LOGINLillia crossed her arms, looking at the two massive goons like they were just annoying door-to-door salesmen she’d accidentally opened up to.
"Look, sabihin niyo sa Boss niyo na isa lang itong misunderstanding at napakalaking kalokohan. Get off my property right now before I call the police and have you dragged out of here!" She glared at them, then shifted her gaze to Akki, who was currently trying to look invisible behind the door frame. "And you! Humanda ka sa akin mamaya. We are definitely having a very long talk about your online game activities." Lillia went to slam the door, pero hindi man lang umimik ang dalawang lalaki. Isa sa mga ito ang pumigil sa kanya. "Please, don't make this difficult. Huwag niyo pong hayaan na saktan ka namin. Sumunod na lang po kayo sa amin nang matiwasay." Before Lillia could even process the threat, humakbang papalapit sa kanya ang dalawang lalaki. With a firm efficiency, they grabbed her arms. Lillia's feet were scrambling against the floorboards as they started pulling her. "Hey! Bitawan niyo ako! This is kidnapping! Tulong! May kidnapper!" sigaw niya, ang kanyang boses ay umaalingawngaw sa napakatahimik na coastal road. And then, the most 'Akki' thing happened. Instead na tulungan niyang depensahan ang kanyang Mommy Lillia, Akki even fully convinced that this was just a necessary part of his 'asset transfer' business transaction. Tinulak niya pa mismo ang kanyang Mommy papalabas ng bahay, helping the goons load her into the car. "Mommy, go na! It's just a one-day trade, okay? Huwag kang OA, Mom! The service is already paid for. Sayang naman yung transaction f*e!" Akki chirped, his little hands busy shoving her forward. "Akki! Are you insane?" paggulantang na tanong ni Lillia habang patuloy siyang sumisigaw, "You’re literally helping them kidnap me, you little brat!" "Good luck, Mommy! See you in two days!" Akki yelled, totally oblivious to the fact that he hadn't just sold an item, he had just started a war. Samantala sa loob ng matte-black custom limousine, nakatitig si Larry sa GPS tracker ng kanyang iPad. Ang blue dot ay napapalapit mismo sa exact coordinate na matagal na niyang pinangarap makita muli. Kumakabog naman ang dibdib niya, yung tipong abot hanggang lalamunan ang tibok. This is it. Babawiin niya ang babaeng inakala niyang nawala na sa mundo niya. "Stay sharp," utos niya sa kanyang driver. "If she resists, do not touch her. I will handle it myself." To be honest, hindi siya handa. Sa loob ng limang taon, nagtago siya sa likod ng kanyang empire. Pero heto siya ngayon, vulnerable at handang magmukhang tanga para sa isang babae. Pagpreno ng sasakyan sa tapat ng gate, bumukas ang pinto ng limousine. Mabilis na lumabas si Larry with that all polished expensive suit that screamed power and money. Dali-dali siyang pumasok sa loob ng bahay. His heart was screaming, Lillia! Pero pagpasok niya, ang kanyang mundo ay biglang nag-glitched. Imbes kasi si Lillia ang makita niya, ang naabutan niya roon ay ang mga tauhan niyang nakagapos sa magkabilang upuan, naka-duct tape ang bibig, at ang mga mukha ay puno ng frustration. "What the fuck is this?" singhal ni Larry sabay lapit sa mga ito, at marahas na tinanggal ang tape sa bibig. "Where are they? Speak!" "Boss," pautal-utal na sagot ng isa, ang boses ay nanginginig sa takot. "We’ve lost them. Someone helped them." Someone helped them? Sino? Well, back to the moment nung sandaling pinagtutulungan si Lillia, isang malakas na tunog ng motor ang bumasag sa katahimikan ng coastal road. Lumitaw sa harapan nila ang isang lalaking naka-leather jacket na parang galing sa isang very low-budget action movie. It was George. Ang self-proclaimed 'Mafia Gangster' ng isla na matagal nang may crush kay Lillia pero deadma naman ang beauty nito. Kasama ang mga tropa niyang naka-motor, na sanay palagi humanap ng gulo. "Hoy! Sino kayong mga mokong kayo? Bitawan niyo ang reyna ko!" sigaw ni George habang nag-aangas. Sa isang iglap, tinulungan ng mga tropa niya ang mga tauhan ni Larry. Binugbog ang mga ito nang malala, ginapos sa magkabilang upuan at tinakpan ng duck tape ang bibig. "Salamat, George! I owe you big time!" hingal na sabi ni Lillia sabay yakap. "Sus! Wala yun, Lillia. Basta ikaw, kahit buong hukbo pa yan, kakayanin ko," pagyayabang ni George habang nagpo-pose na akala mo ay nasa photoshoot. Dali-dali silang isinakay ni George sa lumang pickup truck, para takasan ang panganib. Habang nasa biyahe, todo ang hambog ni George sa kung paano niya pinatumba ang mga lalaking kanina. Sa back seat, Akki rolled his eyes so hard. Nakahalukipkip lang siya, nakakunot ang noo, at halos lumabas na ang usok sa tenga sa inis. "Could you stop with the mafia act? It's giving me second-hand embarrassment, okay?" mataray na sabi ni Akki. "Anong sabi mo, kid?" tanong ni George habang busy mag-pogi points sa rearview mirror. "Why did you even help?" diretsong tanong ni Akki. "You just ruined a very important business transaction. Seven thousand dollars yun. You have no idea how hard it is to execute a high-level asset transfer, tapos guguluhin mo lang dahil sa 'hero' complex mo?" Lillia glanced at her son, speechless. "Akki! Pinagliligtas ka na nga, nagrereklamo ka pa? And for your information, hindi ako asset na pwedeng i-trade!" "Whatever, Mom," sagot ni Akki habang kinakalikot ang kanyang gadget, naghahanap ng paraan para i-reconnect ang system niya. "The debt is still active. And honestly? I'd rather be in that debt-free right now kaysa makinig sa hambog stories ni George dito sa truck na 'to." Sa kabilang banda, si Larry ay nananatiling nakatayo sa sala. Ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa galit habang tinitingnan ang iPad niya. Fortunately, pumabor ang destiny. May natanggap siyang notification, a message from MrProdigyX. “I hate to tell you this, but please. Pretty please. Get your asset here, asap!" May attachment pa itong live-tracking map na nagre-render sa screen. Ang blue dot ay mabilis na gumagalaw palayo sa direksyon nila mismo, papunta sa isang remote warehouse sa kabilang dulo ng isla. "Change of plans!" sigaw ni Larry, ang boses ay puno ng authority at urgency na nagpapatakbo sa lahat ng tao sa loob ng bahay. "Move! Double time! Sync the GPS to this location! If any pickup truck blocks your way, ram it! I don't care! Just bring me back my Lillia!" Hindi pa tapos ang laban. Ang hunt ay nagsisimula pa lang, at hindi alam ni Larry na ang 'asset' niya ay kasalukuyang nakasakay sa isang lumang pickup truck, kasama ang isang lalaking wala namang alam sa tech, pero handang makipagpatayan para sa kanya.Tahimik ang buong command center. Ang tanging naririnig lang ay ang mahinang humming ng mga cooling fan at ang bawat mabigat na paghinga ng mga tauhan ni Elias. Nakatitig si Akki sa higanteng monitor na nasa harap niya. Lines of complex security protocols, glowing encrypted nodes, and multi-layered defense systems were flashing right before his eyes. This was AstraMind Tech’s legendary firewall. Ang tinaguriang Iron Vault ng tech industry. "Well?" Malamig at nagmamadaling boses ni Elias ang pumutol sa katahimikan. Lumapit ito sa likod ng swivel chair ni Akki, crossing his arms with a dangerous smirk. "Kaya mo bang pasukin? Or were you just all talk, kid?" Napakagat-labi si Akki, at sa unang pagkakataon sa buhay niya, naramdaman niya ang malamig na pawis sa kanyang noo. Sa utak niya, mabilis na nagre-calculate ang bawat posibilidad.If he hacked AstraMind, the system alarm would alert Larry immediately. Malalaman nitong may nag-bypass sa beta data ng neural project nila. And wo
Sa kabilang panig ng mundo, unti-unting huminto ang mga gulong ng private jet sa isang exclusive runway na napapalibutan ng mga elite soldiersPagbukas ng pinto, sinalubong si Lillia ng isang tanawin ng mansion na mas malaki pa sa barangay na kinalakihan niya. May mga butler na naka-tuxedo, mga maid na parang galing sa isang royal film, at isang carpet na tila gawa sa mamahaling tela."Welcome home, my Lillia," bati ni Larry sa kanya.Lillia just stared. The luxury was blinding; crystal chandeliers, gold-plated fixtures, and a garden that looked like it belonged in a magazine."Home?" bulong niya, the word tasting bitter. "Nasa Azerbia ang buhay ko. This is a gilded cage for two days."Dinala siya sa isang suite na singlaki ng isang apartment. Larry walked in a few minutes later, loosening his tie, looking exhausted but relieved."Lillia, relax. Everything you need is here. Also, Akki is safe. I have my best men watching the house. At sa loob ng dalawang araw na nandito ka kasama
Pagbalik ni Akki sa bahay, ang chill vibe na dapat ay tahimik at perfect para sa kanyang gaming session ay nasira agad. Bumungad kasi sa kanya ang ibang mga mukha ng tauhan, na para bang handa siyang ligpitin ng mga ito. "What is this?" Akki didn’t even blink. Nilagay niya ang kanyang hands sa bulsa ng hoodie niya, keeping his poker face intact. "I thought I had 48 hours of peace. Bakit nandito kayo sa loob ng bahay ko?" Lumapit ang isa sa kanila, 'yung may scar sa kilay. "MrProdigyX, you have to come with us." Napataas ng kilay si Akki. "Excuse me? Kalilipad lang ng private jet ninyo diba? Did your boss hit his head on his own aircraft's ceiling? I want to stay here!" Nagkatinginan muna sa isa't isa ang mga tauhan. Sa isip ng mga ito, ano kaya ang pinagsasabi ng isang five-year-old? Private Jet? Wala nang paligoy-ligoy, kaagad nilang binuhat si Akki. Nagpanic naman si Akki sa sobrang pagkagulat, kaso wala siyang laban. He was a tech genius, not a wrestler. Binuhat siya
Habang unti-unting lumalayo ang private jet ni Larry sa runway, nakatayo lang si Akki sa gilid. Ang kanyang maliliit na kamay ay nasa bulsa ng kanyang jacket, pinanood ang bawat segundo ng paglipad ng eroplano hanggang sa magmukha na lang itong tuldok sa kalangitan. "Finally," bulong ni Akki, isang matamis at mapaglarong ngiti ang gumuhit sa kanyang labi. "No distractions for 48 hours. Time to focus on the real game." Agad niyang nilabas ang kanyang iPad at nag-type ng mabilis na message sa encrypted chat log nila ni LordVeeHero. MrProdigyX: Don't get too comfortable, billionaire. She’s fragile, and she doesn't know who you are. Ingatan mo siya. If she gets a single scratch, I’ll burn your digital empire to the ground. 2 days. Don't be late. For a five-year-old, Akki was terrifyingly independent. Alam niya kung paano magluto ng instant ramen, mag-laundry, at mag-set ng automated security sa bahay nila. But for now? Wala siyang balak gawin kundi ang mag-babad sa kanyang gaming
Nabulabog ang mainit na small reunion sa mga oras na yun nang biglang dumaragsa ang mga motorsiklo na may matinis na screech. Bumaba si George, looking like the ultimate 'Main Character' na kakalabas lang sa isang action movie. He still had that intimidating grin, at sa likod niya ay ang mga tauhan na sabay-sabay naglabas ng mga glock at rifle. Hindi naman nagpatinag ang mga kampon ni Larry. Nag-load din ang mga ito ng baril, at sa isang maling galaw lang, magiging red zone talaga ang highway. Si Akki? Chill lang. He just rolled his eyes na parang nako-corny sa insidente, relax na relax lang siyang nakatingin sa magkabilang panig habang naka-crossed arm, parang hindi niya ramdam na mamatay na silang lahat. "Mommy, seriously? Sinampal mo talaga si LordVeeHero?" inis niyang sambit kay Lillia, na ngayon ay lumalayo sa presensya ni Larry. Nanlaki ang mga mata ni Lillia. "Anak, he’s a stranger! He’s trying to abduct us!" "Stranger?" Akki smirked, hindi man lang tiningnan ang
Sa paglitaw ni Lillia mula sa dilim, parang hinila ang lahat ng hangin sa paligid. Ang oras ay tumigil. The silence was deafening, bago ito basagin ng bawat pintig ng puso ni Larry.Nanlaki ang mga mata ni Larry, at ang iPad na hawak niya ay kaagad nahulog sa lupa. Then, he started to move. It was a slow-motion sequence, bawat hakbang ay may bigat ng nakalipas na limang taon. "Lillia." Nanginginig ang kanyang mga labi. He saw how Lillia moved, the way she looked at the dark forest like a lioness protecting her cub.Ang mga mata naman ni Larry ay unti-unting nanubig, dahil finally! Lillia was here. Flashbacks hit him like a truck. Yung tawanan nila noon, mga sweet cuddles, yung mga gabi na puro pangarap lang ang pinag-uusapan nila.Pero bago pa man siya makalapit, parang kidlat namang humarurot si Akki. He dashed past Larry, ignoring the man who was currently having a spiritual awakening, at sinalubong si Lillia ng isang yakap na halos magpatumba sa babae."Mommy!" Akki’s voice,
Pagdating nila sa lumang warehouse na parang set ng isang abandoned horror movie, halos maiyak na si Akki. Hindi dahil sa takot sa dilim, kundi dahil sa pinaka-malalang bangungot ng isang Gen Z kid. Zero bars of signal. Akki was frantically raising his iPad, pilit hinahanap ang signal na para ba
"Argh! Ano ba yan!" asik ni Akki, halos mabali na ang mga daliri kaka-pindot. Sunod-sunod na Access Denied kasi at Firewall Intrusion Detected ang nagpa-pop up sa screen, na parang mga kabuteng pilit sumisira sa mood niya. "Someone is brute-forcing my system! Paano ako makakabili ng skin nito?"
Hindi mapakali si Larry habang nasa loob ng private jet. The view of the clouds was peaceful, but his mind? It was a chaotic server room. Hawak niya ang kanyang iPad, nakatitig sa chat log nila ni MrProdigyX. Hindi ito tungkol sa seven thousand dollars. It was about the data. It was about the pas
"Triple kill. Super kill. Power up! Demons dominate the battlefield. Protect your kingdom immediately!" Nakadapa si Akki sa fluffy rug ng kanyang squishy neon-lit bedroom. Naka-romper lang siya as usual, pero ang intensity sa mga mata niya ay pang-pro league level. Even his tactical analysis ay pan







