分享

บทที่ 6

last update publish date: 2025-10-16 02:29:25

แต่เมื่อออกจากห้องน้ำมาก็ต้องแปลกใจ เพราะคนที่เธอคิดว่าเขาคงจะเดินสวนเธอเข้าไปอาบน้ำทันที กลับอยู่ใส่ชุดเสื้อยืด กางเกงขายาวเนื้อนิ่มใส่สบายพร้อมนอนแล้ว

สุทธิรักษ์มองใบหน้าเรียวขาวผ่องที่ปราศจากเครื่องสำอางตาค้าง ผิวพรรณของเธอขาวเนียนละเอียดไร้ที่ติ ปากอวบอิ่มสีชมพูอมแดงเป็นธรรมชาติ ยิ่งทำให้เธอดูเด็กลงไปอีก และเขาไม่เชื่อแน่นอน ว่าเธอจะอายุมากกว่าเขาจริงๆ

“คุณ ไม่อาบน้ำหรือคะ”

“ผมไปอาบอีกห้องมาแล้วครับ”

“เอ่อ อีกห้องเหรอ มีห้องนอนสองห้องสินะ ให้ฉันไปนอนอีกห้องดีไหมคะ”

“ห้องนั้นเป็นห้องเก็บของ ไม่มีที่นอนหรอกนะครับ”

คนที่กำลังมีความหวังหน้าม่อยลงไปในทันที ตอนแรกก็ใจกล้าอยู่หรอก แต่พอสร่างเมาแล้วเริ่มมีสติ ก็อดที่จะกังวลไม่ได้ ไม่น่าเลย อยากจะเขกหัวตัวเองเท่าอายุนัก หาเรื่องใส่ตัวไม่เข้าท่า

คนตัวโตลุกขึ้นจากที่นอน เดินก้าวย่างอย่างสง่างามเพียงไม่กี่ก้าวก็เข้าประชิดคนตัวบางที่มีท่าทีลังเลอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่เข้าใจว่าความหล่อของเขามันไม่ทำให้เธอรู้สึกดีเท่าผู้ชายคนอื่นที่เธอเคยนอนด้วยเลยหรืออย่างไร ถึงดูมีท่าทีกังวลและตื่นกลัวเขาจนเห็นได้ชัดในแววตากลมโตคู่นั้น

“คุณกลัวผมหรือครับ ปั้นหยา”

มือใหญ่ร้อนผ่าวข้างหนึ่งยกขึ้นประคองใบหน้าเรียวรูปไข่ แล้วลูบไล้ปลายนิ้วที่แก้มสาวเบาๆ

คนตัวบางหัวใจเต้นระรัว เบิกตาโตขึ้นแล้วมองสบดวงตาคมกริบแสนมีเสน่ห์นั้นด้วยแววตาสั่นระริกราวกับสาวน้อยแสนบริสุทธิ์

เธอน่ารักเหลือเกิน ทั้งสวย ทั้งเย้ายวน จนเขาไม่อาจทานทนไหวอีกต่อไป จึงเอียงใบหน้าแล้วโน้มลงมาจนปากของตนเองแตะเบาๆ ที่ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงสด

ความรู้สึกแรกที่เขาสัมผัสเธอ ริมฝีปากบอบบางคู่นั้นช่างนุ่มนิ่มราวพุดดิ้งเนื้อดี อยากรู้เหลือเกินว่าถ้าเขาสัมผัสเธอลึกซึ้งกว่านี้ พุดดิ้งเนื้อดีนั้นจะให้ความรู้สึกดีและมีรสหวานเพียงใด

จึงกดริมฝีปากร้อนรุ่มบดเบียดกลีบปากเธอเบาๆ สองสามครั้ง แล้วค่อยๆ ผละห่างออกมามองใบหน้าสวยที่แก้มแดงปลั่งราวลูกตำลึงสุก

“สะ เสร็จแล้วใช่ไหม ฉะ ฉันกลับนะ”

สาวมั่นลุกลี้ลุกลน พูดรัวเร็วจนลิ้นแทบจะพันกัน ความนุ่มนวลที่เขามอบให้เมื่อครู่ ยังฝังตราตรึงอยู่บนริมฝีปากของเธอจนร้อนรุ่มลามเลยไปทั่วทั้งตัว

รสจูบที่ใครๆ ปรารถนาจะได้รับ มันเป็นแบบนี้นี่เองหรือ แค่เพียงเขาสัมผัสเบาๆ ที่ปาก ยังทำเธอสั่นไปทั้งตัว..ทั้งหัวใจ

“หึหึ เดี๋ยวสิครับ ผมแค่จูบคุณเบาๆ เองนะ ยังไม่ได้ทำอะไรคุณซะหน่อย จะเสร็จได้ยังไงครับ ใจร้อนหรือ”

“บะ บ้า ไม่ต้องทำแล้วก็ได้ ฉันขอจ่ายเงินเลย กลับก่อนนะคะ”

คนตัวบางหมุนตัวเตรียมผละห่างจากเขา แต่ก็ไม่สามารถทำได้อย่างที่คิด เมื่อเขาดึงข้อมือเธอให้หันกลับมายืนในตำแหน่งเดิม แล้วถอดเสื้อยืดสีขาวของตัวเองออกทิ้งลงพื้น

ภาพเรือนกายใหญ่โตที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อขนาดกำลังดี ต้นแขนแกร่งมีรอยสักรูปมังกรพลิ้วไหวตัวเขื่อง ดูดุดันและทรงเสน่ห์เหมือนเขาไม่มีผิด หน้าอกหนั่นแน่นแต่งแต้มด้วยปลายยอดสีชมพู กล้ามท้องขึ้นลอนสวย กางเกงนอนเอวยางยืดที่ใส่ไว้ต่ำแสนต่ำโชว์กล้ามเนื้อวีไลน์ที่วิ่งลงลึกสุดจะลึกชวนใจสั่น

ผิวพรรณขาวผ่องเนียนละเอียดราวผิวผู้หญิงยิ่งชวนใจสาวสะท้านสะเทือน ปัณยตากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่กับภาพความสมบูรณ์แบบของเรือนกายสุดเพอร์เฟค เขาหล่อเหลาและมีเสน่ห์มากล้นไปทั้งตัวแบบนี้นี่เอง ถึงรุ่งเรืองในอาชีพนี้จนมีเงินมากมายมาซื้อคอนโดมิเนียมสุดหรูหราแห่งนี้ได้

“ผมจะไม่ยอมให้ลูกค้าของผม เสียเงินเพื่อซื้อเวลามาฟรีๆ โดยที่ผมไม่ได้ทำอะไรเป็นการตอบแทนหรอกนะครับ”

“ไม่เป็นไร บอกแล้วไง เรื่องเงินฉันไม่ซีเรียส อยากกลับห้องไปนอนแล้ว”

“อยู่ที่นี่ก็ได้นอนครับ อยู่กับผมก่อนนะ อย่าเพิ่งทิ้งผมไปไหนเลย นะครับ ปั้นหยา”

พูดจบก็โน้มใบหน้าลงไปจูบเธอเบาๆ อีกครั้ง ความนุ่มนิ่มเกือบทำให้เขาตบะแตก อยากจะบดขยี้กลีบปากของเธอให้แหลกคาปาก แต่ก็ต้องข่มใจ แล้วค่อยๆ เพิ่มแรงเคล้าคลึงกลีบปากแสนบอบบางของเธออย่างเชื่องช้าแต่หนักเน้นขึ้นตามแรงอารมณ์

“อือ”

เสียงหวานดังเล็ดลอดออกมาแผ่วเบาราวกับต้องการประท้วง แต่ริมฝีปากไม่รักดี กลับเผยอขึ้นช้าๆ แล้วหลับตาพริ้ม ยอมสิ้นแล้วตามแต่เขาจะนำพา

เขายกมือขึ้นสอดเข้าที่ท้ายทอยเอียงหน้าปรับองศาให้พอดีแล้วออกแรงเคล้าคลึงบดเบียดในจังหวะที่เริ่มทวีความเร่าร้อนขึ้นตามลำดับ ล่อลวงให้เธอหลงวนอยู่ในห้วงฝันอันแสนหวาน ไม่อาจทัดทานความต้องการตามธรรมชาติได้อีก

กระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางถูกปลดออกทีละเม็ดในขณะที่เขายังร่ายมนตร์ให้เธอหลงงงงวยด้วยรสจูบแสนหวานของเขา เพียงชั่วพริบตา เสื้อเชิ้ตตัวนั้นก็หล่นลงมากองแทบเท้า

คนตัวบางสะดุ้งเล็กน้อยเพราะความเย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศต้องผิวจนขนลุกซู่ไปทั้งร่าง

ทันทีที่เธอเริ่มมีสติรู้ตัวอีกครั้ง เขาก็เพิ่มแรงบดเบียดอย่างเร่าร้อนหิวกระหาย แล้วกดแทรกลิ้นร้ายเข้าไปกวาดต้อนความหวานที่เขาถวิลหาจนทั่วถ้วน

ลิ้นน้อยโดนลิ้นสากไล่ต้อนเกี่ยวพันจนต้องค่อยๆ ยื่นลิ้นนั้นออกมาทีละนิดตามที่เขาต้องการ

สุทธิรักษ์ยกยิ้มมุมปากแล้วดูดดึงลิ้นน้อยนุ่มนิ่มอย่างเอาแต่ใจสลับกับเกี่ยวกระหวัดแลกลิ้นกับเธอนัวเนียจนคนตัวบางหัวหมุนเคว้ง หูอื้อตาพร่ามัวด้วยไม่เคยลิ้มรสมาก่อน

มือใหญ่ร้อนผ่าวที่ลูบไล้วนเวียนอยู่ที่สะโพกผาย ลากเลื้อยขึ้นมาลูบคลำเบาๆ ที่หน้าอกอวบอิ่มใหญ่โตเกินตัว เขาออกแรงเคล้นคลึงหนักเบาอย่างมันมือเมื่อความนุ่มหยุ่นนั้นเด้งสู้มือดีเหลือเกินจนอยากจะเห็นว่ามันสวยงามขนาดไหน

จึงผละใบหน้าออกมาแล้วกวาดสายตามองดอกบัวตูมใหญ่โตของเธออย่างตกตะลึง ความงดงามตรงหน้าทำเอาเขาแทบลืมหายใจ

รูปร่างบอบบางของเธอขาวผ่องนวลเนียน เอวคอดกิ่วไร้ไขมันส่วนเกิน และที่สำคัญ ดอกบัวตูมคู่นั้น มันสวยงามเกินกว่าที่เขาจินตนาการไปถึงเสียอีก

มันตั้งเต้าตูมเต่งแทบเบียดกันจนชิด รูปทรงสวยงามไม่มีหย่อนคล้อยแม้แต่น้อย เขาจ้องมองไปที่ปลายยอดสีชมพูสด อยากจะรู้เหลือเกินว่ามันจะให้รสชาติหวานล้ำเพียงใด

และความสงสัยของเขา จำต้องกระจ่างในเสี้ยววินาทีนี้เท่านั้น จึงก้มหน้าลงกดจูบแล้วตวัดลิ้นเบาๆ ที่ปลายยอดสีชมพูจนมันแข็งตั้งเป็นไตดูน่ารัก

“อุ๊ย คุณ..”

สาวสวยท่าทางมั่นใจสะดุ้งเล็กน้อยที่เขาสัมผัสเธอแบบนั้น แต่เขาก็ไม่ปล่อยให้เธอตกใจนาน เมื่อเขาตวัดลิ้นระรัวที่ปลายยอดนั้นหนักเบาสลับกับดูดดึงอย่างหิวกระหาย

ปัณยตากัดริมฝีปากล่างกลั้นเสียงแปลกประหลาดที่ถูกเปล่งออกมาเบาๆ เธอยกมือขึ้นมากำจิกที่บ่าบึกบึน ร่างกายสั่นสะท้านเมื่อปลายยอดสีหวานโดนเขาดูดดึงสลับกันไปมาทั้งสองข้าง

“อื้อ”

ในที่สุด เสียงแห่งความหฤหรรษ์ที่พยายามกลั้นก็ถูกเปล่งออกมาจนได้ คนตัวโตย่ามใจ ช้อนอุ้มคนตัวบางไปวางลงที่กลางเตียงกว้าง ก่อนจะก้าวขึ้นไปคร่อมร่างเย้ายวนขาวโพลนไร้ที่ติของเธอเอาไว้โดยไม่พลาดที่จะกวาดตามองความงามตรงหน้าจนทั่วอีกครั้ง

“ขะ คุณ..”

เขาส่งยิ้มให้คนประหม่าแล้วกดจูบที่ลิ้นปี่ ก่อนจะลากไล้ริมฝีปากร้อนรุ่มลงไปเรื่อยๆ จนถึงเนินเนื้ออวบอูมภายใต้กางเกงชั้นในลูกไม้สีดำแสนเซ็กซี่

นิ้วยาวเกี่ยวกางเกงชั้นในที่แสนเกะกะตัวนั้นลงจนสุดปลายเท้า แล้วโยนมันทิ้งลงที่พื้นข้างเตียงอย่างไม่ไยดี

ทันทีที่เนินเนื้ออวบอูมขาวโพลนปราศจากเส้นขนมาบดบังแบบที่เขาชอบปรากฏแก่สายตา เขาก็สบตากับคนที่นอนนิ่งๆ ใบหน้าแดงซ่าน ดวงตาหวานฉ่ำปรือปรอยราวกับโดนมนต์สะกด

ที่จริงก็ไม่ต่างจากเขานัก เพราะความสวยงามของเธอมันสะกดเขาจนใจสั่น แทบไม่เป็นตัวของตัวเองไปทุกที

เขาก้มลงกดจูบเบาๆ ที่เนินขาวอวบนั้น แล้วจับขาทั้งสองข้างของเธอให้แบอ้ากว้าง
在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
評論 (5)
goodnovel comment avatar
chuleeporn rengwanidchakul
สมัครรายสัปดาห์ไปแล้ว อ่านไม่ได้ค่ะ
goodnovel comment avatar
Saraphi
สมัครสมาชิกแล้วอ่านไม่ได้
goodnovel comment avatar
หญิง เจนจิรา เมืองคำ
สมัครสมาชิกแล้ว อ่านไม่ได้ หลอกลวงกันรึค่ะ
查看全部評論

最新章節

  • How Much รักนี้เท่าไหร่   บทที่ 240

    ร่างบางยังคงเกร็งกระตุกต่อเนื่องเพราะความเสียวซ่านรัญจวนถึงขีดสุดครั้งนี้มันรุนแรงนัก “เสียวไหมครับ คุณน่ารักมากเลย” ร่างหนาอดใจบางไม่ได้เมื่อเงยหน้าขึ้นมาพบกับร่างงามที่นอนตาปรือหวาน ปากกระจับสีสวยบวมเจ่อ สายเสื้อตกลงมาที่แขนทั้งสองข้าง ชายกระโปรงลูกไม้

  • How Much รักนี้เท่าไหร่   บทที่ 239

    อัคคีน้อยที่ปกติก็ไม่ค่อยจะยอมสงบอยู่แล้ว ขยายตัวเหยียดตึงภายในเสี้ยววินาทีจนเขาต้องนั่งตัวงอ ตลอดเวลาดวงตาคมก็มองตามร่างบางตาไม่กะพริบ เธอเดินไปปิดไฟกลางห้องเหลือไว้เพียงแสงสว่างจากโคมไฟสีนวลข้างเตียง จนเธอเดินกลับมาทิ้งตัวนอนลงบนเตียงนั่นแหละ ถึงมีคำพูดและปฏิกิริยาออกจากกายเขา

  • How Much รักนี้เท่าไหร่   บทที่ 238

    ในกระจกเงาบานใหญ่เท่าฝาผนังห้องปรากฏภาพของร่างบางในชุดปาดไหล่กระโปรงทรงสุ่มฟูฟ่องตกแต่งด้วยผ้าลูกไม้ฝรั่งเศสสุดหรูและดอกไม้ผ้าสามมิติทั่วทั้งชุด ผมทรงเกล้ามวยต่ำที่ท้ายทอยยุ่งๆเล็กน้อยตามแบบสมัยนิยมประดับด้วยช่อดอกไม้สีขาวช่อโตสวย เธอแต่งหน้าด้วยโทนสีอ่อนแต่เน้นขับดวงตาหวานให้งามซึ้ง ส่งผลให้ร่างบาง

  • How Much รักนี้เท่าไหร่   บทที่ 237

    ยิ่งเธอกรีดร้องเขายิ่งเอาแต่ใจ สัมผัสเธอซ้ำๆจนร่างบางเกร็งกระตุกแตะขอบสวรรค์ “เสร็จเร็วจังครับที่รัก เสียวหรอ” ถามมาได้ตาบ้า ไม่เสียวมั้ง เล่นจู่โจมจุดเสียวเธอพร้อมๆกันแบบนั้น ใครไม่เสร็จก็กามตายด้านแล้ว คนใจร้ายยังไม่พอใจในผลงานนั

  • How Much รักนี้เท่าไหร่   บทที่ 236

    สัปดาห์ต่อมา อัคคีและเพชรน้ำผึ้งได้ออกงานร่วมกันอีกครั้งในฐานะคนรัก ในงานแต่งงานของชลธีและโรสิตา งานจัดได้อย่างยิ่งใหญ่หรูหราอลังการสมเป็นงานสละโสดของนางเอกอันดับหนึ่งของประเทศและลูกชายเจ้าของสวนส้มและรีสอร์ตที่ใหญ่ติดอันดับของภาคเหนือ เจ้าสาวแสนสวยในชุดเกาะอกกระโปรงบานฟูฟ่องล

  • How Much รักนี้เท่าไหร่   บทที่ 235

    “ไม่ได้ ตราบใดที่ยังไม่มีงานแต่งงาน น้ำผึ้งต้องอยู่ที่บ้านนี้ แล้วยิ่งท้องไส้แบบนี้ จำเป็นต้องมีแม่คอยดูแล พี่จะไม่ให้ใครมารังแกน้องได้อีกแล้ว” คุณหมอหนุ่มผู้หวงน้องสาวเอ่ยขึ้นเสียงดัง เมื่ออัคคีกำลังขอตัวพาเพชรน้ำผึ้งกลับคอนโดหลังจากที่เขาพาเธอกลับมาจากเขาใหญ่แล้วแวะไหว้ขอขมา

  • How Much รักนี้เท่าไหร่   บทที่ 218

    เธอระเบิดอารมณ์ใส่เขา ความอัดอั้นตันใจที่มีระเบิดออกมาจนหมด “หึ คุณคิดว่าจะฆ่าผัวคนนี้ได้ง่ายๆเหรอ ฝันไปเถอะคุณโรสิตา ผมจะบอกความจริงอะไรให้นะ คลิปบ้าบออะไรนั่นน่ะ มันไม่มีจริงหรอก ผมเดินเข้าไปในห้องคุณ จะเอาเวลาที่ไหนไปตั้งกล้อง ถ้าคุณเฉลียวใจสักนิด คงไม่โดนผมหลอกกินฟรีมาอีกต

    last update最後更新 : 2026-04-03
  • How Much รักนี้เท่าไหร่   บทที่ 234

    “ที่รัก ผมคิดถึงคุณมาก ผมขอนะครับ” อัคคีเอ่ยขอคนรักด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้มจนเธอแทบละลาย “เบาๆนะคะ เดี๋ยวลูกเจ็บ” สิ้นสุดคำอนุญาตจากเธอ เขาก็ก้มลงมอบจุมพิตที่แสนอ่อนหวาน โหยหา ไต่ระดับไปสู่ความเร่าร้อนเรียกร้องให้เธอตอบสนองตามไม่หยุด

    last update最後更新 : 2026-04-05
  • How Much รักนี้เท่าไหร่   บทที่ 231

    ในที่สุด การรอคอยที่แสนจะทรมานของอัคคีก็สิ้นสุดลง เมื่อชลธีโทรมาแจ้งข้อมูลสำคัญที่เรียกน้ำตาลูกผู้ชายให้ไหลออกมาอีกหน แต่คราวนี้มันกลั่นออกมาด้วยความยินดีและโล่งใจอย่างที่สุด “ได้เรื่องแล้วครับคุณไฟ นักสืบพบที่อยู่ของคุณน้ำผึ้งแล้วครับ ตอนนี้เธออยู่ที่ไร่องุ่นจิณภพ ที่เขาใหญ่ค

    last update最後更新 : 2026-04-05
  • How Much รักนี้เท่าไหร่   บทที่ 233

    “ผมพูดจริงๆที่รัก คุณโรสท้องกับนายชล เขาสองคนแอบคบกันเงียบๆ ตั้งแต่หลังจากที่เรากลับจากการถ่ายโฆษณาแล้ว ตอนนี้เขาทั้งคู่ก็กำลังจะแต่งงานกัน ไม่เชื่อคุณถามนายชลได้” “นี่มันเรื่องอะไรกันคะ สองคนนั้นทะเลาะกันทุกครั้งที่เจอหน้า จะเป็นไปได้อย่างไรกัน คุณอย่ามาหลอกฉันดีกว่า”

    last update最後更新 : 2026-04-05
更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status