Chapter 03

"Argh! Ano ba yan!" asik ni Akki, halos mabali na ang mga daliri kapipindot sa gadget. "Someone is brute-forcing my system! Paano ako makakabili ng skin nito?"

Inis na inis talaga siya. Sunod-sunod na Access Denied kasi at Firewall Intrusion Detected ang nagpa-pop up sa screen, na parang mga kabuteng pilit sumisira sa mood niya. Hindi man lang niya na-realize na sa kabilang panig ng mundo, ang top-tier elite tech team ni Larry Yuan Sy ay kasalukuyan nang nagkakape habang pinagpapawisan sa pag-hack sa digital life niya.

"Nakaka-bwisit naman. Please lang, wag mo akong i-stress!" maktol pa ni Akki, pilit kini-click ang buy item button para sa kanyang legendary Shadow Hunter skin. "I need this new awra para maging intimidating sa game, hindi yung mukha akong default character na napulot lang sa basura!"

Niyugyug pa niya ang iPad na parang gumagawa ng milkshake. Hindi niya alam, sa bawat yugyog niya ay nagre-register nang paulit-ulit ang touch command ng screen at nag-queue up ng mga pending transactions.

Akki froze. Ang kanyang diamond balance at golds sa server niya ay biglang nag-negative nang malala. What worst even, isang notification ang sunod-sunod na pumapasok sa main phone ni Lillia. A bank alert, deducting her account for a total of 2,220 USD after the purchase transaction went successful.

"Waaahhh! Akki! Ano na naman itong ginawa mo!"

Napasigaw nalang si Lillia sa gulat, umalingawngaw sa buong bahay na mas malakas pa sa kahit anong sound effect ng nilalaro niyang games. Akki felt his soul leave his body. Napalunok siya ng laway, dahan-dahang binitawan ang iPad na parang isang bombang sasabog na.

Mas lalo pa siyang nag-panic nang marinig ang papaakyat na footsteps ng Mommy Lillia niya papunta sa kanyang kwarto habang sumisigaw ito sa galit. Then suddenly, may biglang nag-doorbell sa baba. Hindi ito normal na doorbell. It sounded like an urgent, expensive, and impatient electronic chime.

Natigil ang pag-akyat ni Lillia at mabilis na nabaling ang attention sa doorbell. Imbes na pupuntahan niya ang anak sa kwarto, she turned around at bumaba. Dali-dali namang sumunod si Akki, kagat-kagat ang labi habang nakatago ang iPad sa likod niya. Pagbukas ni Lillia ng p***o, agad siyang nanigas sa kinatatayuan niya.

Sa harap nila, nakatayo ang dalawang higanteng lalaki na naka-black suit at may shades pang kasing-itim ng konsensya ni Akki. ​Walang paligoy-ligoy nitong itinaas ang hinahawakang papel. It was a high-resolution printout ng mukha ni Lillia na parang wanted sa FBI.

"We are here to collect some assets. And guess what? Someone just sold you to settle a seven thousand dollars debt."

Nanlaki ang mga mata ni Lillia, halos mahulog ang kanyang panga hanggang sa sahig. Seven thousand dollars? Tumingin siya kay Akki, puno ng disbelief, horror, at matinding pagnanais na i-disown ang sariling anak on the spot.

"Excuse me? Sold? Anong pinagsasabi ninyo?" tili ni Lillia, ang boses ay unti-unti nang nanginginig sa galit. "I am a businesswoman, hindi ako item sa online shop na pwedeng i-add to cart at i-checkout ng kung sino-sinong goons!"

Napatingin pa siya sa anak, "Akki! Anong kalokohan ito? Ano na naman ba ang pinipindot mo sa iPad mo?"

Si Akki, who was behind all of this ay pasimpleng nag-adjust lang hoodie niya, acting like this was just another minor inconvenience.

"Mom, chill, okay? Don't make a scene." Hinarap pa niya ang dalawang men-in-black na parang humihingi lang ng refund sa isang fast food. "Look, guys. Just take her for one or two days. Settle niyo na yung seven thousand dollars debt na yan. After that, ibalik niyo siya agad sa akin. Are we clear?"

Lillia felt her soul leaving her body. "What did you just say? Just take her? Akki, I am your mom! Ipagpapalit mo lang ako sa isang utang na hindi ko naman alam kung saan galing?"

"Mom. Please, don't be dramatic." patuloy ni Akki, waving his hands dismissively habang. "It's just seven thousand dollars, and I know you are worthy more than that. You are worth millions and billions! Sa tingin ko nga, dapat may sukli pa akong matatanggap once na isinuli ka na nila."

Napa-count pa siya sa kanyang daliri na parang nag-transact lang ng isda sa palengke. "Siguro mga three billion? Or in-game currency, goods na rin."

*Few moments ago...

"Excuse me, boss. You have to see this."

Biglang bumalik ang kalabog ng engine ng private jet sa pandinig ni Larry. The sterile scent of the hospital in his memory was replaced by the smell of expensive leather and high-end air conditioning. Nilingon niya ang secretary niya na may dalang tablet na nagba-blink ng red.

"We finally cracked it, Boss. Our elite tech team did a deep-dive trace on MrProdigyX’s IP. We bypassed the firewall, and it’s confirmed. The owner of the account is a five-year-old kid."

"What!" nanlaki ang mga mata ni Larry, halatang hindi makapaniwala sa sinabi ng secretary niya. "So, Lillia was not his sugar mom, huh? But how can a five-year-old child play an online game so brilliant?" He stared at the screen. Isang larawan ng isang bata na nakasuot ng hacker mask. Pero sa likod ng mask, Larry saw something that made his heart skip a beat, a pair of eyes he knew by heart.

"And there’s more, Sir," dagdag ng secretary. "We dug into Lillia’s files in Azerbia. We understand that the search was off-limits before, but we found a record from a private clinic. Six months after you left, she went for an ultrasound."

"An ultrasound?" nanginginig at nauutal niyang boses, lalong napahigpit ang hawak sa armrest ng upuan. "Meaning to say, buntis siya nang iniwan ko siya?"

And there his mind went into overdrive. Ang gulo! Imposible. Mabilis na nag-flashback sa isip niya ang boses ng doktor sa Azerbia about his trauma, na it was too extreme! Na hindi na siya makakapag-anak.

"How insane! Sinabi ng doktor na hindi na ako magkakaanak! Paanong nabuntis siya? Nakabuo ba kami bago pa ako nagka-complicate?" inis niyang sabi, sabay bato ng iPad sa kabilang upuan. "Maybe the trauma was never permanent. Maybe, just maybe, the lord of tech innovations was defeated by a simple lie."

His ego was taking a massive hit. He was the CEO of AstraMind, the man who controlled technology, yet here he was, staring at a biological paradox.

"Or maybe after niyo siyang iwan, nagpabuntis siya sa iba." diretsong tugon ng secretary, hindi man lang makuhang tumingin. "May mga ganitong cases rin kasi sir. Sobra siyang nasaktan sa ginawa mo, and someone else took over. There, it happened."

Larry looked out the window, hindi niya matanggap na may point din ang sinabi ng secretary niya. Kung totoo mang nabuntis si Lillia sa ibang lalaki at nagkaanak ng isang batang nagtatago as MrProdigyX, babawiin niya pa rin ito. Hinding-hindi siya titigil hangga't hindi niya makikita ulit si Lillia. Nananaig pa rin ang pag-asa sa puso niya, isang hindi maipaliwanag na tanong na tanging si Lillia lang din ang makakasagot.

"Magpadala ka ng tauhan sa bahay nila ngayon din," utos niya sa kanyang secretary. "Take my asset right away, and don't let her escape."

Below, the island of Azerbia was slowly coming into view as they descent. Napa-inum nalang din si Larry sa kanyang wine, as his reflection was cold and sharp, no longer the man who had left five years ago in a haze of broken pride.

"MrProdigyX," wika niya sa kanyang sarili. "Hindi mo alam ang ginagawa mo, kid. Binuksan mo ang pintuan para sa isang buong bagyo ng past trauma at naudlot na pag-ibig. Pag-ibig naming dalawa ng Mommy mo."