LOGIN-Kyle-“May nag-aalaga na sa kanya and he’s super duper mabait.” sabi niya nang nakangiti. Bumabalik na ang kislap sa kanyang mga mga mata. Seeing that familiar glint again made something in me ease. I couldn’t help but smile, relief washing over me. The Jasmine I knew, the one who was always cheerful, warm, and so easy to open up to was finally coming back. And I was just glad to see her like this again.Nagpatuloy siya sa pagkukuwento at pangiti-ngiti lang ako habang nakikinig.“You want a dessert, baby?” tanong ko sa kanya nang makita kong halos maubos namin ang mga nakahain sa mesa. Lahat ng ito ay paborito niya kaya naman tuwang-tuwa siya at magana pa ring kumain kahit busog na busog na.“No, Kyle. I can’t take it anymore. Sobrang busog ko na.” she whined, caressing her flat tummy. “Tignan mo, tumaba agad ako. Ang sikip na agad ng dress ko.”Natawa naman ako sa sinabi niya. “Tumaba? Saan banda?”Nakausli ang ngusong hinampas niya ako sa braso, pero hinuli ko ang kamay niya at hi
-Kyle-Ang sumunod naman na humabol sa amin ay isang SUV, pero hindi ito makahabol sa sobrang bilis kong magpatakbo.“Dad’s in that car. Iyon ang gamit naming sasakyan kanina nung papunta kami sa arena.” Jasmine informed me, kaya mas lalo ko pang binilisan.Hanggang sa nakarating kami sa isang lumang building kung saan ko ipinark ang Ashton Martin ni kuya. At least bullet proof ang isang ito. Mapoprotektahan niya kami ni Jasmine.“Baba tayo. Lilipat tayo ng sasakyan.” sabi ko kay Jasmine na inalalayan siyang bumaba ng motor bago ko siya dinala sa kotseng kulay dark green.Pagsakay namin sa loob, medyo nakahinga ako ng maluwag. Nilingon ko siya na tahimik lang na nakaupo sa tabi ko at mukhang malalim ang iniisip. Hindi ko muna siya kinausap. Nagmaneho ako palabas ng building at ilang minuto lang ay binabagtas na namin ang express way papuntang Cavite.Nang masiguro kong ligtas na kami at wala nang sumusunod sa amin, maingat kong kinuha ang kamay ni Jasmine at dinala ito sa bibig ko.“I
-Kyle-Finally, huminto kami sa paggulong. The sudden silence felt heavier than the fall itself. I quickly pushed myself up slightly and brushed away the strands of hair that had fallen across her face.“Are you okay, baby?” Tanong ko nang makitang namumuo ang luha sa kanayng mga mata. Guilt tightened in my chest immediately. “I’m so sorry. I’m sorry, baby.”Pero bago pa ako makapagsalita ulit, inangat ko ang tingin ko at nakita ko ang mga tauhan ni daddy niya. Nakatingin na sila sa amin mula sa itaas, mukhang handa nang tumalon at habulin kami anumang oras.“Habulin natin!” sigaw ng isa.“Eh di ikaw! Tumalon ka, bilisan mo!” At nagturuan pa sila, pero walang gustong sumunod.“Tara! Sabihin na lang natin kay senator ang nangyari!”“Siguradong pagagalitan tayo dahil nakatakas ang anak niya. Hindi niyo kasi binantayang maigi!”At nagsisihan pa sila.“Let’s go, Jas!” I said sharply, urgency taking over as I pulled her up by the hand. Kahit nag-aalangan siya, hindi ko na siya binigyan ng
-Kyle-Maya-maya lang ay nakita ko ang nag-uunahang paglandas ng kanyang mga luha. “Stop crying, baby. Naihanda ko na ang lahat. Handa na akong makasama ka habang-buhay. I’m so sorry sa mga nasabi ko noon. Natakot lang ako sa posibleng mangyari sa pamilya ko. But I’m ready now. I’m all ready.”“Kyle, I’m sorry pero may iba na akong plano.” umiiyak na pag-amin niya. “At hindi ka kasali sa mga plano na ‘yon.”Nagulat ako, pero hindi ako natinag. Nasaktan ako, pero hindi ko iyon pinahalata. Iisa lang ang goal ko ngayon. Ang makuha siya at mailayo dito at isama siya sa pag-alis ko. “Jasmine, no! Don’t say that. Huwag mong sayangin ang plano ko, please. Nakahanda na ang lahat. Ikaw na lang ang hinihintay ko.” pagmamakaawa ko sa kanya.Pero umiling pa rin siya. “Kyle, I’m really sorry, but…”“Hayun sila! Habulin natin, dali!” Sigaw ng isang lalaki, at nakilala ko kaagad na isa ito sa mga bodyguard ng daddy ni Jasmine.“Let’s go, Jasmine! Sumama ka na sa akin!” I didn’t give her any chance
-Kyle-Seeing her up there, strong and composed, made me realize just how determined she really is. Hindi siya nagpadaig sa mga problema, at hindi siya nagpatinag sa kahit anong pagsubok, lalong-lalo na heart break. And in that moment, as she stood under the spotlight, receiving the recognition she deserved, I knew that everything she had worked for had finally paid off.After the awarding, I couldn’t take my eyes off Jasmine. Wherever she went, my gaze followed, as if losing sight of her, even for a second, wasn’t an option.Gusto ko siyang makausap. Gusto kong matiyempuhan siya kahit na saglit lang para makapag-usap kami nang maayos, at kumbinsihin siyang sumama na sa akin. Pero gusto ko malayo kami sa ingay at sa mga taong nakapaligid sa amin. Kaya lang ay hindi ako makakuha ng magandang pagkakataon dahil kahit saan siya pumunta, kahit sa CR ay may kasama siyang mga bodyguard.While the two bodyguards waited outside the ladies’ room, I noticed a utility room nearby. An idea formed
-Kyle-Dahil work from home naman si kuya mula sa Paris, namomonitor niya ang nangyayari sa agency. Isinarado ko muna ito pansamantala at nagpaskil na lang ako ng announcement na sa email kontakin ang kuya ko kung may mga inquiries. Sinabi ko rin kay kuya na hindi ko muna maaasikaso ang agency, kaya siya na muna ang bahala dito. Ang sabi ko ay magfofocus muna ako sa pagtetraining sa mga tao at sa pag-aalaga kay Tamara. Umoo naman siya at hindi na masyadong nagtanong pa.“Kyle anong pinaplano mo?” tinanong ako ni Bernard isang araw. “Mapapahamak ka sa ginagawa mo, Kyle. Makinig ka sa akin, hindi mo ito pwedeng gawin nang mag-isa. Hindi mo kaya si Senator Monteverde! Masyado siyang malakas! Napakadami pa ng tauhan niya. Isipin mo pang ang impluwensiya niya sa gobyerno. Ngayon pa lang, talo ka na, kaya itigil mo na ‘to, please.”“Kaya ko siya!” galit na sigaw ko sa kanya. “Kung ayaw niyo akong tulungan, ako mag-isa ang magpaplano. Ako ang susugod sa kanya at kukunin ko si Jasmine kahit
-Valerie-Pinuntahan muna namin ni Luke ang mga branch ng coffee shop niya at hindi mawala-wala ang ngiti sa mga labi ko. Ang saya-saya ko ngayong araw na ito. Ganoon din naman si Luke. Hindi siya nagsusungit at kahit mali-mali ang report ni Mrs. Langston sa kanya, patango-patango lang siya habang
-Valerie-“Teka, Luke. Higa ka muna.” Itinulak ko siya hanggang sa makahiga siya sa tabi ko. “Ang bigat mo talaga. Pasensiya ka na ha.”“I’m sorry. Gusto ko lang ma-experience kung ano ang feeling ng nasa ibabaw.” sabi niya at nahihiyang ngumiti. “Mahirap pala.” Pagkuway sabi niya.“It’s okay. Ako
-Luke-Malapit nang mag-lunch break. Excited na kinuha ko ang isang maliit na box mula sa drawer ko at binuksan ito. Noong isang gabi, while Zac and Valerie were having their dinner, bumili ako ng singsing para sa kanya.I wasn’t even sure when I was supposed to propose to her. I had always imagine
-Valerie-Grabe ha! Ang ganda pala ng boses ko pag naka-record. Tapos diretso pa ‘yung english ko. I’m so proud of myself na talaga!“See that?” mayabang na sabi ni Lavinia pagkatapos isuksok ang kanyang phone sa bulsa ng kanyang suot na blazer. “She’s spreading rumors. She’s your personal assistan







