Chapter 6

Hawak pa rin ni Cassandra ang sobre. Paulit-ulit niyang binabasa ang salitang: “Meet me at midnight. The truth about Nathaniel will set you free.”

Midnight. Isang oras ng katahimikan, isang oras na para bang ang mundo ay natutulog—maliban sa mga taong may tinatagong kasinungalingan.

Pupunta ba ako? tanong niya sa sarili. O ito’y bitag lang para mas lalo akong masira?

Ngunit mas nangingibabaw ang pagkasabik niyang malaman. Mula nang ikasal siya kay Nathaniel, parang maraming pader ang itinayo nito sa paligid niya. Maraming tanong, Kung totoo ang sabi ng hindi kilalang boses sa telepono, marahil ito na ang pagkakataong mabuksan ang kulungan.

Huminga siya nang malalim. “I need to know.”

Kinabukasan, sa institute, hindi mapakali si Cassandra. Habang inaayos niya ang mga sketches ng bagong koleksyon, dumating si Marco na halatang napansin ang lungkot sa mukha.

“Cass, what’s wrong?” tanong nito, may hawak pang kape para sa kanya.

Tinitigan niya si Marco, saka nagpasya. Hindi niya kayang itago ito nang mag-isa. “Marco… someone called me last night. They said they know something about Nathaniel. Something that could destroy him. Then this morning, may dumating na sulat. They want me to meet them at midnight.”

Nanlaki ang mga mata ni Marco. “Cass, that’s dangerous! Paano kung trap ‘yan? What if Nathaniel sent them to lure you?”

Umiling si Cassandra. “I don’t think so. Ang tono ng boses—hindi iyon galing sa kanya. At saka… I need answers, Marco. Kung totoo man o hindi, kailangan kong malaman.”

hinawakan ni marco ang kamay niya. “Then I’m coming with you. Hindi kita hahayaang pumunta mag-isa.”

Dumating ang hatinggabi. Tahimik ang buong lungsod, ang mga kalsada’y halos walang tao. Sumakay si Cassandra sa kotse kasama si Marco. Ang direksyon ay nakasulat lamang sa sobre—isang lumang warehouse malapit sa pier.

Habang papalapit sila, mas lalong bumibigat ang pakiramdam ni Cassandra. Ang hangin ay malamig, at bawat anino ay tila may matang nakatingin.

Pagdating sa harap ng warehouse, bumukas ang isang maliit na ilaw sa loob. Isang anino ng lalaki ang lumitaw sa pinto.

“You came,” sabi ng lalaking may hood.

“Who are you?” tanong ni Cassandra, mahigpit ang hawak sa clutch bag. “Anong gusto mo sa akin?”

Tumingin ito sandali kay Marco bago bumalik ang tingin kay Cassandra. “I used to work for Nathaniel. I know things—things he has kept hidden from you. And if you want to be free from him, you’ll need this information.”

Inabot ng lalaki ang isang folder. Nanginginig si Cassandra habang tinatanggap ito.

“Open it,” sabi nito.

Binuksan niya. Laman ng folder ang mga dokumento, litrato, at ilang kontrata. Habang binabasa niya, unti-unting lumaki ang kanyang mga mata.

“Illegal transactions… offshore accounts… smuggling?” halos pabulong niyang sambit.

Tumango ang lalaki. “Nathaniel is not just a businessman. He built the Lee empire on dirty money. Drugs, smuggling, laundering—you name it. And now, he’s planning something bigger. If you don’t act soon, you’ll be dragged down with him.”

Parang biglang lumiit ang mundo ni Cassandra. Ito ba ang lalaking pinakasalan ko? Ang lalaking kinakatakutan ko?

Bago pa man siya makapagsalita, biglang bumukas ang mga ilaw sa buong warehouse. Maraming lalaki ang lumabas.

“RUN!” sigaw ng lalaking naka-hood. Ngunit huli na.

Sa gitna ng mga bantay, dahan-dahang pumasok si Nathaniel. Naka-itim ito, seryoso ang mukha, at malamig ang tingin.

“Did you really think you could hide from me?” malamig nitong tanong, nakatuon kay Cassandra.

Napalunok si Cassandra, hawak pa rin ang folder. “Nathaniel… what is this? Are these true? Tell me it’s not true!”

Ngumisi si Nathaniel. “You should’ve just stayed quiet, Cassandra. You were never meant to see this side of me.”

“Answer me!” sigaw niya, halos mabasag ang boses.

Lumapit ito nang dahan-dahan, at saka kinuha ang folder mula sa kanya. “The empire needs to survive. And survival requires sacrifices. You, of all people, should understand that.”

“Sacrifices?” nanginginig na tanong niya. “Pamilya? Batas? Lahat ng inosenteng nadadamay—iyan ba ang tinatawag mong survival?”

Tumawa si Nathaniel, mababa at nakakatakot. “Naïve as always.”

Nagpumiglas si Marco, na hawak ng dalawang lalaki. “Cassandra, we have to get out of here!” sigaw niya.

Ngunit bago pa man sila makagalaw, biglang may pumutok na baril. Umalingawngaw ang putok sa buong warehouse, at napahinto ang lahat.

Nagkaroon ng kaguluhan. Ang lalaking naka-hood ay biglang bumunot ng baril at pinaputukan ang ilaw, dahilan upang mabulag ang mga bantay.

“GO!” sigaw nito.

Hinila ni Marco si Cassandra palabas, tumatakbo sila habang umaalingawngaw ang mga sigaw at putukan sa loob. Ramdam ni Cassandra ang malamig na hangin ng gabi habang pinipilit niyang humabol sa bawat hakbang.

Pagdating nila sa kotse, agad silang sumakay at pinaharurot ni Marco ang sasakyan. Sa rearview mirror, nakita nilang may mga sasakyan ding humahabol.

“Hold on, Cass!” sigaw ni Marco.

Habang tumatakbo ang sasakyan mahigpit na nakahawak si Cassandra sa folder na bahagyang naagaw niya pabalik. Ramdam niya ang bigat ng mga papel na iyon—hindi lang bilang ebidensya, kundi bilang susi sa kanyang kalayaan.

Ngunit kasabay nito, ramdam din niya ang mas malaking panganib.

Kung totoo ang lahat ng ito, hindi lang si Nathaniel ang makakalaban ko. Ang buong imperyo niya… at lahat ng taong nakikinabang dito.

 hindi makapaniwala si Cassandra na buhay pa sila. Umupo siya sa gilid ng kama, nanginginig, habang hawak ang folder.

“Cass,” sabi ni Marco, hinihingal pa rin. “You can’t stay here anymore. Nathaniel will come after you. We need to go to the authorities.”

Tumingin siya kay Marco, puno ng takot at pagdududa. “But if I do that, Marco… my life will never be the same. Wala na akong babalikan. Pati pangalan ko, masisira.”

“Cass,” mahinahon nitong sagot, “sometimes destruction is the only way to rebuild.”

Napaluha siya. Kung hindi niya haharapin si Nathaniel ngayon, habang buhay na siyang magiging alipin ng kanyang anino.

Binuksan niyang muli ang folder. Sa huling pahina, may nakalagay na larawan—isang batang babae. Sa likod nito, may nakasulat: “Project Seraphim.”

Natigilan siya. “Who is she?” bulong ni Cassandra.

Ngunit bago niya masagot ang tanong, biglang tumunog ang cellphone niya. Isang mensahe mula sa unknown number:

“You’re in deeper than you think. Trust no one. Even those closest to you.”

Nalagutan siya ng hininga. Dahan-dahan niyang tiningnan si Marco, na nakaupo sa tabi niya.

“Cass?” tanong nito, napansin ang pag-aalinlangan sa mga mata niya.

Hindi siya sumagot. Sa puso niya, may bagong tanong na umusbong:

Hanggang saan ang kaya kong pagkatiwalaan si Marco?

Habang nakatitig siya sa larawan ng batang babae sa folder, biglang may malakas na pagsabog mula sa labas ng mansyon. Yumanig ang buong bahay, at bumukas ang mga bintana.

Napahawak si Cassandra sa mesa, nanlalaki ang mga mata.

“Cass, we have to move! NOW!” sigaw ni Marco, hinila siya palabas ng kwarto.

Ngunit sa gitna ng usok at apoy, isang boses ang umalingawngaw mula sa speaker ng mansyon—ang malamig na tinig ni Nathaniel:

“Run all you want, Cassandra. But remember… everything you love, everything you touch, will burn with you.”

Nanlamig ang buong katawan niya.

At sa gitna ng apoy, hawak pa rin niya ang folder—at ang larawan ng batang babae na maaaring siyang magbago ng lahat.

Pero sino siya… at bakit ang pakiramdam ko, konektado siya sa akin?