Chapter 05

Pagdating nina Akki sa lumang warehouse na parang set ng isang abandoned horror movie, halos maiyak siya. Hindi dahil sa takot sa dilim, kundi dahil walang signal. As in zero bars. ​He was now frantically raising his gadget, sinusubukang maghanap ng katiting na signal sa kalangitan.

“No, no, no! This is a total disaster! Paano na ito? Hindi pwedeng ma-detach ako sa online world!" wika niya sa hangin habang nag-aalala nang sobra. "Kung wala akong internet, how will I monitor my fans and my games? How will I update my systems? I’m literally going to rot here!”

Si George na bida-bidang mafia gangster at feeling main character naman ay nag-utos agad sa mga kasamahan niyang mukhang extra sa isang b-rated action flick na i-accommodate nang maayos si Lillia. Dali-dali naman itong nag-set up. May naglatag ng banig, may naghanda ng upuan na gawa sa kahoy, at yung iba, busy mag-alok ng mga fresh tropical fruits na halatang kapipitas lang.

​“Lillia, kain ka muna. Fresh na fresh ito, galing mismo sa garden namin,” pagmamayabang ni George habang inaabutan si Lillia ng hiniwang mangga. “Para sa’yo, lahat gagawin ko. Hayaan mo na yung mga lalaki kanina, hindi lang talga nila alam kung paano rumesbak ang tunay na lalaki.”

​Lillia just gave a polite awkward smile. ​Pero si Akki? Deadma sa mangga. Deadma sa saging. Deadma sa hospitality ni George. Para sa kanya, ang natatanggap nilang accommodation ay mas nakakatakot pa sa kidnapper.

​“Ugh, ang lagkit ng vibes dito,” dagdag pa ni Akki habang nilalakad-lakad ang buong warehouse, pilit na naghahanap ng signal spot. “Look at him. The way he talks, the way he poses? Sobrang cringe! How can Mom trust this guy? Sa totoo lang, mas may tiwala pa ako sa kay LordVeeHero kaysa sa mafia wannabe na ito.”

​He looked at his screen again, hoping for a miracle. Nothing. Not even a single bar. ​“I have to do something. If I can’t get a signal, I can’t finalize the asset transfer. At kapag hindi nag-push through yung transaction, ma-stock lang kami rito kasama ang hambugerong si George at lalong hindi na makaka-uwi si Mommy. This is a total nightmare.”

*****

Sa loob ng limousine, lalong hindi na mapakali si Larry. Atat na atat na siyang makita si Lillia. His eyes were glued to the tablet, watching the blue dot on the GPS tracker as it flickered once and then suddenly stopped.

​"Stop the car! Nandito na tayo!" command niya nang pasigaw, halatang walang sinasayang na oras mabawi lang ang babaeng matagal na niyang gustong makasama. "I can feel it! I can sense them! Finally, magkikita na kami ni Lillia!"

Agad naman siyang lumabas, expecting a dramatic reunion. Pero paglingon niya, walang warehouse. Walang lumang sasakyan. Ang tanging sumalubong sa kanya ay isang dead-end na kalsada na napapalibutan ng sobrang kapal na gubat. Para siyang na-prank ng universe.

​"What the! Where are they?" sigaw niya, frustrated na hinablot ang kanyang buhok. "Pinaglalaruan ba ako ng device na ito? O pinaglalaruan ako ng batang iyon?"

​Ramdam ni Larry ang biglang pagbigat ng dibdib. Napaupo siya sa isang malaking batuhan sa tabi ng kalsada, yung aura niya na akala mo ay CEO ng isang tech empire, biglang nag-fade. He looked at the forest, and suddenly, the memories hit him like a notification overload.

​Naalala niya yung mga gabing nagbabasa sila ng libro ni Lillia sa Azerbia, yung amoy ng jasmine perfume, at yung mga panahong akala niya siya na ang pinakamayaman na tao sa mundo dahil lang sa kape na tinimpla nito. Everything felt so real, yet so far away.

​"My Lillia," mahinang bulong niya, his eyes getting misty. "I'm so sorry kung naging duwag akong ipaglaban ka noon. I gave up my empire for you, pero why I couldn't even find you? Nasaan ka ba talaga? Anong klaseng plot twist ito? Hindi ko na alam kung ano ang dapat kong gawin makasama lang kita."

​But then, the inner beast in him woke up. Yung klaseng CEO na hindi tumatanggap ng rejections sa buhay ay sa wakas nagbalik din. He stood up, wiped the dust off his suit and adjusted his watch with a deadly serious look.

​"Wala akong paki-alam if I have to chop down every single tree in this godforsaken forest," he announced, booming his voice with authority. "Search the perimeter! I want every square inch of this forest covered. Alam kong nandito lang sila sa paligid! Kung kailangan nating halughugin ang buong isla, gawin niyo!"

​Dito na nagsimula ang isang massive search and rescue operation na parang mala-action movie. Habang ang mga tauhan niya ay nagkakagulo sa paghahanap kina Lillia at Akki sa makakapal na damuhan at kakahoyan, nakahanda nang bawiin ni Larry ang reyna niyang nasa kamay ni George.

​On the other hand, hindi alam ni Akki na ang kilala niyang LordVeeHero ay kasalukuyan nang nangunguna sa isang search party para hanapin sila. He kept his pacing hanggang palayo na siya nang palayo sa warehouse, magkaroon lang ng kahit isang signal bar.

​"Ang hirap namang mabuhay dito! Tapos okay lang ni Mommy na pumarito saglit? To spend the night with him?" he muttered to himself, finally sensing the vibe was off. "Sabihin na lang nating safe nga kami at iniligtas sa mga tauhan ni LordVeeHero, pero the vibe isn't vibing! George is definitely dangerous!"

Pahina na nang pahina ang naririnig niyang mga boses mula sa​ warehouse habang palayo siya nang palayo. "Kung okay lang kay Mommy na manatili rito saglit, just for a night? Well, it's still a 'No' for me! Sana na-received ni LordVeeHero ang sinend kong location nang sa ganun ay ma-rescue na kami! Siya na lang kasi ang natitirang pag-asa ko."

Sa ngayon, ang hinahangad niyang asset transfer ay hindi na naging business transaction. It was now a hunt. And the hunter was a billionaire who had lost his pride, his empire, and was now desperate to reclaim the only thing that actually mattered, Lillia.

Habang patuloy na binabaktas ni Akki ang bakuran ng warehouse, ​napadpad siya sa masukal na bahagi ng kagubatan. Ang mga puno ay parang mga higanteng pader na pilit na humaharang sa kanyang access sa internet. Pero hindi siya sumusuko bilang si MrProdigyX. What he did? He climbed onto a fallen tree trunk, inangat ang bitbit niyang gadget sa ere sa parang isinuko na niya ang lahat sa kalawakan.

"​Isang bar lang! Kahit isang bar lang, please! Gustong-gusto ko nang bumalik sa bahay kaysa manatili rito buong gabi!"

Sa hindi inaasahan, ​biglang nag-vibrate ang kanyang device. Hindi lang basta signal notification ang dumating, kundi sunod-sunod na pagpasok ng pop-up messages mula sa kanyang server. At hindi lang yun. Pumasok din ang isang private encrypted message mula sa isang familiar account.

LordVeeHero: Found you! We're coming now. Don't move!