Chapter 05

Pagdating nila sa lumang warehouse na parang set ng isang abandoned horror movie, halos maiyak na si Akki. Hindi dahil sa takot sa dilim, kundi dahil sa pinaka-malalang bangungot ng isang Gen Z kid. Zero bars of signal.

​Akki was frantically raising his iPad, pilit hinahanap ang signal na para bang naghahanap ng sign mula sa universe.

“No, no, no! This is a total disaster! Paano na ito? Hindi pwedeng ma-detach ako sa online world!” he groaned, his voice cracking with pure tech-withdrawal.

“Kung wala akong internet, how will I monitor the WBLC registration? How will I update my systems? I’m literally going to rot here!”

​Sa kabilang banda, si George na ang bida-bidang 'Mafia Gangster' ay feeling talaga na siya ang main character.

“Mga tropa! I-accommodate niyo nang maayos ang reyna ko!” sigaw niya sa mga kasamahan niyang mukhang mga extra sa isang b-rated action flick.

Dali-daling nag-set up ang mga tropa ni George. May naglatag ng banig, may naghanda ng upuan na gawa sa kahoy, at yung iba, busy mag-alok ng mga fresh tropical fruits na halatang kapipitas lang.

​“Lillia, kain ka muna. Fresh na fresh 'to, galing mismo sa garden ni Mang Kanor,” pagmamayabang ni George habang inaabutan si Lillia ng hiniwang mangga. “Para sa’yo, lahat gagawin ko. Hayaan mo yung mga tech-tech na lalaking yun, hindi nila alam kung paano rumesbak ang tunay na lalaki.”

​Lillia just gave a polite, awkward smile. “Salamat, George. Pero baka pwedeng pakihinaan lang yung boses mo? Nag-iisip yung anak ko.”

​Pero si Akki? Deadma sa mangga. Deadma sa saging. Deadma sa hospitality ni George. Para sa kanya, ang 'hospitality' ni George ay mas nakakatakot pa sa kidnapper.

​“Ugh, ang lagkit ng vibes dito,” bulong ni Akki habang nilalakad-lakad ang buong warehouse, pilit na hinahanap ang kahit anong signal. “Look at him. The way he talks, the way he poses? Sobrang cringe!"

"How can Mom trust this guy? Sa totoo lang, mas may tiwala pa ako kay LordVeeHero kesa sa ‘mafia’ wannabe na 'to.”

​He looked at his screen again, hoping for a miracle. Nothing. Not even a single bar.

​“I have to do something,” Akki whispered to himself, his eyes narrowing. “If I can’t get a signal, I can’t finalize the asset transfer. At kapag hindi nag-push through yung transaction, lalong hindi makaka-uwi si Mommy. This is a total nightmare.”

​Habang busy si George sa pagpapa-pogi at si Lillia naman ay sinusubukang kumalma, nakaramdam ng biglaang lamig si Akki. Hindi niya alam kung dahil ba ito sa kawalan ng internet o dahil ang 'greatest deal' niya ay malapit na siyang singilin ng reality.

The hunt was no longer just about a debt. It was about to become a collision of two worlds that should have never met again.

*****

Sa loob ng limousine, hindi naman mapakali si Larry. His eyes were glued to the iPad, watching the blue dot on the GPS tracker as it flickered with static, then suddenly it just stopped.

​"Stop the car," he commanded, his voice tight with anticipation. "We’re here. I can feel it. Finally, Lillia, I’m going to end this game."

​Bumukas ang pinto ng limo at lumabas si Larry, expecting a dramatic reunion. Pero paglingon niya, walang warehouse. Walang lumang sasakyan. Ang tanging sumalubong sa kanya ay isang dead-end na kalsada na napapalibutan ng sobrang kapal na gubat. Para siyang in-prank ng universe.

​"What the! Where is it?!" sigaw niya, frustrated na hinablot ang kanyang buhok. "Pinaglalaruan ba ako ng device na 'to? O pinaglalaruan ako ng tadhana?"

​Ramdam ni Larry ang biglang pagbigat ng dibdib. Napaupo siya sa isang malaking batuhan sa tabi ng kalsada, yung aura niya na akala mo ay CEO ng isang tech empire, biglang nag-fade. He looked at the forest, and suddenly, the memories hit him like a notification overload.

​Naalala niya yung mga gabing nagbabasa sila ng libro ni Lillia, yung amoy ng jasmine perfume, at yung mga panahong akala niya siya na ang pinakamayaman na tao sa mundo dahil lang sa kape na tinimpla nito. Everything felt so real, yet so far away.

​"My Lillia," mahinang bulong niya, his eyes getting misty. "I gave you up dahil sa pride ko, and now I can't even find you? Anong klaseng plot twist ito?"

​But then, the inner beast in him woke up. The CEO who never takes 'No' for an answer returned. He stood up, wiped the dust off his suit, and adjusted his watch with a deadly serious look.

​"I don't care if I have to chop down every single tree in this godforsaken forest," Larry announced, his voice booming with authority. "Search the perimeter! I want every square inch of this forest covered. If she's here, I'll find her. Kung kailangan kong halughugin ang buong isla, gagawin ko."

​"Yes, Boss!" sigaw ng mga tauhan niya.

​Doon na nagsimula ang isang massive search and rescue operation na mala-action movie. Habang ang mga tauhan niya ay nagkakagulo sa paghahanap sa makakapal na damuhan, si Larry naman ay pilit na nilalabanan ang kaba.

​Sa kabilang banda, sa loob ng warehouse, hindi pa rin alam ni Akki na si LordVeeHero ay kasalukuyang nangunguna sa isang search party para hanapin sila. Akki was still pacing, still signal-less, still feeling the cringe of George’s presence.

​"This is getting intense," Akki muttered to himself, finally sensing the vibe was off. "Either someone is coming to save me, or someone is coming to kill me. And honestly? Parehong scary. Sana may signal na lang para ma-check ko kung may bounty na ba sa ulo ko."

​The forest was silent, but the tension was screaming. Ang 'asset transfer' ay hindi na lang business transaction. It was now a hunt. And the hunter was a billionaire who had lost his pride, his empire, and was now desperate to reclaim the only thing that actually mattered, Lillia.

Samantala, habang abala si George sa pag-aangas sa harap ni Lillia, yung tipong nagpo-pose pa siya habang hawak ang isang tabak na mukhang kinakalawang na, dahan-dahang gumapang si Akki palabas ng warehouse.

​Pumasok siya sa masukal na bahagi ng kagubatan. Ang mga puno ay parang mga higanteng harang na pilit na humaharang sa kanyang access sa internet. Pero hindi sumuko ang isang MrProdigyX. He climbed onto a fallen tree trunk, inangat ang tablet sa ere, at parang isang ritwal na pilit na hinahanap ang signal mula sa kalawakan.

"​Isang bar. Kahit isang bar lang, please!"

​Biglang nag-vibrate ang device. Isang notification. Hindi lang ito signal, pumasok ang isang massive flood of messages mula sa Battle of the Lords server. Pero hindi lang yun. Pumasok din ang isang private encrypted message mula sa isang pamilyar na handle.

LordVeeHero: Found you MrProdigyX. I'm coming. Don't move.