sumilay pa ang nakakaasar niyang ngisi sa labi. Pagkatapos ay walang alin-langang hinarap sa akin ang buong katawan niya.Sa gulat ay halos matuko na ako sa kinatatayuan."You're acting like you've never seen me naked before," nakapameywang at

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    VALDERAMA LV

    "ハニーさん" (Hanii-san) is a playful and affectionate way to call your wife "honey" in Japanese. Adding "さん" (San) gives it a respectful and endearing tone, making it sound both cute and polite. It's a sweet, informal term that can be used in a loving relationship!""Loving relationship?" huling basa ko sa naging resulta ng Google. Talagang pagkapasok na pagkapasok sa kuwarto ay s-in-earch ko agad kung ano ang ibigsabihin ng Hanii-san. At tingnan mo nga naman. Matapos ang pa-sweetheart, baby, ay ito na naman. "A term of endearment or affection, usually used by married couples, implying a deep connection and respect," pagpapatuloy kong basa habang titig na titig sa cellphone ko. Pumikit ako at mariin na hinilot ang sintindo. Parang sasakit pa ata ang ulo ko sa mga nalalaman. Bukod dito sa pino-problema kong Hanii-san, e, ang malaman na may lahi palang hapon ang isang 'yon ay talagang nakakagulat at big deal sa akin, lalo na kung napahiya ako kanina. Inis akong gumulong sa hinihigaang k

  • Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire    VALDERAMA LIV

    At dahil sa malikot na naisip ay bigla na lang ako napahalakhak ng malakas. Tipong kahit si Riel ay biglang nabitawan ang hawak niyang chopstick dahil sa gulat. "Seriously, did the ramen just steal your humanity?"Imbes na tumigil ay mas lalo pa akong natawa nang makita ko ang halos magkasalubong na niyang kilay habang nakatingin sa akin. "Sorry, sorry..." hingi ko ng pasensya kahit ayaw pa rin humupa ng tawa ko. "Just continue eating."Inilingan niya ako at medyo natatawa na ring bumalik sa kinakain. Grabe, dahil lang sa isang ramen napunta na sa pagbibigay ng ilang dosenang anak ang utak ko. Nababaliw na nga yata ako!"Arigatou gozaimashita!" (Thank you for your visit!) magalang na yumuko ang waiter, na napag-alaman kong Kaizu ang pangalan, nang tapos na kami ni Riel at nasa pintuan na upang lumabas na.Tiningnan ko muna ang tahimik na namang katabi bago binalingan si Kaizu. Bilang respeto ay yumuko na rin ako sa kaniya. "Totemo oishikatta desu! Arigatou gozaimasu!" (It was very

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status