تسجيل الدخولSa mata ng lahat, si Cassandra ay ang “Queen” ng mundo ng negosyo ang asawa ni Nathaniel, isang makapangyarihang negosyante na tinaguriang “King of Business Empire.” Marangya ang kanilang buhay, puno ng pera, impluwensya, at kasikatan. Ngunit sa likod ng kinang, itinatago ni Cassandra ang bigat ng pagiging isang “trophy wife” na nakatali sa imahe at kapangyarihan ng asawa. Habang mas lumalawak ang kaharian ni Nathaniel sa mundo ng negosyo, mas nararamdaman ni Cassandra ang pagkawala ng sarili. Ang mga simpleng pangarap niya maging isang fashion designer, mamuhay nang tahimik at payapa ay natatabunan ng mga korona at trono na ipinipilit isuot sa kaniya ng asawa. Sa pagbabalik ng isang matalik na kaibigan mula sa nakaraan, muling nabuhay ang mga tanong sa puso ni Cassandra: Ano ba talaga ang tunay na halaga ng kaligayahan? Pera, kapangyarihan, at titulo? O ang kalayaan na sundin ang sariling pangarap kahit kapalit nito ay mawala ang lahat ng yaman at impluwensya?
عرض المزيدMay mga umaga sa Arkenfall na parang ordinaryo lang sa unang tingin, pero kapag pinakinggan mo nang mabuti, may mga pagbabago kang maririnig. Hindi sa ingay, kundi sa tono. Sa paraan ng pagbati ng mga tao. Sa bilis ng lakad nila. Sa kumpiyansang dala nila kahit walang nag-uutos. Ganito ang umagang iyon. Sa training grounds, nagsimula ang araw nang walang sigaw. Walang malakas na tunog ng bakal. Kahoy pa rin ang espada, pero ang bigat ng galaw ay mas ramdam. Hindi na ito tungkol sa lakas ng hampas. Tungkol na ito sa kontrol. Si Alaric ay nakatayo sa gitna ng yard, nakapalibot ang ilang trainees—hindi niya iniutos, pero kusa silang lumapit. Hindi siya nagtuturo sa paraan ng instructor. Wala siyang hawak na checklist. Ang ginagawa niya lang ay magpakita. “Try again,” sabi niya sa isang trainee, kalmado. “Pero this time, huwag mong pilitin.” “Paano po?” tanong ng bata, hingal. “Listen to your body,” sagot ni Alaric. “Kapag pagod ka, mas lalong nagkakamali.” Tumango ang bata at sin
May mga araw sa Arkenfall na hindi mo mapapansin agad na mahalaga pala—walang engrandeng balita, walang sigawan ng tagumpay. Pero sa loob ng palasyo, may mga pagbabagong tahimik na nag-uugat. Ganito ang araw na iyon. Maaga pa lang ay gising na si Alaric. Hindi dahil may training bell, kundi dahil kusa na ang katawan niya. Tumayo siya sa bintana ng kanyang silid at minasdan ang kaharian. May mga usok na mula sa mga tahanan sa ibaba, senyales ng mga almusal na inihahanda. May mga taong naglalakad patungo sa trabaho, may mga batang tumatakbo, walang ideya na ang mga susunod na mag-aalaga sa kanilang mundo ay nakatanaw lang mula sa itaas. Hindi niya naramdaman ang bigat. Mas ramdam niya ang koneksyon. Lumabas siya ng silid at naglakad patungo sa training grounds. Hindi niya inaasahang may makikita siya roon, pero nandoon na si Elera—nakaupo sa gilid, may hawak na notebook, tahimik na nagsusulat. “Ang aga mo,” sabi ni Alaric. Ngumiti si Elera nang hindi tumitingin. “Hindi ako makat
May mga sandali sa Arkenfall na parang humihinto ang oras—hindi dahil may trahedya, kundi dahil may katahimikang puno ng kahulugan. Ganito ang hapon na iyon. Mahina ang hangin sa hardin ng palasyo. Ang mga dahon ay gumagalaw lang kapag gusto nila, parang alam nilang walang nagmamadali. Naroon si Alaric, nakaupo sa mababang pader, pinagmamasdan ang ilang trainees na naglilinis ng kanilang gamit matapos ang training. Hindi niya sila minamadali. Hindi rin siya nagbibigay ng dagdag na utos. Naniniwala siyang kung paano sila kumikilos kapag walang nakatingin, doon makikita kung sino sila talaga. Lumapit si Elera, dala ang dalawang basong tsaa. “Break time,” sabi niya, iniabot ang isa. Tinanggap iyon ni Alaric, ngumiti. “Parang dati lang,” sabi niya. “Tayo ‘yung nagtatago sa training para uminom.” “Ngayon tayo na ang dahilan bakit sila nagiging maingat,” biro ni Elera. Tahimik silang natawa. May ilang sandali na walang nagsalita. Hindi awkward. Sanay na sila sa katahimikan ng isa’t
May mga araw sa Arkenfall na parang walang espesyal na nangyayari, pero kapag tinignan mo nang mas malalim, doon mo makikita kung gaano na kalayo ang narating ng lahat. Hindi ito ‘yung uri ng araw na may trumpeta o anunsyo. Isa lang itong normal na araw—at minsan, iyon ang pinakaimportante. Maagang gumising si Elera, mas maaga kaysa dati. Hindi dahil may meeting o training agad, kundi dahil hindi na siya sanay matulog nang matagal. May kung anong excitement na hindi niya maipaliwanag, parang pakiramdam na may paparating, kahit wala namang malinaw na dahilan. Umupo siya sa gilid ng kama, hinayaan munang tumahimik ang isip bago tumayo. Paglabas niya ng silid, tahimik pa ang hallway. May iilang servants na naglilinis, pero wala ang dating tensyon. May mga bumabati sa kanya, hindi na nagugulat, hindi na rin masyadong nanginginig. Normal na lang siya sa kanila—at sa kakaibang paraan, iyon ang pinakamatibay na anyo ng respeto. Sa courtyard, nadatnan niya si Alaric na kausap ang ilang gu
“Alright, everyone!” sigaw ni Haring Nathaniel habang nakatayo sa gitna ng courtyard, suot pa rin ang royal coat pero may whistle sa leeg na parang PE teacher. “Today, no excuses! We train like warriors — and no complaining!”“Dad,” reklamo agad ni Elera, nakataas ang kilay, “we’re wearing royal un
“Finally, vacation!” sigaw ni Elera habang tumalon sa buhangin, halos matapon ang dala niyang beach bag.Nasa baybayin sila ng South Valleria — isang pribadong isla na pag-aari ng pamilya. Sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon ng public duties, nagdesisyon si Haring Nathaniel na magpahinga
Ang buong kaharian ng Valleria ay abala. Ang araw ay sumikat na parang gintong korona sa ibabaw ng mga tore, at bawat kalye ay punô ng kulay, palamuti, at amoy ng mga lutong pagkain.Ito ang ika-20 taong anibersaryo ng pamumuno nina Haring Nathaniel at Reyna Cassandra — at lahat ng mamamayan ay nag
Matapos ang buwan ng sunod-sunod na royal meetings at ceremonial duties, isang araw ay biglang nagdesisyon si Cassandra — “Nat, magbabakasyon tayo.”Napatingin si Nathaniel mula sa mesa ng mga dokumento, halatang gulat. “Vacation? As in… lalabas tayo ng palasyo?”“Yes,” nakangiting sagot ni Cassand


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
المراجعات