LOGINHindi mapakali si Larry habang nasa loob ng private jet. The view of the clouds was peaceful, but his mind? It was a chaotic server room. Hawak niya ang kanyang iPad habang nakatitig sa chat log nila ni MrProdigyX. Hindi ito tungkol sa $7,000. It was about the data. It was about the past. Pinikit niya ang kanyang mga mata habang sinasambit ang pangalan ni Lillia. And there, biglang bumalik sa kanyang ala-ala ang lahat.
*Beep... *beep... *beep Five years ago, unang bumungad sa pandinig ni Larry ang tunog ng heart monitor. At that moment, his head felt like it was splitting in half, na para bang may rumaragasang truck sa loob ng kanyang utak. Nang dahan-dahan niyang idinilat ang kanyang mga mata, puro white walls lang ang nakikita niya sa paligid plus the sterile scent of the hospital. "Gising siya! Doc! Gising na po siya!" Isang matining na pagsisigaw ang kanyang narinig na puno ng urgency. Mabilis na lumapit sa kama niya ang isang babae. She was stunning, kahit na halatang puyat at pagod. Her eyes were filled with genuine concern na hindi pa niya nakikita kahit kanino noon. Then, he tried to sit up. At nang napatingin siya muli sa paligid, everything felt foreign. "Who are you?" hingal na tanong niya. His voice was raspy, parang galing pa siya sa impyerno. "Where am I?" "I’m Lillia, and you're still here in Azerbia." sagot ng babae, habang hinahawakan ang kamay ni Larry. "Naaksidente ka sa coastal road a week ago. Nakita kitang duguan sa loob ng sasakyan mo. I had no choice but to pull you out before it exploded, and brought you here." A week ago? Larry tried to search his memory, pero puro itim. Ang naalala lang niya ay ang huling pag-screech ng mga gulong, the blinding headlights, and the feeling of falling. He looked at Lillia. Tinignan niya ito the way she cared, the way her eyes showed genuine concern for a complete stranger like him. Isang linggo na pala siyang tulog, at si Lillia ang tanging nag-aalaga sa kanya. Doon nagsimula ang lahat. Mula sa pagiging nobody sa isang bayan na walang nakakakilala sa kanya, nahanap ni Larry ang katahimikang matagal na niyang hinahanap sa piling ni Lillia. Hindi siya nagparamdam sa Berlinton, hindi siya naghanap ng signal. He literally ghosted his own empire. Sa loob ng ilang buwan, Lillia became his world. Siya ang taga-timpla ng kape niya, taga-basa ng libro, at ang nagturo sa kanya na ang buhay ay hindi lang puro stocks at tech innovations. "Alam mo, Larry," sabi ni Lillia isang gabi habang nakatanaw sila sa dagat, "para kang bituin na naligaw dito sa Azerbia. Ang ningning mo, pero parang ang bigat ng dinadala mo." Hindi na nagdalawang-isip si Larry. He surrendered his guard. Sa bawat araw na lumilipas, mas lumalalim ang connection nila. Until one night, in the middle of a thunderstorm, their boundaries blurred. The vulnerability turned into passion na super intense, raw, and felt like the ultimate seal of their connection. Pero gaya ng lahat ng magandang panaginip, may biglang glitch na dumating. "Mr. Sy," panimula ng doktor nang bumalik sila sa ospital para sa final check-up. "Based on the internal trauma you sustained due to the severe internal damage during the accident, ang chance mo na magkaroon ng biological child is practically zero. The trauma was too extreme. Hindi ka na makakapag-anak." Parang huminto ang ikot ng mundo. Ramdam ni Larry ang panlalamig ng kamay ni Lillia sa hawak niya. Lumabas sila ng ospital na tahimik. Larry felt like he was hit by a truck all over again. This time, it wasn’t his body that was broken, but his legacy. Sa isip niya, he was a failure. Paano siya makakapagtayo ng empire kung wala naman siyang heir? Dahil sa sobrang pride at heartbreak, he made a choice. He thought he was doing Lillia a favor by leaving. Hindi niya matanggap na hindi niya mabibigyan ang babaeng mahal niya ng pamilya na deserve nito. He left before the sun could rise. Iniwan niya si Lillia sa Azerbia. Unbeknownst to him, may nabuo na palang maliit na buhay sa sinapupunan ni Lillia, isang batang lalaki na nagdadala ng talino niya. The very same kid who, five years later, became the tech genius and sell him his own mom. Pagbalik niya sa Berlinton, akala niya ay makakauwi siya sa isang sanctuary. Instead, he walked into a corporate boardroom ambush. Imbes kasi magiging masaya ang family niya sa kanyang pagbalik, mas lalo lang siyang ipinagtaboy nito dahil sa kondisyon niya. "Larry, we’ve analyzed your health," panimula ng Papa niya habang ngumunguya sa kinakaing steak. "Since the medical report confirms you’re biologically incapable of producing an heir, we’ve made a decision. The Sy Corporation, all the shares and the board seat will be transferred to your sister." His mother was just staring at her wine glass, avoiding his eyes. "I'm really very sorry, son. Hindi lang kami ng Papa mo ang nagdedesisyon nito. But we could still support you sa other micro business mo if you want. We couldn't just sacrifice the company dahil lang sa condition mo." Tahimik lang si Larry, ni hindi nga niya ginalaw ang pagkain niya. Umiigting ang kanyang panga dahil parang ipinagkaitan siya. Hindi siya nalumpo, ni bed ridden. He could still run the company just like he used to. Hindi lang niya mabigyan ng heir ang pamilya, parang tingin na nila sa kanya ay walang kwenta. His sister, who was heavily pregnant at the time, offered him a sympathetic yet patronizing smile. "Don't worry, kuya." sambat ng kanyang kapatid sa usapan, pinipigilan ang pagngiti nito pero halata ang galak na nararamdaman ngayon. "I will run the entire business the best I can. Sa iyo pa rin ako manghihingi ng advices kapag hindi ko na ma-carry ang lahat. I can still count on you pa naman, right?" Parang binuhusan ng yelo ang buong katawan ni Larry. Ang legacy na inalay niya ang buhay niya para protektahan, ninakaw sa kanya dahil lang sa isang malfunctioning na DNA. Sa gabing yun, sa gitna ng marangyang dining hall, narealize niya ang kababawan ng lahat. Ang pera, ang stocks, ang power? Lahat yun ay basura kumpara sa init ng kamay ni Lillia sa Azerbia. Sa kagustuhan niyang maging perfect para kay Lillia, he chose to be a coward. He ghosted her, thinking it was a sacrifice. Buti pa kay Lillia, tanggap siya kahit wala siyang maibigay na biological legacy. She loved him for his soul, for his weird morning coffee habits, and for the way he watched the sunset. He had a normal life within his grasp, and he threw it away for pride. Determined to fix his biggest mistake, he went back to Azerbia a few months after his recovery. Iniwan niya ang empire, maging ang legacy. He only wanted her, to be with Lillia for the rest of his life. Pero pagdating niya sa maliit na bahay sa coastal road? It was empty. The garden where they used to read books was overgrown with weeds. The scent of her jasmine perfume was gone, replaced by the salty and lonely air of the coast. Nagtanong din siya sa mga kapitbahay, pero nobody knew kung saan nagpunta si Lillia na para bang bula na bigla na lang naglaho. Larry spent millions, used his private trackers, and exhausted his resources, pero si Lillia? She was a ghost he couldn't trace anymore."Sir Larry, naka-ready na po ang mga sasakyan sa labas. Nagtanong din po pala si Ma'am Lillia at Young Master Akki kung ano raw po ang agenda niyo today at kung saan po ang biyahe."Iyan ang magalang na sabi ng head butler habang tahimik lang si Larry sa mini lobby sa mga oras na yun. Naka-tailored designer suit siya na literal na nagpapakita ng karangyaan at kapangyarihan. Pero sa kabila ng kinang ng kanyang outfitter, ang mga mata niya ay nakatutok sa isang lumang dusty-finish na kahon na ibinigay sa kanya ni George. Binubuklat niya ang makapal na customized scrapbook, ang mismong ebidensya ng limang taong nakalipas sa Azerbia. Sa bawat daplis ng daliri niya sa mga Polaroid photos, bumuhos ang sariwang alaala. Parang kahapon lang, nagtatawanan pa sila sa dalampasigan."Bakit ganito, Lillia? Bakit?" tanong niya sa sarili, nanginginig ang panga habang pinipigilan ang nagbabagang luha sa kanyang mga mata. "After five long years of endless searching, parang wala ring silbi na nahanap
Nang idilat ni Lillia ang mga mata niya, ang unang bumungad sa paningin niya ay ang mabigat at sobrang lapit na mukha ni Larry. Agad siyang napabangon sa sobrang gulat, habang titig na titig lang si Larry sa kanya na parang isang misteryong matagal na nitong gustong lutasin."Good morning, my love," bumulong si Larry as if feel na feel talaga na siya pa rin ang Lillia na minsang nagmahal sa kanya limang taon. Inangat niya ang isang mamahaling ceramic mug na may umaasong usok. "I made this for you. Our favorite pampa-good vibe bago magsimula ang araw. Brewed Arabica with a drop of hazelnut."Mabilis ang naging reaksyon ni Lillia. Marahas siyang dumistansya palayo sa kabilang dulo ng king-sized bed at halos kapusin ang hininga sa sobrang irita. "I don't drink coffee! At pwede ba? Wala na tayo sa harap ng media at reporters, so stop acting like you're my husband. Yung nangyari sa expo kahapon? Part lang yun sa terms ng contract. Pretend-pretend lang yun para sa mga investors mo! Sa d
Pagkatapos ng insidente sa Expo, naka-pout na ngayon si Faith habang nakasalampak sa velvet couch. Halos umusok talaga ang ilong niya sa galit. Sa harap niya ay si Victor, na kalmado namang umiinom ng champagne, kahit mabigat din ang aura. "Ghad, Victor! Hindi ko matanggap!" nanggigigil na reklamo ni Faith, umiiling-iling sabay kalkal sa sariling buhok sa sobrang inis. "Nahihiya ako! Pinahiya ako ng probinsyanang yun at nung brat na batang yun sa harap ng buong industry! Like, hello? Sino ba sila para tawaging 'Lost Royal Family of AstraMind' ha?" "Chill ka lang, Faith. Uminom ka muna," pampalubag-loob ni Victor habang inaayos ang cuffs ng suit niya. "Isang business transaction lang si Lady Evelyn. Nagpabola lang yun sa bata. At the end of the day, nasa atin pa rin ang core investors. Na-secure na natin ang karamihan ng partners nila. Wini-win natin ang board room, kaya hayaan mo na silang mag-ilusyon sa red carpet." Pero hinding-hindi mapakali si Faith. Nag-aalboroto talaga an
Pagbalik nina Lillia at Larry sa AstraMind booth, sinalubong agad sila ng isang napakainit at pamilyar na sermon. Parang mga amoy-sunog na kalan na nag-aalboroto ang pamilya Sy sa gitna ng hall. "Larry! Anong kaguluhan ito?" nanggagalaiting sigaw ng Mama niya habang hawak ang dibdib sa sobrang highblood. Agad na lumapit ang secretary ni Larry, hingal na hingal habang hawak ang tablet na naglalabas ng red blinking notifications. "Very bad po ang data status natin ngayon. Lumagapak nang thirty percent ang market value natin sa loob lang ng isang oras. Tuloy-tuloy ang pagbaba ng stocks!"Literal na namutla ang Mama niya sa narinig. "What? Anong stocks? Ibig sabihin, totoo nga? Nagsi-atrasan na ang mga major business partners at investors natin?" "Damn it!" sabat ng Papa ni Larry sabay hataw ng gold-tipped cane sa marmol na sahig. "At kasalanan lahat ito ng babaeng yan! Malas! Isa siyang malaking malas sa pamilya natin! Paano raw matutulungan ang paglago ng kumpanya kung wala siyan
Habang mainit ang tensyon nina Lillia at Larry sa kabilang dulo ng convention hall, si Akki naman ay chill lang to the max. He's roaming around sa gitna ng expo kasama ang mga bodyguards niya na para bang siya ang may-ari ng buong gusali."Slightly mid yung graphics nung kabila," bulong niya habang tinatapik ang maliit na screen sa gadget. "Tapos ang bagal pa ng latency. Parang pampasakit lang ng ulo sa mga pro gamers."Habang nagpapatuloy siya sa pag-roaming, nakarating siya sa pinaka-main stage ng isang sikat na mobile accessories brand. At ang nage-explain sa gitna ay ang mismong chairperson ng Global Tech Judiciary and the lead investor of WBLC, si Lady Evelyn."This is the ultimate game-changer for your battle royale needs!" sigaw ni Lady Evelyn sa mic habang nagpapakita ng isang bagong klase ng mobile cooling system at gaming trigger. "May advanced thermal dynamics ito na guaranteed, zero lag, zero stutter! Best in customer satisfaction, guaranteed!"Nagpalakpakan ang mga ta
Hindi na nag-aksaya ng oras si Larry para makipagsagutan pa kina Faith at Victor. Isang malamig at nanunuring titig lang ang ipinukol niya sa dating fiancé at sa CEO ng Apex Core bago marahas na hinawakan ang kamay ni Lillia. At habang tinatahak nila ang malawak aisle patungo sa kabilang wing ng convention hall, ang kaninang tapang na ipinapakita ni Lillia sa harap ni Faith ay mabilis na napalitan ng matinding inis at pagtataka."Bitawan mo nga ako!" mabilis niyang baklas sa kamay ng bilyonaryo. Napatigil naman si Larry, bahagyang inayos ang kanyang suit jacket, at tiningnan si Lillia nang may pag-aalala."What's wrong, my love? May problema ba?""Bakit mo hinayaan na tratuhin ka nang ganun?" gigil na singhal ni Lillia, halos pabulong na sumisigaw para hindi mag-attract ng sobrang atensyon mula sa mga naglalakad na guests. "Bakit hindi ka man lang lumaban nung binabastos ka na nung Mr. Aurelio na yun? Nakikinig ka lang habang sinasabi nilang wala kang kwentang CEO at pabagsak na
Pagdating nila sa lumang warehouse na parang set ng isang abandoned horror movie, halos maiyak na si Akki. Hindi dahil sa takot sa dilim, kundi dahil sa pinaka-malalang bangungot ng isang Gen Z kid. Zero bars of signal. Akki was frantically raising his iPad, pilit hinahanap ang signal na para ba
Lillia crossed her arms, looking at the two massive goons like they were just annoying door-to-door salesmen she’d accidentally opened up to."Look, sabihin niyo sa Boss niyo na isa lang itong misunderstanding at napakalaking kalokohan. Get off my property right now before I call the police and ha
"Argh! Ano ba yan!" asik ni Akki, halos mabali na ang mga daliri kaka-pindot. Sunod-sunod na Access Denied kasi at Firewall Intrusion Detected ang nagpa-pop up sa screen, na parang mga kabuteng pilit sumisira sa mood niya. "Someone is brute-forcing my system! Paano ako makakabili ng skin nito?"
"Triple kill. Super kill. Power up! Demons dominate the battlefield. Protect your kingdom immediately!" Nakadapa si Akki sa fluffy rug ng kanyang squishy neon-lit bedroom. Naka-romper lang siya as usual, pero ang intensity sa mga mata niya ay pang-pro league level. Even his tactical analysis ay pan







