CHAPTER 6: The hidden camera

​"I was the one who was truly blind."

​Yan ang tanging pumasok sa isip ni Clara habang pinagmamasdan niya ang asawa niya. Natawa na lang siya nang mahina dahil sa sobrang pathetic ng sitwasyon nila. Lumapit siya kay Anton at tiningnan ito nang sobrang lamig na para bang isang estranghero na lang ang kaharap niya. Imbes na magwala, mahinahon at kalmado niyang binitawan ang mga salitang matagal na niyang gustong isampal dito.

​"Hindi pa huli ang lahat para magsisi ka Anton. Gusto mo ng divorce? Just say the word. Handa akong pumirma anytime."

​Natigilan si Anton. Parang umurong ang dila niya at hindi nakapagsalita agad.

​Lumingon si Clara sa yaya nilang nakatayo sa gilid. "Kunin mo yung wedding dress ko sa loob ng cabinet ngayon din."

​Nagtaka yung yaya pero dahil sa seryosong mukha ni Clara, mabilis itong sumunod. Makalipas ang ilang minuto, bumalik ang yaya bitbit ang sobrang mahal na wedding dress ni Clara na inorder pa nila dati mula sa France. Maingat na maingat yung yaya sa paghawak dun. Alam kasi ng buong bahay kung gaano kaimportante yun kay Clara. Dati rati, bawal hawakan ng kahit sino ang damit na yan. Para kay Clara, yan ang saksi sa mga taong pinagsamahan at minahal niya ang asawa niya.

​Pero ngayon, kailangan din masaksihan ng damit na ito kung paano magiging abo ang lahat ng nakaraan nila.

​Wala na ang dating pag iingat sa mga mata ni Clara. Kinuha niya ang wedding dress na parang isang basahan lang ito at dire diretso siyang naglakad papunta sa likod bahay kung saan nasunog ang mga bulaklak niya.

​Buong lakas na tinapon ni Clara ang puting puting wedding dress sa mga abo na patuloy pang nagbabaga. Agad na kumalat ang apoy at mabilis na nagliyab ang damit. Sa isang iglap, nilamon ng malaking apoy ang buong kabataan na minsan nilang pinagsaluhan.

​Nang makasunod si Anton, nanlaki ang mga mata niya sa sobrang gulat.

​"Clara nababaliw ka na ba? Bakit mo sinunog yan!" sigaw ni Anton. Kung hindi lang sana tuluyang natupok ng apoy ang damit, siguradong tatakbo siya doon para iligtas yun.

​Nanatiling kalmado si Clara. Walang kahit anong bakas ng panghihinayang sa mukha niya.

​"Since bulag ka na rin lang Anton, ano pa ang point ng pagtatago ko sa basurang to? Wala na yang kwenta sakin."

​Pagkasabi niya nun, tumalikod siya at naglakad pabalik sa loob ng bahay na parang wala siyang pakialam. Nakatayo lang si Anton sa kinatatayuan niya. Bigla siyang nakaramdam ng matinding sakit sa dibdib na halos ikapigil ng paghinga niya.

​Sumunod si Dra Bianca at malanding lumapit kay Anton para hawakan ang kamao nito.

​"Wag ka na magalit Anton. Di ko naman inexpect na magiging ganyan ka extreme si Clara. She is so sure na di mo siya kayang iwan. Bakit di mo na lang siya idivorce? Kung anong kaya niyang ibigay, kaya ko ring ibigay. Kahit sobra pa."

​Hindi pa man natatapos magsalita si Dra Bianca, biglang hinawakan ni Anton ang kwelyo ng damit niya. Mabangis ang tingin ng lalaki.

​"Know your place Bianca. Isa ka lang hamak na doktor na gumagamot sakin. Wag na wag mong iisipin na pwede mong agawin ang posisyon ni Clara."

​Binitawan niya ito at padabog na umalis.

​Nang makarating si Anton sa kwarto nila sa itaas, nakita niya si Clara na nakatayo sa tabi ng bintana. Diretso siyang lumapit at niyakap si Clara mula sa likuran.

​"Sorry Clara. I should not have snapped at you. Sobrang stressed lang talaga ako. Bumagsak na naman yung stocks natin and the board is pressuring me. Nadala lang ako ng emosyon kaya kita nasungitan. I am so sorry."

​Paulit ulit na humingi ng tawad si Anton. Takot na takot siyang mawala ang asawa niya.

​Totoo naman kasi na mahal niya si Clara. Noong ma in love si Clara kay Anton, katatapos lang nitong mamatayan ng tatay. Si Clara ang umalo sa kanya at tumulong para gumaling siya mula sa aksidente niya. Mahal niya si Clara pero hindi niya lang talaga makontrol ang pagnanasa niya sa ibang babae.

​Ang hindi alam ni Anton, niloko na siya ni Clara para pumirma sa divorce agreement. Makalipas ang isang buwan, tuluyan nang mapuputol ang ugnayan nila. Sa ngayon, kailangan muna magtiis ni Clara para hindi maapektuhan ang pagsali niya sa perfume competition next month.

​Ayaw na din makipagtalo ni Clara dahil nakakapagod na. "Okay lang Anton. I understand."

​"Di ka na galit?" tanong ni Anton.

​"Hindi na."

​Napabuntong hininga si Anton sa sobrang ginhawa at hinigpitan ang yakap. "Magiging maayos pa rin tayo diba?"

​"Oo naman."

​Kumawala si Clara sa yakap niya. "You had a long day. Magpahinga ka na sa kabilang kwarto."

​Magkahiwalay ng kwarto ang dalawa dahil sa kondisyon ni Anton. Dati rati, iniiyakan ni Clara ang sitwasyon na yun. Pero ngayon, labis siyang nagpapasalamat. At least hindi niya kailangang tumabi sa lalaking nandidiri na siya.

​Kinabukasan sa hapag kainan.

​Tahimik na kumakain ng almusal si Clara nang dumating si Dra Bianca kasama ang anak nitong si Bella. Pagkaupo ng bata, agad itong nagsalita nang malakas.

​"Mommy bakit po wala si Daddy sa breakfast natin?"

​Tinapik ni Dra Bianca ang bibig ng anak niya. "Wag mo siyang tawaging daddy Bella. Hindi mo siya totoong tatay." Tumingin siya kay Clara at ngumiti nang alanganin. "Sorry Clara, di kasi niya nakasama biological dad niya kaya feeling niya si Anton yun. Sana wag mo masamain."

​Ngumiti lang si Clara nang matipid. "It is fine Bianca. Sanay na kong makakita ng batang walang breeding. Expected na yun pag walang nagtuturo ng tama."

​Dumilim agad ang mukha ni Dra Bianca. Bago pa siya makasagot, dumating na si Anton. Sobrang pagod ang hitsura nito.

​Pagkaupo ni Anton, seryoso siyang tumingin kay Dra Bianca. "Bianca, kailan mo ba ako ipapakilala kay Investor Z? I really need to talk to him."

​Mabilis na nagbago ang timpla ni Dra Bianca at nagyabang. "Kausap ko na siya Anton. Kaso nagpapahinga siya ngayon kaya ayaw niya munang makialam sa stock market. But do not worry, best friend ko si Z. Gagawin ko lahat para matulungan ka."

​Biglang nagningning ang pag asa sa mga mata ni Anton. "Pwede mo ba siyang pakiusapan na tapusin nang maaga yung bakasyon niya? Kailangan ko talaga ang investment niya kundi babagsak ang kumpanya."

​"Sure Anton, I will try to convince her."

​Tumingin si Dra Bianca kay Clara nang may pang aasar. "Alam mo Clara, kung ako sayo tigilan mo na yang kakalikot mo sa mga bote ng pabango. Lumabas ka at makipag socialize para magkaroon ka ng connections. Para pag nagkaproblema sa business si Anton, hindi ka nagmumukhang walang silbi."

​Hindi nagpatalo si Clara. "Wow. Sobrang galing mo naman Bianca. Walang nakakakilala kay Investor Z in public pero best friend mo siya? Ang galing mo talagang gumawa ng kwento."

​Tumawa si Dra Bianca. "Naiinggit lang ako sayo Clara. Ang sarap siguro ng buhay mo no? Palamunin ka lang sa bahay at walang ambisyon. Di tulad ko na kailangang magpakahirap magtrabaho para sa anak ko."

​Sabat ni Anton para putulin ang usapan. "Tama na yan. Wala din naman akong inaasahan kay Clara pagdating sa business kaya wag mo na siyang pilitin."

​Wala nang ganang kumain si Clara. Ibinaba niya ang kubiertos niya at umalis sa dining room.

​Nang makaalis si Clara, tiningnan nang masama ni Anton si Dra Bianca. "Wag mong kalimutan yung sinabi ko sayo kagabi. Si Clara lang ang asawa ko."

​Kaswal lang na ngumiti si Dra Bianca. "Instead of worrying about my ambitions Anton, isipin mo kung pano natin itatago nang maayos yung relasyon natin. Sa tingin mo naniwala si Clara na treatment lang to? Base sa ginawa niya sa wedding dress niya kagabi, wag kang masyadong kumpyansa."

​Kumindat si Dra Bianca sa anak niya. Agad na tumakbo si Bella kay Anton at humawak sa kamay nito. "Tito Anton nawala po yung laruan ko sa study room niyo kagabi. Pwede niyo po ba akong samahan hanapin?"

​Dahil hindi kayang tanggihan ni Anton ang bata, napilitan siyang sumama pataas.

​Habang naghahanap sila sa loob ng study room, wala sa sarili si Anton. Iniisp niya pa rin ang pagbagsak ng stocks nila. Saan nga ba siya nagkamali?

​Habang nakayuko siya sa ilalim ng mesa, may napansin siyang maliit na bagay na mukhang itim na butones na nakadikit sa gilid ng bookshelf. Inabot niya ito at hinila.

​Nang makita niya nang malapitan kung ano yun, nanlaki ang mga mata ni Anton sa matinding gulat. Nagsimulang manginig ang mga kamay niya.

​Ang hawak niya ngayon ay walang iba kundi isang hidden camera. Sino ang maglalagay nito sa mismong kwarto kung saan niya ginagawa ang mga confidential na trabaho at panloloko niya?