LOGINNabalik ang atensyon ko kay Penny nang marahan syang tumawa. Her finger casually brushed the trigger, as if savoring the tension."What's wrong, Riel? Bakit parang natahimik ka d'yan?" tunog nanunuya nitong tanong sa lalaki. "Why don't you tell her the truth? Or should I do it for you?"Riel didn't answer. Naghintay ako ng sagot nya ngunit dumaan ang ilang segundo at wala pa rin.That tiny pause was enough to make my blood turn cold.Buong katawan ko syang nilingon. Doble-doble ang kaba ko nang sinubukan kong maghanap ng sagot mula sa kanyang mukha. Tanging iling lang ang nakuha ko sa kanya, tila pinapahiwatig na huwag akong makinig sa kahit anong sasabihin pa ni Penny.Lalong nanikip ang dibdib ko nang nanatiling tikom ang bibig nya.Umalingawngaw ang tawa ni Penny sa ere. She shifted the gun between us, like she couldn't decide which one of us deserved the bullet more. Tumigil ang mata nya sa akin, ganoon din ang pagtigil ng tutok ng baril sa akin.The mockery on her face faded. Wha
Humugot ako ng isang nanginginig na hininga, saka sya tinalikuran. Ayaw kong makaramdam ng matinding awa sa kanya. Siguro mapapatawad ko sya, pero hindi sa ngayon.Kailangan kong makaalis bago ko pa sya mapatulan. She looked so hopeless and broken, and the last thing I wanted to do was make her feel even more pitiful.Pinagdaanan ko na ang pakiramdam na iyon. Hindi ako kasing demonyo ng iba para iparanas pa iyon sa ibang tao, kahit naging kaaway ko pa ito dati.Kaso nasa pangalawang hakbang pa lang ako palayo sa kanya ay nakarinig ako ng isang pagkasa ng baril mula sa kanya. Agad akong natigilan at mabilis syang nilingon.Ngunit para akong sinabuyan ng malamig na tubig nang pagharap ko ay nakatutok sa akin ang hawak nyang baril.My body turned cold. Tuluyan akong nanigas sa kinatatayuan.Kasabay ng pagngisi nya ng nakakaloko ay ang pagtanto ko sa suot nya.Hindi lang basta isang simpleng puting damit ang suot nya. Damit iyon ng isang pasyente mula sa isang mental hospital."W-What...
"Riel... did all that?" My voice barely rose above a whisper.Agad syang tumango, kinagat pa ang ibabang labi na para bang maski sya ay hindi makapaniwala."He did. And after that, there was no hiding what Celine did to you... or to me."Gusto ko pang magtanong para mas maintindihan lahat, kasi sa totoo lang, pagkatapos ng lahat-lahat na nangyari sa akin, ang hirap ng magtiwala, lalo na sa isang salita galing sa taong minsan ng ginusto ang pagsira sa buhay ko.Pero nagawa na sa akin ni Celine na traydurin ako. Hindi rin malabo na sya nga ang may pakana ng dati kong video. Isa pa, sya rin naman ang may kagagawan sa pangalawa kong video na kumalat. Nandoon din ang punto na galing sa pag-iimbestiga ni Riel ang sinasabi ng isang 'to."Riel really loves you."Nanginig ang boses ni Penny nang bitawan ang salitang iyan. Sa kabila ng mga nabuong katanungan sa utak ko, minabuti kong hindi magsalita, at hayaan sya sa sunod pa nitong sasabihin."We've been friends for years, him, David, and I. B
Isa pang malalim na buntong hininga ang lumabas sa akin bago ko sya tuluyang tinalikuran at pumasok na sa loob ng sementeryo.Malawak ang lupain pero ang pagkakasunod sunod ng mga puntod ay alphabetical, kaya hindi ako nahirapan sa paghahanap.Malapit na ako kung saan naroroon ang kay Celine nang matigilan ako saglit. Isang pigura ng babae ang nakatayo sa harap ng isang puntod. Nakatalikod sya sa akin kaya hindi ko alam kung sino ito. Ang alam ko, iyong puntod na ng kaibigan ko ang kaharap nya.Nang ilang hakbang na ang layo nya sa akin, muli akong natigilan nang lumingon sya sa akin.It was Penny.Katulad ko, namilog din ang mata nyang napatingin sa akin. Then, as if something inside her broke, tears welled in her eyes.Bago pa ako maka-react ay tinakbo na nya ang agwat namin at saka nya ako niyakap ng sobrang higpit. Sa sobrang gulat ay natuko ako sa kinatatayuan.Mas lalo akong nagulat nang magsimula sya humikbi habang yakap-yakap pa rin ako.Saka ko napansin ang malaking pagbabago
"Ang layo nito sa Manila. Pa'nong ang bilis mo nakarating dito?"Ngumisi sya at tumayo. Awtomatik na napatalikod ako nang mahimigan ko ang pagyakap nya sa akin."I used helicopter," aniya habang nakayakap sa akin mula sa likod. Ang baba nya ay nakapatong sa balikat ko.Napatango na lang ako. Nawala ang usapan namin nang kilitiin nya ako sa leeg gamit ang kanyang labi. Ang dapat sanang pangungumusta ay nauwi sa halikan at kilitian. Mabuti na lang at nagawa kong makapagpigil dahil may pupuntahan pa kami.Sa labas lang ng bintana ang tingin ko habang nasa byahe kami, pinapanood ang nadadaanang maliliit na bahay habang unti-unting naglalaho sa likuran namin ang pamilyar na tanawin ng Hinaplanon.Hindi nagtagal, ang malalawak na bukirin at tahimik na mga probinsyal na kalsada ay napalitan ng matatayog na gusali at mas mataong lansangan. Sa kauna-unahang pagkakataon mula nang umalis ako, ngayon lang ulit ako nakakita ng ganitong tanawin.At kahit malayo pa kami sa Maynila, may kung anong bi
"You should hire me as your driver," ani Renzo kay Riel.Inilingan lang sya ng lalaki. Natatawa sa aksyon ng pinsan.Nakatanaw lang ako sa kanila. Parang 'di naman ako napansin nung Renzo kaya hindi na ako nag-atubiling lumapit sa kanila. Nakita kong pumwesto ito sa likuran ng kanyang sasakyan, at doon kinuha ang isang malaking maleta, saka nya inabot kay Riel.Pagkakuha ni Riel sa maletang iyon, agad din umalis si Renzo. Tinanguhan nya muna ang pinsan bilang pagpapaalam bago dire-diretsong pinalarga palayo ang sasakyan."Si Renzo 'yun, 'di ba?"Sinalubong ko agad si Riel. Tinanguhan nya ako bilang sagot, dala-dala nya ang malaking maleta.Nakasunod lang ako sa kanya nang ipasok nya ito sa kwarto. Binuksan ko naman iyon at sinimulan itiklop ng mabuti ang laman nitong mga damit nya upang ilagay sa aking munting cabinet.Nakaupo lang sya sa gilid ng kama habang pinapanood ako sa ginagawa. Nakaupo lang din ako sa sahig ng kwarto, malapit sa cabinet, at sa harap nya.Isang tao ang pumasok
Mabilis na lumipas ang mga sumunod na linggo na walang masyadong nangyari. Unt-unti na ring nasasanay ang katawan ko sa init ng hurnuhan at sa bigat ng mga tray ng tinapay. Sa umaga, bago pa sumikat ang araw, ay nasa bakery na ako, suot na ang apron na amoy harina, at handang harapin ang mga suki n
"Bolero ka talaga, Lando!" saway ni Susing habang binabato ito ng isang pirasong plastic bag.Ako nama'y napakamot na lang ng ulo. Ano ba ’yan! Kay bago-bago ko rito ay may pumi-pickup line na. Tinawanan n'ung Lando ang pagsaway sa kaniya ni Susing, and surprisingly, nakakahawa ang tawa niya. "H
Nagising ako sa huni ng mga ibon at sa sikat ng araw na tumatagos sa siwang ng kawayang dingding ng inuupahan kong kubo. Sa loob ng halos dalawang taon, laging may kasamang kaba at poot ang laman ng umaga ko, at ang tunog ng pagpihit ng doorknob ni Gino ang nagsisilbi kong alarm clock. Pero ngayon,
Bitbit ang maliit na maleta na naglalaman ng mga alahas na dahan-dahan kong ninakaw mula sa vault ni Gino at ang pekeng passport na matagal ko nang pinaghandaan, tinahak ko ang daan patungo sa istasyon ng tren. Habang nakaupo sa loob ng bagon, pinapanood ko ang paglayo ng mga ubasan ng Tuscany, na







