Share

Hunter Buencamino: My Runaway Groom
Hunter Buencamino: My Runaway Groom
Author: Loizmical

PROLOGUE

Author: Loizmical
last update Huling Na-update: 2025-04-06 19:14:45

HUNTER'S POV

"What the f*ck!" bulalas ko dahil sa kondisyon na narinig ko mula sa aking ama.

"May problema ba, Hunter?" nakangising wika ng aking ama dahil sa pagtutol ko sa kondisyon niya.

Tumingin ako sa aking ama. "Dad, kilala mo ako. Wala sa plano ko ang magpatali sa isang babae!" muling pagtutol ko sa aking ama.

"Yeah! I know that, my son! But I just thinking about you and the company." Huminga nang malalim ang aking ama at muling nagsalita. "I'm getting old, son. Gusto ko ring maranasan ang pakiramdam na maging isang lolo. And besides, nasa tamang edad ka na. Paano mo papatakbuhin ang ating negosyo, if your own life has no direction." seryosong wika ng aking ama.

Napailing ako. "Dad, huwag mo akong pipilitin sa isang bagay na wala sa dictionary ko! Because, I don't want to experience the sadness and pain that you suffered when mom left you, just to be with that b*tch!" paliwanag ko sa aking ama

Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa utak ng aking ama at bigla-bigla na lang siyang nagdesisyon para sa akin.

Ngumiti at tumango ang aking ama habang seryosong nakatingin sa akin. "Anak, ito ang tatandaan mo, kahit mag-ama tayong dalawa, hindi tayo pareho ng kapalaran. At matagal ko nang napatawad ang 'yong ina." muling litanya ng aking ama habang nakatitig sa akin.

Hindi ako nakapagsalita sa mga salitang binitawan ng aking ama. Simula nang magbinata ako ay walang pakialam si daddy sa mga pinaggagawa ko sa aking buhay, lalo na sa mga pakikipagrelasyon ko, na kahit isa ay wala akong sineryoso at never din akong nakipagtalik sa isang babae na walang proteksyon. Dahil hindi ko pinangarap na magkaroon ng anak na walang kasamang ina sa kanyang paglaki. Ayokong danasin ng magiging anak ko ang kinalakihan kong wasak na pamilya, dahil sa malandi kong ina.

Tinitigan ko ang aking ama at muli akong nagsalita. "Dad, tell me that you're only joking at me!" mga salitang binitawan ko na nagpawala ng ngiti sa aking ama.

"Hunter Buencamino, kailan ako nagbiro sa 'yo tungkol sa negosyo natin? At Ilan beses ko bang sasabihin sa 'yo? Na hindi ako mag-i-invest ng pera, para diyan sa project mo sa Brown Corporation. Matagal ko nang sinabi sa 'yo na hindi mo makukuha ang suporta ko!" mahabang litanya ng aking ama.

Muli akong napaisip sa mga salitang binitawan ng aking ama. Dahil simula ng gawin ko ang proposal ko para makuha ang Brown Corporation , labis itong tinutulan ng aking ama. Gusto kong makuha ang Brown Corporation dahil pagmamay-ari ito ng lalaking sinamahan ng aking ina. Sa oras na makuha ko ito ay babagsak ang marangyang buhay na ginusto ng aking ina, kaya nagawa niya kaming iwan ng aking ama na noon ay isa lang na janitor.

"Dad, hindi ko alam kung bakit pati buhay ko’y papakialaman mo, kapalit ang pagpayag mo sa proposal ko para sa Brown Corporation! And you know that one of the things I hate the most, is being dictated about what to do in my life, especially in relationships!” muling pagtutol ko sa kagustuhan ng aking ama na labis niyang inilingan.

“Hunter, think about it. I'm giving you a chance para ituloy ang project proposal mo sa Brown Corporation. But in one condition, ihaharap mo sa akin next month ang babaeng dadalhin mo sa altar, and you will give me a grandson who will be the heir of Buencamino Corporation!” pahayag ng aking ama.

Tumingin ako sa kawalan at bumuntong hininga. Kung nakikipaglaro sa akin ang aking ama, p’wes makikipaglaro ako sa kanya.

“Dad, ihanda mo na ang agreement ng Buencamino at Brown Corporation. Dahil ipapakilala ko sa ‘yo ang babaeng magiging ina ng tagapagmana ng Buencamino Corporation!” seryosong wika ko na mabilis tinanguan at nginitian ng aking ama.

Halos makagat ko ang aking labi habang papalabas ako ng president office. Dahil hindi ko alam kung ano ang pumasok sa utak ko upang mapapayag sa kondisyon ng aking ama.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Mga Comments (4)
goodnovel comment avatar
Loizmical
thank you po
goodnovel comment avatar
Candy Sucayan
mukhang maganda Ang story into
goodnovel comment avatar
nerdy_ugly
Love this book!
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • Hunter Buencamino: My Runaway Groom    CHAPTER 139

    HUNTER’S POV Bilang isang ama masakit sa akin na ihatid sa huling hantungan ang aking anak. Hindi ko na pina-DNA ang katawan ng bata dahil sapat na sa amin ni Nathalie na suot ng bata ang bracelet na ginawa ni Nathalie upang mapatunayan namin na siya ang aming anak.Niyakap ko si Nathalie dahil kita ko sa kanya ang labis na pagdadalamhati sa pagkawala ng tunay naming anak. “Babe, I’m here for you. Hindi ko na kayo pababayaan na mag-iina,” mga salitang lumabas sa labi ko upang kalmahin si Nathalie at bigyan ng lakas ng loob. “Babe, ayoko nang mawalan ng anak,” mga salitang lumabas sa labi ni Nathalie. Ang nangyari sa nawawalang anak namin ni Nathalie ay hgindi ko na isina-publiko pa dahil mas pinili ko na magkaroon kami ng privacy. Pero pagkatapos nito ay haharapin ko na si Gilbert Brown upang tapusin na ang kanyang kasamaan. Panahon na upang maningil ako sa kanya. Lumipas ang mga oras ay tuluyan na naming iniwan sa huling hantungan ang aming anak na hanggang ngayon ay hindi pa rin

  • Hunter Buencamino: My Runaway Groom    CHAPTER 138

    NATHALIE’S POV KINABUKASAN Narito kami ngayon sa police station kung saan dinala si Nick na ngayon ay haharapin na namin nina Hunter at Kuya Gab. “Kumusta, Nick!” bati ni Kuya Gab kay Nick na may kasamang galit na ikinabigla ni Nick. “Gab_Gabriel?” paniniguro ni Nick sa nauutal niyang boses na makikita mo talaga sa kanyang mukha ang pagkabigla. “Ako nga! Nagulat ka ba at nabuhay pa ako sa aksidente na kagagawan n’yo ng pamilya mo!” galit na tugon ni Kuya Gab kay Nick. Napalunok si Nick nang dahil sa sinabi ni Kuya Gab. Hindi siguro siya makapaniwala na nabuhay si Kuya Gab mula sa aksidente. “Hindi ko alam ang sinasabi mo, Gabriel,” tugon ni Nick sa aking kapatid na sinagot naman ni Hunter. “Nick, alam na namin ang katotohanan tungkol sa totoo mong pamilya. At alam na rin namin na kayo ang kumuha sa anak namin ni Nathalie. Kaya kung iniisip mong makakalabas ka pa nang kulungan…p’wes nagkakamali ka. Dahil sisiguraduhin kong mabubulok ka sa bilangguan na kasama ang buo mon

  • Hunter Buencamino: My Runaway Groom    CHAPTER 137

    NATHALIE’S POV Pagkatapos kausapin ng mga police si Hunter ay bumalik kami sa mansion upang balikan sina Kuya Gab. Nang makabalik kami sa mansion ng mga Brown ay wala nang p’wedeng pumasok dito habang inilalabas ang mga batang wala ng buhay na nadamay sa barilan na naganap, ganon din ang mga tauhan ni Gilbert Brown na napatay. Habang tinitingnan ko ang mga batang nasawi ay halos manginig ako ng may nakita akong isang bata na halos kasing edad lang ng aking anak. Ayokong isipin na isa sa kanila ang anak ko hanggat hindi ko nakikita ang mga batang nailigtas ng mga police. Lumapit sa amin si Kuya Gab. “Hunter, nakatakas si Tiffany. Pero lahat ng mga bata na dinukot nila, na-recover na ng mga police,” ani ni Kuya Gab. “Kuya Gab, wala bang kasamang bata na tumakas si Tiffany?” tanong ni Hunter sa kapatid ko "Wala kaming napansin kung may kasama siyang bata. Pero wala sa mga nakaligtas ang anak n'yo," mabilis na tugon ni Kuya Gab. "What?! Are you sure, Kuya?" paniniguro ko sa aking k

  • Hunter Buencamino: My Runaway Groom    CHAPTER 136

    NATHALIE’S POV Pagkatapos nang mahabang biyahe namin mula Manila to Bicol Region ay nakarating na rin kami rito sa Daraga, Albay kung saan dinala nina Tita Veronica ang tunay kong anak. “Hunter, tama ba ang pinuntahan nating address? ‘Yan ba talaga ang mansion ni Gilbert Brown na tinutukoy ni Detective John?” paniniguro ko kay Hunter nang makita namin na isang lumang mansion ang nadatnan namin na sa tingin ko ay walang taong tatagal na tumira dahil mukha itong hunted house. Tumingin sa akin si Hunter. “I think so. Kasi sumunod lang naman tayo kina Detective John at David,” mabilis na tugon ni Hunter. “I can’t imagine na sa ganyan nakatira ang anak natin, Hunter,” malungkot na wika ko at pagkatapos ay nagsimula nang pumatak ang aking mga luha. “Love, please don’t cry! Ito na ang huling araw na titira diyan ang anak natin.” Sabay yakap ni Hunter sa akin. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko ngayon. Dahil parang may kaba pa rin akong nararamdaman sa aking dibdib na para

  • Hunter Buencamino: My Runaway Groom    CHAPTER 135

    HUNTER’S POV AFTER ONE WEEK Simula nang patawarin ako ni Nathalie ay wala akong ginawa kung ‘di ang iparamdam ko sa kanya ang aking pagmamahal at simula rin nang makita siya ni daddy ay malaki ang ikinaganda ng kondisyon ni daddy. At ngayon ko rin nararamdaman ang kasiyahan na maging isang ama dahil unti-unti nang lumalapit sa akin si Edward. Ngayon ay kumakain kami ng breakfast nang tumunog ang aking mobile phone at nakita kong tumatawag sa akin si Detective John. “Hello, good morning! Napatawag ka, Detective John,” sabi ko nang sagutin ko ang kanyang tawag. “Good morning po, Sir Hunter! Napatawag po ako kasi may nakuha po akong impormasyon na sinasaktan ni Miss Tiffany ang anak ninyo. Kaya nanganganib ang buhay ng inyong anak,” tugon ni Detective John mula sa kabilang linya na naging dahilan nang aking galit. Ang magandang gising ko ay biglang napalitan ng inis nang dahil sa aking nalaman. Hindi ko alam kung bakit nagawa nilang kunin ang anak ko kapalit ng sarili niyang anak.

  • Hunter Buencamino: My Runaway Groom    CHAPTER 134

    NATHALIE’S POV Hindi ko alam kung tama ba ang desisyon ko na muling magpaubaya kay Hunter. Aminado ako na ginusto ko rin ang nangyari sa amin ngayon ni Hunter. At kung ito lang ang paraan upang muli niya akong hindi iwan ay wala akong pagsisihan dahil kahit kailan ay hindi siya nawala sa puso ko. Nang maabot namin ni Hunter ang sukdulan ay naramdaman ko ang mainit na likido na kanyang pinakawalan sa aking loob. Napakagat ako sa aking labi nang hinuhugot ni Hunter ang kanyang sandata at pagkatapos ay kumuha siya ng tissue at pinunasan niya ang aking hiyas na tanging siya lang ang nakakita at nakapasok. Ganon din ang ginawa niya sa kanyang sandata bago siya tumabi sa aking tabi at pagkatapos ay niyakap niya ako. “Sorry, Nathalie, kung hindi ko napigilan ang sarili ko na galawin ka,” paghingi sa akin ni Hunter ng sorry. Tumingin ako kay Hunter at tinitigan ko siya. “You have nothing to apologize for, Hunter. We are married, and we both wanted what happened. But promise me you won’t br

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status