LOGIN
HUNTER'S POV
"What the f*ck!" bulalas ko dahil sa kondisyon na narinig ko mula sa aking ama. "May problema ba, Hunter?" nakangising wika ng aking ama dahil sa pagtutol ko sa kondisyon niya. Tumingin ako sa aking ama. "Dad, kilala mo ako. Wala sa plano ko ang magpatali sa isang babae!" muling pagtutol ko sa aking ama. "Yeah! I know that, my son! But I just thinking about you and the company." Huminga nang malalim ang aking ama at muling nagsalita. "I'm getting old, son. Gusto ko ring maranasan ang pakiramdam na maging isang lolo. And besides, nasa tamang edad ka na. Paano mo papatakbuhin ang ating negosyo, if your own life has no direction." seryosong wika ng aking ama. Napailing ako. "Dad, huwag mo akong pipilitin sa isang bagay na wala sa dictionary ko! Because, I don't want to experience the sadness and pain that you suffered when mom left you, just to be with that b*tch!" paliwanag ko sa aking ama Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa utak ng aking ama at bigla-bigla na lang siyang nagdesisyon para sa akin. Ngumiti at tumango ang aking ama habang seryosong nakatingin sa akin. "Anak, ito ang tatandaan mo, kahit mag-ama tayong dalawa, hindi tayo pareho ng kapalaran. At matagal ko nang napatawad ang 'yong ina." muling litanya ng aking ama habang nakatitig sa akin. Hindi ako nakapagsalita sa mga salitang binitawan ng aking ama. Simula nang magbinata ako ay walang pakialam si daddy sa mga pinaggagawa ko sa aking buhay, lalo na sa mga pakikipagrelasyon ko, na kahit isa ay wala akong sineryoso at never din akong nakipagtalik sa isang babae na walang proteksyon. Dahil hindi ko pinangarap na magkaroon ng anak na walang kasamang ina sa kanyang paglaki. Ayokong danasin ng magiging anak ko ang kinalakihan kong wasak na pamilya, dahil sa malandi kong ina. Tinitigan ko ang aking ama at muli akong nagsalita. "Dad, tell me that you're only joking at me!" mga salitang binitawan ko na nagpawala ng ngiti sa aking ama. "Hunter Buencamino, kailan ako nagbiro sa 'yo tungkol sa negosyo natin? At Ilan beses ko bang sasabihin sa 'yo? Na hindi ako mag-i-invest ng pera, para diyan sa project mo sa Brown Corporation. Matagal ko nang sinabi sa 'yo na hindi mo makukuha ang suporta ko!" mahabang litanya ng aking ama. Muli akong napaisip sa mga salitang binitawan ng aking ama. Dahil simula ng gawin ko ang proposal ko para makuha ang Brown Corporation , labis itong tinutulan ng aking ama. Gusto kong makuha ang Brown Corporation dahil pagmamay-ari ito ng lalaking sinamahan ng aking ina. Sa oras na makuha ko ito ay babagsak ang marangyang buhay na ginusto ng aking ina, kaya nagawa niya kaming iwan ng aking ama na noon ay isa lang na janitor. "Dad, hindi ko alam kung bakit pati buhay ko’y papakialaman mo, kapalit ang pagpayag mo sa proposal ko para sa Brown Corporation! And you know that one of the things I hate the most, is being dictated about what to do in my life, especially in relationships!” muling pagtutol ko sa kagustuhan ng aking ama na labis niyang inilingan. “Hunter, think about it. I'm giving you a chance para ituloy ang project proposal mo sa Brown Corporation. But in one condition, ihaharap mo sa akin next month ang babaeng dadalhin mo sa altar, and you will give me a grandson who will be the heir of Buencamino Corporation!” pahayag ng aking ama. Tumingin ako sa kawalan at bumuntong hininga. Kung nakikipaglaro sa akin ang aking ama, p’wes makikipaglaro ako sa kanya. “Dad, ihanda mo na ang agreement ng Buencamino at Brown Corporation. Dahil ipapakilala ko sa ‘yo ang babaeng magiging ina ng tagapagmana ng Buencamino Corporation!” seryosong wika ko na mabilis tinanguan at nginitian ng aking ama. Halos makagat ko ang aking labi habang papalabas ako ng president office. Dahil hindi ko alam kung ano ang pumasok sa utak ko upang mapapayag sa kondisyon ng aking ama.HUNTER’S POV “Bakit kailangan natin mag_motel?!” galit na tanong sa akin ni Nathalie Tumingin ako kay Nathalie. “Wala na tayong choice, Nathalie! Baha na sa Marikina kaya kailangan natin bumalik at maghanap ng lugar kung saan tayo p’wede matulog,” paliwanag ko kay Nathalie. “As in dito pa talaga sa motel tayo magpapalipas ng gabi?!” muling tutol ni Nathalie. Ngumiti ako ng pilyo. “What is wrong na pumasok tayo ng motel? Mag-asawa pa rin naman tayong dalawa sa mata ng Diyos!” katwiran ko na may kasamang inis. Minsan ay hindi ko na rin mapigilan ang mainis kay Nathalie kapag sobra siyang mag-isip ng masama tungkol sa akin. Katulad na lang ngayon na ang akala ata niya ay gagalawin ko siya. Kahit naman sobrang tigang na ako sa kanya ay hindi ko siya pipilitin na gawin namin ang isang bagay na ayaw niya. Hindi na nakapagsalita pa si Nathalie at wala na siyang nagawa pa kung ‘di ang sumunod sa akin papasok sa room na kinuha ko. Halos mapalunok si Nathalie nang makita niya puro salami
HUNTER’S POV Habang nag-uusap kami ni Detective John ay natapos nang um-order ang secretary kong si David. “Sir Hunter, may goodnews din po ako sa ‘yo,” sabi ni David sa akin. “Then tell me your goodnews,” mabilis kong tugon kay David. “Sir, pumayag na po ang mga board member ng Brown Corporation na ibenta ang share nila sa ‘yo sa amount na offer ninyo. Except kina Mr.Chua and Mr. Tan na talagang matigas,” seryosong sabi ni David. “Kahit doblehin mo ang offer natin?” tanong ko kay David. “Yes, sir, dahil based on the information I got about Mr. Chua and Mr. Tan, I learned that they have real families in Hong Kong that their families here in the Philippines don't know about. And that's what they're most worried about happening so we can use it to get them to agree to sell their shares in Brown Corporation.” Sabay ngiti sa akin ni David na labis kong ikinatuwa. “So, what are we waiting for? Set up a meeting with them so I can get their share and make Brown Corporation mine.” Sa
HUNTER’S POV Dahil naipit kami ni Nathalie sa traffic ay nagkaroon ako nang pagkakataon upang i-seduce siya at halatang-halata ko sa kanya na nadadala siya sa ginawa kong pagtanggal ng button ng polo ko. “Wala na bang ibang way na p’wede tayong daanan?” tanong sa akin ni Nathalie nang halos isang oras na kami rito sa kahabaan ng Ortigas Avenue papuntang Antipolo City kung saan naghihintay sina Detective John at David. “Ito na ‘yong last route na alam kong p’wede nating daanan. At kita mo naman sa Edsa pa lang sobrang haba na ng traffic,” mabilis kong tugon kay Nathalie. “Sana pala umikot na lang tayo Laguna papuntang Antipolo,” muling sabi ni Nathalie. “Don’t worry, makakarating din tayo ng Antipolo,” tanging sagot ko kay Nathalie at nag-focus na akong mag-drive kasabay nang pagtanggal ko pa ng mga butones ng aking polo upang tuluyang lumantad ang mga pande-pandesal sa aking katawan. Lumipas pa ang halos isang oras ay nakarating na kami ng Sumulong Highway papuntang Antipolo. Sa
NATHALIE’S POV Hindi ko alam kung ang ginagawa pa ba ngayon ni Hunter ay bahagi pa ng isang palabas upang makatulong sa paggaling ni Daddy Matteo. Kaya nang makita ko ang singsing na hinubad ko noon ay hindi ko napigilan ang sarili ko na umiyak, dahil hindi ko sukat akalain na itinago pala ito ni Hunter at ngayon ay muling ibinibigay sa akin. Hindi ko alam kung tatanggapin ko bang muli ang singsing na minsan ko nang itinapon. Nang patuloy akong umiiyak ay narinig kong umungol si Daddy Matteo. “Naaa,” ungol ni Daddy Matteo na naging dahilan upang tingnan ko siya at nakita ko sa mga mata niya ang kasiyahan na tila nakikiusap na tanggapin ko ang singsing mula kay Hunter. Ngumiti ako kay Daddy Matteo at tumango na naging dahilan nang kanyang pagngiti kasabay nang pagpatak ng kanyang mga luha mula sa kanyang mga mata. Hindi ko alam kung tama ba ang desisyon ko na muling tanggapin ang singsing mula kay Hunter. Pero gagawin ko lang ito para sa ikakabuti ng kondisyon ni Daddy Matteo. Tum
HUNTER’S POV Ilang araw ang lumipas simula nang malaman namin ang result ay wala naman nagbago sa pagtingin namin kay Leila kahit alam namin na hindi siya galing sa amin ni Nathalie. Naiuwi na rin namin sa mansion si Leila. At ngayon nga na nakalabas na sa hospital si Leila ay mabibigyan ko na ng oras si daddy na hanggang ngayon ay nasa hospital pa rin dahil sa radiotheraphy niya. Malaki ang ibinagsak ng katawan ni daddy at hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapagsalita nang maayos. Katulad nang napag-usapan namin ni Nathalie ay sumama siya sa akin sa hospital upang bisitahin si daddy. Pagkapasok na pagkapasok namin sa private room ni daddy ay nakita ko ang lungkot sa mga mata ni Nathalie nang makita niya si daddy na ang laki nang ibinagsak ng katawan. “Daddy!” sambit ni Nathalie sa malungkot niyang boses habang papalapit kami kay daddy. Nakita ko sa mga mata ni Nathalie ang pagmamahal niya kay daddy dahil tinuring niya si daddy na parang tunay niyang ama. Kaya ganon na lang
NATHALIE’S POV Hindi ako makapaniwala nang basahin ni Dra. Laredo ang results ng DNA test na ginawa sa amin. Kung hindi pa nangailangan ng dugo si Leila ay hindi ko malalaman na hindi ko siya anak. Sobrang sakit sa akin na tanggapin ang katotohanan lalo na’t hindi ko alam kung saan ko hahanapin ang anak ko. Hindi ako naniniwala sa sinabi ni Tita Victoria na patay na siya, dahil ramdam ko na buhay ang anak ko. Lumapit sa akin si Kuya Gabriel at niyakap ako. “Nathalie, please don’t cry. Ako ang nahihirapan kapag nakikita kang umiiyak. Andito si Kuya sa tabi mo at hahanapin natin ang anak mo,” Sabay pahid niya sa mga luha ko. Alam kong hindi ako pababayaan ni Kuya Gabriel, kaya laking pasasalamat ko sa Panginoon dahil hindi niya tuluyan na kinuha sa akin si Kuya Gabriel. At ngayon naman ay wala akong ibang hiling sa Panginoon kung ‘di ang makita ang tunay kong anak. Nang mahimasmasan na ako ay nagpaalam na sa amin si Dra. Laredo ganon din si Tita Victoria na nagpaalam sa amin na uuwi







