MasukCHEZKA POVSa bawat araw na lumilipas, tila lalong lumalawak ang puwang sa pagitan ng kung ano ang inaakala ni Elise at kung ano ang tunay na nangyayari. Sa kanyang pananaw, hawak niya nang mahigpit ang puso ni Luciano; siya ang pinili nito, siya ang kasintahan, at siya ang may karapatang magmay-ari sa lahat ng atensyon at pagmamahal ng lalaki. Ngunit ang hindi niya namamalayan ay ang unti-unting pagbabago sa paraan ng pagtingin at pagsasalita ni Luciano—isang pagbabagong hindi niya mapigilan, at lalong hindi niya maikaila.Ang unang palatandaan ng kanyang pagkabalisa ay nagsimula sa mga simpleng pag-uusap. Madalas na kapag magkasama sila, hindi maiwasang mabanggit ni Luciano ang aking pangalan. Minsan ay tungkol ito sa isang ideyang ibinahagi ko, minsan ay sa isang pananaw tungkol sa sining o negosyo, at minsan naman ay sa payong ibinigay ko sa kanya. Sa simula, pilit itong ngingitian ni Elise at sasabihing maganda iyon, ngunit habang tumatagal, ang mga banggit na iyon ay naging para
Chezka povAng pagkikita namin sa eksibisyon ng sining ay nagsilbing mitsa ng mas malalim na pagkakakilala, ngunit alam kong hindi sapat ang isang pag-uusap lamang upang mabago ang pananaw ng isang tao. Kung nais kong mapansin ni Luciano ang pagkakaiba ko kay Elise, kailangan kong manatiling matiyaga, maging natural sa lahat ng kilos, at huwag magpadala sa kagustuhang madaliin ang mga pangyayari. Ang tunay na pagbabago ay dumarating nang dahan-dahan, at ang tiwala ay itinatayo sa pamamagitan ng paulit-ulit na pagpapakita ng katotohanan.Kaya naman, sa mga sumunod na linggo, sinadya kong maging bahagi ng mga pangyayari kung saan alam kong naroroon din siya. Hindi ito ang uri ng paghahabol na magmumukha akong desperada; sa halip, ito ay ang pagiging nasa tamang lugar sa tamang panahon, na tila ba ang tadhana ang nagtatagpo sa aming mga landas.Nagsimula ito sa isang pagpupulong ng mga negosyante at mga pamilyang may impluwensya sa lungsod. Isang pagtitipon na inihanda upang talakayin an
CHEZKA POVThe encounter at the charity event left a lingering feeling in the air, though most people present probably did not notice anything out of the ordinary. But for me, it was the first small step in a long journey I had prepared for. I returned home that night not with excitement, but with a clear focus—like a chess player who has just made his first move and is now carefully watching the opponent’s response.In the days that followed, I made it my priority to observe. I did not rush to act, nor did I try to force my way into Luciano’s life. I knew that haste would only bring suspicion and make me look like the villain Elise would surely try to paint me as. Instead, I chose to watch, to study their dynamics, and to learn exactly what kind of man Luciano Verrano was—and more importantly, what kind of woman Elise truly was when she thought no one was looking.It did not take long for the cracks to show.Elise was overjoyed when she came home that night, her head held high, talki
Chezka povLumipas ang isang taon. Labindalawang buwan ng pagbabago, paghahanda, at pagtitipon ng lakas ng loob. Nang bumaba ako sa sasakyan sa tapat ng aming bahay, tila ibang tao na ang aking nakikita sa salamin ng bintana. Wala na ang dating Chezka na mahiyain, payak, at laging nakayuko. Ang babaeng nakatayo ngayon ay may matatag na tindig, may kislap ng talino sa mga mata, at may kumpiyansa na hindi ko kailanman naramdaman noon.Binuksan ko ang pinto ng bahay at sinalubong ako ng pamilyar na amoy, ngunit ang kapaligiran ay tila naiiba na rin. Agad na lumabas ang aking ama, at nang makita niya ako, nanlaki ang kanyang mga mata sa gulat at tuwa.“Chezka! Anak ko!” tawag niya, at niyakap ako nang mahigpit. “Halos hindi na kita makilala. Lumaki ka nang husto, at lalo kang gumanda.”Ngumiti ako nang tapat at niyakap din siya pabalik. “Kamusta ka na, Itay? Matagal din akong nawala.”Kasunod niyang lumabas si Ginang Sandoval, at sa likuran niya ay si Elise. Nang magtagpo ang aming mga ma
Cathyn Chezka MoralesSinasabing ang kabutihan ay laging gagantimpalaan, at ang pagtitiyaga ay may kapalit na maganda sa huli. Sa loob ng mahabang panahon, iyon ang pinaniwalaan ko. Sinasabi ko sa aking sarili na kung mananahimik lang ako, kung magiging maunawain, mabait, at hindi magdadala ng gulo, balang araw ay magiging patas din ang lahat. Ngunit itinuro sa akin ng buhay ang isang masakit na katotohanan: ang kabutihang walang hangganan ay hindi kabutihan—ito ay imbitasyon para sa iba na samantalahin ka.Ako si Cathyn Chezka Morales, at ito ang kwento kung paano ako tumigil sa pagiging babaeng laging inaagawan ng lahat... at naging babaeng bawiin ang lahat ng kinuha sa kanya.Nagsimula ang lahat limang taon na ang nakararaan, nang muling mag-asawa ang aking ama. Maagang pumanaw ang aking ina, kaya’t matagal na panahon na kaming dalawa lang ng aking ama ang magkasama. Siya ang buong mundo ko, at akala ko ay ako rin ang buong mundo niya. Ngunit nang makilala niya si Ginang Sandoval—i







