Chapter 2

Audrey

"Did you sleep with Damien last night?" agad na tanong ni Vincent nang pumasok ito sa silid ko. We slept in different rooms dahil nfa may gynephobia siya.

Tinitigan ko siya ng maigi. Wala man lang akong nakita maski kaunting selos sa mukha nito sa posibilidad na nakipagtalik ako sa ibang lalaki. Excitement pa nga at puno ng pag-asam ang nakita ko sa mukha nito.

Palihim na kinagat ko ang aking pang-ibabang labi para pigilang umalpaw ang munting hikbi sa lalamunan ko.

My heart is so heavy and aching. Ngunit pilit ko na lamang kinumbinsi ang sarili ko na para kay Vincent naman ang ginawa ko. Para matulungan siyang maabot ang matagal na niyang pinapangarap.

"Y-Yes. I slept with him last night," mahina ang boses na sagot ko sa kanya. Bigla kong naalala ang mainit na sandali na pinagsaluhan namin ni Damien kagabi. Ang mga kamay kong humaplos sa malapad nitong dibdib at matigas na biceps. It was so damn hot.

Bahagya akong yumuko para itago ang pamumula ng mukha ko. I don't know why, ngunit nakaramdam ako ng init sa pagkakaalala sa nangyari sa amin ni Damien. Is this lust? Or dahil ngayon lang ako nakatikim ng lalaki kaya naninibago ako sa nararamdaman ko?

"Very well, Audrey," malawak ang ngiti na bulalas ni Vincent sa narinig. "Sleep with him until he makes you pregnant. Huwag kang mag-alala dahil babayaran natin siya ng malaking halaga kapag para manahimik siya kapag siguradong buntis ka na."

Parang hiniwa ng matalas na kutsilyo ang dibdib ko sa sinabi ni Vincent. Umasa ako na may makikita akong selos at pagsisisi sa mukha niya ngunit bigo akong makita iyon.

"But I already told him to leave this house." Hindi ko na nga kayang humarap ulit kay Damien pagkatapos ng nangyari sa amin kagabi tapos gusto pa ni Vincent na muli akong makipagsiping sa kanya.

"What? Are you stupid, Audrey?" Biglang tumalim ang tingin ni Vincent sa akin. "You can't let him leave. Paano kung hindi ka mabuntis sa isang beses na pakikipagtalik sa kanya? You still need him to make sure you will get pregnant," mariing wika nito.

"But—"

"No more buts. Huwag na huwag mong paaalisin sa bahay si Damien hangga't hindi ka niya nabubuntis," mariing utos nito. "Kapag umalis si Damien ay maghahanap tayo ng ibang lalaki na sisipingan mo, Audrey. Ayaw mo naman sigurong sumiping sa kung sinu-sinong lalaki para lamang mabuntis, right?"

Tumango lamang ako sa kanya dahil hindi ko na kayang magsalita pa. Tiyak na pipiyok ang boses ko kapag magsalita ako.

Biglang naglaho ang pagdidilim sa mukha ni Vincent. Ngumiti na ito ng matamis sa akin.

"Don't worry, Audrey. I will make it up to you after you get pregnant. And by the way, may business trip ako for two weeks. You can use this chance to seduce Damien and sleep with him again."

Muli lamang akong tumango sa kanya. Pagkatapos ay masayang lumabas na siya sa silid ko.

Nanghihina ang mga tuhod na napaupo ako sa gilid ng kama. Sa pagkakataong ito ay hindi ko na pinigilan ang aking mga luha sa pagdaloy sa aking mga pisngi. Masakit na masakit ang dibdib ko. Ngunit kailangan ko itong tiisin para sa kaligayahan ng asawa ko.

Hindi ko pa kayang harapin at kausapin si Damien kaya inutusan ko na lamang ang maid na kausapin ito at sabihing huwag umalis.

Lumipas ang mga araw at muli kong nilunok ang pride ko. I slept with Damien again, not just once, not twice, but countless times in two weeks.

"You're crazy, Audrey. Paano mo nagawang sundin ang gusto ng baliw mong asawa?" galit na sita sa akin ni Faith nang sabihin ko sa kanya ang ipinagawa sa akin ni Vincent na sinunod ko naman. "I admit your gardener is so hot, but he was still another man. Hindi siya ang lalaking pinakawalan mo."

"I have to do this, Faith. Ito lamang ang tanging paraan para matulungan ko si Vincent sa problema niya," sagot ko sa kanya sa tonong nakikiusap na intindihin niya ako.

"Your husband doesn't love you, Audrey. Ginagamit ka lamang niya. At hindi ako naniniwala na may gynephobia siya." Mula sa umpisa ay hindi na talaga gusto ni Faith si Vincent para sa akin. Ngunit wala itong magawa kundi suportahan ako dahil matalik ko siyang kaibigan.

"Please, Faith. Ayokong makarinig—" Napahinto ako sa pagsasalita nang biglang bumaliktad ang sikmura ko. Napatakbo ako sa restroom ng coffeeshop na kinaroroonan namin.

Nagduduwal ako sa lababo ngunit wala naman akong maisuka kundi puro tubig lamang. Lately ay napapansin ko na madalas akong nagduduwal tuwing umaga at nakakaramdam din ako ng pagkahilo.

"Are you okay?" Nag-aalala namang sinundan ako ni Faith sa restroom at hinagod ang likuran ko.

Napahawak ako sa braso nito dahil nakaramdam ako ng pagkahilo pagkatapos kong magduwal. "I felt dizzy."

"What? Dadalhin kita sa hospital." Tarantang inalalayan ako ni Faith palabas ng coffeeshop at sinamahang magtungo sa hospital para magpa-checkup.

"Congratulations, you're one week pregnant," nakangiting balita sa akin ng doktor matapos ibigay sa akin ang test result ng examination ko.

"I'm pregnant?" mahina ang boses na sambit ko. Hindi ko malaman kung matutuwa ba ako dahil buntis na rin ako sa wakas. Ibig sabihin lang ay hindi ko na kailangan pang makipagtalik kay Damien. Ngunit may bahagi ng puso ko na tila ba nakadama ng kahungkagan dahil hindi ko na mararamdaman ang mga halik at yakap nito.

Mariing ipinilig ko ang aking ulo. Dapat masaya ako. Yes. Iyon ang tamang dapat kong maramdaman.

Pagkagaling ko sa hospital ay agad na kinausap ko si Damien para tapusin ang anumang namamagitan sa amin.

"Tanggapin mo ang limang milyong piso at umalis ka na sa bahay na ito, Damien. From now on, you're fired," sabi ko sa kanya sa malamig na tinig.

Bahagyang napangiti si Damien ngunit hindi iyon umabot sa mga mata nito. "Why are you firing me, Audrey? Buntis ka na ba kaya hindi mo na kailangan ang serbisyo ko?" may talim ang tinig na tanong nito.

"Of course, not," mabilis kong sagot. Hindi puwedeng malaman niya na buntis ako dahil baka maghabol siya sa bata. Masisira ang plano ni Vincent kapag maghabol si Damien sa bata at baka makarating pa ito sa pamilya ng asawa ko. "Tanggapin mo na lang ang pera at umalis sa bahay ngayon din."

"You're heartless, Audrey," mahinang boses na wika ni Damien bago kuyom ang mga kamao na tinalikuran niya ako at iniwan.

Sa araw na iyon ay umalis ng bahay si Damien. Ngunit hindi nito dinala ang bank card na iniwan ko sa ibabaw ng kama nito. Naroon pa rin iyon sa kung saan ko ito inilapag.

Huminga ako ng malalim at pilit na iwinaglit sa dibdib ko ang anumang lungkot na naramdaman ko sa pag-alis ni Damien. Inisip ko na lamang na matutuwa si Vincent kapag nalaman niyang buntis ako.

Bukas ay babalik na si Vincent mula sa business trip niya. At hindi na ako makapaghintay na sabihin sa kanya ang magandang balita.

Napatingin ako sa cellphone kong nasa ibabaw ng kama ko nang bigla itong tumunog. Dinampot ko ito at tiningnan kung sino ang nag-message sa akin. Napangiti ako nang makita kong galing kay Vincent ang message. Dumating na pala ito mula sa business trip at nasa bahay ng isa sa mga kaibigan nitong si Lance. Pinapapunta niya ako para sunduin siya.

Excited na nagbihis ako at nagmamadaling lumabas ng bahay para magtungo sa bahay ni Lance. Ilang saglit pa ay nasa tapat na ako ng bahay nito.

Nakangiting bumaba ako sa kotse at naglakad palapit sa bahay ni Lance. Nakabukas ang pintuan ng bahay kaya hindi na ako kumatok pa. Akmang papasok na ako sa loob nang mapahinto ako sa paglalakad at parang tuod na hindi makagalaw sa kinatatayuan ko.

Napatutok ang mga mata ko sa dalawang taong nakaupo sa sala at naghahalikan na para bang walang ibang tao sa paligid nila maliban sa kanila. It was Vincent. He was kissing Trixie, his ex-girlfriend. Vincent doesn't have gynephobia at all. He was lying to me all this time.