Chapter 5

Mainit ang ilaw ng backstage, punong-puno ng ingay at nagmamadaling hakbang. Ang mga modelo ay nagbibihis, ang mga assistant ay abala sa pag-aayos ng buhok at make-up, at ang mga organizers ay paulit-ulit na tumatawag sa radyo.

Ngunit si Cassandra, nakatayo lang sa gilid, nakahawak sa puting gown na siyang finale piece ng koleksyon niya. Ang dibdib niya ay mabilis ang tibok, at para bang bawat paghinga ay may halong takot at pananabik.

“Cass,” bulong ni Marco habang hawak-hawak ang clipboard, “are you okay?”

Tumango siya kahit hindi. “I have to be. This is it.”

Ngunit sa kabila ng determinasyon, ramdam niya ang bigat ng presensya ni Nathaniel. Alam niyang nandoon ito, nakaupo sa front row, nakatingin, naghihintay. Hindi niya alam kung anong plano nito, pero sigurado siyang hindi ito pumunta para suportahan siya.

Nagsimula ang musika. Isa-isa, lumakad ang mga modelo sa runway. Ang unang disenyo niya ay isang simpleng cocktail dress na may malinis na linya at natural na bagsak. Hindi engrande, ngunit elegante sa sariling paraan.

Narinig niya ang mga bulungan ng mga audience.

“Who’s the designer again?”

“She’s Mrs. Lee, right? The wife of Nathaniel Lee?”

“But… this doesn’t look like the usual extravagant style of the Lee empire.”

Napakagat-labi si Cassandra, pero pinilit niyang tumayo nang tuwid. Hindi ito tungkol sa empire. Ito ay tungkol sa akin.

Habang lumalakad ang pangalawa at pangatlong modelo, nagsimulang humupa ang kaba niya. Nakikita niyang may ilan sa mga kritiko ang tahimik na nagno-notes, may ilan ding napapailing. Ngunit higit sa lahat, may ilan ding ngumiti—at iyon ang nagbigay ng lakas sa kanya.

Sumilip siya saglit mula sa backstage. Nakita niya si Nathaniel. Walang ekspresyon, nakaupo nang diretso, ang mga mata’y nakatuon lang sa runway. Sa tabi nito ay mga business partners at ilang board members ng Lee Corporation.

“Do you think she’ll survive this?” bulong ng isa.

“She’s nothing without the Lee name,” sagot ng isa pa.

Parang kutsilyo ang bawat salita, pero pinilit ni Cassandra na huwag madala.

Bumalik siya sa likod, pinakawalan ang isang malalim na hininga. Kaya ko ‘to. Hindi ko na kailangang patunayan sa kanila… sapat na na patunayan ko sa sarili ko.

Biglang lumapit si Marco, halatang nagmamadali. “Cass! We have a problem.”

Nagulat siya. “What? What happened?”

“It’s the silver gown—the zipper’s broken. Someone must’ve pulled it too hard, pero hindi normal ‘to. Para bang sinadya.”

Nanlamig siya. “Sino ang gumawa?”

Umiling si Marco. “I don’t know. But this gown is supposed to be in the middle of the sequence. What do we do?”

Huminga nang malalim si Cassandra. “Skip it. Focus on the next. Hindi ako pwedeng magpahinto dito.”

Habang umaagos ang palabas, alam niyang may kamay si Nathaniel sa likod ng sabotahe. Ngunit imbes na madala ng takot, mas lalo siyang naging determinado.

At dumating na ang pinakahihintay—ang finale. Ang puting gown. Ang obra na sumisimbolo ng lahat ng laban niya, lahat ng desisyon, lahat ng hinanakit at pag-asa.

“Cass, this is it,” bulong ni Marco habang inaayos ang tela. “Kung mananalo ka, ito ang magpapatunay.”

Habang lumalakad ang modelo suot ang gown, tila huminto ang oras. Ang ilaw ay nakatutok, at ang puting tela ay kumikislap sa bawat hakbang. Simple ngunit napakalinis, elegante ngunit walang bahid ng yabang.

Naramdaman ni Cassandra ang luha na unti-unting dumaloy. Ito ako. Ito ang totoo kong sarili.

Ngunit sa audience, nakatingin si Nathaniel, malamig pa rin.

Pagkatapos ng huling lakad, nagkaroon ng ilang segundo ng katahimikan. Walang nagsalita. Ang puso ni Cassandra ay halos tumigil.

At saka biglang sumabog ang palakpakan. Hindi lahat, pero sapat para maramdaman niyang may nakakita sa kanya. May mga nakatayo, may mga ngumiti, at may mga nagsimulang kumuha ng litrato ng kanyang mga disenyo.

“Cassandra Lee…” bulong ng host, “…a new voice in fashion.”

Napaluha siya, niyakap si Marco, at halos hindi makapaniwala.

Ngunit sa gitna ng palakpakan, nanatiling walang ekspresyon si Nathaniel. Tumayo ito, at dahan-dahang naglakad palabas ng venue.

Pagkatapos ng event, abala ang lahat sa pagbati at pagkukuwento. Marami ang lumapit kay Cassandra—mga estudyante, mga kritiko, at ilang tao mula sa industriya. Ngunit sa kabila ng saya, hindi niya maiwasang isipin ang malamig na tingin ni Nathaniel.

Pag-uwi niya sa mansyon, madilim ang buong paligid. Tahimik. Parang walang tao.

Ngunit pagpasok niya sa study room, nandoon si Nathaniel. Nakatayo, nakatingin sa bintana.

“You embarrassed me tonight,” malamig nitong sabi.

Humigpit ang hawak niya sa clutch bag. “No, Nathaniel. I shone tonight. At hindi mo na iyon kayang burahin.”

Dahan-dahang lumapit si Nathaniel, ang mga mata’y mapanganib. “You think this is a victory? This is just the beginning. You want freedom, Cassandra? Then you’ll have to fight harder. Because I will not let you go that easily.”

Nanlamig siya. Hindi niya alam kung pananakot lang ba iyon o may mas mabigat pang plano ang asawa.

Ilang araw matapos ang showcase, lumabas sa mga pahayagan ang pangalan ni Cassandra.

“New Designer Rises”

“Mrs. Lee Steps Out of the Shadow”

“Cassandra Lee—More Than Just a Wife”

Ngunit kasabay nito, kumalat din ang ibang balita.

“Lee Corporation Stocks Drop After Public Rift”

“Rumors of Divorce Surface Between Nathaniel and Cassandra Lee”

Dumami ang mga mata nakatutok sa kanila. Hindi lang ito laban sa pagitan nilang mag-asawa—isa na itong giyera ng pangalan, reputasyon, at kapangyarihan.

Isang gabi, habang abala si Cassandra sa fashion studio, nagri-ring ang telepono niya. Hindi pamilyar ang numero.

“Hello?” maingat niyang sagot.

“Mrs. Lee?” malamig na tinig ang nagsalita. “If you value your freedom, meet us tomorrow. There are things about Nathaniel you don’t know. Things that could destroy him.”

Nalagutan siya ng hininga. “Sino ka?!”

Ngunit bago pa man siya makasagot muli, pinutol ang tawag.

Nanlalamig ang kamay niyang nakahawak sa telepono. Anong ibig sabihin nito? Ano pa ang hindi ko alam tungkol kay Nathaniel?

Habang nakatulala, napatingin siya sa sketchpad na nakabukas sa mesa. At doon niya napagtanto—ang laban niya ay hindi lang tungkol sa pag-alis sa crown… kundi sa pagtuklas ng katotohanan sa likod ng lalaking pinakasalan niya.

Kinabukasan, habang naghahanda siya sa pagpunta sa institute, dumating si Marco. Ngunit bago pa siya makapagsalita, biglang pumasok ang isang sulat mula sa ilalim ng pinto—isang sobre na walang pangalan.

Binuksan niya ito, at sa loob ay may nakasulat lang na isang pangungusap:

“Meet me at midnight. The truth about Nathaniel will set you free.”

Nanlaki ang mga mata ni Cassandra, at halos mabitawan ang papel.

Anong sikreto ang tinatago ni Nathaniel… at handa ba akong malaman iyon?