Chapter 6: The Dinner of Lies

Pagkatapos ng kanyang pagpasok sa silid na may pulang pintuan, ramdam ni Adira ang pagbabago sa pakikitungo sa kanya ni Mr. Velarde. Hindi na nito siya pinapansin, at tila ba hindi siya nakikita sa kanyang paligid. Ngunit alam niya na mayroong nagbabago, isang bagay na hindi niya maintindihan.

Sa mga sumunod na araw, abala si Mr. Velarde sa kanyang mga gawain. Madalas itong umalis ng mansyon, at bumabalik lamang sa gabi. Hindi alam ni Adira kung saan ito pumupunta, at kung ano ang kanyang ginagawa. Ngunit alam niya na mayroong itong itinatago, isang bagay na hindi niya gustong ipaalam sa kanya.

Isang gabi, nagkaroon ng isang pormal na hapunan sa mansyon. Dumating ang mga kaibigan at kasosyo ni Mr. Velarde, at nagtipon-tipon sila sa malaking hapag-kainan. Napilitan si Adira na dumalo, kahit na hindi niya gusto.

Sa kanyang pag-upo sa tabi ni Mr. Velarde, ramdam niya ang lamig nito na bumabalot sa kanya. Hindi siya nito tinignan, at tila ba wala itong pakialam sa kanyang presensya.

Nagsimula ang hapunan, at nag-usap ang mga bisita tungkol sa iba’t ibang mga bagay. Tungkol sa negosyo, politika, at iba pang mga mahahalagang usapin. Hindi maintindihan ni Adira ang kanilang pinag-uusapan, at naramdaman niya ang kanyang pagiging ignorante.

Ngunit sa kalagitnaan ng hapunan, biglang tumayo ang isa sa mga bisita. Siya ay isang lalaking may matapang na tingin, at tila ba mayroon itong gustong sabihin.

“Mr. Velarde, gusto kong magbigay ng isang mensahe,” sabi ng lalaki, na nagpatahimik sa lahat ng naroon.

Tumingin si Mr. Velarde sa lalaki, na may pagtataka sa kanyang mga mata. “Ano iyon?” tanong niya.

“Galing ito sa pamilya Cortez,” sabi ng lalaki, na nagdulot ng pagkabahala sa lahat ng naroon. “Pinapasabi nilang, dapat kang magbayad sa iyong mga kasalanan.”

Pagkatapos niyang sabihin ang mga salitang iyon, naglabas siya ng isang baril.

Sumigaw ang mga babae, at nagsimulang magtakbuhan ang mga lalaki. Nagkagulo ang lahat, at natakot si Adira.

"Ano ang nangyayari? Bakit mayroong baril dito? Mayroon bang gustong pumatay kay Ginoong Velarde?" tanong niya sa kanyang sarili, habang sinusubukang magpakatatag.

Hindi niya alam kung ano ang kanyang gagawin, ngunit alam niya na kailangan niyang kumilos. Hindi niya pwedeng hayaang mayroong saktan si Mr. Velarde, kahit na hindi niya ito gusto.

Tumayo siya at humarang sa harapan ni Mr. Velarde, na nagpagulat sa lahat ng naroon.

“Huwag mo siyang saktan!” sigaw ni Adira, na nagdulot ng pagkabigla sa lalaki na may hawak ng baril.

"Umalis ka diyan, babae. Hindi ikaw ang kailangan ko!" sabi ng lalaki, na may galit sa kanyang mga mata.

Ngunit hindi umalis si Adira. Alam niya na kailangan niyang protektahan si Mr. Velarde, kahit na ang kapalit nito ay ang kanyang sariling buhay.

“Hindi ako aalis dito. Hindi ko hahayaang saktan mo siya,” sabi ni Adira, na nagpakita ng kanyang tapang at determinasyon.

Nakita niya sa mga mata ni Mr. Velarde ang pagtataka at pagkabigla. Tila ba hindi ito makapaniwala sa kanyang ginagawa.

Hindi niya alam kung bakit niya ginagawa iyon. Hindi niya maintindihan kung bakit handa siyang isakripisyo ang kanyang buhay para sa isang taong hindi naman siya gusto. Ngunit alam niya na kailangan niyang gawin ito, para sa kanyang pamilya, at para sa kanyang sarili.

Biglang pumutok ang baril.

Sumigaw si Adira, at pumikit. Akala niya ay mamamatay na siya.

Ngunit sa kanyang pagdilat, nakita niya si Mr. Velarde na nakatayo sa kanyang harapan, na may hawak na baril. Nakahandusay sa lupa ang lalaking may hawak ng baril, patay na.

Hindi makapaniwala si Adira sa kanyang nakita. Mabilis na kumilos si Mr. Velarde, at nailigtas siya nito mula sa kapahamakan.

“Ayos ka lang ba?” tanong ni Mr. Velarde, na may pag-aalala sa kanyang boses.

Tumango si Adira bilang tugon, hindi makapagsalita.

“Huwag mong isipin na may pakialam ako sa iyo,” dagdag pa ni Mr. Velarde, na may malamig na tingin. “Ginawa ko lang iyon dahil hindi ko gustong mayroong mamatay sa mansyon ko.”

Pagkatapos niyang sabihin ang mga salitang iyon, umalis si Mr. Velarde, iniwan si Adira na nag-iisa at puno ng pagtataka. Hindi niya maintindihan ang kanyang ugali. Bakit ganito siya? Bakit tila ba gusto niyang itago ang kanyang tunay na nararamdaman?

Sa gabing iyon, hindi siya nakatulog. Paulit-ulit niyang iniisip ang mga nangyari, at lalo siyang ginulo ng kanyang kuryusidad. Gusto niyang malaman ang katotohanan tungkol kay Ginoong Velarde, at handa siyang gawin ang lahat para makamit ito.

"Ano ba ang tunay mong nararamdaman, Mr. Velarde? Bakit tila ba ayaw mong ipakita sa akin ang iyong tunay na pagkatao?" tanong niya sa kanyang sarili, habang nakatanaw sa madilim na kalangitan.

Hindi niya alam kung ano ang naghihintay sa kanya, ngunit alam niya na hindi siya susuko. Ipaglalaban niya ang kanyang kaligayahan, at gagawin ang lahat upang makamit ito.

Sa ilalim ng liwanag ng buwan, nagpasya si Adira na harapin ang kanyang kapalaran. Hindi siya magpapadala sa takot at pangamba. Magiging matapang siya, at haharapin ang lahat ng pagsubok na darating sa kanyang buhay.

At sa kanyang pagharap sa kanyang kapalaran, umaasa siyang isang araw, makakamtan din niya ang tunay na pag-ibig na kanyang pinapangarap. Kahit na ang pag-ibig na iyon ay nagmumula sa isang lalaking may pusong yelo.