LOGINHindi nagtagal nang pumarada ang sinasakyang taxi sa harapan ng Lancastaster. Hindi na ako nagsayang ng minuto at lumabas na roon. Tumayo ako sa mismong harapan ng matayog na gusali ng Lancaster.I swallowed the lump in my throat, taking a deep breath."This is it," I told myself. "It's now or never."Bumilis ang kabog ng dibdib ko. Naramdaman ata neto ang posibleng presensya ni David mula sa loob. Huminga ulit ako ng napakalalim at pinakalma ang sarili. Paulit-ulit ko pang pinaalalahanan ang sarili na mabilis lang ito.Kakausapin ko lang ang damuho para sabihin na hindi ako natatakot sa balak nya. Na pwede na nya sabihin kay Riel lahat, dahil sigurado naman akong sa akin pa rin ang kampi nito. Na ipapamukha ko lang sa kanya na hindi na nya ako kayang paikutin.Tama. After this, I'll be surely free from everything.Lakas loob akong humakbang papasok sa gusali. Tuloy lang ako sa pagpasok. Ni hindi ko inalintana ang mga matang nabaling sa akin. Wala rin naman silang pake sa akin. Saglit
Narinig ko ang malalim nyang pagbuntong-hininga. "Busy or planning to keep running from me?"Kumunot ang noo ko sa sinabi nya. "Nahiya nga lang ako kaya napatakbo ako kanina. Uuwi ako ng medyo... maaga, mamaya. May pupuntahan muna ako after my class," sabi ko.Hindi ko pa talaga nasasabi ang plano kong pagpunta sa Lancaster mamaya. Pag-uwi ko, saka ko na talaga lahat sasabihin. Walang labis, at walang kulang. Sana lang ay maintindihan nya at maniwala sya sa akin."There better be," he shot back. Malumanay at kalmado na ang boses nya. "After what you just told me? It shouldn't just end with one kiss from you, then run after. Prepare yourself, love."This lover boy! Hindi pa sinabing mahal din ako, e. May pa-ganyan pa syang nalalaman."Fine, fine..." pang-aasar ko, kunware napilitan, kahit sa loob ko ay excited na. "Bye na. Pasok na ako.""I'll see you later," he then sighed.Before I could tease him again, the call ended with a soft click. Napatitig ako sa sariling cellphone na may ngi
Nakipagtitigan ako sa kanya. Kunot na rin ang noo ko. Nawala lang nang sumilay ang mapang-asar nyang ngisi. Bago pa ako maka-react ay nailapit na nya ang mukha sa akin. Hawak-hawak ang magkabila kong pisngi, bumaba ang tingin nya sa aking labi, saka nya ako doon hinalikan.Isa, dalawa, tatlo, apat, lima...Limang segundo ang tinagal ng pagkakalapat ng aming mga labi.Suot pa rin nya ang ngisi sa labi nang ilayo nya ng kaunti ang mukha sa akin. Nakagat ko na lang ang labi ko pagkatapos."That's how you say goodbye to your husband."Nag-init ang pisngi ko sa narinig. Seryoso ang pagkakasabi nyang iyon. Walang halong pang-aasar. Pinigilan kong huwag mapangiti sa harap nya, pero hindi ko na makontrol ang sariling bibig."Ang corny mo," nag-iwas ako ng tingin.Narinig ko ang munti nyang pagtawa kaya sinamaan ko sya ng tingin."You love it." mas lalong lumawak ang pagkakangiti nya.Hindi ko na napigilang matawa. Umiling iling ako, pilit tinatago ang namumuong kilig. At dahil sya si Riel, al
My throat ran dry. Umakyat lahat ng kaba sa aking dibdib. Bago ko pa maabot at patayin ang tawag ay naunahan na ako ni Riel. Naiwan sa ere ang kamay kong dapat sana, e, dadampot sa cellphone.Nakatitig lang ako sa kanya. At ganoon din ang pagtitig nya sa hawak na nyang cellphone ko. Nakakunot ang noo nya. Pansin ko rin ang higpit ng paghawak nya doon.Hinintay na muna nyang matigil ang pag-ring nito bago ito bitawan at ibalik sa kung saan nya kinuha. Tahimik na sana syang babalik sa pagkakahiga nang tumunog na naman ito.Inis nyang dinampot ulit ito, at walang alin-langang d-in-ecline ang tawag. Pagkatapos ay padabog nyang binalik ang cellphone sa gilid ng ulo ko.Hindi agad sya nagsalita nang bumalik na naman sya sa pagkakahiga. Lihim akong napaigtad nang lingunin nya ako. Akala ko ay may sasabihin pa sya, ngunit dumaan ang ilang segundo at tahimik pa rin sya.Ilang saglit pa ay bumuntong-hininga sya. He shifted closer, then wrapped his arm securely around my waist. Nakayakap na sya
"If you weren't busy with your master's, I might take a month-long leave."Napabalik ang tingin ko sa kanya. He just gave me a pointed look."At bakit naman?"Tinaasan ko sya ng kilay. Bagama't may panghahamon sa tono ng boses ko, baliktad naman ang pinapakita ng aking labi. Nakagat ko ito nang hindi matigil-tigil sa kangingiti."We might have gone abroad for your birthday today. Too bad you're busy."Parang may kung anong kumirot sa puso ko nang nahimigan ko ang lungkot sa boses nya."Hmm," I mused, twirling my fork between my fingers. "Saan mo ba dapat balak?""Secret," he said simply.I narrowed my eyes at him. "Sabihin mo na."Nginisian nya lang ako. Nagtaka pa ako nang kumuha sya ng isang wipes sa gilid. Iyon pala ay ipangpupunas nya sa gilid ng aking labi."You'll find out soon," kaswal na kaswal nyang sinabi.Parang wala lang talaga sa kanya ang mga simple nyang galaw sa akin, habang ako dito'y kulang na lang ay magtatalon sa sobrang laki ng impact nito sa akin.Nakatitig lang
Nataranta sya nang muli na naman ako naiyak.Umiling-iling ako, habang ang luha ay walang katapusang lumalabas sa mata ko."Was it that bad? Should I just-damn it! I promised myself I wouldn't make you cry-""Riel... baby," I cut him off, laughing through my tears. "It's not what you think.""Then why are you crying again?" he demanded, clearly frustrated with himself.Humiwalay ako sa kanya para hawakan ang magkabila nyang pisngi. Marahan ko rin hinaplos ito katulad ng ginawa nya sa akin kanina. Kumalma ang mukha nya at nakipagtitigan sa akin."These..." mahina kong sabi. Pinalis ang luha na kumalat sa aking pisngi. "... are happy tears."Nakatitig lang sya sa akin. Mukhang pinoproseso pa ang sinabi ko. Sa wakas ay tuluyan ng kumalma ang katawan nya."Tears of joy?"I nodded.Dahan-dahan syang napangiti. Sinakop ng mga kamay nya ang magkabila kong pisngi, saka ako hinalikan sa noo."Good," bulong nya. Pinatong nya ang baba sa tuktok ng aking ulo. "Because that's the only kind of tear
Ang ganda mo… Natigilan ako sa huling sinabi niya. Medyo napaawang ang labi ko dahil hindi ko inaasahan ang ganoong klaseng banat sa unang araw ko pa lang. Sanay naman ako sa mga biro nina Mia, pati na ’yung mga banat sa akin ng mga kaklase naming lalaki at ng iba pang lalaki sa campus, pero iba k
Lunes. Alas-sais pa lang ng umaga ay gising na ako. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa kaba o sa sobrang excitement, pero kahit puyat ako kagabi ay maaga akong bumangon para maghanda. Pinili ko ang pinaka-presentableng outfit na mayroon ako, isang beige na slacks at itim na turtleneck. "O, umino
Inisip ko pa kung dapat ko bang bawiin ang email. Halos limang minuto akong nakatitig sa screen ng laptop ko, hinihintay kung matagumpay maise-send iyon o magkakaroon ng error. Pero nang lumitaw ang notification na pumasok na ito sa outbox ko, isinara ko na ang laptop. Bahala na. Kung hindi siya ma
Nakasandal lang ako sa bintana ng bus habang pinapanood ang mabilis na pagdaan ng mga sasakyan sa EDSA. Hawak ko ang cellphone ko, binubuksan ang contacts, tinititigan ang pangalan niya, tapos papatayin ko rin ang screen sa huli. Paulit-ulit. Para akong timang.Ano bang dapat kong i-text sa kaniya?







