Honey, I don't want the Crown

Chapter 1 Mainit ang araw sa siyudad nang bumaba si Cassandra mula sa itim na luxury car na hatid ng kaniyang asawa. Kahit saan siya magpunta, ramdam niya ang tingin ng mga tao hindi lang dahil sa kaniyang ganda o kasuotan, kundi dahil siya ang tinatawag na “queen” ng mga negosyanteng pamilya. Siya ang asawa ni Nathaniel, ang kilalang “King of Business Empire” na paborito ng media, palaging nasa magazine cover, at kinaiinggitan ng maraming lalaki.Ngunit sa likod ng lahat ng kinang at kasosyalan, ramdam ni Cassandra ang bigat ng titulong iyon. Sa bawat press conference, charity gala, at business party na pinipilit siyang puntahan, pakiramdam niya ay mas lalo siyang nagiging dayuhan sa sariling mundo.“Babe, don’t forget, mamayang gabi ay may dinner tayo kasama si Senator Jimenez. Importante ito sa expansion plan ko,” sabi ni Nathaniel habang inaayos ang necktie niya bago bumaba ng kotse.Ngumiti si Cassandra, pero hindi iyon abot hanggang mata. “Yes, honey. I’ll be ready.”Pero sa lo

Tahimik ang buong hapag-kainan matapos umalis si Nathaniel. Ang mga plato at kubyertos ay naiwan pa, hindi man lang nagalaw ang mamahaling pagkain na inihanda ng kusina. Si Cassandra, nananatiling nakaupo, hawak-hawak ang sketchpad na para bang ito lamang ang nagbibigay lakas sa kanya.Ngunit sa kabila ng kaba, ramdam niya na iyon na ang simula ng paninindigan niya.Kinabukasan, maaga siyang nagising. Habang nakaharap sa salamin, nakatitig siya sa sarili. Hindi ang glamorosang reyna ng isang imperyo ang nakikita niya kundi isang babaeng muling nagahanap ng tunay na sarili.“Cass, kaya mo ‘to,” bulong niya.Kinuha niya ang cellphone at tinawagan ang director ng fashion institute. “This is Cassandra Lee. I accept the offer.”Mabilis ang naging tugon sa kabilang linya. “We’re glad to hear that, Mrs. Lee. The showcase will be in three weeks. Please prepare your designs, and we’ll provide the venue and models. Congratulations!”Pagkababa ng tawag, napaupo siya sa kama. Halos hindi siya mak

Mainit ang ilaw ng backstage, punong-puno ng ingay at nagmamadaling hakbang. Ang mga modelo ay nagbibihis, ang mga assistant ay abala sa pag-aayos ng buhok at make-up, at ang mga organizers ay paulit-ulit na tumatawag sa radyo.Ngunit si Cassandra, nakatayo lang sa gilid, nakahawak sa puting gown na siyang finale piece ng koleksyon niya. Ang dibdib niya ay mabilis ang tibok, at para bang bawat paghinga ay may halong takot at pananabik.“Cass,” bulong ni Marco habang hawak-hawak ang clipboard, “are you okay?”Tumango siya kahit hindi. “I have to be. This is it.”Ngunit sa kabila ng determinasyon, ramdam niya ang bigat ng presensya ni Nathaniel. Alam niyang nandoon ito, nakaupo sa front row, nakatingin, naghihintay. Hindi niya alam kung anong plano nito, pero sigurado siyang hindi ito pumunta para suportahan siya.Nagsimula ang musika. Isa-isa, lumakad ang mga modelo sa runway. Ang unang disenyo niya ay isang simpleng cocktail dress na may malinis na linya at natural na bagsak. Hindi en

Umalingawngaw ang mga fire alarm sa buong mansyon. Ang usok ay mabilis na kumalat mula sa labas papasok sa loob.Hinila ni Marco si Cassandra pababa ng hagdanan. “Cass! We don’t have time! Kailangan na nating tumakas!”Ngunit hindi siya makagalaw agad. Nakapako ang tingin niya sa larawan ng batang babae sa folder. Project Seraphim… Sino ka? Bakit parang may koneksyon ka sa akin?“Cass!” sigaw muli ni Marco, halos buhatin na siya.Sa huli, kumapit siya sa folder at tumakbo palabas. Sa bawat hakbang, ramdam niya ang init ng apoy na parang gustong lamunin ang buong mundo niya.Paglabas nila ng mansyon, bumungad ang tatlong SUV na nakaparada. Mula rito ay lumabas ang mga tauhan ni Nathaniel.“Get her!” sigaw ng isa.Hinila siya ni Marco patungo sa sasakyan nila. Habang binubuksan nito ang pinto, biglang may pumutok na baril. Sumabog ang windshield ng kotse. Napasigaw si Cassandra at napayakap kay Marco.“Run to the back! Doon sa hardin!” utos nito.Tumalima siya, halos hindi na makahinga.

Nanlaki ang mga mata ni Cassandra, halos mabitawan niya ang folder na kanina pa niya hawak. Ang bawat salita ng babae ay parang dagok sa kanyang dibdib."I’m Seraphim. And Cassandra… ikaw ang kopya ko."Tumigil ang oras. Hindi siya agad nakapagsalita. parang ginigising siya sa isang bangungot na hindi niya alam kung matatapos pa.“Ha? ano… anong ibig mong sabihin?” nauutal niyang tanong, pilit na pinatatag ang boses pero halatang nanginginig. pero hindi na niya ito maitago dahil sa kaba at gulat.Ngumisi ang babae, malamig at puno ng kumpiyansa. “It means, Cassandra, na hindi ikaw ang original. Hindi ikaw ang pinagmulan. Isa ka lang—” tumigil siya at lumapit, halos magkadikit ang kanilang mukha, “—eksperimento.”Parang binuhusan ng yelo si Cassandra. Eksperimento? Ang buong buhay niya ba… peke lang?“No! hindi totoo ‘yan!” halos pasigaw at halos mawalan na ang boses niya, umaatras s’ya, hawak pa rin ang folder na parang iyon lang ang sandata niya laban sa katotohanan. “I grew up with