LOGINHUNTER'S POV
“Really, p’re?” paninigurado ni Tristan matapos kong sabihin sa kanya ang kondisyon ng aking ama sa pagpayag niya sa isang project proposal ko with the Brown Corporation. “You heard me right?” mabilis kong tugon sa aking kaibigan. Si Tristan Montemayor ang aking matalik na kaibigan na halos kasama ko sa lahat ng kalokohan, lalong-lalo na pagdating sa babae. Katulad ko’y wala rin sa kanyang vocabulary ang salitang kasal. Kaya nga nagkasundo kaming dalawa. “So, don't tell me na magseseryoso ka na ngayon kay Tiffany? Para lang sa project proposal mo between Brown Corporation?” seryosong wika ng aking kaibigan na mabilis kong tinanggihan. “Hell NO, p’re! Kilala mo ako. And Tiffany is not my type na makasama sa iisang bubong!” Sabay inom ko ng whiskey. “So, anong plano mo ngayon? And how are you sure na may maipapakilala ka na matinong babae kay Tito Matt by next month?” natatawang wika ng aking kaibigan. Kinagat ko ang aking ibabang labi habang hawak-hawak ko ang bote ng whiskey. Tinitigan ko ang aking kaibigan at muli akong nagsalita. “P’re, kaya nga sinabi ko sa ‘yo ang problema ko ‘di ba. Kasi alam kong ikaw lang ang makakatulong sa problema ko. Magsasabi ba ako sa ‘yo? Kung may mga kilala akong babaeng bride for hire?” Nanlaki ang mga mata ng aking kaibigan pagkatapos niyang marinig ang mga salitang lumabas sa labi ko. “Ako talaga, p’re?” Sabay turo niya sa kanyang sarili na mabilis kong tinanguan. Napailing si Tristan at ininom niya ang whiskey na kanina pa niya pinaikot-ikot ang kopitang hawak niya. “Anong akala mo sa akin, p’re? Mamasang? Bugaw? May-ari ng club?” natatawang sabi ng aking kaibigan na tinawanan ko lang na naging dahilan upang tumahimik siya at malalim na nag-isip. Pagkatapos ng ilang minutong katahimikan na namag-itan sa aming dalawa’y muli akong nagsalita. “P’re, hindi ako nagbibiro. Alam kong marami kang kilala na bride for hire na matinong babae,” wika ko na nagpangiti sa aking kaibigan. “Alam ko na, p’re, kung sino ang makakatulong sa 'yo.” nakangiting wika ng aking kaibigan. “Talaga, p’re?” paninigurado ko. “Oo, p’re. Ang agency ni Madam Butterfly,” mabilis na tugon ng aking kaibigan na naging dahilan upang kumunot ang aking noo, dahil doon ko kinukuha ang mga babaeng ikinakama ko na halos lahat ay maruming babae ang tingin ko. “Nagpapatawa ka ba, p’re?!” tanong ko sa aking kaibigan na may kasamang inis. Umiling ang aking kaibigan at seryosong tumingin sa akin. “Hindi, p’re! I just remembered na last week lang, may iniaalok siya sa akin. Si Nathalie del Prado at sinabi niyang bago pa lang ito sa kanyang agency. At nakahanda raw gawin ng babaeng ‘to ang service na kakailanganin ko but it's a huge price, p’re.” Huminga muna siya nang malalim bago muling nagsalita. “Kaya tinanggihan ko. Hindi ko uubusin ang pera ko para lang sa init ng katawan ko 'no! At dahil kailangan mo ng isang babae na magpapanggap na girlfriend mo by next month, and soon to be your contracted wife at magiging ina ng tagapagmana ng Buencamino Corporation. Bakit hindi mo kontakin si Madam Butterfly ngayon?” Sabay abot niya sa akin ng kanyang mobile phone. Napaisip ako sa sinabi ng aking kaibigan at bigla akong naging curious sa babaeng tinutukoy niya na parang narinig ko na ang pangalang Nathalie del Prado. Huminga muna ako ng malalim bago ko kausapin ang babae mula sa kabilang linya. “Hello, may I know who’s on the line, please?” wika ng babae mula sa kabilang linya. “Hi, Madam Butterfly. This is Hunter Buencamino,” mabilis kong tugon. “Oh, Mr. Hunter Buencamino, ikaw pala. Kailangan mo na naman ba ng babaeng paglalaruan? Kaya ka napatawag,” pilyang wika ni Madam Butterfly. Napangisi ako dahil alam na alam talaga ni Madam Butterfly ang ginagawa ko sa mga babaeng binabayaran ko sa agency niya, at aminado ako na ni isa’y wala akong nagustuhan sa kanila. “Madam Butterfly, Tristan just told me about Nathalie del Prado. At interesado ako sa kanya. Dahil kailangan ko ng babaeng magiging asawa ko within two years,” mabilis kong tugon na tinawanan lang ng aking kausap sa kabilang linya na nagpainit ng aking ulo. Hindi ko alam kung may nakakatawa ba sa sinabi ko at narinig ko ang malakas niyang halakhak. “Hey, is there something funny?!” singhal ko kay Madam Butterfly na nagpatigil sa kanyang paghalakhak. “Nothing! I just laughed, dahil sa dinami-daming lalaki na maghahanap ng mapapang-asawa dito sa agency ko, ikaw pa talaga. To think, na alam kong allergy ka sa matagalang pakikisama sa babae. At ikaw makakatiis na may kasamang babae sa iisang bubong? Kaya hindi mo maiaalis sa akin ang tumawa, Mr. Hunter Buencamino,” diretsong pahayag ni Madam Butterfly mula sa kabilang linya. “Madam Butterfly, nakahanda akong magtiis na may kasamang babae sa iisang bubong, para sa project proposal ko with Brown Corporation. But, she still needs to follow the rules according to our agreement. And if Nathalie will agree, nakahanda akong magbayad kahit na magkano, lalo na kapag binigyan niya ako ng anak,” mabilis kong tugon. “Sandali lang, Mr. Buencamino. Tama ba ako nang narinig mula sa ‘yo? Bibigyan ka ng anak? For your information, girlfriend at bride for hire lang ang kayang gawin ng mga alaga ko. At hindi kami nag-o-offer ng surrogate mommy o babymaker,” pagsisigurado ni Madam Butterfly na nagpakunot ng aking noo. Hindi ko alam kung tama ba ako ng kinakausap ngayon para makatulong sa problema ko, o kumukuha lang ako nang magiging sakit ng ulo ko. Alam kong walang maniniwala sa akin na kaya kong tumira sa iisang bubong kasama ang isang babae. Lalo pa’t pang one night stand lang para sa akin ang mga kababaihan. Si Tiffany lang ang bukod tanging kumakapit tuko sa akin, kahit ilang beses ko na siyang tinataboy. Ang pinakaayaw ko lahat sa babae’y hinahawakan ako sa leeg, katulad nang ginagawa sa akin ni Tiffany, na nakuha ko lang din sa agency ni Madam Butterfly. Kahit ako’y nag-iisip kung makakaya ko bang matapos ang papasukin kong laro, para lang sa plano ko sa Brown Corporation. Bata pa lang ako’y sinumpa ko na sa sarili ko na ibabagsak ko ang kompanya ni Gilbert Brown, para ipadanas sa aking ina ang hirap ng buhay na pinagdaanan naming mag-ama nang iwan niya kami. Hindi mawawala sa puso ko ang galit at paghihiganti sa lalaking sumira sa masayang pamilya na kinamulatan ko. “Narinig mo ang sinabi ko, Madam Butterfly. Gagawin ko lang ang bagay na pinaka-ayaw ko according to my plan,” mga salitang lumabas sa labi ko. “Okay, kakausapin ko si Nathalie, Mr. Buencamino, kung kaya niyang gawin ang serbisyo na kailangan mo,” mabilis na tugon ni Madam Butterfly na nagpangiti sa akin. “Okay, Madam Butterfly, pupunta ako diyan bukas na bukas din para sa agreement nating dalawa. And please, huwag mo ibibigay si Nathalie del Prado sa iba,” pagpapaalam ko sa aking kausap mula sa kabilang linya na mabilis niyang tinugon. “Makakaasa ka, Mr. Buencamino,” pagsang-ayon ni Madam Butterfly at pinutol na niya ang kanyang linya. Tumingin ako sa aking kaibigan na tila ba kanina pa naghihintay nang sasabihin ko. “Thank you, p’re, may maipapakilala na rin ako kay dad.” Sabay taas ko ng kopita ng whiskey na kanina ko pa pinaglalaruan. “Cheers, p’re, and goodluck sa papasukin mo,” wika niya habang natatawa. Ngumiti ako. “P’re, may nakakatawa ba?” pabirong tanong ko sa aking kaibigan na kahit ako’y natatawa sa ginawa kong desisyon para lang sa malaking project proposal ko with the Brown Corporation. Sa oras makuha ko ang malaking project with the Brown Corporation, sisiguraduhin ko na magsisisi si Gilbert Brown na tinanggap niya ang proposal ko. Dahil isang Buencamino ang magpapagapang sa kanila sa lusak. Nagpatuloy kaming magkaibigan sa pag-inom nang bigla kong maisip ang pangalang Nathalie del Prado. Kanina lang nang marinig ko sa aking kaibigan ang nasabing pangala’y bigla na lang akong nagkaroon ng interest na makilala ang babaeng tinutukoy ni Tristan. Habang masaya kaming nag-iinom na magkaibigan nang may biglang naglagay ng kamay sa aking mga mata. “Guess who am I?” pilyang bulong ng isang babae. Kahit may takip ang mga mata ako'y hindi ako pwedeng magkamali kung sino ang may-ari ng boses na bumulong sa akin. Inalis ko ang mga kamay ng babae na walang iba kung 'di si Tiffany. “Hey, what are you doing here? And how did you know I was here?” mga tanong na lumabas sa labi ko. “Why do you seem angry that I came here? Don't you miss me?” pilyang tanong ni Tiffany na nagpadilim ng aking mga mata. Sa lahat ng ayaw ako'y hinahawakan ako sa leeg ng isang babae. Katulad nang ginagawa ni Tiffany sa akin na palagi akong binubuntutan at lahat ng babaeng lumapit sa akin ay inaaway niya. “Is there any reason why I'm gonna miss you? Because, as far as I know, you are not my girlfriend! So, how can I miss you?” Sabay tayo ko. “Let's go, p’re! Nasira na ang mood ko!” aya ko sa aking kaibigan na mabilis niyang sinunod “You will regret this, Hunter Buencamino!” sigaw ni Tiffany. “Shut up, Tiffany! Hindi mo alam ang kaya kong gawin sa ‘yo. Kaya kitang ibalik sa putikan na pinanggalingan mo. Kaya please lang, itigil mo na ang kahibangan mo sa akin!” galit kong tugon kay Tiffany na mas lalong ikinainis niya. Hindi ako natatakot sa pagbabanta sa akin ni Tiffany. Dahil isang pitik ko lang, babalikan niya ang pagiging babaeng bayaran.NATHALIE’S POV Hindi ko alam kung tama ba ang desisyon ko na muling magpaubaya kay Hunter. Aminado ako na ginusto ko rin ang nangyari sa amin ngayon ni Hunter. At kung ito lang ang paraan upang muli niya akong hindi iwan ay wala akong pagsisihan dahil kahit kailan ay hindi siya nawala sa puso ko. Nang maabot namin ni Hunter ang sukdulan ay naramdaman ko ang mainit na likido na kanyang pinakawalan sa aking loob. Napakagat ako sa aking labi nang hinuhugot ni Hunter ang kanyang sandata at pagkatapos ay kumuha siya ng tissue at pinunasan niya ang aking hiyas na tanging siya lang ang nakakita at nakapasok. Ganon din ang ginawa niya sa kanyang sandata bago siya tumabi sa aking tabi at pagkatapos ay niyakap niya ako. “Sorry, Nathalie, kung hindi ko napigilan ang sarili ko na galawin ka,” paghingi sa akin ni Hunter ng sorry. Tumingin ako kay Hunter at tinitigan ko siya. “You have nothing to apologize for, Hunter. We are married, and we both wanted what happened. But promise me you won’t br
HUNTER’S POV “Bakit kailangan natin mag_motel?!” galit na tanong sa akin ni Nathalie Tumingin ako kay Nathalie. “Wala na tayong choice, Nathalie! Baha na sa Marikina kaya kailangan natin bumalik at maghanap ng lugar kung saan tayo p’wede matulog,” paliwanag ko kay Nathalie. “As in dito pa talaga sa motel tayo magpapalipas ng gabi?!” muling tutol ni Nathalie. Ngumiti ako ng pilyo. “What is wrong na pumasok tayo ng motel? Mag-asawa pa rin naman tayong dalawa sa mata ng Diyos!” katwiran ko na may kasamang inis. Minsan ay hindi ko na rin mapigilan ang mainis kay Nathalie kapag sobra siyang mag-isip ng masama tungkol sa akin. Katulad na lang ngayon na ang akala ata niya ay gagalawin ko siya. Kahit naman sobrang tigang na ako sa kanya ay hindi ko siya pipilitin na gawin namin ang isang bagay na ayaw niya. Hindi na nakapagsalita pa si Nathalie at wala na siyang nagawa pa kung ‘di ang sumunod sa akin papasok sa room na kinuha ko. Halos mapalunok si Nathalie nang makita niya puro salamin
HUNTER’S POV Habang nag-uusap kami ni Detective John ay natapos nang um-order ang secretary kong si David. “Sir Hunter, may goodnews din po ako sa ‘yo,” sabi ni David sa akin. “Then tell me your goodnews,” mabilis kong tugon kay David. “Sir, pumayag na po ang mga board member ng Brown Corporation na ibenta ang share nila sa ‘yo sa amount na offer ninyo. Except kina Mr.Chua and Mr. Tan na talagang matigas,” seryosong sabi ni David. “Kahit doblehin mo ang offer natin?” tanong ko kay David. “Yes, sir, dahil based on the information I got about Mr. Chua and Mr. Tan, I learned that they have real families in Hong Kong that their families here in the Philippines don't know about. And that's what they're most worried about happening so we can use it to get them to agree to sell their shares in Brown Corporation.” Sabay ngiti sa akin ni David na labis kong ikinatuwa. “So, what are we waiting for? Set up a meeting with them so I can get their share and make Brown Corporation mine.” Sab
HUNTER’S POV Dahil naipit kami ni Nathalie sa traffic ay nagkaroon ako nang pagkakataon upang i-seduce siya at halatang-halata ko sa kanya na nadadala siya sa ginawa kong pagtanggal ng button ng polo ko. “Wala na bang ibang way na p’wede tayong daanan?” tanong sa akin ni Nathalie nang halos isang oras na kami rito sa kahabaan ng Ortigas Avenue papuntang Antipolo City kung saan naghihintay sina Detective John at David. “Ito na ‘yong last route na alam kong p’wede nating daanan. At kita mo naman sa Edsa pa lang sobrang haba na ng traffic,” mabilis kong tugon kay Nathalie. “Sana pala umikot na lang tayo Laguna papuntang Antipolo,” muling sabi ni Nathalie. “Don’t worry, makakarating din tayo ng Antipolo,” tanging sagot ko kay Nathalie at nag-focus na akong mag-drive kasabay nang pagtanggal ko pa ng mga butones ng aking polo upang tuluyang lumantad ang mga pande-pandesal sa aking katawan. Lumipas pa ang halos isang oras ay nakarating na kami ng Sumulong Highway papuntang Antipolo. Sa
NATHALIE’S POV Hindi ko alam kung ang ginagawa pa ba ngayon ni Hunter ay bahagi pa ng isang palabas upang makatulong sa paggaling ni Daddy Matteo. Kaya nang makita ko ang singsing na hinubad ko noon ay hindi ko napigilan ang sarili ko na umiyak, dahil hindi ko sukat akalain na itinago pala ito ni Hunter at ngayon ay muling ibinibigay sa akin. Hindi ko alam kung tatanggapin ko bang muli ang singsing na minsan ko nang itinapon. Nang patuloy akong umiiyak ay narinig kong umungol si Daddy Matteo. “Naaa,” ungol ni Daddy Matteo na naging dahilan upang tingnan ko siya at nakita ko sa mga mata niya ang kasiyahan na tila nakikiusap na tanggapin ko ang singsing mula kay Hunter. Ngumiti ako kay Daddy Matteo at tumango na naging dahilan nang kanyang pagngiti kasabay nang pagpatak ng kanyang mga luha mula sa kanyang mga mata. Hindi ko alam kung tama ba ang desisyon ko na muling tanggapin ang singsing mula kay Hunter. Pero gagawin ko lang ito para sa ikakabuti ng kondisyon ni Daddy Matteo. Tum
HUNTER’S POV Ilang araw ang lumipas simula nang malaman namin ang result ay wala naman nagbago sa pagtingin namin kay Leila kahit alam namin na hindi siya galing sa amin ni Nathalie. Naiuwi na rin namin sa mansion si Leila. At ngayon nga na nakalabas na sa hospital si Leila ay mabibigyan ko na ng oras si daddy na hanggang ngayon ay nasa hospital pa rin dahil sa radiotheraphy niya. Malaki ang ibinagsak ng katawan ni daddy at hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapagsalita nang maayos. Katulad nang napag-usapan namin ni Nathalie ay sumama siya sa akin sa hospital upang bisitahin si daddy. Pagkapasok na pagkapasok namin sa private room ni daddy ay nakita ko ang lungkot sa mga mata ni Nathalie nang makita niya si daddy na ang laki nang ibinagsak ng katawan. “Daddy!” sambit ni Nathalie sa malungkot niyang boses habang papalapit kami kay daddy. Nakita ko sa mga mata ni Nathalie ang pagmamahal niya kay daddy dahil tinuring niya si daddy na parang tunay niyang ama. Kaya ganon na lang







