MasukUnti-unting huminto ang royal carriage sa mismong gitna ng malawak na plaza ng Aurelia Kingdom. Ang tunog ng mga gulong ay napalitan ng mas malakas na ingay—palakpakan, sigawan ng tuwa, at tugtog ng trumpeta na sabay-sabay umalingawngaw sa buong lugar. “Whoa…” mahina ngunit puno ng gulat na bulong ni Alaric habang dumungaw sa bintana. “Ang dami ng tao.” “Mas marami pa yata kaysa sa last festival sa Arkenfall,” dagdag ni Elera, pilit pinapakalma ang sarili kahit halatang excited. Mula sa loob ng carriage, tanaw nila ang makukulay na banderang may simbolo ng Aurelia—puti at ginto—nakasabit sa bawat haligi. May mga bulaklak sa daan, sariwa at mabango, at sa magkabilang gilid ay nakahanay ang royal guards ng Aurelia, maayos ang tindig, sabay-sabay ang galaw. Tumayo si Nathaniel, agad nagbago ang aura. Mula sa playful father mode, bumalik ang Hari ng Arkenfall—matikas, kalmado, pero may presensya na hindi kailanman nawawala. “Alright,” mababang sabi niya. “Royal posture. Calm breathi
“Are we finally ready?”Tanong ni Cassandra habang inaayos ang manipis na balabal ni Elera sa may balikat.“Mom, ilang beses mo na po yang inayos,” tawa ni Elera. “Hindi naman po ako lalamigin agad.”“Hindi ‘yan,” sagot ni Cassandra habang tinatapik ang buhok ng anak. “Gusto ko lang sure ako na presentable ka.”Sumingit si Nathaniel, nakasandal sa poste ng karwahe.“Cass, huwag mong kalimutan—dalawa ‘yang anak natin. Kung si Elera ay inaayos mo, sino mag-aayos kay Alaric?”Agad na napatingin si Cassandra, at muntikan nang matawa.Nakahawak si Alaric sa sinturon ng suot niyang travel uniform—pero mali… sobrang higpit. Para siyang kinukulong nito.“Anak,” natatawang sabi ni Cassandra, “paano ka hihinga n’yan?”“Ma, sabi ni Dad kaya raw dapat mahigpit kasi ‘royal posture’,” reklamo ni Alaric.Napalingon ang lahat kay Nathaniel.Nagtaas ng dalawang kamay ang Hari.“I did not say that.”Pero halata sa smirk niya na oo, siya nga ang nagsabi nun.Napailing si Cassandra. “Lord… dalawang oras
Sa gitna ng tahimik at maaliwalas na umaga, naglalakad lang ang kambal—si Alaric at Elera—sa royal garden, bitbit ang mga scroll na kailangan nilang aralin mamaya. “Kuya…” tawag ni Elera nainom ng milk na dala ng isa sa mga handmaids. “Sure kaba talaga na hindi mo sisirain yung schedule natin mamaya? Kasi last time, bigla kang nag-sparring kahit dapat diplomacy class tayo.”Umangat ang kilay ni Alaric. “Hindi yun kasalanan ko. Si Sir Galeno ang nag-challenge sa’kin.”“Challenge ka d’yan,” pang-aasar ni Elera. “Nung tinanong ka pa nga kung handa ka ang sagot mo—”Tinaas niya ang boses, ginagaya ang tono ng kapatid:“I was born ready.”Tumawa si Elera, halos masamid sa milk. “Ewan ko sa’yo, Kuya. Hindi lahat laban.”“Hindi rin lahat tea party,” sagot ni Alaric, tumatawa rin.Pero bago pa sila makapagpatuloy, biglang may rumagasa na tunog mula sa kabilang side ng garden.Takbo. Maaring pagod. Halatang panic.“P-Princess Elera! Prince Alaric!” sigaw ng messenger mula sa watchtower.Nagk
Umagang-umaga pa lang, ramdam na agad sa buong palasyo ang kakaibang excitement. Hindi ito yung tipong may festival o coronation — Kasi today…Una nilang official mission bilang mga heirs.Sa hallway pa lang, rinig na ang sigawan.“Kuya! Ang bag ko nasaan?!” sigaw ni Elera habang paikot-ikot na parang ipo-ipo.“You left it on the training field— AGAIN,” sagot ni Alaric habang nagtatali ng boots. “Hindi ba kahapon lang sinabi kong ayusin mo ang gamit mo?”“Eh nag-practice ako ng speech ko!” sagot ni Elera, naka-pout. “You know naman, kailangan perfect ang pagpresent ko sa mga tao!”“Hindi naman ‘to presentation, El. Mission ‘to. As in trabaho. Work. Responsibility.”“Traba-whaaat?” sabay tawa ni Elera.Nag-facepalm si Alaric.Huminto ang usapan nang dumating si Cassandra na may hawak na isang malaking basket ng pagkain.“Good morning, my kids,” nakangiti niyang bati. “Breakfast muna before your mission.”“Mom, mission nga eh,” sabi ni Alaric, nagmamatigas pero gutom na.“All missions
Kinabukasan matapos ang engrandeng festival, tahimik ang buong palasyo. Pero ‘yung klaseng tahimik na puno ng saya — hindi dahil pagod, kundi dahil fulfilled ang lahat.Ang mga banderitas ay unti-unting tinatanggal ng mga royal attendants, at ang mga lansangan ay punong-puno pa rin ng mga kwento tungkol sa “The Twin Heirs’ First Festival.”May mga bata pa ngang nagkukwentuhan sa kalsada:“Grabe ‘yung sayaw ni Princess Elera! Parang fairy!”“At si Prince Alaric! Ang cool n’ya nung nag archery, parang walang mintis!”Habang pinupuri sila ng mga tao, nasa royal garden naman ang buong pamilya — Nathaniel, Cassandra, Alaric, at Elera — nakaupo sa ilalim ng malaking puno ng golden magnolia.“Grabe, I can’t believe tapos na agad ‘yung festival,” sabi ni Elera, naka-sandals lang at kumakain ng manggang hinog. “Parang kahapon lang nagpa-practice pa tayo.”“Technically kahapon nga,” sagot ni Alaric habang nagbibilang ng mga darts na ginamit nila sa archery booth. “At technically, ikaw ang pinak
Mula umaga pa lang, buhay na buhay na ang buong kaharian. Ang mga kulay bughaw at gintong banderitas ay nakasabit sa bawat kanto. May mga mang-aawit, mananayaw, at vendors na nagtitinda ng kung anu-anong masasarap na pagkain—mula roasted boar hanggang matatamis na pastries na may hugis korona.Today is The First Royal Festival of the Heirs — at sina Prince Alaric at Princess Elera ang espesyal na bida at organizer.Sa loob ng palasyo, sobrang busy ng kambal. Takbo dito, takbo doon.“Kuya, na-check mo na ba yung rehearsal ng knights?” tanong ni Elera habang sinusuklay ng royal stylist ang kanyang buhok.“Yes. They’re good,” sagot ni Alaric, sinusukat ang royal sash para siguraduhing naka-align. “Ikaw? Ready ka na ba sa speech mo?”“Uh…” ngumanga si Elera. “I have a speech???”Natawa si Alaric. “Of course. We both do.”“Kuya, bakit hindi mo sinabi agad?!” halos mapasigaw si Elera. “Hindi ako mentally prepared!”Lumapit si Cassandra, dala ang dalawang congratulatory ribbons.“Anak, kaya
![Just One Night [Tagalog]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






